Бози ҷаҳони тези пару халқ шикор аст

باز جهان تیز پر و خلق شکار است

Бози ҷаҳонро ҷуз аз шикор чаҳ кораст ?

باز جهان را جز از شکار چه کار است؟

Нест ҷаҳони хори сӯии мо , з чаҳ маънӣ

نیست جهان خوار سوی ما، ز چه معنی

Хӯрдан мо сӯии боз ӯ хуш ва хораст ?

خوردن ما سوی باز او خوش و خوار است؟

Қофила ҳаргиз нахурду роҳ назд боз

قافله هرگز نخورد و راه نزد باز

Бози ҷаҳони раҳ занасту қофила хор аст

باز جهان ره زن است و قافله‌خوار است

Суҳбати дунё маро нишоед азирок

صحبت دنیا مرا نشاید ازیراک

Суҳбат ӯ асли нангу моя ор аст

صحبت او اصل ننگ و مایهٔ عار است

Суҳбати дунё ба сӯии оқилу ҳушёр

صحبت دنیا به سوی عاقل و هشیار

Суҳбати девори пари зи нақш ва нигор аст

صحبت دیوار پر ز نقش و نگار است

Кори ҷаҳони ҳамчуи кор бе ҳаши мисатон

کار جهان همچو کار بی‌هش مستان

Яксараи нохубу пари зи айб ва ъўор аст

یکسره ناخوب و پر ز عیب و عوار است

Лоҷарам аз халқи ҷуз ки масту хасон ро

لاجرم از خلق جز که مست و خسان را

Бар дар ин маст бар , на ҷоҳ ва на бор аст

بر در این مست بر، نه جاه و نه بار است

Сӯии ҷаҳони бори мари ту рости азирок

سوی جهان بار مر تو راست ازیراک

Меъдаи ти пари хамру мағзи пари з хумор аст

معده‌ت پر خمر و مغز پر ز خمار است

Ҷонати шаш моҳи пари зи меҳр хазон аст

جانت شش ماه پر ز مهر خزان است

Шаш ма азон пас пар аз нишот баҳор аст

شش مه ازان پس پر از نشاط بهار است

То ба ъсир ва ба сабза шод набошӣ !

تا به عصیر و به سبزه شاد نباشی!

Хӯрдан ва рафтан ба сабзаи кор ҳмор аст

خوردن و رفتن به سبزه کار حمار است

Ғарра чаро гаштае ба макри замона

غره چرا گشته‌ای به مکر زمانه

Гар на димоғати пар аз фасод ва бухор аст

گر نه دماغت پر از فساد و بخار است

Дастаи гулгар туро диҳад ту чунон донк

دستهٔ گل گر تو را دهد تو چنان دانک

Даста гул нест он , ки пушта хор аст

دستهٔ گل نیست آن، که پشتهٔ خار است

Мива ӯро на ҳеҷ буи ва на ранг аст

میوهٔ او را نه هیچ بوی و نه رنگ است

Ҷома ӯро на ҳеҷ пуд ва на тор аст

جامهٔ او را نه هیچ پود و نه تار است

Рӯй умедат ба зери гирд нмидӣ аст

روی امیدت به زیر گرد نمیدی است

?герат гумонаст кин сарой қарор аст

گرت گمان است کاین سرای قرار است

Рӯй наёрам сӯии ҷаҳон ки биорам

روی نیارم سوی جهان که بیارم

Кин ба сӯии ман бтар зи гурусна мор аст

کاین به سوی من بتر ز گرسنه مار است

Ҳар ки бидонаст хуй ӯ зи ҳакямон

هر که بدانست خوی او ز حکیمان

Ҳамраҳи ин мор саъб рафт наёр аст

همره این مار صعب رفت نیار است

Раҳбарӣ аз ваии мадори чашм ки дев аст

رهبری از وی مدار چشم که دیو است

Миваи хуш зу тамаъ макун ки чанор аст

میوهٔ خوش زو طمع مکن که چنار است

Баҳраи ту зини замонаи рӯз гузорӣ аст

بهرهٔ تو زین زمانه روز گذاری است

Бас кун азуи ин қадар ки бо ту шумор аст

بس کن ازو این قدر که با تو شمار است

Ҷони азизи ту бар ту вом худоӣ аст

جان عزیز تو بر تو وام خدای است

Вом худоӣаст бар ту , кори ту зор аст

وام خدای است بر تو، کار تو زار است

Ҷуз ба ҳамон ҷон гзордаҳ нашавад вом

جز به همان جان گزارده نشود وام

?герат чаҳ бисёр молу даст гузор аст

گرت چه بسیار مال و دست گزار است

Ин рамаи мари гурги марги рости ҳамаи пок

این رمه مر گرگ مرگ راست همه پاک

Онкӣ чун дунбаасту онкии хушк ва назор аст

آنکه چون دنبه است و آنکه خشک و نزار است

Монда ба чанголи гурги марги шикорӣ

مانده به چنگال گرگ مرگ شکاری

Гарчи туро шери марғзор шикор аст

گرچه تو را شیر مرغزار شکار است

Гар ту аз ин гурги дардманду фигорӣ

گر تو از این گرگ دردمند و فگاری

Ҷузи ту басӣ низ дардманд ва фигор аст

جز تو بسی نیز دردمند و فگار است

эй шудаи ғарра ба молу малику ҷавонӣ

ای شده غره به مال و ملک و جوانی

Ҳеҷ бад-ӣнҳо туро на ҷой Фхор аст

هیچ بدینها تو را نه جای فخار است

Фахр ба хӯбӣу зару сими занони рост

فخر به خوبی و زر و سیم زنان راست

Фахри ман ва ту ба илму рой ва виқор аст

فخر من و تو به علم و رای و وقار است

Чунки ба ман нанигарӣ зи кибру сиёсат ?

