Агар на бастаи ин бе ҳунари ҷаҳон шуда Эй

اگر نه بستهٔ این بی‌هنر جهان شده‌ای

Чаро ки ҳамчуи ҷаҳон аз ҳунари ҷаҳон шудае ?

چرا که همچو جهان از هنر جهان شده‌ای؟

Тани туро ба мисли модараст сифлаи ҷаҳон

تن تو را به مثل مادر است سفله جهان

Ту ҳамчуи модари бдхўи чунин азон шуда Эй

تو همچو مادر بدخو چنین ازان شده‌ای

Чаро ки модари пери ту нотавон нашуда аст

چرا که مادر پیر تو ناتوان نشده است

Ту пеши модари худ перу нотавон шудае ?

تو پیش مادر خود پیر و ناتوان شده‌ای؟

Фирефта чаҳ шӯй эй ҷавони бдонкаҳ ба рӯй

فریفته چه شوی ای جوان بدانکه به روی

Чу бӯстон ва ба қади сарви бӯстон шудае ?

چو بوستان و به قد سرو بوستان شده‌ای؟

Чигуна меҳри нуҳум бар ту зон сипас ки ба ҷаҳл

چگونه مهر نهم بر تو زان سپس که به جهل

Ту бар замонаи бдмҳри меҳрбон шуда Эй

تو بر زمانهٔ بدمهر مهربان شده‌ای

Ба хуии тани Марви аиро ки ту ъдили хирад

به خوی تن مرو ایرا که تو عدیل خرد

Ба сифла тан нашудӣ бал ба поки ҷон шуда Эй

به سفله تن نشدی بل به پاک جان شده‌ای

Нигоҳ кун ки : дар ин хаймаи чаҳорсутун

نگاه کن که: در این خیمهٔ چهارستون

Чу хусравони з чаҳ маънии ту Комрон шуда Эй

چو خسروان ز چه معنی تو کامران شده‌ای

Чаҳ ёфтӣ ки бидон бар ҷаҳону ҷонварон

چه یافتی که بدان بر جهان و جانوران

Чунин мусаллату солору қаҳрамон шуда Эй

چنین مسلط و سالار و قهرمان شده‌ای

Замину неъмат ӯро худоӣ хон ту кард

زمین و نعمت او را خدای خوان تو کرد

Ки сӯй ӯ ту сазои Наим ва хон шуда Эй

که سوی او تو سزای نعیم و خوان شده‌ای

Туфайлёни ту гаштанди ҷумлаи ҷонварон

طفیلیان تو گشتند جمله جانوران

Бар ин муборак хон ва ту миҳмон шуда Эй

بر این مبارک خوان و تو میهمان شده‌ای

Гумон мабар ки бар ин корвони бастаи забон

گمان مبر که بر این کاروان بسته زبان

Ту ҷуз ба ақлу сухани мейри корвон шуда Эй

تو جز به عقل و سخن میر کاروان شده‌ای

Агар ба ақл ва сухан гаштае бар ин рамаи мейр

اگر به عقل و سخن گشته‌ای بر این رمه میر

Чаро зи ақлу сухан чун рамаи румон шудае ?

چرا ز عقل و سخن چون رمه رمان شده‌ای؟

Чаро ки қавли ту чун хазу парниён нашуда аст

چرا که قول تو چون خز و پرنیان نشده‌است

Агар ту дар салб хазу парниён шудае ?

اگر تو در سلب خز و پرنیان شده‌ای؟

Туро ҳамеи сухании хуби гашт бояду хуш

تو را همی سخنی خوب گشت باید و خوش

Ту як ҷуволи пайу гӯшту устихон шуда Эй

تو یک جوال پی و گوشت و استخوان شده‌ای

Туро ба ҳҷргкии танг дар бибаст ҳаким

تو را به حجرگکی تنگ در ببست حکیم

На банд дар ту чунин аз чаҳ шодмон шудае ?

نه بند در تو چنین از چه شادمان شده‌ای؟

Яқин бидон ки чу вайрон кунанд ҳуҷраи ту

یقین بدان که چو ویران کنند حجرهٔ تو

Ҳамон замони ту бар ин олии осмон шуда Эй

همان زمان تو بر این عالی آسمان شده‌ای

Ниҳон нае зи басират ба сӯии марди хирад

نهان نه‌ای ز بصیرت به سوی مرد خرد

Агарчӣ аз басар бе хиради ниҳон шуда Эй

اگرچه از بصر بی‌خرد نهان شده‌ای

ЗФзлу раҳмати яздони додгар чаҳ шигифт

زفضل و رحمت یزدان دادگر چه شگفت

Агар ту мейри сутурон бекарон шудае !

اگر تو میر ستوران بی‌کران شده‌ای!

