Чун аз он ҷо бирафтем нишебии қавӣ буд , чун се фарсанг бирафтам дияӣ аз музофоти торам буд брзолхир мегуфтанд . Гармсер буду дарахтон бисёр аз анору анҷӣр буд ва бештар худрӯй буд .

چون از آن جا برفتیم نشیبی قوی بود، چون سه فرسنگ برفتم دیهی از مضافات طارم بود برزالخیر می‌گفتند. گرمسیر بود و درختان بسیار از انار و انجیر بود و بیش تر خودروی بود.

Ва аз он ҷо бирафтам , равадӣ об буд ки онро шаҳрӯд мегуфтанд .

و از آن جا برفتم، رودی آب بود که آن را شاهرود می‌گفتند.

Бар канор равад , дияӣ буд ки хандон мегуфтанду боҷ май ситонданад аз ҷиҳати амири амирон ва ӯ аз мулӯки дилмстон буд ва чун он равад аз ин дия бугзарад ба равадӣ дигари пайвандад ки онро сипед равад гӯйанд ва чун ҳарду равад ба ҳам пайванданд ба даррае фурӯд равад ки сӯй машриқаст аз кӯҳи Гелон ва он об ба Гелон мегузарад ва ба дарёӣ обскўн равад ва гӯйанд ки ҳазор ва чаҳорсад рӯдхона дар дарёии обскўн май резад , ва гӯйанд ки якҳазор ва дивист фарсанг давра ӯст , ва дар миён вай ҷазоирасту мардум бисёр дорад ва ман инро аз мардум бисёр шунидам .

بر کنار رود، دیهی بود که خندان می‌گفتند و باج می‌ستاندند از جهت امیر امیران و او از ملوک دیلمستان بود و چون آن رود از این دیه بگذرد به رودی دیگر پیوندد که آن را سپید رود گویند و چون هردو رود به هم پیوندند به دره ای فرود رود که سوی مشرقست از کوه گیلان و آن آب به گیلان می‌گذرد و به دریای آبسکون رود و گویند که هزار و چهارصد رودخانه در دریای آبسکون می‌ریزد، و گویند که یکهزار و دویست فرسنگ دورهٔ اوست، و در میان وی جزایرست و مردم بسیار دارد و من این را از مردم بسیار شنیدم.