эй куҳан гашта дар сарои ғурур
ای کهن گشته در سرای غرور
Хӯрда бисёр солиёну шҳўр
خورده بسیار سالیان و شهور
Чархи паймӯда бар ту умри дароз
چرخ پیموده بر تو عمر دراز
Ту гуҳии масти хуфтаи гуҳи махмур
تو گهی مست خفته گه مخمور
Шодмонӣ бидон ки т аз султон
شادمانی بدان کهت از سلطان
Хлътӣ фахри омаду маншур
خلعتی فاخر آمد و منشور
То ба пешати яке дигар фосиқ
تا به پیشت یکی دگر فاسق
Беш ва беҳтар равадат фисқу фуҷур
بیش و بهتر رودت فسق و فجور
ӣот шоир ба мадҳ дар гуяд
یات شاعر به مدح در گوید
Шоди бодӣу қасри ту маъмур
شاد بادی و قصر تو معمور
Қасри ту зини сухан ҳаме хандад
قصر تو زین سخن همی خندد
Бар ту , эй фитна бар сарои ғурур
بر تو، ای فتنه بر سرای غرور
Бар ту хандад ки ғофилии ту азонк
بر تو خندد که غافلی تو ازانک
Дар сарой ғурур нест сарвар
در سرای غرور نیست سرور
Чанд рафтанд аз он қусӯри баланд
چند رفتند از آن قصور بلند
Беҳтару бартар аз ту сӯии қубӯр ?
بهتر و برتر از تو سوی قبور؟
Чархи гардони басӣ бароварда аст
چرخ گردان بسی برآوردهاست
Навҳаи навҳагар зи маъдани сур
نوحهٔ نوحهگر ز معدن سور
Шаҳр гиреҳгон намонад бо гургин
شهر گرگان نماند با گرگین
На ншобўр монад бо шопӯр
نه نشابور ماند با شاپور
Бар куҳан кардани ҳамаи навҳо
بر کهن کردن همه نوها
эй бародар муваккиласт дҳўр
ای برادر موکل است دهور
Асалашро ба ҳанзаласт насаб
عسلش را به حنظل است نسب
Шукрашро бародараст кжўр
شکرش را برادر است کژور
Ки шиносад ки чист аз олам
که شناسد که چیست از عالم
Ғарази кирдигори фарди ғаюр ?
غرض کردگار فرد غیور؟
Чун замини пар шикастагӣаст чаро
چون زمین پر شکستگی است چرا
Осмон бетафовутасту Фтўр ?
آسمان بی تفاوت است و فطور؟
Ту чаҳ гўӣӣ , ки мар чаро боист
تو چه گوئی، که مر چرا بایست
Ин ҳамаи хоку обу зулмату нур ?
این همه خاک و آب و ظلمت و نور؟
То падед ояд уштуру хару гов
تا پدید آید اشتر و خر و گاو
Мору моҳӣ ва газадаму занбӯр ?
مار و ماهی و گزدم و زنبور؟
ё яке брҷҳд чу бўзнгон
یا یکی برجهد چو بوزنگان
Пои кӯбад ба нғмти танбур ?
پای کوبد به نغمت تنبور؟
ё зи баҳри яке ки панҷаи сол
یا ز بهر یکی که پنجه سال
Умри бгзошт бенамозу таҳур ?
عمر بگذاشت بینماز و طهور؟
Мари туро хонае дареғ ояд
مر تو را خانهای دریغ آید
Зини фурӯмоягону аҳли шарӯр
زین فرومایگان و اهل شرور
Пас чаҳ гўӣии зи баҳр эшон кард
پس چه گوئی ز بهر ایشان کرد
Осмону замини ғафури шакур ?
آسمان و زمین غفور شکور؟
Ту яке ҳндбоҷ надиҳӣ шан
تو یکی هندباج ندهیشان
Чун диҳадашон худои ҳуру қусӯр ?
