Аё ҳамеша ба наврӯзи сӯй ҳар шаҷарӣ

ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری

Ту нопадиду падед аз ту бар шаҷари асарӣ

تو ناپدید و پدید از تو بر شجر اثری

Тӯй ки ҷуз ту напиндошт бо бсорти хеш

توی که جز تو نپنداشت با بصارت خویش

Афифаи Марями мари пӯри хешро падарӣ

عفیفه مریم مر پور خویش را پدری

Ба ту надод касе молу муттаҳами ту буи

به تو نداد کسی مال و متهم تو بوی

Чу гашти муфлис ҳар шӯрбахт бе ҳунарӣ

چو گشت مفلس هر شوربخت بی‌هنری

Хабари ҳамеи зи ту ҷӯянди ҷумлагии ғрбо

خبر همی ز تو جویند جملگی غربا

Ва гарчи нест туро ҳаргиз аз хабари хабарӣ

و گرچه نیست تو را هرگز از خبر خبری

Ба навбаҳори ту бахшеи салб ба ҳар даштӣ

به نوبهار تو بخشی سلب به هر دشتی

Ба меҳргон ба ту бахшад либос ҳар шаҷарӣ

به مهرگان به تو بخشد لباس هر شجری

зи бими теғ чу ту бигузарӣ ба озару дай

ز بیم تیغ چو تو بگذری به آذر و دی

Зира ба рӯй худ андари кашанд ҳар шимурӣ

زره به روی خود اندر کشند هر شمری

Магар ки пеши ту солор , кард натавонанд

مگر که پیش تو سالار، کرد نتوانند

Ба шарқу ғарби зи дарёи сипоҳ аз сафарӣ

به شرق و غرب ز دریا سپاه از سفری

Ба навбаҳори зи рухсори духтарони дарахт

به نوبهار ز رخسار دختران درخت

Ниқоби сабзи ту донеи кушод ҳар саҳарӣ

نقاب سبز تو دانی گشاد هر سحری

Чу сарди гӯии шӯии боғи зард рӯй шавад

چو سرد گوی شوی باغ زرد روی شود

Бурун наёрад аз бими духтаряши сиррӣ

برون نیارد از بیم دختریش سری

Ба гирди хеш дар орад кунун зи бими ту чарх

به گرد خویش در آرد کنون ز بیم تو چرخ

зи санаду зангу ҳабаш беқиёсу мрҳшрӣ

ز سند و زنگ و حبش بی‌قیاس و مرحشری

Ба сони тайри абобили лашкарӣ ки ҳаме

به سان طیر ابابیل لشکری که همی

БиўФтди гуҳарӣ зу ба ҷой ҳар ҳаҷарӣ

بیوفتد گهری زو به جای هر حجری

Чу хайма Эй шавад аз дибаҳи кабӯди фалак

چو خیمه‌ای شود از دیبهٔ کبود فلک

Ки бар зананд ба зераши зи махмали остарӣ

که بر زنند به زیرش ز مخمل آستری

Кунун баборади шохӣ ки дошт бори ақиқ

کنون ببارد شاخی که داشت بار عقیق

зи муҳраҳои булӯрӣни содаи суди барӣ

ز مهره‌های بلورین ساده سود بری

Чу садҳазорони зарринаи тир будӣ меҳр

چو صدهزاران زرینه تیر بودی مهر

Кунунаш бингар чун обгингини сипарӣ

کنونش بنگر چون آبگینگین سپری

Русуми даҳр ҳаминаст кас надид чуну

رسوم دهر همین است کس ندید چنو

На меҳрбонии ҳаргиз на низ кӣнаи варӣ

نه مهربانی هرگز نه نیز کینه‌وری

Ҳаме расанд азу бегуноҳ ва бе ҳунарӣ

همی رسند ازو بی‌گناه و بی‌هنری

Яке ба фарқи сурайёи яке ба таҳти срӣ

یکی به فرق ثریا یکی به تحت ثری

Зхлқи бештари андари ҷаҳон ки ҳайронанд

زخلق بیشتر اندر جهان که حیرانند

Ҳаме дуанд чу беҳуш ҳар касе ба дарӣ

همی دوند چو بی‌هوش هر کسی به دری

Яке ба ҷустани нафъии ҳамеи дӯд ба фароз

یکی به جستن نفعی همی دود به فراز

Яке ба сӯии нишебӣ ба ҷустан аз зарарӣ

یکی به سوی نشیبی به جستن از ضرری

Яке ҳамеи пазирад ба хоҳиши аспу стом

یکی همی پذیرد به خواهش اسپ و ستام

Яке ба лобаи наёбади заъифи лошаи харӣ

یکی به لابه نیابد ضعیف لاشه خری

Ба ъзу ноз ба гуҳ бар нишаста бади феълӣ

به عز و ناز به گه بر نشسته بد فعلی

Нижанд ва хор бимонада ба дар накӯи сирӣ

نژند و خوار بمانده به در نکو سیری

Бад-ӣни сабаб мутаҳайир шуданд бе хирадон

بدین سبب متحیر شدند بی‌خردان

Бирафт халқ чу парвона ҳар сӯи нафарӣ

برفت خلق چو پروانه هر سو نفری

Яке ҳамеи набарди занн ки ҳаст олам ро

یکی همی نبرد ظن که هست عالم را

Буруни азу ва касе ҳеҷ зер ва ё зибрӣ

برون ازو و کسی هیچ زیر و یا زبری

Якят гуяд баррагии магар ба илми худоӣ

یکیت گوید برگی مگر به علم خدای

НиўФтди зи дарахтии ҳгрз ва на самарӣ

