Ин тани ман ту магари бачаи гардунӣ

این تن من تو مگر بچهٔ گردونی

Бачаи гардунӣ зеро сӯии ман дунӣ

بچهٔ گردونی زیرا سوی من دونی

ӯ ҳамонаст ки бӯдааст валикини ту

او همان است که بوده است ولیکن تو

На ҳамоно ки ҳамоне , ки дигаргунӣ

نه همانا که همانی، که دگرگونی

Тамаъи хира чаҳ дорӣ ки шӯии боқӣ ?

طمع خیره چه داری که شوی باقی؟

Нашавад чун азалӣ бӯда акнӯнӣ

نشود چون ازلی بودهٔ اکنونی

Ту мари он гавҳари берӯнии боқӣ ро

تو مر آن گوهر بیرونی باقی را

Чун яке дарҷи бароварда ба афсунӣ

چون یکی درج برآورده به افسونی

Бо ту то мақрунаст ин гуҳари боқӣ

با تو تا مقرون است این گهر باقی

Ту ба зеб ва ба ҷамол эй тани қорунӣ

تو به زیب و به جمال ای تن قارونی

Зон гуҳар ёфтае эй гуҳари тира ,

زان گهر یافته‌ای ای گهر تیره،

Ин қади сарвии вена рӯй тбрхўнӣ

این قد سروی وین روی طبرخونی

Лекин онгаҳ ки гуҳарат аз ту шавад берун

لیکن آنگه که گهرت از تو شود بیرون

Ту ҳамон тираи гули гандаи мснўнӣ

تو همان تیره گل گندهٔ مسنونی

эй дарунии гуҳари тира , наме доне

ای درونی گهر تیره، نمی‌دانی

Ки дарунӣ нашавад ҳаргизи берӯнӣ ?

که درونی نشود هرگز بیرونی؟

Гар фузӯнӣ напазирад ҷузи коҳинда

گر فزونی نپذیرد جز کاهنده

Чаҳ ҳаме боядат ин чунин афзӯнӣ ?

چه همی بایدت این چونین افزونی؟

Гуфта бошам ба ҳақиқати сифатат , эй тан

گفته باشم به حقیقت صفتت، ای تن

?герат гӯям садафи лўлўии макнунӣ

گرت گویم صدف لولوی مکنونی

Андари ин мурдаи садаф эй гуҳари зинда

اندر این مرده صدف ای گهر زنده

Чунки мондаи сетии бандӣ шуда чун хуй ?

چونکه مانده‌ستی بندی شده چون خوی؟

Ғарраи гарданда ба дарёии ҷаҳони андар

غره گردنده به دریای جهان اندر

Гар на зўолнўнӣ монандаи зўолнўнӣ

گر نه ذوالنونی ماننده ذوالنونی

Ту дар ин қуббаи хзро ва бар ин курсӣ

تو در این قبهٔ خضرا و بر این کرسی

Ғарази сонеъи сайёрау гардунӣ

غرض صانع سیاره و گردونی

Дому дади деви ту гаштанду бФрмонт

دام و دد دیو تو گشتند و بفرمانت

Зонка ту ҳамбар ҷамшеду Фаридунӣ

زانکه تو همبر جمشید و فریدونی

Ҷузи ту ҳамвора ҳамаи сар ба нигунсоранд

جز تو همواره همه سر به نگونسارند

Ту агар шоҳ нае рости чунин чунӣ ?