Нигоҳ кун ки чу дайн ёфтӣ худоӣ шудӣ

نگاه کن که چو دین یافتی خدای شدی

Ки чун худои худованди ҳиндӯон шуда Эй

که چون خدای خداوند هندوان شده‌ای

Агар ба дайн ва ба дунё нагаштае хушнӯд

اگر به دین و به دنیا نگشته‌ای خشنود

Дурусти гашт ки бадбахту баданашон шуда Эй

درست گشت که بدبخت و بدنشان شده‌ای

Ба дӯстон ва ба бегонагон ба боби тамаъ

به دوستان و به بیگانگان به باب طمع

Ба сони ашъби таммоъи достон шуда Эй

به سان اشعب طماع داستان شده‌ای

Агар ҷаҳонро бандаи ту офариди худоӣ

اگر جهان را بندهٔ تو آفرید خدای

Ту пас ба акс чаро бандаи ҷаҳон шуда Эй

تو پس به عکس چرا بندهٔ جهان شده‌ای

Бидӯз чашми з ҳар сӯзён ба сӯзани панд

بدوز چشم ز هر سوزیان به سوزن پند

Ки зору хори ту аз баҳри сӯи зиён шуда Эй

که زار و خوار تو از بهر سوزیان شده‌ای

Ба шеъри ҳуҷҷати гирди тамаъи з рӯй бишӯй

به شعر حجت گرد طمع ز روی بشوی

Агар ба дили табаъи панди расатон шуда Эй

اگر به دل تبع پند راستان شده‌ای

Вагар Аннан хирад додае ба дасти ҳаво

وگر عنان خرد داده‌ای به دست هوا

Чу аспи лонаи сроФшон ва беАннан шуда Эй

چو اسپ لانه سرافشان و بی‌عنان شده‌ای

Сухан бигӯ ва матарс аз маломат , эй ҳуҷҷат

سخن بگو و مترس از ملامت، ای حجت

Ки ту ба гуфтани ҳақи шуҳраи замон шуда Эй

که تو به گفتن حق شهرهٔ زمان شده‌ای

Ту неки бахтӣ каз меҳри хонадони расӯл

تو نیک‌بختی کز مهر خاندان رسول

Ғарибу ронда ва бенону хону мон шуда Эй

غریب و رانده و بی‌نان و خان و مان شده‌ای

Ба ҳуби оли набӣ бар забони хоссау ом

به حب آل نبی بر زبان خاصه و عام

На аз газофи чунин ту мисли равон шуда Эй

نه از گزاف چنین تو مثل روان شده‌ای

Басаст фахри туро ин ки бар рамаи эзад

بس است فخر تو را این که بر رمهٔ ایزد

Ба сони Мӯсои солору сршбон шуда Эй

به سان موسی سالار و سرشبان شده‌ای

Ҷаҳон чу модар гунгаст халқро ва ту боз

جهان چو مادر گنگ است خلق را و تو باز

Ба панду ҳикмат аз ин гунги тарҷумон шуда Эй

به پند و حکمت از این گنگ ترجمان شده‌ای

Гумон бад бигурезад зи дил ба ҳикмати ту

گمان بد بگریزد ز دل به حکمت تو

Аз он қабл ки ту аз ҳақ бегумон шуда Эй

از آن قبل که تو از حق بی‌گمان شده‌ای

Ба оби панду таоми баёну ҷомаи илм

به آب پند و طعام بیان و جامهٔ علم

Равони гмраҳро неки мизбон шуда Эй

روان گمره را نیک میزبان شده‌ای

Қирон кунанд ҳаме дар дили ту ҳикмату панд

قران کنند همی در دل تو حکمت و پند

Бидон сабаб ки ба дили хозини қуръон шуда Эй

بدان سبب که به دل خازن قرآن شده‌ای

Ту эй заъифи хиради носибӣ ки аз ғами ман

تو ای ضعیف خرد ناصبی که از غم من

Чу зарди бед ба айёми меҳргон шуда Эй

چو زرد بید به ایام مهرگان شده‌ای

Ба ту ҳаме нарасад панди дилпазирам азонк

به تو همی نرسد پند دل پذیرم ازانک

Ту бетамиз ба гӯши хиради гарон шуда Эй

تو بی‌تمیز به گوش خرد گران شده‌ای

зи баҳри дӯстии оли Мустафо бар ман

ز بهر دوستی آل مصطفی بر من

Бузурги душману бдгўу бдзбон шуда Эй

بزرگ دشمن و بدگو و بدزبان شده‌ای

Ту бетамиз бар алФғдни савоби маро

تو بی‌تمیز بر الفغدن ثواب مرا

Агар бадонеи муздури ройгон шуда Эй

اگر بدانی مزدور رایگان شده‌ای