Аз аҳли малик дар ин хаймаи кабӯд ки буд

از اهل ملک در این خیمهٔ کبود که بود

Ки малик азу нарабӯд ин баланди чархи кабӯд ?

که ملک ازو نربود این بلند چرخ کبود؟

Ҳар онкӣ бар талаби мол , умр моя гирифт

هر آنکه بر طلب مال، عمر مایه گرفت

Чу рӯзгор бар омад на моя монад ва на суд

چو روزگار بر آمد نه مایه ماند و نه سود

Чу умр суда шуд ва , мояи умр буд ту ро

چو عمر سوده شد و، مایه عمر بود تو را

Туро зи мол ки савдост , агар на суд , чаҳ суд ?

تو را ز مال که سوداست، اگر نه سود، چه سود؟

Фзўдгонро фарсӯдаи гири поки ҳама

فزودگان را فرسوده گیر پاک همه

Худои ъзўҷл на фузуд ва на Фрсўд

خدای عزوجل نه فزود و نه فرسود

Худоиро ба сифоти замона васф макун

خدای را به صفات زمانه وصف مکن

Ки ҳар се васф замона аст ҳаст ва бошад ва буд

که هر سه وصف زمانه است هست و باشد و بود

Якеаст бо сифат ва бе сифати нгўӣимш

یکی است با صفت و بی‌صفت نگوئیمش

Начиз ва чиз магӯяш , ки мон чунин фармуд

نچیز و چیز مگویش، که مان چنین فرمود

Худоиро бишносу сипос ӯ бгзор

خدای را بشناس و سپاس او بگزار

Ки ҷуз бар ин ду нахоҳем буд мо мохўз

که جز بر این دو نخواهیم بود ما ماخوذ

Ба феълу қавли забон икнҳод бош ва мабош

به فعل و قول زبان یکنهاد باش و مباش

Ба дили хилофи забон чун пашизи зар андӯд

به دل خلاف زبان چون پشیز زر اندود

Чу нарм гӯям бо ту маро дурушт магӯ

چو نرم گویم با تو مرا درشت مگو

Мсўзи дасти ҷузи онро ки мари туро брҳўд

مسوز دست جز آن را که مر تو را برهود

зи хоку оташу обӣ , ба расми эшон рӯ

ز خاک و آتش و آبی، به رسم ایشان رو

Ки хоки хушк ва дуруштасту оби нарм ва насуд

که خاک خشک و درشت است و آب نرم و نسود

Мабош модҳи хеш ва , магӯӣ хираи маро

مباش مادح خویش و، مگوی خیره مرا

Ки « ман туранҷи латифами хуш ва ту бе мазаи туад »

که «من ترنج لطیفم خوش و تو بی مزه تود»

Агар касе бигирифтӣ ба зӯру ҷаҳди шараф

اگر کسی بگرفتی به زور و جهد شرف

Ба арш бар бинишастӣ ба саркашии намруд

به عرش بر بنشستی به سرکشی نمرود

Ҷуҳудро чаҳ накӯҳӣ ? ки ту ба сӯии ҷуҳуд

جهود را چه نکوهی؟ که تو به سوی جهود

Басии нФоиаҳтарӣ зонка сӯй туаст ҷуҳуд

بسی نفایه‌تری زانکه سوی توست جهود

Сутӯдаи сӯии хирадманди шӯ ба дониши азонк

ستوده سوی خردمند شو به دانش ازانک

Баҳақи сутӯда расӯласт каш худоӣ ситуд

بحق ستوده رسول است کش خدای ستود

Яқин бидон ки з покизагӣаст пайваста

یقین بدان که ز پاکیزگی است پیوسته

Ба ҷони поки расӯл аз худоӣу халқи дуруд

به جان پاک رسول از خدای و خلق درود

Агар нахоҳӣ коӣӣ ба маҳшари олӯда

اگر نخواهی کائی به محشر آلوده

зи ҷаҳли ҷон ва , зи бади дил , бибоядат полуд

ز جهل جان و، ز بد دل، ببایدت پالود

Туро чигуна псоўди ҳгрзи покӣу илм

تو را چگونه پساود هگرز پاکی و علم

Ки ҷону дилати ҷуз аз ҷаҳлу феъли бади нпсўд ?

