Аз он ҷо ба шаҳрии расидам ки онро ахмем мегуфтанд , шаҳрии анбӯҳу ободону мардумии ғалабау ҳисорӣ ҳсин дораду нахлу бсотин бисёр . Бист рӯзи он ҷо мақом афтод .

از آن جا به شهری رسیدم که آن را اخمیم می‌گفتند، شهری انبوه و آبادان و مردمی غلبه و حصاری حصین دارد و نخل و بساتین بسیار. بیست روز آن جا مقام افتاد.

Ва ҷиҳати он ки ду роҳ буд яке биёбон беобу дигари дарёи мо мтрдд будем то ба кадом роҳ биравем . Оқибат ба роҳ об бирафтем ба шаҳрӣ раседем ки онро асўон мегуфтанд ва бар ҷониби ҷануби ин шаҳри кӯҳӣ буд ки равад нил аз даҳани ин кӯҳ берун меомад ва гуфтанд киштӣ аз ин болотар нагзарад ки об аз ҷоҳои тангу сангҳои азим фурӯ меояд . Ва аз ин шаҳр ба чаҳор фарсанги роҳи вилояти навба буду мардуми он замини ҳама тарсо бошаду ҳрўқт аз пеши малики он вилояти наздики султони Мисри ҳадя ҳо фиристанду ъҳўд ва мисоқ кунанд ки лашкар бидон вилоят нараваду зиён эшон накунад ва ин шаҳри асўони азим муҳкамаст то агар вақте аз вилояти навба касе қасдӣ кунад натавонаду мудоми он ҷо лашкарӣ бошад ба муҳофизати шаҳру вилоят ,у муқобили шаҳр дар миён равад нили ҷазира Эйаст чун боғӣу андари он хрмоистону зайтӯну дигари ашҷору заръ бисёраст ва ба дулоб об диҳанду ҷой бо дарахтаст ва он ҷои бист ва як рӯз бимонадам ки биёбоне азим дар пеш буд ва дивист фарсанг то лаби дарёи мавсими он буд ки ҳуҷҷоҷи бозгашта бар уштурон ба он ҷо барисанд ва мо интизор он медоштем ки ҷўни он астарҳо бозгардад ба кро гирем ва биравем .

و جهت آن که دو راه بود یکی بیابان بی آب و دیگر دریا ما متردد بودیم تا به کدام راه برویم. عاقبت به راه آب برفتیم به شهری رسیدیم که آن را اسوان می‌گفتند و بر جانب جنوب این شهر کوهی بود که رود نیل از دهن این کوه بیرون می‌آمد و گفتند کشتی از این بالاتر نگذرد که آب از جاهای تنگ و سنگ های عظیم فرو می‌آید. و از این شهر به چهار فرسنگ راه ولایت نوبه بود و مردم آن زمین همه ترسا باشد و هروقت از پیش ملک آن ولایت نزدیک سلطان مصر هدیه‌ها فرستند و عهود و میثاق کنند که لشکر بدان ولایت نرود و زیان ایشان نکند و این شهر اسوان عظیم محکم است تا اگر وقتی از ولایت نوبه کسی قصدی کند نتواند و مدام آن جا لشکری باشد به محافظت شهر و ولایت، و مقابل شهر در میان رود نیل جزیره ای است چون باغی و اندر آن خرمایستان و زیتون و دیگر اشجار و زرع بسیار است و به دولاب آب دهند و جای با درخت است و آن جا بیست و یک روز بماندم که بیابانی عظیم در پیش بود و دویست فرسنگ تا لب دریا موسم آن بود که حجاج بازگشته بر اشتران به آن جا برسند و ما انتظار آن می‌داشتیم که جون آن استرها بازگردد به کرا گیریم و برویم.

Ва чун ба шаҳр асўон будам ошноӣ афтод бо мардӣ ки ӯро Абдуллоҳи мҳмдбн Флиҷ мегуфтанд мардии порсо ва бо салоҳ буд ва аз тариқи мантиқ чизе медонист . ӯ маро муовинат кард дар кро гирифтану ҳамроҳи боздид кардани вғири ону шутурӣ ба як динор ва ним кро гирифтам ва изоин шаҳр равона шудам панҷуми рабиъи алаввали санаи аснӣу арбаъӣну арбъмоиаҳ .

و چون به شهر اسوان بودم آشنایی افتاد با مردی که او را عبدالله محمدبن فلیج می‌گفتند مردی پارسا و با صلاح بود و از طریق منطق چیزی می‌دانست. او مرا معاونت کرد در کرا گرفتن و همراه بازدید کردن وغیر آن و شتری به یک دینار و نیم کرا گرفتم و ازاین شهر روانه شدم پنجم ربیع الاول سنه اثنی و اربعین و اربعمایه.