Ба роҳи кӯон ба қумиси расидаму зиёрати турбати шайхи боязиди бастомии бкрдми қудси аллоҳи рӯҳа .

به راه کوان به قومس رسیدم و زیارت تربت شیخ بایزید بسطامی بکردم قدس الله روحه.

Рӯзи одинаи ҳаштуми зии алқъдаҳ аз он ҷо ба домғон рафтам , ғарраи зии алҳҷаҳи санаи сабъ ва сулсину арбъмоиаҳ ( ۴37 ) ба роҳи обхўрӣу чошти хурон ба симнони омадаму онҷои муддатӣ мақом кардаму талаби аҳл илм кардам . Мардӣ нишон доданд ки ӯро устоди алӣ нисое мегуфтанд . Наздик вай шудам . Мардии ҷавон буд сухан ба забони форсӣ ҳаме гуфт , ба забони аҳли Дайламу мӯии гушӯдау ҷамъӣ назд ваии ҳозир . Гуруҳеи Уқлӣдус май хонданду гуруҳеи тибу гуруҳеи ҳисоб .

روز آدینه هشتم ذی القعده از آن جا به دامغان رفتم، غره ذی الحجه سنه سبع و ثلثین و اربعمایه (۴٣٧) به راه آبخوری و چاشت خوران به سمنان آمدم و آنجا مدتی مقام کردم و طلب اهل علم کردم. مردی نشان دادند که او را استاد علی نسایی می‌گفتند. نزدیک وی شدم. مردی جوان بود سخن به زبان فارسی همی‌گفت، به زبان اهل دیلم و موی گشوده و جمعی نزد وی حاضر. گروهی اقلیدس می‌خواندند و گروهی طب و گروهی حساب.

Дар асноӣ сухан мегуфт ки ман бар устоди Абӯалии синои раҳмаи аллоҳи алайҳ чунин хондам ва аз вай чунин шунидам . Ҳамоно ғарази ваии он буд то ман бидонам ки ӯ шогирд Абӯали синост . Чун бо эшон дар баҳс шудам , ӯ гуфт ман чизе аз саёқ надонам ва ҳавас дорам ки чизе аз ҳисоб бихонам . Аҷаби доштаму беруни омадам ва гуфтам чун чизе надонад чаҳ ба дайгарӣ омӯзад ?

در اثنای سخن می‌گفت که من بر استاد ابوعلی سینا رحمة الله علیه چنین خواندم و از وی چنین شنیدم. همانا غرض وی آن بود تا من بدانم که او شاگرد ابوعلی سیناست. چون با ایشان در بحث شدم، او گفت من چیزی از سیاق ندانم و هوس دارم که چیزی از حساب بخوانم. عجب داشتم و بیرون آمدم و گفتم چون چیزی نداند چه به دیگری آموزد؟