Пас ман аз он ҷо ба байти алмуқаддаси омадам ва аз байти алмуқаддаси пиёда бо ҷамъӣ ки азми сафар ҳиҷоз доштанд бирафтам . Далели мардии ҷилду пиёдаи рӯи некӯ буд ӯро Абубакр ҳамадонӣ мегуфтанд . Ба нимаи зии алқъдаҳи санаи смон ва сулсину арбъмоӣаҳ аз байт алмуқаддас бирафтам се рӯзро ба ҷой раседем ки онро аръз мегуфтанд ва он ҷо низ оби равону ашҷор буд . Ба манзилӣ дигар раседем ки онро водӣ алқрӣ мегуфтанд , ба манзил дигар раседем ки аз он ҷо ба даҳ рӯз ба Маккаи расидам ва он соли қофила аз ҳеҷ тараф наомад ва таом намеёфт . Пас ки ба сиккаи алъторини фурӯди омадами баробари боб алнабӣ алайҳи ассаломи рӯзи душанбе ба Арафот будем мардум пурхатар буданд аз араб . Чун аз Арафоти бозгаштами ду рӯз ба Маккаи боистодм ва ба роҳи шоми бозгаштами сӯии байти алмуқаддас .

پس من از آن جا به بیت المقدس آمدم و از بیت المقدس پیاده با جمعی که عزم سفر حجاز داشتند برفتم. دلیل مردی جلد و پیاده رو نیکو بود او را ابوبکر همدانی می‌گفتند. به نیمهٔ ذی القعده سنه ثمان و ثلثین و اربعمائه از بیت المقدس برفتم سه روز را به جای رسیدیم که آن را ارعز می‌گفتند و آن جا نیز آب روان و اشجار بود. به منزلی دیگر رسیدیم که آن را وادی القری می‌گفتند، به منزل دیگر رسیدیم که از آن جا به ده روز به مکه رسیدم و آن سال قافله از هیچ طرف نیامد و طعام نمی یافت. پس که به سکة العطارین فرود آمدم برابر باب النبی علیه السلام روز دوشنبه به عرفات بودیم مردم پرخطر بودند از عرب. چون از عرفات بازگشتم دو روز به مکه بایستادم و به راه شام بازگشتم سوی بیت المقدس.