Бисту шашуми муҳаррам аз шимӣрон бирафтам , чаҳордаҳуми сифрро ба шаҳри сароби расидаму шонздаҳуми сифр аз шаҳр сароб бирафтам ва аз съидобод бигузаштам . Бистуми сифри санаи смони сулсину арбъмоӣаҳ ( ۴38 ) ба шаҳри табризи расидам , ва он панҷуми шаҳривари моҳи қадим буд , ва он шаҳри қасаба Озарбойҷонаст , шаҳрии ободон .

بیست و ششم محرم از شمیران برفتم، چهاردهم صفر را به شهر سراب رسیدم و شانزدهم صفر از شهر سراب برفتم و از سعیدآباد بگذشتم. بیستم صفر سنه ثمان ثلثین و اربعمائه (۴٣٨) به شهر تبریز رسیدم، و آن پنجم شهریور ماه قدیم بود، و آن شهر قصبه آذربایجان است، شهری آبادان.

Тӯлу арзаш ба гоми паймӯдами ҳаряки ҳазор ва чаҳорсад буду подшоҳи вилояти Озарбойҷонро дар хутбаи чунин зикр мекарданд : « аломири алаҷали сайфи аддавлау шарафи алмлаҳи АбуМансури вҳсўдони бен Муҳамади мавлои Амиралмӯъминин » .

طول و عرضش به گام پیمودم هریک هزار و چهارصد بود و پادشاه ولایت آذربایجان را در خطبه چنین ذکر می‌کردند: «الامیر الاجل سیف الدوله و شرف المله ابومنصور وهسودان بن محمد مولی امیرالمومنین».

Маро ҳикоят карданд ки бад-ӣни шаҳр зилзила афтод , шаби панҷшанбеи ҳафдаҳуми рабиъи алаввали санаи арбъ ва сулсину арбъмоӣаҳ ( ۴3۴ ) ва дар айёми мстрқаҳ буд , пас аз намоз хуфтан баъзе аз шаҳри хароб шуда буд , ва баъзе дигарро осебӣ нарасида буд ва гуфтанд чиҳил ҳазор одамии ҳалок шуда буданд .

مرا حکایت کردند که بدین شهر زلزله افتاد، شب پنجشنبه هفدهم ربیع الاول سنه اربع و ثلثین و اربعمائه (۴٣۴) و در ایام مسترقه بود، پس از نماز خفتن بعضی از شهر خراب شده بود، و بعضی دیگر را آسیبی نرسیده بود و گفتند چهل هزار آدمی هلاک شده بودند.