Ҷаҳонои марои хираи меҳмон чаҳ хуоне ?

جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟

Ки ту мизбонӣ на баси неки хуоне

که تو میزبانی نه بس نیک خوانی

Кас аз хон ту сайр хӯрда нарафта аст

کس از خوان تو سیر خورده نرفته است

Азин гуфтамат ман ки бади мизбонӣ

ازین گفتمت من که بد میزبانی

Чу сирии наёбади ҳамеи кас з хонат

چو سیری نیابد همی کس ز خوانت

Ҳам он ба ки касро ба хонат нахонӣ

هم آن به که کس را به خوانت نخوانی

Яке нони диҳии халқро май валикин

یکی نان دهی خلق را می ولیکن

Агарашон яке нони диҳии ҷони сетоне

اگرشان یکی نان دهی جان ستانی

Наам ман туро ёру дархур , ҷаҳоно

نه‌ام من تو را یار و درخور، جهانا

Ҳаме донам ин ман агар ту ндонӣ

همی دانم این من اگر تو ندانی

Азиро ки ман мари бақоро сзоом

ازیرا که من مر بقا را سزاام

Набошад сазои бақои ёри фонӣ

نباشد سزای بقا یار فانی

Марои бас нае ту азирои ҳақирӣ

مرا بس نه‌ای تو ازیرا حقیری

Агарчӣ ба чашмами фароху калонӣ

اگرچه به چشمم فراخ و کلانی

зи ту сайри ногаштани ман туро бас ,

ز تو سیر ناگشتن من تو را بس،

Ҷаҳоно , барин ки т бигуфтам нишоне

جهانا، برین که‌ت بگفتم نشانی

Чу ин панҷ рӯзами ҳаме бас набошӣ

چو این پنج روزم همی بس نباشی

На бас бошем муддати ҷовдонӣ

نه بس باشیم مدت جاودانی

Ту мемонад хоҳӣ ва ман ҷуст хоҳам

تو می‌ماند خواهی و من جست خواهم

Ҷаҳонгар тӯии пас маро чун ҷаҳонӣ

جهان گر توی پس مرا چون جهانی

Ҷаҳоно , забони ту ман нек донам

جهانا، زبان تو من نیک دانم

Агарчӣ ту зии омён бе забонӣ

اگرچه تو زی عامیان بی‌زبانی

Чу зини пеш зон сон ки будӣ нмондӣ

چو زین پیش زان سان که بودی نماندی

Яқинами казин пас бар ин сон наМонӣ

یقینم کزین پس بر این سان نمانی

Ба мардум шудаи сетии ту бо қадару қимат

به مردم شده‌ستی تو با قدر و قیمت

Ки зараст мардуми туро ва ту конӣ

که زر است مردم تو را و تو کانی

Чаҳ конӣ ? надонам ҳамеи одати ту

چه کانی؟ ندانم همی عادت تو

Ки аз гавҳари хеш май хӯни Чехияоне

که از گوهر خویش می خون چکانی

Ту , эй пери монда ба зиндони перӣ ,

تو، ای پیر مانده به زندان پیری،

зи дарди ҷавонии чунин чун навоне ?

ز درد جوانی چنین چون نوانی؟

Ҷавонят бояд ҳаме то дигар раҳ

جوانیت باید همی تا دگر ره

Фурӯмоиагиро ба ғояти расонӣ

فرومایگی را به غایت رسانی

з раваду сурӯд ва набеду фасодат

ز رود و سرود و نبید و فسادت

Зиноу ливотат чу хари Комронӣ

زنا و لواطت چو خر کامرانی

Гирифтори ин феъли ҳоӣии ту зеро

گرفتار این فعل‌هائی تو زیرا

Ба дили муфсидигар ба тани нотавонӣ

به دل مفسدی گر به تن ناتوانی

Мухолиф шудаи сетии тану ҷону дил ро

مخالف شده‌ستی تن و جان و دل را

Танат зоҳидасту дилу ҷонати зоне

تنت زاهد است و دل و جانت زانی

Чу бозии шикастаи пар ва дам бимонадӣ

چو بازی شکسته پر و دم بماندی

Ҷуз ин нест худ ғояти бдншонӣ

جز این نیست خود غایت بدنشانی

Ба ҳасрати ҷавонӣ ба ту боз ноед

به حسرت جوانی به تو باز ناید

Чаро жожхоӣӣ , чаро гурбаи шоне ?

چرا ژاژخائی، چرا گربه‌شانی؟

Ҷавонии зи девӣ нишонаст азиро

جوانی ز دیوی نشان است ازیرا

Ки суҳбат надорад хирад бо ҷавонӣ

که صحبت ندارد خرد با جوانی

Агар бо ҷавонии хирад ёр бошад

اگر با جوانی خرد یار باشد

Яке иттифоқӣ буд осмонӣ

یکی اتفاقی بود آسمانی

Ҷавони хирадманди наздики доно

جوان خردمند نزدیک دانا

Чу дарӣ буд каш ба зар дар нишоне

چو دری بود کش به زر در نشانی

Ду тани дони ҳамаи халқро , поки пўро ,

دو تن دان همه خلق را، پاک پورا،

Яке ин ҷаҳонии яке он ҷаҳонӣ

یکی این جهانی یکی آن جهانی

Ҷавонгар барин меҳр дорад , накӯҳиш

جوان گر برین مهر دارد، نکوهش

Наёяд зи доно бар ин меҳрбонӣ

نیاید ز دانا بر این مهربانی

Ту , эй пер , бо аспи караи ҷавонон

تو، ای پیر، با اسپ کرهٔ جوانان

Хари ланги худро куҷо май дуоне ?