تو اگر شاه نه‌ای راست چنین چونی؟

Хатар хеш бидон ва ба амонат кӯш

خطر خویش بدان و به امانت کوش

Ки ту бар сари ҷаҳони довари Маъмунӣ

که تو بر سر جهان داور مامونی

Нури додари ҷаҳон бар ту падед омад

نور دادار جهان بر تو پدید آمد

Тан чу зайтӯн шуд ва ту равғани зайтӯнӣ

تن چو زیتون شد و تو روغن زیتونی

Гар ба чоҳи андар бо банд буд хӯнӣ

گر به چاه اندر با بند بود خونی

Андари ин чоҳи ту бо банди ҳмидўнӣ

اندر این چاه تو با بند همیدونی

Вагар аз зиндон ҳар зинда раҳо ҷӯяд

وگر از زندان هر زنده رها جوید

Ту бар ин зиндон аз баҳр чаҳ мафтӯнӣ

تو بر این زندان از بهر چه مفتونی

То аз ин бозии зиндон нае ороста

تا از این بازی زندان نه‌ای آراسته

Нашавам эмин бар ту ки на маҷнӯнӣ

نشوم ایمن بر تو که نه مجنونی

Чоҳ боғаст туро то ту чунин фитна

چاه باغ است تو را تا تو چنین فتنه

Бар рух чун гул ва бар зулфак чун нўнӣ

بر رخ چون گل و بر زلفک چون نونی

Маст май хӯрдаи азин сон набӯд зеро

مست می خورده ازین سان نبود زیرا

Ту чунин беҳашу мадҳуш аз афюнӣ

تو چنین بی‌هش و مدهوش از افیونی

Деви бадгавҳар аз роҳи ббрдаҳи сетат

دیو بدگوهر از راه ببرده‌ستت

Масти он раҳбари бадгавҳари ворунӣ

مست آن رهبر بدگوهر وارونی

Ҳар замони пеш ту ояд на ҳамеи байняш

هر زمان پیش تو آید نه همی بینیش

Бо ъамомаи бзру ҷомаи собӯнӣ ?

با عمامهٔ بزر و جامهٔ صابونی؟

Чун кадуи ҷонаши зи дониши тиҳӣу фикрат

چون کدو جانش ز دانش تهی و فکرت

Бар чун нори бёгндаҳи зи малъунӣ

بر چون نار بیاگنده ز ملعونی

Чун сар девон бигирифт сари минбар

چون سر دیوان بگرفت سر منبر

Ҳарякии деви боситоду мозўнӣ

هریکی دیو باستاد و ماذونی

Бар сутурии эмомонаш гўо дорам

بر ستوری امامانش گوا دارم

Қадаҳи вобқӣу қалияи ҳорӯнӣ

قدح وابقی و قلیهٔ هارونی

Аз басии жож ки хоинди чунин гум шуд

از بسی ژاژ که خایند چنین گم شد

Роҳ бар халқи зи баси наҳсу срокўнӣ

راه بر خلق ز بس نحس و سراکونی

эй хирадманд , мхри хираи хроФотш

ای خردمند، مخر خیره خرافاتش

Ки ту борӣ на чунуи хрбту шмъўнӣ

که تو باری نه چنو خربط و شمعونی

Илми дайнро қонӯн инаст ки май бинӣ

علم دین را قانون اینست که می‌بینی

Ба хати сабз бар ин таҳтаи қонӯнӣ

به خط سبز بر این تختهٔ قانونی

Гар бар ин оби туро тишнагӣӣ бошад

گر بر این آب تو را تشنگیی باشد

Миннати Ҷайҳунам ва ту брлби Ҷайҳунӣ

منت جیحونم و تو برلب جیحونی

Ва гарми гўӣӣ « пасгар на ту бе роҳӣ

و گرم گوئی «پس گر نه تو بی‌راهی

Чун ба имгон дар бемӯнису маҳзунӣ ? »

چون به یمگان در بی مونس و محزونی؟»

Мағзат аз анбари дайн буи наме ёбад

مغزت از عنبر دین بوی نمی‌یابد

Зонка бо дунёи ҳам гӯшау мақрунӣ

زانکه با دنیا هم گوشه و مقرونی

Вой бар ман ки дар ин танг дарра мондам

وای بر من که در این تنگ دره ماندم

Хунаки ту ки бинишаста ба ҳомӯнӣ !

خنک تو که بنشسته به هامونی!

Ман дар ин танагӣ бедонишу бадбахтам

من در این تنگی بی‌دانش و بدبختم

Ту ба ҳомӯн бар доноу ҳумоюнӣ !

تو به هامون بر دانا و همایونی!

Ки тавонад ки буд аз ту мусулмон тар

که تواند که بود از تو مسلمان‌تر

Ки вакили хон ё чокари хотунӣ ?

که وکیل‌خان یا چاکر خاتونی؟

Ҳоли ҷисми мо ҳар чун ки буд шояд

حال جسم ما هر چون که بود شاید

На тбрхўнӣ мондааст ва на зриўнӣ

نه طبرخونی مانده است و نه زریونی

То бад-ӣни ҳолк ?дане нашӯй ғарра

تا بدین حالک دنیی نشوی غره

Ки чунин бо салбу мураккаби гулгунӣ

که چنین با سلب و مرکب گلگونی

Салб аз имон боядат ҳаме зеро

سلب از ایمان بایدت همی زیرا

Ҷуз ба имон набӯд фардои маймунӣ

جز به ایمان نبود فردا میمونی

Ба яке ҷоҳил каз бим кунад навишт

به یکی جاهل کز بیم کند نوشت

Нӯш кӣ гардад он шарбати тоъӯнӣ ?

نوش کی گردد آن شربت طاعونی؟

Сухан ҳуҷҷат бишинав ки туро қавлаш

سخن حجت بشنو که تو را قولش

Ба бакор ояд аз доварии зръўнӣ

به بکار آید از داوری زرعونی