эй рӯй дода суҳбати дунё ро
ای روی داده صحبت دنیا را
Шодону брФроштаҳи ово ро
شادان و برفراشته آوا را
Қадат чу сарву рӯят чун дебо
قدت چو سرو و رویت چون دیبا
Воростаҳ ба дебои дунё ро
وآراسته به دیبا دنیا را
Шодии бад-ӣни баҳор чу май бинӣ
شادی بدین بهار چو میبینی
Чун бӯстони хусрав , саҳро ро
چون بوستانِ خسرو، صحرا را
Бурно кунад сабо ба фусун акнӯн
برنا کند صبا به فسون اکنون
Ин пер гашта сӯрати дунё ро
این پیر گشته صورت دنیا را
То ту бад-ӣни фусунаш ба бар гирӣ
تا تو بدین فسونْش به بر گیری
Ин гандаи пери ҷодӯии раъно ро
این گَندهپیرِ جادوی رعنا را
Вази ту ба макр ва афсун бирабоед
وز تو به مکر و افسون برباید
Ин фару зебу зинату симо ро
این فر و زیب و زینت و سیما را
Чун кӯдакон ба хираи ҳамеи харӣ
چون کودکان به خیره همی خری
Зини гандаи пери лобау шФро ро
زین گنده پیر لابه و شفرا را
Лекин вафо наёбӣ азуи фардо
لیکن وفا نیابی ازو فردا
Имрӯз дид бояд фардо ро
امروز دید باید فردا را
Дунё ба ҷумлагии ҳама имрӯз аст
دنیا به جملگی همه امروز است
Фардои шимурд бояд ъқбо ро
فردا شمرد باید عقبا را
Фардотро бибин ба дилу имрӯз
فردات را ببین به دل و امروز
Бигушоӣ тези дидаи бино ро
بگشای تیز دیدهٔ بینا را
Олам қадим нест сӯии доно
عالم قدیم نیست سوی دانا
Машну маҳоли даҳрии шайдо ро
مشنو محال دهریِ شیدا را
Чандини ҳазор буиу мазау сӯрат
چندین هزار بوی و مزه و صورت
Бар даҳрён басаст гўои мо ро
بر دهریان بس است گوا ما را
Рангин ки карду ширин дар хурмо
رنگین که کرد و شیرین در خرما
Хоки дурушти нохуши ғброро ?
خاک درشت ناخوش غبرا را؟
Хурмогарии зи хок ки омхтаҳ аст
خرماگری ز خاک که آمخته است
Ин нағзи пешаи донаи хурморо ?
این نغز پیشه دانهٔ خرما را؟
Хати хат ки кард ҷазаъи ямониро ?
خط خط که کرد جزع یمانی را؟
Буи аз куҷост анбари Сороро ?
بوی از کجاست عنبر سارا را؟
Бингар ба чашми хотиру чашми сар
بنگر به چشم خاطر و چشم سر
Таркиби хешу гунбади грдо ро
ترکیب خویش و گنبد گردا را
Гар гаштае дабири фурӯи хуоне
گر گشتهای دبیر فرو خوانی
Ин хатҳои хуби муаммо ро
این خطّهای خوب معما را
Бррс ки кирдигор чаро карда аст
بررس که کردگار چرا کردهاست
Ин гунбади мудаввари хзро ро
این گنبد مدور خضرا را
Вайрони ҳамеи зи баҳр чаҳ хоҳад кард
ویران همی ز بهر چه خواهد کرد
Бози ин бузурги сунъи муҳайёро ?
باز این بزرگ صنع مهیا را؟
Чун банд кард дар тани пидоӣӣ
چون بند کرد در تن پیدائی
Ин ҷони корҷўӣ на пайдоро ?
این جان کارجوی نهپیدا را؟
Венаи ҷон куҷо шавад чу муҷаррад шуд
وین جان کجا شود چو مجرد شد
Вена ҷо гузошт ин тани расворо ?
وین جا گذاشت این تن رسوا را؟
Чунаст кор аз пас чандон ҳарб
چون است کار از پس چندان حرب
Имрӯзи мари Сикандару дороро ?
امروز مر سکندر و دارا را؟
Баҳмани куҷо шудаасту куҷои Қоран
بهمن کجا شدهاست و کجا قارن
Зон пас ки қаҳр карданд аъдоро ?
زان پس که قهر کردند اعدا را؟
Рустам чаро нахонд ба рӯзи марг
رستم چرا نخواند به روز مرگ
Он тези пару чнгли анқоро ?
آن تیز پر و چنگل عنقا را؟
Онҳо куҷо шуданду куҷои инҳо ?
آنها کجا شدند و کجا اینها؟
Зини бозпурси яксараи доно ро
زین بازپرس یکسره دانا را
Ғарра машав ба зӯру тўоноӣӣ
غره مشو به زور و توانائی
Кохр заъифӣаст тавоно ро
کآخر ضعیفی است توانا را
Бурно расӣдан аз чаҳ ва чанд ва чун
برنا رسیدن از چه و چند و چون
Ораст наврасидау бурно ро
عار است نورسیده و برنا را
Ншнўдаҳ эй ки чанд бпрсидаҳ аст
نشنودهای که چند بپرسیدهاست
Пайғамбари худои бҳироро ?