چونکه به من ننگری ز کبر و سیاست؟

Ман чаҳ кунамгар туро зёъ ва ъқораст ?

من چه کنم گر تو را ضیاع و عقار است؟

Ман шарафу фахри оли хешу таборам

من شرف و فخر آل خویش و تبارم

Гар дгариро шараф ба ол ва табор аст

گر دگری را شرف به آل و تبار است

Онкӣ буд бар сухани савор , савор ӯст

آنکه بود بر سخن سوار، سوار اوست

Он ки на савораст кӯ бар асп савор аст

آن که نه سوار است کو بر اسپ سوار است

Шуҳра дарахтӣаст шеъри ман ки хирад ро

شهره درختی است شعر من که خرد را

Нукта ва маънӣ бирав шукуфа ва бор аст

نکته و معنی برو شکوفه و بار است

Илми арӯз аз қиёси баста ҳисорӣ аст

علم عروض از قیاس بسته حصاری است

Нафаси сухани гӯии ман калид ҳисор аст

نفس سخن گوی من کلید حصار است

Мураккаби шеъру ҳиўни илму адаб ро

مرکب شعر و هیون علم و ادب را

Табъи сухани санҷи ман Аннан ва маҳор аст

طبع سخن سنج من عنان و مهار است

То суханами мадҳи хонадон расӯл аст

تا سخنم مدح خاندان رسول است

Нобиғаи табъи марои мтобъ ва ёр аст

نابغه طبع مرا متابع و یار است

Хайли суханро раҳеу банда ман кард

خیل سخن را رهی و بندهٔ من کرد

Онкии зи яздон ба илму адл мшор аст

آنکه ز یزدان به علم و عدل مشار است

Муштарии андари намозгоҳи мар ӯ ро

مشتری اندر نمازگاه مر او را

Пеши рӯ ва , Ҷабраили ғошия дор аст

پیش رو و، جبرئیل غاشیه‌دار است

Талъат « мустансир аз худоӣ » ҷаҳон ро

طلعت «مستنصر از خدای» جهان را

Моҳ мунираст ва , ин ҷаҳони шаб тор аст

ماه منیر است و، این جهان شب تار است

Рӯҳи қудсро зи фахри рӯзии сад роҳ

روح قدس را ز فخر روزی صد راه

Гирди дарави маҷлисаши маҷол ва мадор аст

گرد درو مجلسش مجال و مدار است

Қайсари рӯмӣ ба қасри мушарраф ӯ дар

قیصر رومی به قصر مشرف او در

Рӯзи мазолими зи бандагон сғор аст

روز مظالم ز بندگان صغار است

Халқ шуморанд ва ӯ ҳазор азирок

خلق شمارند و او هزار ازیراک

Ҳар чаҳ шумораст ҷумлаи зер ҳазор аст

هر چه شمار است جمله زیر هزار است

Роят ӯ рӯзи ҷанги шуҳра дарахтӣ аст

رایت او روز جنگ شهره درختی است

Каши зафару фатҳи баргҳо ва смор аст

کش ظفر و فتح برگ‌ها و ثمار است

Мураккаб ӯро чу рӯй сӯй аду кард

مرکب او را چو روی سوی عدو کرد

Нусрату фатҳ аз худои арш нисор аст

نصرت و فتح از خدای عرش نثار است

Хӯни адуро чу хеш бадв дод

خون عدو را چو خویش بدو داد

Дег дар қаср ӯ бузург тғор аст

دیگ در قصر او بزرگ طغار است

Пеши ъдўхўори зулфиқори худованд

پیش عدوخوار ذوالفقار خداوند

Шахси адуи рӯзи гиру дор хиёр аст

شخص عدو روز گیر و دار خیار است

То наниҳад сар ба хати тоъат ӯ бар

تا ننهد سر به خط طاعت او بر

Носибӣ шавамро сар аз дар дор аст

ناصبی شوم را سر از در دار است

Носибӣ шавамро ба мағзи сари андар

ناصبی شوم را به مغز سر اندر

Ҳикмати ҳуҷҷати бухору дӯд шхор аст

حکمت حجت بخار و دود شخار است

Нест сари пари фасод носибӣ шавам

نیست سر پر فساد ناصبی شوم

Аз дар ин шеър , бали сазоӣ Фсор аст

از در این شعر، بل سزای فسار است