Аз он пас кин ҷаҳонро озмудигар хирадмандӣ
از آن پس کاین جهان را آزمودی گر خردمندی
Дар ин пари гирду нохуши ҷои дили хира чаро бандӣ ?
در این پر گرد و ناخوش جای دل خیره چرا بندی؟
Ба беморӣ аз ин ҷои сипанҷӣ чун шӯии берун
به بیماری از این جای سپنجی چون شوی بیرون
Махӯр тимори чандинӣ на бунёдаш ту афгандӣ
مخور تیمار چندینی نه بنیادش تو افگندی
Яке фарзанди хораи песа гурбааст , эй писар , гетӣ
یکی فرزند خواره پیسه گربه است، ای پسر، گیتی
Сазадгар бо чунин модари зи бор ва бен напайвандӣ
سزد گر با چنین مادر ز بار و بن نپیوندی
Чунон чун мари туро пандаст мурдаи ҷад бар ҷадат
چنان چون مر تو را پند است مرده جد بر جدت
Ту мари фарзанди фарзандони фарзандонатро пандӣ
تو مر فرزند فرزندان فرزندانت را پندی
Ҷаҳон мастаст нармӣ кун ки ман айдун шунӯдаи ситам
جهان مست است نرمی کن که من ایدون شنودهستم
Ки бо мисатону девонаи ҳалимии беҳтар аз тундӣ
که با مستان و دیوانه حلیمی بهتر از تندی
Бихоҳад хӯрд марпарвардагон хешро гетӣ
بخواهد خورد مر پروردگان خویش را گیتی
Нахоҳад растан аз чангол ӯ санадӣ ва на ҳиндӣ
نخواهد رستن از چنگال او سندی و نه هندی
Ҷаҳонои зи озмӯни санҷоб ва аз кирдори пӯлодӣ
جهانا ز آزمون سنجاب و از کردار پولادی
Ба зери нӯш дар нешӣ ба рӯй заҳр бар қандӣ
به زیر نوش در نیشی به روی زهر بر قندی
Ба рӯзу шаби ҳамеи коҳади тани мискини ман зеро
به روز و شب همی کاهد تن مسکین من زیرا
Ба риндаи рӯзу савҳони шабами доими ҳамеи риндӣ
به رندهٔ روز و سوهان شبم دایم همی رندی
з чун ва чанд берӯнии азиро ақл нашносад
ز چون و چند بیرونی ازیرا عقل نشناسد
На мар бӯданатро чунӣ на мари гаштанатро чанде
نه مر بودنت را چونی نه مر گشتنت را چندی
Нахонӣ пеш ва напасандӣ зи фарзандон бисёрат
نخوانی پیش و نپسندی ز فرزندان بسیارت
Магари онро казу ноед ба ҷузи бдФълӣу риндӣ
مگر آن را کزو ناید به جز بدفعلی و رندی
Басои шоҳон бо малику сипоҳу ганҷи огндаҳ
بسا شاهان با ملک و سپاه و گنج آگنده
Ки шани брбўдӣ аз гоҳу бад-ӣни чоҳ андар афгандӣ
کهشان بربودی از گاه و بدین چاه اندر افگندی
Куҷои пайвастае суҳбат ки дигари рӯзи нгсстӣ ?
کجا پیوستهای صحبت که دیگر روز نگسستی؟
Дарахтӣ кӣ нишондаи сетӣ ки аз бехаш на баркандӣ ?
درختی کی نشاندهستی که از بیخش نه برکندی؟
Хрдмндо , муроди эзад аз дунё ба ҳосил кун
خردمندا، مراد ایزد از دنیا به حاصل کن
Мурод ӯ ту худ доне чаҳ чизаст ар хирадмандӣ
مراد او تو خود دانی چه چیز است ار خردمندی
Худовандии ҳаме боядат ва хизмат кард натавонӣ
خداوندی همی بایدت و خدمت کرد نتوانی
Гараш хизмат кунӣ бидиҳад худовандати худовандӣ
گرش خدمت کنی بدهد خداوندت خداوندی
Марои эзадӣ дайнаст чун дайн ёфтӣ зон пас
مراد ایزدی دین است چون دین یافتی زان پس
Дигар мари хештанро дар сипанҷӣ ҷой напасандӣ
دگر مر خویشتن را در سپنجی جای نپسندی
Бад-ӣни муҳлат ки дода сетат мабош аз макр ӯ эмин
بدین مهلت که دادهستت مباش از مکر او ایمن
Битарс аз оташ тезаш макун дар тоъаташи кундӣ
بترس از آتش تیزش مکن در طاعتش کندی
Чу фазли дайни эзадро зи нафаси хеши бФгндӣ
چو فضل دین ایزد را ز نفس خویش بفگندی
Чаҳ бошад фазли сӯй ӯ туро бар рӯмӣу санадӣ ?
چه باشد فضل سوی او تو را بر رومی و سندی؟
Ба гӯши андар ҳаме гуядат гетӣ « бор бар хар на »
به گوش اندر همی گویدت گیتی «بار بر خر نه»
Ту гӯши дили ниҳодаи сетӣ ба дастони Наҳовандӣ
تو گوش دل نهادهستی به دستان نهاوندی
Агар доне ки фардо бар ту хешу аҳлу пайвандат
اگر دانی که فردا بر تو خویش و اهل و پیوندت
Бгриди зори чандинии бад-ӣни хушӣ чаро хндӣ ?
بگرید زار چندینی بدین خوشی چرا خندی؟
Бибояд бе гумони рафтанат аз ӣнҷои сӯии он маъдан
بباید بیگمان رفتنت از اینجا سوی آن معدن
Ки онҷои бдрўӣ бешак ҳар ончи ӣнҷои прогндӣ
که آنجا بدروی بیشک هر آنچ اینجا پراگندی
Ҳикоятҳои шоҳонро ҳамеи хуоне ва май хндӣ
حکایتهای شاهان را همی خوانی و میخندی
Ҳаме бар хештани хндӣ на бар шоҳи самарқандӣ
همی بر خویشتن خندی نه بر شاه سمرقندی
Чаро бар аҳду савганди расӯли хеши нштобӣ
چرا بر عهد و سوگند رسول خویش نشتابی
Ба сӯии аҳди фарзандашгар аҳли аҳду савгандӣ ?
به سوی عهد فرزندش گر اهل عهد و سوگندی؟
Гар аҳли аҳду паймонӣ аз аҳли хонадонии ту
گر اهل عهد و پیمانی از اهل خاندانی تو
Вагар зини хонаи берӯнӣ бар афсӯсӣу тарфандӣ
وگر زین خانه بیرونی بر افسوسی و ترفندی
Нёӣии сӯии нури аиро ба торикии даруни зодӣ
نیائی سوی نور ایرا به تاریکی درون زادی
Вагар зӣ нур нагароӣ дар ин торик чаҳ бандӣ
وگر زی نور نگرائی در این تاریک چه بندی
Агар фардои шафоатро аз Аҳмади тамаъи мидорӣ
اگر فردا شفاعت را از احمد طمع میداری
Чаро имрӯзи душмани дори аҳли албиту фарзандӣ ?
چرا امروز دشمن دار اهلالبیت و فرزندی؟