پیغمبر خدای بحیرا را؟
Воло нагашт ҳеҷ касу олам
والا نگشت هیچ کس و عالِم
Нодидаи мари муаллими воло ро
نادیده مر معلم والا را
Ширину сурхи гашти чунон хурмо
شیرین و سرخ گشت چنان خرما
Чун барграфт сахтии гармо ро
چون برگرفت سختی گرما را
Бррс ба корҳо ба шкибоӣӣ
بررس به کارها به شکیبائی
Зеро ки нусратаст шикеб ро
زیرا که نصرت است شکیبا را
Сабраст кимиёии бузургӣ ҳо
صبر است کیمیای بزرگیها
Наситуд ҳеҷ донои сафро ро
نستود هیچ دانا صفرا را
Борон ба сабр паст кунад , гарчи
باران به صبر پست کند، گرچه
Нармаст , рӯзии он ки хоро ро
نرم است، روزی آن کُهِ خارا را
Аз сабри нардбонат бояд кард
از صبر نردبانَت باید کرد
Гар зери хеши хоҳии ҷавзо ро
گر زیر خویش خواهی جوزا را
Ёрии зи сабри хоҳ ки ёрӣ нест
یاری ز صبر خواه که یاری نیست
Беҳтари зи сабри мари тан танҳо ро
بهتر ز صبر مر تن تنها را
« сабр аз муроди нафасу ҳаво бояд »
«صبر از مراد نفس و هوا باید»
Ин буд қавли исои шъё ро
این بود قول عیسی شعیا را
Бандаи мурод дил набӯд мардӣ
بندهٔ مراد دل نبود مردی
Мардӣ магӯӣ мард ҳамоно ро
مردی مگوی مرد همانا را
Дар кори сабри банди ту чун мардон
در کار صبر بند تو چون مردان
Ҳам чашму гӯшро ва ҳам аъзо ро
هم چشم و گوش را و هم اعضا را
То зини ҷаҳон ба сабри буруни ноӣӣ
تا زین جهان به صبر برون نائی
Чун ёбии он ҷаҳони мусаффоро ?
چون یابی آن جهان مصفا را؟
Онҷоат слсбил диҳанд онгаҳ
آنجات سلسبیل دهند آنگه
Коинҷои палиди донеи саҳбо ро
کاینجا پلید دانی صهبا را
Сабраст ақлро ба ҷаҳони ҳамто
صبر است عقل را به جهان همتا
Бар ҷон на ин бузурги ду ҳамто ро
بر جان نِه این بزرگْ دو همتا را
Фазл ту чист , бингар , бар тарсо ?
فضل تو چیست، بنگر، بر ترسا؟
Аз сари ҳавас бурун куну савдо ро
از سر هوس برون کن و سودا را
Ту муъминии гирифтаи Муҳамад ро
تو مؤمنی گرفته محمد را
ӯ кофараст гирифтаи масеҳо ро
او کافر است گرفته مسیحا را
Эшон паямбарону рФиқоннд
ایشان پیمبران و رفیقانند
Чун душмании ту биҳдаҳи тарсоро ?
چون دشمنی تو بیهده ترسا را؟
Бишнос эмому масхараро онгаҳ
بشناس امام و مسخره را آنگه
Қсисро накӯҳу чилипо ро
قِسّیس را نکوه و چلیپا را
Ҳуҷҷат ба ақли гӯй ва макун дар дил
حجت به عقل گوی و مکن در دل
Бо халқи хираи ҷангу мъодо ро
با خلق خیره جنگ و معادا را
Дар ақл воҷибаст яке куллӣ
در عقل واجب است یکی کلی
Ин нафасҳои хурдаи аҷзо ро
این نفسهای خردهٔ اجزا را
ӯро баҳақи бандаи бории дон
او را بحقّ بندهٔ باری دان
Марҷаъ бадваст ҷумлаи мари инҳо ро
مرجع بدوست جمله مر اینها را
ӯро агар шинохтае бе шак
او را اگر شناختهای بیشک
Донистае зи мавло , мавло ро
دانستهای ز مولی، مولا را
Тавҳиди ту тамом бадв гардад
توحید تو تمام بدو گردد
Мари кирдигори воҳиди якто ро
مر کردگار واحد یکتا را
Розӣаст ин ки роҳ надонистанд
رازی است این که راه ندانستند
ӣнҷо дар ин бҳоем ғавғо ро
اینجا در این بهایم غوغا را
Онро бадви бҳл ки ҳаме гуяд
آن را بدو بهل که همی گوید
« ман дидаам фақиҳи Бухороро »
«من دیدهام فقیه بخارا را»
Кон кӯрдил наёрад пзрФтн
کآن کوردل نیارد پذرفتن
Панди савори длдли шҳбо ро
پند سوار دُلدُل شهبا را
Ҳуҷҷати зи баҳри шиът ҳайдар гуфт
حجت ز بهر شیعت حیدر گفت
Ин хубу хуши қасидаи ғро ро
این خوب و خوش قصیدهٔ غرا را