Мардум набӯд сӯрати мардум ҳукамо анд

مردم نبود صورت مردم حکمااند

Дигари хас ва хоранд ва қумошот дағоанд

دیگر خس و خارند و قماشاتِ دغااند

Инҳо ки наянд аз ту сазоӣ киу кҳдон

اینها که نیند از تو سزای که و کهدان

Мрҳўри вҷнони ротў чаҳ гўӣӣ ки сазоанд ?

مر حور و جنان را تو چه گوئی که سزااند؟

Бондўаҳи чроинди шаб ва рӯз бимонада

باندوه چرایند شب و روز بمانده

Аз чун ва чаро зонка сутурон чароанд

از چون و چرا زانکه ستوران چرااند

Ин хайл чаро чўинду зхили чроҷўӣ

این خیل چرا جویند وز خیل چراجوی

Ин халқи бидонадяши казин гӯнаи ҷроонд

این خلق بداندیش کزین گونه جرااند

Дар олами инсонии мардум чу набот аст

در عالم انسانی مردم چو نبات است

Инҳо чун раёҳинанд онҳо чу гёонд

اینها چون ریاحین‌اند آنها چو گیااند

Дар дасти шаҳи инҳо спрғмнди кмоҳӣ

در دست شه اینها سپرغمند کماهی

Дар пеши хари онҳо чу гиёҳанд ва ғизоанд

در پیش خر آنها چو گیاهند و غذااند

Гар ту сипари ғамии шӯй , ин пӯр , ба тоъат

گر تو سپرغمی شوی، ای پور، به طاعت

Онҳоат гузинанд ки бар мо умароанд

آنهات گزینند که بر ما امرااند

Доно бар ман кист ҷузи онҳо ки дар уммат

دانا بر من کیست جز آنها که در امت

Хиролбшронду халаф аҳл ъабоанд ?

