эй дода дилу ҳуши бад-ӣни ҷои сипанҷӣ

ای داده دل و هوش بدین جای سپنجی

Бимаст ки аз кибр дар ин ҷой наганҷӣ

بیم است که از کبر در این جای نگنجی

Валлоҳ ки наёяд ба тарозуии хиради рост

والله که نیاید به ترازوی خرد راست

Гар неъмати дунёро бо ранҷ бисанҷӣ

گر نعمت دنیا را با رنج بسنجی

Вари мамлакат рӯм бигирӣ чу Сикандар

ور مملکت روم بگیری چو سکندر

Ҳаргиз нашавад малики ту ин ҷои сипанҷӣ

هرگز نشود ملک تو این جای سپنجی

Вази банду балои фалакӣ руста нагардӣ

وز بند و بلای فلکی رسته نگردی

Ҳарчанд туро банда шавад рӯмӣу тнҷӣ

هرچند تو را بنده شود رومی و طنجی

Чун рӯзии ту ноне ва як мушт биринҷ аст

چون روزی تو نانی و یک مشت برنج است

Аз баҳр чаҳ чандин ба шабу рӯзи биринҷӣ

از بهر چه چندین به شب و روز به رنجی

Вар ҳамчу хазу бузи бипушадати гилӣмӣ

ور همچو خز و بز بپوشدت گلیمی

Хазат чаҳ ҳаме бояду дебои туранҷӣ

خزت چه همی باید و دیبای ترنجی

Фардоти тиҳии даст ба кунҷӣ бисипоранд

فردات تهی دست به کنجی بسپارند

Ҳарчанд малики вор кунун бар сари ганҷӣ

هرچند ملک‌وار کنون بر سر گنجی

Санъат ба ту зойеъ шуд азиро ки шабу рӯз

صنعت به تو ضایع شد ازیرا که شب و روز

Машғӯл ба шатранҷ ва ба нарад ва шаш ва панҷӣ

مشغول به شطرنج و به نرد و شش و پنجی

Аз баҳр чаҳ доданд туро ақл , чаҳ гўӣӣ ?

از بهر چه دادند تو را عقل، چه گوئی؟

Нохуш бихӯрӣ чун хар ва чун ғалабаи блнҷӣ ?

ناخوش بخوری چون خر و چون غُلبه بلنجی؟

Вази баҳр чаҳ доданд туро бори хдоӣӣ ?

وز بهر چه دادند تو را بار خدائی؟

Вази баҳр чаҳ шуд бандаи туро ҳиндӯу знҷӣ ?

وز بهر چه شد بنده تو را هندو و زنجی؟

Зеро ки ту беш омадӣ андари дайни зишон

زیرا که تو بیش آمدی اندر دین زیشان

Пас чун накунӣ шукру зиёдати нлФнҷӣ ?

پس چون نکنی شکر و زیادت نلفنجی؟

Имрӯз ки шоҳӣу ртб Фнҷ биандеш

امروز که شاهی و رُتَب فَنج بیندیش

Зеро ки намонад абадии шоҳӣу Фнҷӣ

زیرا که نماند ابدی شاهی و فَنجی

Аз макри худованди ҳаме ҳеҷ натарсӣ

از مکر خداوند همی هیچ نترسی

Зонаст ки бо бандаи пар аз макру шиканҷӣ

زان است که با بنده پر از مکر و شکنجی

Андеша кун аз бандагии имрӯз ки бандаи т

اندیشه کن از بندگی امروز که بنده‌ت

Дар пеш ба пойаст ва ту бинишаста ба шнҷӣ

در پیش به پای است و تو بنشسته به شنجی

Ҳамчун кдўӣии сӯии нбидў , сӯии мзгт

همچون کدوئی سوی نبید و، سوی مزگت

Огндаҳ ба гоўрси ду харвории ғанҷӣ

آگنده به گاورس دو خرواری غنجی

Бо масҷид ва бо муаззин чун сар киу трФӣ

با مسجد و با مؤذن چون سرکه و تَرفی

Бо масхарау мутриб чун шеру биринҷӣ

با مسخره و مطرب چون شیر و برنجی

Валлоҳ ки нсҷнди намози ту азирок

والله که نسجند نماز تو ازیراک

Рӯй ту ба қиблааст ва ба дил бо дафу снҷӣ

روی تو به قبله است و به دل با دف و صنجی

То хуии ту инаст агар гавҳари сурхӣ

تا خوی تو این است اگر گوهر سرخی

Наздики хирадманди зарандуди биринҷӣ

نزدیک خردمند زراندود برنجی

Рухсори туро нохуни ин чарх шиканҷед

رخسار تو را ناخن این چرخ شکنجید

Ту чанд лабу зулфаки бут рӯй шиканҷӣ ?

تو چند لب و زلفک بت روی شکنجی؟

Лухтӣ ба туранҷ аз қабл ҷонати миёни сахт

لختی به ترنج از قبل جانت میان سخت

Аз баҳри тани ин сусти миён чанд туранҷӣ ?

از بهر تن این سست میان چند ترنجی؟

Онаст хирадманд ки хӯрданаши хлнҷ

آن است خردمند که خوردنش خلنج

Зонаст ки ту бехирад аз косаи хлнҷӣ

زان است که تو بی‌خرد از کاسه خلنجی

Гиреҳгии ту ки бенафъӣ ва бе хунҷи валикин

گرگی تو که بی‌نفعی و بی‌خنج ولیکن

Худ рӯзу шаби андари талаби нафъӣу хунҷӣ

خود روز و شب اندر طلب نفعی و خنجی

Ҳамсоя бефоидагар шояд мо ро

همسایهٔ بی‌فایده گر شاید ما را

Ҳамсоя некаст ба аФрнҷаҳи Фрнҷӣ

همسایهٔ نیک است به افرنجه فرنجی