Ва аз Миср то Искандарияи сӣ фарсанг гиранд . Ва Искандария бар лаби дарёии рӯму канор ниласт , ва аз он ҷои мива бисёр ба Миср оваранд ба киштӣу ани ҷо минорааст ки ман дидам ободон буд ба Искандария .

و از مصر تا اسکندریه سی فرسنگ گیرند. و اسکندریه بر لب دریای روم و کنار نیل است، و از آن جا میوه بسیار به مصر آورند به کشتی و ان جا مناره است که من دیدم آبادان بود به اسکندریه.

Ва он ҷо яъне бар он минораи ойӣнае ҳроқаҳ сохта буданд ки ҳар киштии рӯмён ки аз Истонбул меомадӣ чун ба муқобила он раседӣ оташӣ аз он оина афтодӣ ва бсухтӣ . Ва рӯмён бисёр ҷад ва ҷаҳд карданду ҳила ҳо намуданд ва кас фиристоданд ва он ойӣна бишикастанд , ба рӯзгори ҳокими султони Мисри мардии наздик ӯ омада буд қабул карда ки он ойӣнаро некӯ боз кунад чунон ки ба аввал буд . Ҳоким гуфта буд ҳоҷат нест ки ин соъати худ рӯмён ҳар соли зар ва мол мефиристанд ва розӣанд ки лашкари мо наздик эшон бараваду сар ба сар писандааст .

و آن جا یعنی بر آن مناره آیینه ای حراقه ساخته بودند که هر کشتی رومیان که از استانبول می‌آمدی چون به مقابله آن رسیدی آتشی از آن آینه افتادی و بسوختی. و رومیان بسیار جد و جهد کردند و حیله‌ها نمودند و کس فرستادند و آن آیینه بشکستند، به روزگار حاکم سلطان مصر مردی نزدیک او آمده بود قبول کرده که آن آیینه را نیکو باز کند چنان که به اول بود. حاکم گفته بود حاجت نیست که این ساعت خود رومیان هر سال زر و مال می‌فرستند و راضی‌اند که لشکر ما نزدیک ایشان برود و سر به سر پسنده است.

Ва Искандарияро оби хӯрданӣ аз борон бошад . Ва дарҳамаи саҳрои Искандария аз он амӯдҳои сангин ки сифати он мақдам кардаем афтода бошад .

و اسکندریه را آب خوردنی از باران باشد. و درهمه صحرای اسکندریه از آن عمودهای سنگین که صفت آن مقدّم کرده ایم افتاده باشد.