خیرالبشراند و خلف اهل عبااند؟

Эшон ки ба фармони худо аз падару ҷад

ایشان که به فرمان خدا از پدر و جد

Маймун хулафоанд ва бар уммат хулафоанд

میمون خلفااند و بر امت خلفااند

Онҳо ки ба таъйиди илоҳӣ ба раҳи дайн

آنها که به تأیید الهی به ره دین

Андари шаби гуми роҳӣ аҷром самоанд

اندر شب گمراهی، اجرام سمااند

Онҳо ки мароишонро андари шарафу фазл

آنها که مرایشان را اندر شرف و فضل

Мардону занон ҷумла убайданд ва аммоанд

مردان و زنان جمله عبیداند و امااند

Онҳо ки ба тақдири ҷаҳони довари мо ро

آنها که به تقدیر جهان‌داور، ما را

Аз дарди ҷаҳолат ба накӯ панд шифоанд

از درد جهالت به نکوپند شفااند

Онҳо ки ҷаҳонро ба чароғӣ ки худованд

آنها که جهان را به چراغی که خداوند

БФрўхтши андари шаби дайн рӯй зёонд

بفروختش اندر شب دین روی ضیااند

Онҳо ки гўоонд бар ин халқу барояшон

آنها که گوااند بر این خلق و برایشان

Зоизди падару ҷади баҳақи адли гўоонд

زایزد پدر و جد بحق عدل گوااند

Онҳо ки зпокизаҳи насаби шиъти худ ро

آنها که ز پاکیزه نسب شیعت خود را

Аз ҳавзи ҷади хешу ниё об саққоанд

از حوض جد خویش و نیا آب‌سقااند

Онҳо ки гуҳи ҳамла ба таъйиди илоҳӣ

آنها که گه حمله به تایید الهی

Чун мо зи сутурон чроиндаҳ ҷудоанд

چون ما ز ستوران چراینده جدااند

Онҳо ки баришон моро ҳамаи ҳамвор

آنها که بریشان ما را همه هموار

Мироси нёӣим ки мирос ниёанд

میراث نیائیم که میراث نیااند

Онҳо ки чу миҳроб шарифанду мақдам

آنها که چو محراب شریفند و مقدم

Дигар ба сафо ҷумла вазеъанд ва вароанд

دیگر به صفا جمله وضیعند و ورااند

Ҳуҷҷоҷу карямон ва ҳакямон ҷаҳонанд

حجاج و کریمان و حکیمان جهانند

Ваишон ба раҳи ҳикмат қибла ҳукамоанд

ویشان به ره حکمت قبلهٔ حکمااند

Каъбаи шарафу илми хФёт китоб аст

کعبهٔ شرف و علم خفیات کتاب است

Ваишон ба мисли каъба рукнанд ва сафоанд

ویشان به مثل کعبهٔ رکن‌اند و صفااند

Зишон ба ҳар иқлӣми яке тунд забонӣ аст

زیشان به هر اقلیم یکی تند زبانی است

Гуё ба салоҳи гиреҳӣ каз слҳоонд

گویا به صلاح گرهی کز صلحااند

Бар аҳли вло абр салоҳанд ва бар онҳок

بر اهل ولا ابر صلاحند و بر آنهاک

На аҳли влоонд мисли бод балоанд

نه اهل ولااند مثل باد بلااند

Кӯҳӣаст ба ҳар кишвар аз эшон ки аз ин халқ

کوهی است به هر کشور از ایشان که از این خلق

Онҳо ки набенанд на аз аҳли влоонд

آنها که نبینند نه از اهل ولااند

Кӯҳӣ ки бирав чашмаи поки об ҳаёт аст

کوهی که برو چشمهٔ پاک آب حیات است

Нахчири дарави муъмин ва кбгон уламоанд

نخچیر درو مؤمن و کبگان علمااند

Кӯҳӣаст ба имгон ки бенанди гуруҳяш

کوهی است به یمگان که بینند گروهیش

Каз чашми ҳақиқати сипар сар сафоанд

کز چشم حقیقت سپر سر صفااند

Кӯҳӣ ки дарави нур илоҳӣаст ҷавоҳир

کوهی که درو نور الهی است جواهر

Онҳо ки ҳамеи ҷӯянди ҷавҳар ба куҷоанд ?

آنها که همی جویند جوهر به کجااند؟

Зини гавҳар боқӣ накунад ҳеҷ касе қасд

زین گوهر باقی نکند هیچ کسی قصد

Каз кӯрдилии шефта бародар фаноанд

کز کوردلی شیفته بر دار فنااند

Онаст маро каз дил бо ман ба маро нест

آن است مَرا کز دل با من به مِرا نیست

Онҳо на мароанд ки бо ман ба мароанд

آنها نه مَرااند که با من به مِرااند

Дар гирди дили ман ба марои ҳаргиз раҳ нест

در گرد دل من به مِرا هرگز ره نیست

Покиза ки бе ҳеҷ мароанд мароанд

پاکیزه که بی‌هیچ مِرااند، مَرااند

Мари гавҳар бо қимат ва бо фазлу баҳо ро

مر گوهر با قیمت و با فضل و بها را

Инҳо на сазоанд ки беқадар ва баҳоанд

اینها نه سزااند که بی‌قدر و بهااند

Аз адл ва савобаст бақои зода ва инҳо

از عدل و صواب است بقا زاده و اینها

На аҳл бақоанд ки бар ҷавр ва хатоанд

نه اهل بقااند که بر جور و خطااند

Пашшаи з чаҳ як рӯзи зайд , пели дусади сол ?

پشه ز چه یک روز زید، پیل دوصد سال؟

Зеро зи пашшаи пелон дар ранҷу ъноонд

زیرا ز پشه پیلان در رنج و عنااند

Адлӣаст атои зи эзади мороу зи дӯзах

عدلی است عطا ز ایزد ما را و ز دوزخ

Онанд раҳо каз дар ин шуҳра атоанд

آنند رها کز در این شهره عطااند

Гар одилӣ аз тоъати бгзори ҳақи вақт

گر عادلی از طاعت بگزار حق وقت

Бингар ба басират ки дар ин ҷои бсроонд

بنگر به بصیرت که در این‌جا بصرااند

Вонҳо ки ндонанд ба тоъати ҳақи рӯзӣ

وانها که ندانند به طاعت حق روزی

Бар ҷавр ва ҷафоанд на бар адл ва вафоанд

بر جور و جفااند نه بر عدل و وفااند

Ёрб , чаҳ шуд он халқ ки бар оли паямбар

یارب، چه شد آن خلق که بر آل پیمبر

Чун каждум ва моранд ва чу гиреҳгону қлоонд ?

