Ғарраи шаҳри зии алқъдаҳ аз Миср берун шудаму бистуми моҳ ба қулзум раседем ва аз он ҷои киштии брондим ба понздаҳи рӯз ба шаҳрӣ раседем ки онро ҷор мегуфтанд ва бисту дувуми моҳ буд ва аз он ҷо ба чаҳор рӯз ба Мадинаи расӯли аллоҳи слии аллоҳи алайҳу силам .

غرّه شهر ذی القعده از مصر بیرون شدم و بیستم ماه به قلزم رسیدیم و از آن جا کشتی براندیم به پانزده روز به شهری رسیدیم که آن را جار می‌گفتند و بیست و دوم ماه بود و از آن جا به چهار روز به مدینه رسول الله صلی الله علیه و سلم.

Мадинаи расӯли аллоҳи алайҳи ассалом шаҳрӣаст бар канораи саҳройии ниҳодау замини намнок ва шӯра дораду об равонаст аммо андак ва хрмоистонаст ва он ҷои қиблаи сӯии ҷануб афтодаасту масҷиди расӯли аллоҳи алайҳи алслўаҳу ассалом чандонаст ки масҷидулҳаром . Ва ҳзираҳи расӯли аллоҳи алайҳи ассалом дар паҳлавии минбар масҷидаст чун рӯ ба қиблаи намоянди ҷониби чапи чунон ки чун хатиб аз минбари зикри пайғамбари алайҳ ассалом кунад ва салавот диҳад рӯй ба ҷониб рост кунаду ишора ба мақбара кунад ва он хонае мхмсаст ва деворҳо аз миёни сутунҳои масҷид баровардааст ва панҷ сутун даргирифтааст ва бар сари ин хонаи ҳамчу ҳзираҳ карда ба дороФзин то касе бидон ҷо нараваду доми дргшодӣ он кашида то мурғ бар он ҷо наравад . Ва меон мақбарау минбари ҳам ҳзираҳ Эйаст аз сангҳои рухом карда чун пстгоҳӣ ва онро равза гӯйанд ва гӯйанд он бустон аз бустонҳои биҳиштаст чаҳ расӯли аллоҳи алайҳи ассалом фармӯдааст байни қабрӣу минбарии равзаи ман риёзи алҷнаҳ . Ва шиъа гуяд он ҷои қабр Фотима Заҳрост ълиҳоолслом . Ва масҷидиро дарӣаст ва аз шаҳри беруни сӯии ҷануб саҳройӣаст ва гӯристонӣасту қабри Амиралмӯъминини Ҳамзаи бен Абдулмуталлиби разии аллоҳи анҳу он ҷост ва он мавзеро қубӯр алшҳдо гӯйанд . Пас мо ду рӯз ба Мадина мақом кардем ва чун вақти танг буд , бирафтем . Роҳи сӯии машриқ буд ба ду манзил аз Мадинаи кӯҳ буду тангное чун даҳ ки онро ҷҳФаҳ мегуфтанд ва он миқоти мағрибу шом ва Мисраст ,у миқоти он мавзе бошад ки ҳаҷро эҳром гиранд , ва гӯйанд як соли он ҷои ҳуҷҷоҷи фурӯди омада буд халқӣ бисёр , ногоҳ силии даромада ва эшонро ҳалок кард ва онро бад-ӣни сабаби ҷҳФаҳ ном карданд . Ва меон Маккау Мадинаи сад фарсанг бошад аммо сангасту мобаҳи ҳашт рӯз рафтем .

مدینه رسول الله علیه السلام شهری است بر کناره صحرایی نهاده و زمین نمناک و شوره دارد و آب روان است اما اندک و خرمایستان است و آن جا قبله سوی جنوب افتاده است و مسجد رسول الله علیه الصلوة و السلام چندان است که مسجد الحرام. و حظیره رسول الله علیه السلام در پهلوی منبر مسجد است چون رو به قبله نمایند جانب چپ چنان که چون خطیب از منبر ذکر پیغمبر علیه السلام کند و صلوات دهد روی به جانب راست کند و اشاره به مقبره کند و آن خانه ای مخمس است و دیوارها از میان ستون های مسجد برآورده است و پنج ستون درگرفته است و بر سر این خانه همچو حظیره کرده به دارافزین تا کسی بدان جا نرود و دام درگشادی آن کشیده تا مرغ بر آن جا نرود. و میآن مقبره و منبر هم حظیره ای است از سنگ های رخام کرده چون پستگاهی و آن را روضه گویند و گویند آن بستان از بستان های بهشت است چه رسول الله علیه السلام فرموده است بین قبری و منبری روضه من ریاض الجنه. و شیعه گوید آن جا قبر فاطمه زهراست علیهاالسلام. و مسجدی را دری است و از شهر بیرون سوی جنوب صحرایی است و گورستانی است و قبر امیرالمومنین حمزه بن عبدالمطلب رضی الله عنه آن جاست و آن موضع را قبور الشهدا گویند. پس ما دو روز به مدینه مقام کردیم و چون وقت تنگ بود، برفتیم. راه سوی مشرق بود به دو منزل از مدینه کوه بود و تنگنایی چون ده که آن را جحفه می‌گفتند و آن میقات مغرب و شام و مصر است، و میقات آن موضع باشد که حج را احرام گیرند، و گویند یک سال آن جا حجاج فرود آمده بود خلقی بسیار، ناگاه سیلی درآمده و ایشان را هلاک کرد و آن را بدین سبب جحفه نام کردند. و میآن مکه و مدینه صد فرسنگ باشد اما سنگ است و مابه هشت روز رفتیم.