Бинии он бод ки гўӣии дами ёрстӣ

بینی آن باد که گوئی دم یارستی

Ёаш бар таббату хрхизи гзорстӣ

یاش بر تبت و خرخیز گذارستی

Нестӣ чун сухани ёри мувофиқи хуш

نیستی چون سخن یار موافق خوش

Гар на ӯ пеши рӯи фавҷи бҳорстӣ

گر نه او پیش رو فوج بهارستی

Гар набӯдӣ шудаи эмини дили бед аз бод

گر نبودی شده ایمن دل بید از باد

Баргаш аз шохи буруни ҷусти нёрстӣ

برگش از شاخ برون جست نیارستی

Вар на май лашкари наврӯз фароз ояд

ور نه می لشکر نوروز فراز آید

Кӣ ҳавои яксараи пари гирду ғборстӣ

کی هوا یکسره پر گرد و غبارستی

Фавҷи фавҷи абр ҳаме ояд пиндорӣ

فوج فوج ابر همی آید پنداری

Бар сари дарёи уштур ба қторстӣ

بر سر دریا اشتر به قطارستی

Аштроннд бар ин чархи равони вари не

اشترانند بر این چرخ روان ور نی

Дашт ҳамвора на чун песаи мҳорстӣ

دشت همواره نه چون پیسه مهارستی

На ҳамоно ки бар ин уштури наврӯзӣ

نه همانا که بر این اشتر نوروزی

Ҷуз ки кофур ва дару гавҳари борстӣ

جز که کافور و در و گوهر بارستی

Дашт гулгун шуд гўӣӣ ки прндстӣ

دشت گلگون شد گوئی که پرندستی

Об мегаван шуд гўӣӣ ки ъқорстӣ

آب میگون شد گوئی که عقارستی

Гарна май мехӯрдӣ наргистар аз ҷӯй

گرنه می می‌خوردی نرگس‌تر از جوی

Чашм ӯ ҳаргизи пари хобу хморстӣ ?

چشم او هرگز پر خواب و خمارستی؟

Ваоташ андари дили хок ар наздӣ наврӯз

واتش اندر دل خاک ار نزدی نوروز

Кӣ ҳаво айдун пари дӯду бхорстӣ ?

کی هوا ایدون پر دود و بخارستی؟

Шохи гул гар накашидӣ ситам аз баҳман

شاخ گل گر نکشیدی ستم از بهمن

На чинни зарду навон ва на нзорстӣ

نه چینن زرد و نوان و نه نزارستی

эй ба наврӯз шудаи ҳамчуи харони фитна

ای به نوروز شده همچو خران فتنه

Ман нахоҳам ки марои ҳамчуи ту ёрстӣ

من نخواهم که مرا همچو تو یارستی

Гўӣӣ « имсоли тиҳии даст чаҳ донам кард ? »

گوئی «امسال تهی دست چه دانم کرد؟»

Кошки имсоли туро кор чу порстӣ

کاشک امسال تو را کار چو پارستی

Дилам аз ту ба ҳама ҳол бишустӣ даст

دلم از تو به همه حال بشستی دست

Гар туро дар хури дили дасти гзорстӣ

گر تو را در خور دل دست گزارستی

Фитнаи сабзаи шиддати дил чу хар , эй биҳш

فتنهٔ سبزه شدت دل چو خر، ای بیهش

Фитна сабза нашудигар на ҳморстӣ

فتنه سبزه نشدی گر نه حمارستی

Нест фарқӣ ба миёни ту ва он хар

نیست فرقی به میان تو و آن خر

Ҷузи ҳаме бояд ки ти пои чҳорстӣ

جز همی باید که‌ت پای چهارستی

Сиратии беҳтар аз ин ёфте бе шак

سیرتی بهتر از این یافتیی بی‌شک

?герати ннгстӣ аз ин сирату ъорстӣ

گرت ننگستی از این سیرت و عارستی

Гар гули ҳикмат бар ҷони ту бшкФтӣ

گر گل حکمت بر جان تو بشکفتی

Мари туро боғи баҳорӣ чаҳ бкорстӣ ?

مر تو را باغ بهاری چه بکارستی؟

Маҷлисати бстонстӣу рафиқон ро

مجلست بستانستی و رفیقان را

Аз дарахти сухани хуби сморстӣ

از درخت سخن خوب ثمارستی

Венаи гулу лолаи хокӣ ки ҳамеи равед

وین گل و لالهٔ خاکی که همی روید

Бо гули дониши пешати хасу хорстӣ

با گل دانش پیشت خس و خارستی

Пеши гулзори суханҳои ҳакӣмонаи т

پیش گلزار سخن‌های حکیمانه‌ت

Кори лолаи баду кори гули зорстӣ

کار لاله بد و کار گل زارستی

Мардум онаст ки чун мард варо бинад

مردم آن است که چون مرد ورا بیند

Гуяд « эй кош ки ми ин соҳиби ғорстӣ »

