Агар ҳеҷ чиз аз офарӣдаи боФринндаҳи монстӣ воҷиб омадӣ ки он чиз на аз чизе тавонистӣ кардан , чунонк эзади таъолӣ ,у чизе ки Марвро ба чизеи дигар монанда набошад фурӯ монад аз кардани феълӣ монанди феъли он чиз ки азу бартараст , эй монанди бадв . Ва далел бар дурустии ин қавл онаст ки нафаси сутурро монандӣ нест ба нафаси мардум , аз ончи нафаси мардуми сухан гӯйаст ,у нафаси сутури сухан гӯй нест . Лоҷарами мард саноатҳо кунад гӯногӯн ки сутур аз он фурӯ мондааст . Ва ҳеҷ рӯй аз рӯйҳои натавонад ҳаме кард санъати гаштан ва на бар он муҳӣт шудан , бидон сабаб ки нафаси мардумро ба нафаси сутур монанда нест . Пас агар ҳеҷ офарӣдаи боФридгори ҳақ монандаи будӣ натавонистӣ на аз чизеи чизе кардану падед овардан . Ва чун ҳеҷ чиз намеёбем аз латифу касиф ки ӯ на аз чизе чизе тавонист падед овардан , ва низ ҳеҷ кас воқиф натавонист шудан бар чигунагии падед овардани чизе на аз чиз донистем ки ҳеҷ чиз аз латифу касиф монанда нест бмбдъи ҳақ ба ҳеҷ рӯй аз рӯйҳо таъолии аллоҳи алмалики алтҳқи улмубин .

اگر هیچ چیز از آفریده بآفریننده مانستی واجب آمدی که آن چیز نه از چیزی توانستی کردن ، چنانک ایزد تعالی ، و چیزی که مرو را به چیزی دیگر ماننده نباشد فرو ماند از کردن فعلی مانند فعل آن چیز که ازو برتر است ، ای مانند بدو . و دلیل بر درستی این قول آنست که نفس ستور را مانندی نیست به نفس مردم ، از آنچ نفس مردم سخن گوی است ، و نفس ستور سخن گوی نیست . لاجرم مرد صناعتها کند گوناگون که ستور از آن فرو مانده است . و هیچ روی از رویهای نتواند همی کرد صنعت گشتن و نه بر آن محیط شدن ، بدان سبب که نفس مردم را به نفس ستور ماننده نیست . پس اگر هیچ آفریده بآفریدگار حق ماننده بودی نتوانستی نه از چیزی چیزی کردن و پدید آوردن . و چون هیچ چیز نمی یابیم از لطیف و کثیف که او نه از چیزی چیزی توانست پدید آوردن ، و نیز هیچ کس واقف نتوانست شدن بر چگونگی پدید آوردن چیزی نه از چیز دانستیم که هیچ چیز از لطیف و کثیف ماننده نیست بمبدع حق به هیچ روی از رویها تعالی الله الملک التحق المبین .