эй хоҷаи ҷаҳони ҳиял басӣ донад

ای خواجه جهان حیل بسی داند

Вази ғдри ҳаме ба ҷодуӣ монад

وز غدر همی به جادویی ماند

Гар ту ба мисли ба абр бар бошӣ

گر تو به مثل به ابر بر باشی

Зонҷот ба ҳилаҳо фурӯ хонд

زانجات به حیله‌ها فرو خواند

То ҳар чаҳ бидод мари туро , хуши хуш

تا هر چه بداد مر تو را، خوش خوش

Аз ту ба дурӯғ ва макр бастанд

از تو به دروغ و مکر بستاند

Хӯбӣу ҷавонӣу тўоноӣӣ

خوبی و جوانی و توانائی

Зини шуҳраи дарахти ту биўшонд

زین شهره درخت تو بیوشاند

То аз ҳамаи зебу қӯту хӯбӣ

تا از همه زیب و قوت و خوبی

Як рӯз чу ман таҳят бинишонад

یک روز چو من تهیت بنشاند

Ваонро ки ҳамеи азуи бхндидӣ

وان را که همی ازو بخندیدی

Фардои зи ту бегумон биханданд

فردا ز تو بی‌گمان بخنداند

Биншину Марв агар туро гетӣ

بنشین و مرو اگر تو را گیتی

Хоҳад ки ба чӯби ин харон ронад

خواهد که به چوب این خران راند

Ҳаргиз ба дурӯғи ин фурӯмоя

هرگز به دروغ این فرومایه

Ҷузи ҷоҳилу ғмри гурба кӣ шанд ?

جز جاهل و غمر گربه کی شاند؟

Доност касе ки рӯ аз ин ҷодӯ

داناست کسی که رو از این جادو

Дар пардаи дайн ҳақ бапушанд

در پردهٔ دین حق بپوشاند

Вази умр ба дасти тоъати яздон

وز عمر به دست طاعت یزدان

Хуши хуши бабрад ҳар ончӣ битавонад

خوش خوش ببرد هر آنچه بتواند

Вази доми ҷаҳони ҷаҳон ҷаҳон бошад

وز دام جهان جهان جهان باشد

Чун одат шавам ӯ ҳаме донад

چون عادت شوم او همی داند

Кини сифлаи ҷаҳон ба гирд он гардад

کین سفله جهان به گرد آن گردد

Кӯ рӯй з рӯй ӯ бигардонад

کو روی ز روی او بگرداند

Аз ҳуҷҷат агар ту панд бипазирӣ

از حجت اگر تو پند بپذیری

Аз қаҳри ту ин ҷаҳон фурӯ монад

از قهر تو این جهان فرو ماند

Ҷузи муаззини ҳақ ба вақти қади қомат

جز مؤذن حق به وقت قد قامت

Аз ҷои ҷнўаҳ бар нҷндонд

از جای جنوة بر نجنداند