Ҳӯшёрони з хоб бедоранд
هوشیاران ز خواب بیدارند
Гарчи мисатон хуфта бисёранд
گرچه مستان خفته بسیارند
Бо харонгар ба об хур нашаванд
با خران گر به آبخور نشوند
Бо дили пар хирад сазоворанд
با دل پر خرد سزاوارند
Ҳасташон огаҳӣ ки на зи газоф
هستشان آگهی که نه ز گزاف
Зери ин хайма дар гирифторанд
زیر این خیمه در گرفتارند
Ёри мисатон беҳашанд аз бим
یار مستان بیهشاند از بیم
Гарчи боақлу фазл вҳш ёранд
گرچه باعقل و فضل وهش یارند
Кӣ писанданд ҳаргизи ин мисатон
کی پسندند هرگز این مستان
Кори ин оқилон ки ҳушёранд ?
کار این عاقلان که هشیارند؟
Мардумон , эй бародар , аз омма
مردمان، ای برادر، از عامه
На ба феъланд бал ба дидоранд
نه به فعلند بل به دیدارند
Душмани оқилон бегунаҳ анд
دشمن عاقلان بیگنهاند
Зонка худ ҷоҳил ва гунаҳ коранд
زانکه خود جاهل و گنهکارند
Ҳамаи дидор ва ҳеҷ фоида на
همه دیدار و هیچ فایده نه
Рост чун соя сапедоранд
راست چون سایهٔ سپیدارند
Минбари олимон гирифта сетанд
منبر عالمان گرفتهستند
Ин гуруҳе ки аз дар доранд
این گروهی که از در دارند
Рӯзи бозор сохтааст Иблис
روز بازار ساخته است ابلیس
Венаи сафеҳонаш рӯй бозоранд
وین سفیهانش روی بازارند
Кӣ шавад ҳеҷ дардманди дуруст
کی شود هیچ دردمند درست
Зини табибон ки зор ва беморанд ?
زین طبیبان که زار و بیمارند؟
Бар дурӯғу зино ва май хӯрдан
بر دروغ و زنا و می خوردن
Рӯзу шаби ҳамчуи зоғи ноҳорнд
روز و شب همچو زاغ ناهارند
Вар вадиат ниҳанд моли ятем
ور ودیعت نهند مال یتیم
Назд эшон , ғанимат ингоранд
نزد ایشان، غنیمت انگارند
Гар дурустаст қавли мӯътазила
گر درست است قول معتزله
Ин фиқҳён бҷмлаҳ куффоранд
این فقهیان بجمله کفارند
Фахри доно ба дайн буд венаҳо
فخر دانا به دین بود وینها
Айб дайнанду илмро оранд
عیب دیناند و علم را عارند
Дар кишоварзи дайни пайғамбар
در کشاورز دین پیغمبر
Ин фурӯмоягони хас ва хоранд
این فرومایگان خس و خارند
Мари маро дар миёни хеши ҳаме
مر مرا در میان خویش همی
Аз басии айб хеш нагузоранд
از بسی عیب خویش نگذارند
Гар ҳамеи ин ба ақл ва ҳуш кунанд
گر همی این به عقل و هوش کنند
Ҳӯшёранду ҷилд ва айёранд
هوشیارند و جلد و عیارند
Зонка хуфта ба дил хаҷал бошад
زانکه خفته به دل خجل باشد
Аз гуруҳе ки монда бедоранд
از گروهی که مانده بیدارند
Мари марои ҳамчу хештан нашигифт
مر مرا همچو خویشتن نشگفت
Гар нигунсор ва ғмр пиндоранд
گر نگونسار و غمر پندارند
Ки нигунсори марди пиндорад
که نگونسار مرد پندارد
Ки ҳама расатон нигунсоранд
که همه راستان نگونسارند
эй писар , ҳеҷ дил шикаста мабош
ای پسر، هیچ دلشکسته مباش
Кандар ин хона низ аҳроранд
کاندر این خانه نیز احرارند
Дили бадишони даҳ ва чунон ингор
دل بدیشان ده و چنان انگار
Кин ҳамаи нақш ҳои деворанд
کاین همه نقشهای دیوارند
Марғзорӣаст ин ҷаҳон ки дарав
مرغزاری است این جهان که درو
Оммаи ддгон мардум озоранд
عامه ددگان مردم آزارند
Бади дилу дузду ҷумла бе ҳамият
بد دل و دزد و جمله بیحمیت
Рӯбаҳу шеру гург ва кафторанд
روبه و شیر و گرگ و کفتارند
Бе бару мива дор ҳаст дарахт
بیبر و میوهدار هست درخت
Хоссаи пурбору омма бе боринд
خاصه پربار و عامه بیبارند
Бар фурӯдӣ басӣаст дар мардум
بر فرودی بسی است در مردم
Гарчи аз роҳ ном ҳамворанд
گرچه از راه نام هموارند
Мардум бетамиз бо ҳушёр
مردم بیتمیز با هشیار