خر لنگ خود را کجا می‌دوانی؟

Дарахти хирад перӣаст , эй бародар ,

درخت خرد پیری است، ای برادر،

Дарахташ аёнасту бориш наоне

درختش عیان است و بارش نهانی

Биё то бубинам чаҳ чизаст борат

بیا تا ببینم چه چیز است بارت

Ки зардӣу кўжӣ чу шох хазоне

که زردی و کوژی چو شاخ خزانی

Чаро бори норай чу хурмои суханҳо ?

چرا بار ناری چو خرما سخن‌ها؟

Ҳамоно ки бедии зи ман зон румонӣ

همانا که بیدی ز من زان رمانی

Ҷавонии яке мурғ будатгар ӯ ро

جوانی یکی مرغ بودت گر او را

Бидодӣ ба зари неки бозоргонӣ

بدادی به زر نیک بازارگانی

Агар суд кардӣ хирад , нест бокӣ

اگر سود کردی خرد، نیست باکی

Азонк аз ҷавонӣ кунун бар зӣоне

ازانک از جوانی کنون بر زیانی

Ҷавонии яке корвонаст , пўро ,

جوانی یکی کاروان است، پورا،

Мадоранда аз рафтани корвонӣ

مدار انده از رفتن کاروانی

Нишон ҷавонӣ бишуд зон махӯр ғам

نشان جوانی بشد زان مخور غم

Ҷавон аз раҳи дониш акнӯн ба ҷонӣ

جوان از ره دانش اکنون به جانی

Агар шодмону қавӣ будӣ аз тан

اگر شادمان و قوی بودی از تن

Ба ҷонат омад аз қӯту шодмонӣ

به جانت آمد از قوت و شادمانی

Азин пеш мелат ба нон буд ва акнӯн

ازین پیش میلت به نان بود و اکنون

Яке мард номӣ шуд он марди ноне

یکی مرد نامی شد آن مرد نانی

Ниҳоли танат чун куҳани гашт шояд

نهال تنت چون کهن گشت شاید

Ки дар ҷони зи дайни ту ниҳолии нишоне

که در جان ز دین تو نهالی نشانی

Ниҳолӣ ки чун аз дилати сари برارد

نهالی که چون از دلت سر برآرد

Сар ту барояд ба чархи киёнӣ

سر تو برآید به چرخ کیانی

Ниҳолӣ ки боғаш дил туасту зи эзад

نهالی که باغش دل توست و ز ایزد

Бирав мари хирадро равад боғбонӣ

برو مر خرد را رود باغبانی

Туро ҷон ҷонаст дайн , эй бародар

تو را جان جان است دین، ای برادر

Нигаҳ кун ба дил то бибинӣ аёнӣ

نگه کن به دل تا ببینی عیانی

Танатро ҳаме посбонӣ кунад ҷон

تنت را همی پاسبانی کند جان

Чу мари ҷонатро дайн кунад посбонӣ

چو مر جانت را دین کند پاسبانی

Агар ҷонатро дайн шубонаст шояд

اگر جانت را دین شبان است شاید

Ки бар бе шубонони бҷўӣии шабоне

که بر بی‌شبانان بجوئی شبانی

Вагар бар раҳ бе шубонони равонӣ

وگر بر ره بی‌شبانان روانی

Наёбӣ аз ин бе шубонони шабоне

نیابی از این بی‌شبانان شبانی

Заминятро чун замин боз хоҳад

زمینیت را چون زمین باز خواهد

Замон боз хоҳадат умри замонӣ

زمان باز خواهدت عمر زمانی

Ту андари дами аждҳоӣӣ нигаҳ кун

تو اندر دم اژدهائی نگه کن

Ки ҷонро аз ин аждаҳо чун раҳоне

که جان را از این اژدها چون رهانی

Кунун кард бояд талаби растгорӣ

کنون کرد باید طلب رستگاری

Ки бо тани равонӣ на бе тани равонӣ

که با تن روانی نه بی‌تن روانی

Ки ту чун равонии чунин пасти манишин

که تو چون روانی چنین پست منشین

Ки бо ту намонад басии ин равонӣ

که با تو نماند بسی این روانی

НаМонӣ на дар корвон на ба хона

نمانی نه در کاروان نه به خانه

На безиндагонӣ на бо зиндагонӣ

نه بی‌زندگانی نه با زندگانی

Туро дар қирони ваъда инаст аз эзад

تو را در قران وعده این است از ایزد

Чаро брнхўонигар аҳли қиронӣ ?

چرا برنخوانی گر اهل قرانی؟

Туро ҷуз ки ҳуҷҷат дигар кас нагӯяд

تو را جز که حجت دگر کس نگوید

Чунин нағзи пайғомҳои ҷаҳонӣ

چنین نغز پیغام‌های جهانی