چون کژدم و مارند و چو گرگانِ فلااند؟

Инҳо ки ҳамеи душман авлод расӯланд

اینها که همی دشمن اولاد رسولند

Аз модар агар ҳаргиз ноинд равоанд

از مادر اگر هرگز نایند روااند

Донам ки раҳо ёбад аз дӯзахи Иблис

دانم که رها یابد از دوزخ ابلیس

Гар зи оташи ин қавми бад-ӣн феъл раҳоанд

گر ز آتش این قوم بدین فعل رهااند

Донам ки бад-ӣни феъл ки май байнам ҳар чанд

دانم که بدین فعل که می‌بینم هر چند

Гӯйанд ту рооими ҳақиқат на тўроонд

گویند تو راایم حقیقت نه تورااند

Онҳо ки тўроонди зи феъли бади инҳо

آنها که تورااند ز فعل بد اینها

Дармондау дили хаста ва бо дарду бкоонд

درمانده و دل خسته و با درد و بکااند

Донанд ки дар олами дайни шуҳра лўоӣӣ аст

دانند که در عالم دین شهره لوائی است

Пинҳон шуда дар сояи ин шуҳра ливоанд

پنهان شده در سایهٔ این شهره لوااند

Он шамс ки рӯзяши барории ту змғрб

آن شمس که روزیش برآری تو ز مغرب

Аз фазл ту хоҳанда Марвро ба дуоанд

از فضل تو خواهنده مرو را به دعااند

То ҷои падар боз ситонанд зи девон

تا جای پدر باز ستانند ز دیوان

Инҳо ки сазоӣ салавотанд ва саноанд

اینها که سزای صلوات‌اند و ثنااند

эй уммати баргаштаи зи авлоди паямбар

ای امت برگشته ز اولاد پیمبر

Авлоди паямбари ҳукм рӯз қазоанд

اولاد پیمبر حکم روز قضااند

Ин қавм ки ин роҳ намуданд шумо ро

این قوم که این راه نمودند شما را

Зии оташи ҷовид далелон шумоанд

زی آتش جاوید دلیلان شمااند

Ин ришват хорон фуқаҳоанд шумо ро

این رشوت خواران فقهااند شما را

Иблис фақиҳастгар инҳо фуқаҳоанд

ابلیس فقیه است گر اینها فقهااند

Аз баҳри қазои хўоштн ва хӯрдани ришват

از بهر قضا خواشتن و خوردن رشوت

Фитнаи ҳамагон бар кутуби байъу шроонд

فتنه همگان بر کتب بیع و شرااند

Ришват бихӯранд онгаҳ рухсати бидиҳандат

رشوت بخورند آنگه رخصت بدهندت

На аҳл қазоанд бал аз аҳл қафоанд

نه اهل قضااند بل از اهل قفااند

Бар ман з шумо нест сафоҳати аҷаби аиро

بر من ز شما نیست سفاهت عجب ایرا

Онанд ки дар дайн фуқаҳоанд сФҳоонд

آنند که در دین فقهااند سفهااند

Гар Аҳмади мурсали падари уммат хеш аст

گر احمد مرسل پدر امت خویش است

Ҷузи шиъту фарзанди вай авлод зиноанд

جز شیعت و فرزند وی اولاد زنااند

Мо бар асари итрат пайғамбар хешем

ما بر اثر عترت پیغمبر خویشیم

Ва авлоди зино бар асари рой ва ҳавоанд

و اولاد زنا بر اثر رای و هوااند

Исломи рдоӣии з расӯласт ва , имомон

اسلام ردائی ز رسول است و، امامان

Аз итрат ӯ , ҳофизи ин шуҳра радоанд

از عترت او، حافظ این شهره ردااند

Онон ки фалонасту фалони зумраи эшон

آنان که فلان است و فلان زمرهٔ ایشان

Наздики ҳакямони здри айб ва ҳиҷоанд

نزدیک حکیمان زدر عیب و هجااند

Моро чу кунад пер чаҳ гўӣим ки раҳбар

ما را چو کند پیر چه گوئیم که رهبر

Дар дайни ҳақ аз итрат пайғамбар моанд ?

در دین حق از عترت پیغمبر مااند؟

эй ҳуҷҷат , май гӯии суханҳои ба ҳуҷҷат

ای حجت، می‌گوی سخنهای به حجت

Зеро ки сбоӣии туу хсмонти ҳбоонд

زیرا که صبائی تو و خصمانت هبااند

Мӯсои замонро ту яке шуҳраи ъсоӣӣ

موسی زمان را تو یکی شهره عصائی

Вонкаҳ нашносанд ки хасмон уқалоанд

وانکه نشناسند که خصمان عقلااند