گوید «ای کاش که‌م این صاحب غارستی»

Фазл боядашу хиради бор ки хурмои бен

فضل بایدش و خرد بار که خرما بن

Гар на бор оварадӣ ёри чнорстӣ

گر نه بار آوردی یار چنارستی

Хирадаст онкӣ агар нури чароғ ӯ

خرد است آنکه اگر نور چراغ او

Нестии олам яксар шаби торстӣ

نیستی عالم یکسر شب تارستی

Хирадаст онкӣ агар нестӣ ӯ аз мо

خرد است آنکه اگر نیستی او از ما

На сғорстии ҳаргиз на кборстӣ

نه صغارستی هرگز نه کبارستی

Гар набӯдаи сетии ин ақл ба мардум дар

گر نبوده‌ستی این عقل به مردم در

Халқ яксар бтар аз каждуму морстӣ

خلق یکسر بتر از کژدم و مارستی

Ту чаҳ гўӣӣ ки агар ақли набӯдаи сетӣ

تو چه گوئی که اگر عقل نبوده‌ستی

Як тан аз мардуми солори ҳзорстӣ ?

یک تن از مردم سالار هزارستی؟

Варна бо ақли ҳамеи ҷаҳли ҷафои ҷустӣ

ورنه با عقل همی جهل جفا جستی

Гирди донои ҷҳлоро чаҳ мдорстӣ ?

گرد دانا جهلا را چه مدارستی؟

Сар ба ҷаҳл аз хираду ҳақи ҳамеи тобад

سر به جهل از خرد و حق همی تابد

Онкӣ ҳақаст ки бар сараши Фсорстӣ

آنکه حق است که بر سرش فسارستی

Яла кӣ кардӣ ҳар фоҳишаро ҷоҳил

یله کی کردی هر فاحشه را جاهل

Гар на аз бими ҳаду куштану дорстӣ ?

گر نه از بیم حد و کشتن و دارستی؟

Онкии табъ яла кардӣ ба хушии ҳаргиз

آنکه طبع یله کردی به خوشی هرگز

МъсФри гӯнау неруии шхорстӣ

معصفر گونه و نیروی شخارستی

эй даҳони бози ниҳода ба ҷафои ман

ای دهان باز نهاده به جفای من

Рости гўӣӣ ки яке куҳнаи тғорстӣ

راست گوئی که یکی کهنه تغارستی

Чанд гўӣӣ ки « аз он танги дарраи ҳуҷҷат

چند گوئی که «از آن تنگ دره حجت

Ҳам бурун оядӣ ар неки сўорстӣ » ?

هم برون آیدی ار نیک سوارستی» ؟

Андари ин танги ҳисорами нншстии дил

اندر این تنگ حصارم ننشستی دل

Гарна гирди дилам аз ақли ҳсорстӣ

گرنه گرد دلم از عقل حصارستی

Кори тугар ба миёни ман ва ту нозир

کار تو گر به میان من و تو ناظر

Ҳокимии одил будӣ баси хўорстӣ

حاکمی عادل بودی بس خوارستی

Кори дунёгар бар мӯҷиби ъқлстӣ

کار دنیا گر بر موجب عقلستی

Мари марои хираи дарин кунҷ чаҳ корстӣ ?

مر مرا خیره درین کنج چه کارستی؟

Бали суханҳои диловези баланди ман

بل سخن‌های دلاویز بلند من

Бар сари гунбади гардандаи ъзорстӣ

بر سر گنبد گردنده عذارستی

Вари суханҳоам Флотўн башнавада сетӣ

ور سخن‌هام فلاطون بشنوده‌ستی

Пеши ман ҳайрон чун нақши ҷдорстӣ

پیش من حیران چون نقش جدارستی

Юзу бози сухану нуктаи мро бе шак

یوز و باز سخن و نکته‌م را بی‌شک

Дили донои сухани пешаи шкорстӣ

دل دانای سخن پیشه شکارستی

Даҳри пари айбам ҳамчун ки ту бгзидӣ

دهر پر عیبم همچون که تو بگزیدی

Гар марои тан чу ту пари айбу ъўорстӣ

گر مرا تن چو تو پر عیب و عوارستی

Мари марогар пас дониш нашудаи сетии дил

مر مرا گر پس دانش نشده‌ستی دل

Ҳамчуи ту аспу ғуломону ъқорстӣ

همچو تو اسپ و غلامان و عقارستی

Бе шморстии молу хадаму маликам

بی‌شمارستی مال و خدم و ملکم

Гар на бимами ҳама аз рӯзи шморстӣ

گر نه بیمم همه از روز شمارستی

Бе қрорстии ҷонам чу ту дар кӯшиш

بی‌قرارستی جانم چو تو در کوشش

Гар бдонстӣ кин ҷои қрорстӣ

گر بدانستی کاین جای قرارستی