که جان و دلت جز از جهل و فعل بد نپسود؟

Ба молу малик ва ба иқболи даҳр ғарра машав

به مال و ملک و به اقبال دهر غره مشو

Ки ту ҳануз зи оташи надидае ҷузи дӯд

که تو هنوز ز آتش ندیده‌ای جز دود

Ҷаҳон мисли чу яке манзиласт бар раҳу халқ

جهان مثل چو یکی منزل است بر ره و خلق

Дарав ҳаме гузарад фавҷи фавҷи зўдои зуд

درو همی گذرد فوج فوج زودا زود

Бародару падару модарати ҳамаи рафтанд

برادر و پدر و مادرت همه رفتند

Ту чанд хоҳии андари сафар чунин осуд ?

تو چند خواهی اندر سفر چنین آسود؟

Танат чу перҳанӣ буд ҷонатро ва , кунун

تنت چو پیرهنی بود جانت را و، کنون

Ҳама гусасту бФрсўдаҳи гашти торашу пуд

همه گسست و بفرسوده گشت تارش و پود

Рабӯд хоҳад аз танати перҳан акнӯн

ربود خواهد از تنت پیرهن اکنون

Ҳамон ки тозагӣу ранги перҳанати рабӯд

همان که تازگی و رنگ پیرهنت ربود

Ту боди паймӯдии ҳамчуи ғофилону фалак

تو باد پیمودی همچو غافلان و فلک

Ба кили рӯзу шубон бар ту умри ту паймӯд

به کیل روز و شبان بر تو عمر تو پیمود

Ту солиён ҳо хуфтӣу онкӣ бар ту шимурд

تو سالیان‌ها خفتی و آنکه بر تو شمرد

Дам шумурдан ту , як нафас задан нағунуд

دم شمردن تو، یک نفس زدن نغنود

Кунун бибояд рафтани сабк ба қаҳр ва , сарат

کنون بباید رفتن سبک به قهر و، سرت

Пар аз бухор хуморасту чашм хоб олуд

پر از بخار خمار است و چشم خواب آلود

Ту ибрати ду ҷаҳонӣ ки май рӯй ва , дилат

تو عبرت دو جهانی که می‌روی و، دلت

зи бахти нои хушнӯду худои нохушнӯд

ز بخت نا خشنود و خدای ناخشنود

Нигоҳ кун ки чаҳ ҳосили шиддат ба охири кор

نگاه کن که چه حاصل شدت به آخر کار

Аз анкаҳи дасту сар ва рӯй сӯхтӣу шхўд

از انکه دست و سر و روی سوختی و شخود

Чаро ба ранҷи тан бехирад талаб кардӣ

چرا به رنج تن بی‌خرد طلب کردی

Фзўнӣӣ ки ба умри ту андарун нафузуд

فزونئی که به عمر تو اندرون نفزود

Бидон ки : ҳар чаҳ бикуштӣ зи неку бад , фардо

بدان که: هر چه بکشتی ز نیک و بد، فردا

Бибоядат ҳамаи нокому коми поки дуруд

ببایدت همه ناکام و کام پاک درود

Бдонкаҳ бар ту гувоҳӣ диҳанд ҳар ду ба ҳақ

بدانکه بر تو گواهی دهند هر دو به حق

Ду чашм ҳар чаҳ бидид ва ду гӯш ҳар чаҳ шунӯд

دو چشم هر چه بدید و دو گوش هر چه شنود

Ба гмрҳӣ набӯд узри мари туро пас азонк

به گمرهی نبود عذر مر تو را پس ازانک

Туро далели худованди роҳ рост намӯд

تو را دلیل خداوند راه راست نمود