چون دهدشان خدای حور و قصور؟
Ин гумонеи хато ва нохуб аст
این گمانی خطا و ناخوب است
Давр бош аз чунин гумонеи давр
دور باش از چنین گمانی دور
?герат ҳушасту дили зи пери падар
گرت هوش است و دل ز پیر پدر
Сухании хуби гӯши дор , эй пӯр
سخنی خوب گوشدار، ای پور
Олимӣ дигараст мардум ро
عالمی دیگر است مردم را
Сахти некӯи зи ҷоҳилони мастур
سخت نیکو ز جاهلان مستور
Андрў бар мисоли ҷонварон
اندرو بر مثال جانوران
Мардумонанд аз аҳли илми нФўр
مردمانند از اهل علم نفور
Ғарази эзади ин ҳкимоннд
غرض ایزد این حکیمانند
Вена фурӯмоягон хасанду қшўр
وین فرومایگان خسند و قشور
Дузди мардон ба сони мўшоннд
دزد مردان به سان موشانند
Венаи сбксори мардумон чу туюр
وین سبکسار مردمان چو طیور
Ғмри мардон чу моҳӣ анд хамӯш
غمر مردان چو ماهیاند خموش
Жожхоёни халқ чун ъсФўр
ژاژخایان خلق چون عصفور
Ҳикмату илм бар маҳолу дурӯғ
حکمت و علم بر محال و دروغ
Фазл дорад чу бар ҳунут бихӯр
فضل دارد چو بر حنوط بخور
Хомшӣ аз каломи биҳдаҳ ба
خامشی از کلام بیهده به
Дар збўраст ин сухани мстўр
در زبور است این سخن مسطور
Кори ту кишту тухм ӯ сухан аст
کار تو کشت و تخم او سخن است
Бдрўӣ бар чу дар дмндти сувар
بدروی بر چو در دمندت صور
Гар битарсӣ зи носавоби ҷавоб
گر بترسی ز ناصواب جواب
Вақти гуфтан сабур бош сабур
وقت گفتن صبور باش صبور
Ба зану кӯдаки касони мангар
به زن و کودک کسان منگر
Агарат рағбатаст суҳбати ҳур
اگرت رغبت است صحبت حور
То ту бар слсбили бгзидӣ
تا تو بر سلسبیل بگزیدی
Гандау тираи шираи ангур
گنده و تیره شیرهٔ انگور
Чаҳ хатар дорад ин палид набед
چه خطر دارد این پلید نبید
Ъанд коси мизоҷҳо кофур ?
عند کاس مزاجها کافور؟
Дилу ҷонро ҳаме бибояд шаст
دل و جان را همی بباید شست
Аз маҳолу хатоу гуфтани зӯр
از محال و خطا و گفتن زور
То ба ҳангоми хондани нома
تا به هنگام خواندن نامه
Хаҷалии ноидт ба рӯз нашӯр
خجلی نایدت به روز نشور
Аз баду неки вази хатоу савоб
از بد و نیک وز خطا و صواب
Чист андари китоби номазкӯр ?
چیست اندر کتاب نامذکور؟
Ҳамаи хонданд , бар ту чиз намонад
همه خواندند، بر تو چیز نماند
Ёд накарда аз сҳоҳу ксўр
یاد نکرده از صحاح و کسور
Бо дилу ақл ва бо китобу расӯл
با دل و عقل و با کتاب و رسول
Рӯзи маҳшар ки дорадат маъзӯр
روز محشر که داردت معذور
Бандае кор кун ба амри худоӣ
بندهای کار کن به امر خدای
Банда бо бандагӣ буд маъмур
بنده با بندگی بود مامور
Ҷуз ба парҳезу зуҳду истиғфор
جز به پرهیز و زهد و استغفار
Кори нохуб кӣ шавад мғФўр ?
کار ناخوب کی شود مغفور؟
Гар набошӣ аз аҳли стар ба зуҳд
گر نباشی از اهل ستر به زهد
Хонд бояд басяти ?вилу сбўр
خواند باید بسیت ویل و ثبور
Боз кӣ гардад аз ту хашми худоӣ
باز کی گردد از تو خشم خدای
Ба ҳашам ё ба ҳоҷибону сутур ?
به حشم یا به حاجبان و ستور؟
эй писар , шеъри ҳуҷҷат аз бркн
ای پسر، شعر حجت از برکن
Ки пар аз ҳикматаст ҳамчуи збўр
که پر از حکمت است همچو زبور