Мазҳаб сўФстоӣ инаст ки гӯйанд ҳеҷ чизро ҳақиқат несту олам бар мисол хобаст ва чизҳо ҳама хаёласт . Ва далели оранди бад-ӣни қавл ки . Ҳеҷ чизи андари олам бар як ҳол нест , на онч ёфтанӣаст аз чизҳо ва на онч ёбандааст аз мардуму ҳайвон ,у хоб чунинаст ки соъатии андрўи чизеи ёбӣ ва соъатӣ наёбӣ . Фисоғўрс ҳаким гуяд : ман ҷузи бҳндсаҳи мрқўли сўФстоӣиро рад натавонистам кардан . Ва мо гўӣими андари ради қавли сўФстоӣии восботи ҳақиқати бгФторҳои кӯтоҳ ки сўФстоӣӣ ҳаме гуяд чизҳоро ҳақиқат нест , ва ин ҳукм ки эшон карданд аз чизҳост ва аз ду берун нест : ё мари чизҳоро ҳақиқат нест ё ҳақиқатаст мари чизҳоро . Агар чизҳоро ҳақиқат несту қавли аишонро ҳақиқатаст , пас дуруст шуд ки қавли эшон ботиласт чун қавли эшон ҳақиқат омад . Ва агар қавли эшон худ ҳақиқат нест пас мари чизҳоро ҳақиқатаст . Ва баҳри ду рӯй қавли сўФстоӣӣ ботиласт . Ва ин қзитро ки эшон гуфтанд қзит салб гӯйанд ва чун қзити салби дурӯғ зан шавад онч қзит бирав бошад на чунон бошад ки гӯянда гуфта бошад , чунонк чун гуяд « амири бад-ӣн шаҳр нест » агар ӯ дурӯғ ҳаме гуяд пас чунон нест ки ӯ гуфту амири бад-ӣн шаҳраст . Ва қзити эҷоб чун рост ояд он хабар ки қзит бирав бошад чунон бошад ки гӯянда гуфта бошад , чунонк чун гуяд амири бад-ӣн шаҳраст , агар рост ҳаме гуяд амир бшҳраст , вагар қзити эҷоб дурӯғ ояд он сухан низ дурӯғ ояд . Влкни қзити салби бхлоФ ин бошад , аз баҳри онк чун гуяд « амири бад-ӣн шаҳр нест » агар чунин ки ӯ гуфт ҳаст амири бад-ӣн шаҳр нест , ва агар амири бад-ӣн шаҳр ҳаст чунин ки ӯ гуфт нест . Ва чун чизҳоро ҳақиқат ҳасту ҳавос бар он гувоҳӣ ҳаме диҳад пас қавли сўФстоӣиро ҳақиқат нест , ва ҳар ки мрҳсро мункир шавад бо ӯ сухан нишоед гуфтан .

مذهب سوفسطای اینست که گویند هیچ چیز را حقیقت نیست و عالم بر مثال خواب است و چیزها همه خیال است . و دلیل آرند بدین قول که. هیچ چیز اندر عالم بر یک حال نیست ، نه آنچ یافتنی است از چیز ها و نه آنچ یابنده است از مردم و حیوان، و خواب چنین است که ساعتی اندرو چیزی یابی و ساعتی نیابی . فیثاغورث حکیم گوید : من جز بهندسه مرقول سوفسطائی را رد نتوانستم کردن. و ما گوئیم اندر رد قول سوفسطائی واثبات حقیقت بگفتار های کوتاه که سوفسطائی همی گوید چیزها را حقیقت نیست ، و این حکم که ایشان کردند از چیزهاست و از دو بیرون نیست : یا مر چیزها را حقیقت نیست یا حقیقت است مر چیزها را. اگر چیزها را حقیقت نیست و قول ایشانرا حقیقت است ، پس درست شد که قول ایشان باطل است چون قول ایشان حقیقت آمد. و اگر قول ایشان خود حقیقت نیست پس مر چیزها را حقیقت است. و بهر دو روی قول سوفسطائی باطل است. و این قضیت را که ایشان گفتند قضیت سلب گویند و چون قضیت سلب دروغ زن شود آنچ قضیت برو باشد نه چنان باشد که گوینده گفته باشد ، چنانک چون گوید «امیر بدین شهر نیست» اگر او دروغ همی گوید پس چنان نیست که او گفت و امیر بدین شهر است. و قضیت ایجاب چون راست آید آن خبر که قضیت برو باشد چنان باشد که گوینده گفته باشد، چنانک چون گوید امیر بدین شهر است، اگر راست همی گوید امیر بشهر است، و گر قضیت ایجاب دروغ آید آن سخن نیز دروغ آید . ولکن قضیت سلب بخلاف این باشد ، از بهر آنک چون گوید « امیر بدین شهر نیست » اگر چنین که او گفت هست امیر بدین شهر نیست، و اگر امیر بدین شهر هست چنین که او گفت نیست. و چون چیز ها را حقیقت هست و حواس بر آن گواهی همی دهد پس قول سوفسطائی را حقیقت نیست، و هر که مرحس را منکر شود با او سخن نشاید گفتن.