Шанбеи дуюми раҷаби санаи смон ва сулсину арбъмоиаҳ ба срўҷи омадем ,у дуюми рӯз аз Фурот бигузаштем ва ба мнбҷ раседем .

شنبه دویم رجب سنه ثمان و ثلثین و اربعمایه به سروج آمدیم، و دویم روز از فرات بگذشتیم و به منبج رسیدیم.

Ва он нахустин шаҳрӣаст аз шаҳрҳои шом , аввали баҳмани моҳи қадим буду ҳавои он ҷои азими хуш буд , ҳеҷ иморат аз берун шаҳр набӯд ва аз онҷо ба шаҳр ҳалаб рафтам .

و آن نخستین شهریست از شهرهای شام، اول بهمن ماه قدیم بود و هوای آن جا عظیم خوش بود، هیچ عمارت از بیرون شهر نبود و از آنجا به شهر حلب رفتم.

Аз мёФорқин то ҳалаби сад фарсанг бошад . Ҳалабро шаҳр некӯ дидам , борае азим дорад , иртифоъаши бист ва панҷ араш қиёс кардам ,у қалъае азими ҳама бар санги ниҳода , ба қиёс чанд Балх бошад , ҳамаи ободон ва банноҳо бар сари ҳам ниҳода .

از میافارقین تا حلب صد فرسنگ باشد. حلب را شهر نیکو دیدم، باره‌ای عظیم دارد، ارتفاعش بیست و پنج ارش قیاس کردم، و قلعه‌ای عظیم همه بر سنگ نهاده، به قیاس چند بلخ باشد، همه آبادان و بناها بر سر هم نهاده.

Ва он шаҳри боҷгоҳст , миёни билоди шому рӯму диёри бикру Мисру Ироқ , ва аз ӣнҳамаи билоди туҷҷору бозаргонони онҷои раванд . Чаҳор дарвоза дорад : боби алиҳўд , боби аллоҳ , боби алҷанон , боби антокиаҳ ,у санги бозори онҷои ратли зоҳирии чаҳор сад ва ҳаштод дирам бошад , ва аз онҷо чун сӯии ҷануби раванд , бист фарсанг , ҳмоаҳ бошад ,у баъд аз он ҳмс , ва то димишқи панҷоҳ фарсанг бошад аз ҳалаб . Ва аз ҳалаб то антокиаҳи дувоздаҳ фарсанг бошад ва ба шаҳри Таробулуси ҳамин миқдор ва гӯйанд то Константинияи дивист фарсанг бошад .

و آن شهر باجگاهست، میان بلاد شام و روم و دیار بکر و مصر و عراق، و از اینهمه بلاد تجار و بازرگانان آنجا روند. چهار دروازه دارد: باب الیهود، باب الله، باب الجنان، باب انطاکیه، و سنگ بازار آنجا رطل ظاهری چهار صد و هشتاد درم باشد، و از آنجا چون سوی جنوب روند، بیست فرسنگ، حماة باشد، و بعد از آن حمص، و تا دمشق پنجاه فرسنگ باشد از حلب. و از حلب تا انطاکیه دوازده فرسنگ باشد و به شهر طرابلس همین مقدار و گویند تا قسطنطنیه دویست فرسنگ باشد.