Ба мисли чун пашиз ва диноранд
به مثل چون پشیز و دینارند
Бингар ин халқро гуруҳи гуруҳ
بنگر این خلق را گروه گروه
Каз чаҳ сонанд ва бар чаҳ кирдоранд
کز چه سانند و بر چه کردارند
Ҳамчуи моҳии яке гуруҳ аз ҳирс
همچو ماهی یکی گروه از حرص
Икдгрро ҳамеи биўборнд
یکدگر را همی بیوبارند
Чун сапедори сари з бе ҳунарӣ
چون سپیدار سر ز بیهنری
Аз раҳи мардумии фурӯи норинд
از ره مردمی فرو نارند
Мӯш ва моранд лоҷарам дар халқ
موش و مارند لاجرم در خلق
Балки бтар зи мӯш ваз моранд
بلکه بتر ز موش وز مارند
Як гуруҳ аз Карими табъии хеш
یک گروه از کریم طبعی خویش
Мардумиро ба ҷон харидоранд
مردمی را به جان خریدارند
Врчаҳ аз мардумон ба озоранд
ورچه از مردمان به آزارند
Мардумонро ба хираи нозорнд
مردمان را به خیره نازارند
Лоҷарам наспуранд роҳи хато
لاجرم نسپرند راه خطا
Лоҷарами дил ба дев насупоранд
لاجرم دل به دیو نسپارند
Лоҷарами ҳамчуи мардум аз ҳайвон
لاجرم همچو مردم از حیوان
Аз ҳамаи халқ ҷумла мухторанд
از همه خلق جمله مختارند
Ҳӯшмандон ба боғи дайни андар ,
هوشمندان به باغ دین اندر،
эй бародар , гузида ашҷоранд
ای برادر، گزیده اشجارند
Инат пари буи ва бар дарахтоне
اینت پر بوی و بر درختانی
Ки ҳунари баргу илм бар доранд
که هنر برگ و علم بر دارند
Ба дил аз макру з ҳасад давранд
به دل از مکر و ز حسد دورند
Ҳосили даҳр ва чарх давворанд
حاصل دهر و چرخ دوارند
Ганҷ илманду фазл агарчӣ зи бим
گنج علماند و فضل اگرچه ز بیم
Дар фарозу даҳон ба мсморнд
در فراز و دهان به مسمارند
Аҳли сар худоӣ мардонанд
اهل سر خدای مردانند
Ин сутурон на аҳл асроранд
این ستوران نه اهل اسرارند
Гар ба харвор бишинаванд сухан
گر به خروار بشنوند سخن
Ба гуҳ коркард харворанд
به گه کارکرد خروارند
Дар тамаъи рӯзу шаби миёни баста
در طمع روز و شب میان بسته
Бар дар шоҳу мейри бндорнд
بر در شاه و میر بندارند
То миён бастаанд пеши амир
تا میان بستهاند پیش امیر
Дар тагу пўии кору кочорнд
در تگ و پوی کار و کاچارند
Гар миёни пеш мейр бигушоӣанд
گر میان پیش میر بگشایند
Ҳақи эшон ба коҷи бгзорнд
حق ایشان به کاج بگزارند
Бо ҷуҳудон чунин кунанд ба Балх
با جهودان چنین کنند به بلخ
Венаи хасони ҷумла аҳл зунноранд
وین خسان جمله اهل زنارند
Вонкаҳи зуннор бар наме банданд
وانکه زنار بر نمیبندند
Ҳамчуи ман рӯзу шаб ба тиморанд
همچو من روز و شب به تیمارند
Ҳурмати имрӯзи мари ҷуҳудони рост
حرمت امروز مر جهودان راست
Аҳли ислому дайн ҳақ хоранд
اهل اسلام و دین حق خوارند
Хоссатар ин гуруҳ каз дили пок
خاصهتر این گروه کز دل پاک
Шиът мртзоӣ карроранд
شیعت مرتضای کرارند
Ман ба имгон ба биму хор ва ба ҷурм ,
من به یمگان به بیم و خوار و به جرم،
Эминанд онкии дузд ва ме хоранд
ایمناند آنکه دزد و میخوارند
Ман нагирам зи ҳақи безорӣ
من نگیرم ز حق بیزاری
Агар эшон з ҳақ безоранд
اگر ایشان ز حق بیزارند
Имгёни лашкар Фриштаҳ анд
یمگیان لشکر فریشتهاند
Гарчи девони палид ва ғаддоранд
گرچه دیوان پلید و غدارند
Дев бо лашкари Фриштгон
دیو با لشکر فریشتگان
Истодан ба ҳарб кӣ ёранд ?
ایستادن به حرب کی یارند؟
Зинҳорам ниҳоди эмоми замон
زینهارم نهاد امام زمان
Назд эшон ки аҳл зинҳоранд
نزد ایشان که اهل زنهارند
Аҳл ғор паямбаранд ҳама
اهل غار پیمبرند همه
Ҳар ки бо ҳуҷҷати андар ин ғоранд
هر که با حجت اندر این غارند