نیوفتد ز درختی هگرز و نه ثمری

Якят гуяд яке ба умр кам нашавад

یکیت گوید یکی به عمر کم نشود

зи халқ то нанишинад ба ҷой ӯ дгарӣ

ز خلق تا ننشیند به جای او دگری

Якят гуяд кин халқ бе шумори ҳама

یکیت گوید کاین خلق بی‌شمار همه

зи рӯзгори бзоиди зи модае ва нарай

ز روزگار بزاید ز ماده‌ای و نری

Якят гуяд коФтодаҳанд чун мисатон

یکیت گوید کافتاده‌اند چون مستان

Ки бо мо менашносанд аз баӣ бтрӣ

که با ما می‌نشناسند از بهی بتری

Касе набинӣ кӯи роҳи рости ёради ҷуст

کسی نبینی کو راه راست یارد جست

Магар ки бар падараши фитнаи гашт ҳар писарӣ

مگر که بر پدرش فتنه گشت هر پسری

Якят гуяд ман бар тариқи баҳмонам

یکیت گوید من بر طریق بهمانم

Ки низ ноед берун дигар чунуи з ҳарӣ

که نیز ناید بیرون دگر چنو ز هری

Якят гуяд хоҷаи эмоми коғзмол

یکیت گوید خواجه امام کاغذمال

Яке Фриштаҳ буд ӯ ба сӯрати башарӣ

یکی فریشته بود او به صورت بشری

Эмоми муфтахари Балхи қбҳолослом

امام مفتخر بلخ قبةالاسلام

Тариқи суннатро сохтааст мухтасарӣ

طریق سنت را ساخته است مختصری

Ба ҷӯйу ҷири дарафтодаи гир ва гашта ҳалок

به جوی و جر درافتاده گیر و گشته هلاک

Чу роҳ раҳбар ҷӯяд зи кӯр бе басарӣ

چو راه رهبر جوید ز کور بی‌بصری

Ҳамон ки инаш сано хонд онаш лаънат кард

همان که اینش ثنا خواند آنش لعنت کرد

Ба сӯии он ҳаҷарӣ буду сӯии ин гуҳарӣ

به سوی آن حجری بود و سوی این گهری

Ба сӯии он инро ва ба сӯии ин он ро

به سوی آن این را و به سوی این آن را

Агарчӣ нест ба гоҳи хитобашони хатарӣ

اگرچه نیست به گاه خطابشان خطری

Худои зини ду дуои худ кадомро шунӯд

خدای زین دو دعا خود کدام را شنود

Ки нест бартари азу рӯз дод додгарӣ ?

که نیست برتر ازو روز داد دادگری؟

Агар ба қавли ту ҷоҳил , худоӣ кор кунад

اگر به قول تو جاهل، خدای کار کند

Аз осмон начакад бар замини ман мтрӣ

از آسمان نچکد بر زمین من مطری

Валикини онкӣ буд хубу рости рост буд

ولیکن آنکه بود خوب و راست راست بود

Вгрчаҳ зишт гароед ба чашми каж нигарӣ

وگرچه زشت گراید به چشم کژ نگری

Чаро маро на раво рафтан аз пас ҳайдар

چرا مرا نه روا رفتن از پس حیدر

Агар равост туро рафтан аз пас умрӣ ?

اگر رواست تو را رفتن از پس عمری؟

Туро ки гум бидиҳ эй нестии ту гум ки манам

تو را که گم بده‌ای نیستی تو گم که منم

Магар ки ҳамчуи ту нокаси харӣ ва бе назарӣ

مگر که همچو تو ناکس خری و بی‌نظری

Марои тариқи сӯии аҳли хона дайн аст

مرا طریق سوی اهل خانهٔ دین است

Туро тариқи сӯии он ғариби раҳи гузарӣ

تو را طریق سوی آن غریب ره گذری

Камар бидодӣу зуннори бстдӣ ба газоф

کمر بدادی و زنار بستدی به گزاف

Касе надода ба зуннори ҷуз ки ту камарӣ

کسی نداده به زنار جز که تو کمری

Зафар чаҳ ҷўӣӣ бар шиът касе ки худоӣ

ظفر چه جوئی بر شیعت کسی که خدای

Надоди мари дайнро ҷуз ба теғ ӯ зафарӣ ?

نداد مر دین را جز به تیغ او ظفری؟

Мшҳрӣ ки чу шуд ғоиби офтоби расӯл

مشهری که چو شد غایب آفتاب رسول

Азуи баромад бар осмони дайни қамарӣ

ازو برآمد بر آسمان دین قمری

Ҷигари варӣ ва ба шамшери оташӣ ки намонад

جگر وری و به شمشیر آتشی که نماند

Кабоб ношудаи зи аъдо ба оташаши ҷгарӣ

کباب ناشده ز اعدا به آتشش جگری

Набӯд оҳани теғи алӣ ки оташ буд

نبود آهن تیغ علی که آتش بود

Казу биҷуст яке ҷон ба ҷой ҳар шарарӣ

کزو بجست یکی جان به جای هر شرری

Маро ки ҳуш буд кӣ даҳуми чунин ҳаргиз

مرا که هوش بود کی دهم چنین هرگز

Ҳақиқатӣ ба гумон ё ба ҳанзалии шукрӣ ?

حقیقتی به گمان یا به حنظلی شکری؟

Бичиш , агар чу манӣ ёри аҳли байт ва , бчн

بچش، اگر چو منی یار اهل بیت و، بچن

зи шеъри ман шукрӣу зи насри ман дррӣ

ز شعر من شکری و ز نثر من درری