Гўӣими бтўФиқи хдоитъолӣ ки андари олами харид ва фурухт бад-ӣни ду гавҳараст ва ин ду гавҳар далеласт бар ду асли рӯҳонӣ ки фоида додану фоида пазируфтанро андари ду олам моя эшонанд бидон таъйид каз эшон равонаст андари олами дайни брмҳққон ва он баёнаст пас гўӣим ки ҳар ки ҳаддӣ аз ҳудӯди дайн иҷобат кунад ( ва ) авлиёӣ хдоиро бишносаду сӯии эшон аз ҳикмат далел ҷӯяд ва он ҳикмат ки андари зери мисолҳои шариъат пӯшидааст бидонаду итоат ҳудӯд бидорад хештанро бидон ду гавҳари латиф аз оташ ҷовидонӣ харида бошад ҳамчинонкии чизҳои ҷисмонӣ бидон ду гавҳар бихаранд чунонкӣ хдоитъолӣ гуфт қавлаи таъолӣ : ани аллоҳи уштурии ман алмўмнини анФсҳму амўолҳми бони ?лаами алҷнаҳи ҳмигўид ( худоӣ ) бихаред аз муъминони нафасҳои эшон ва молҳои эшон бидонча биҳишти мроишонрост ва ҳар ки миқдори ҳудӯд нашинохта бошад ва мункир шавад ӯ насиби боқии хеши бчизҳоӣ фонӣ фурӯхта бошад чунонкӣ касе ин ду гавҳарро бчизҳои фонӣ фурӯ шуд чунонкии хдоитъолии ҳмигўиди мари онксонро ки охиратро ( бадунё фурухтанд ) қавлаи таъолӣ : аўлӣки аллазӣнаи аштрўои алҳиўаҳи алднёи боолохраҳ . Гуфт ки бхриднди зиндагонии аинҷҳонро бдонҷҳон

گوئیم بتوفیق خدایتعالی که اندر عالم خرید و فروخت بدین دو گوهر است و این دو گوهر دلیل است بر دو اصل روحانی که فایده دادن و فایده پذیرفتن را اندر دو عالم مایه ایشانند بدان تایید کز ایشان روانست اندر عالم دین برمحققان و آن بیانست پس گوئیم که هر که حدی از حدود دین اجابت کند (و) اولیای خدایرا بشناسد و سوی ایشان از حکمت دلیل جوید و آن حکمت که اندر زیر مثالهای شریعت پوشیده است بداند و اطاعت حدود بدارد خویشتن را بدان دو گوهر لطیف از آتش جاویدانی خریده باشد همچنانکه چیزهای جسمانی بدان دو گوهر بخرند چنانکه خدایتعالی گفت قوله تعالی:ان الله اشتری من المومنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنه همیگوید (خدای) بخرید از مومنان نفسهای ایشان و مالهای ایشان بدانچه بهشت مرایشانراست و هر که مقدار حدود نشناخته باشد و منکر شود او نصیب باقی خویش بچیزهای فانی فروخته باشد چنانکه کسی این دو گوهر را بچیز های فانی فرو شد چنانکه خدایتعالی همیگوید مر آنکسانرا که آخرت را (بدنیا فروختند) قوله تعالی:اولئک الذین اشتروا الحیوه الدنیا باالاخره. گفت که بخریدند زندگانی اینجهان را بدانجهان

Пас гўӣим ки зар мисласт бар аввал аз ончӣ ӯ бартараст аз сими ҳамчинонкии аввал бартараст аз сонӣ ва ҳар ки бар бист мисқоли зар подшоҳ шавад ( ва ) яксол бар он бугзарад бар ва воҷиб шавад ним динор аз он зкўаҳи берун кардан ва бист ду ақдаст ва он далеласт бар ду асли рӯҳонӣу онкас ки бист мисқол зар дорад далеласт брнотқ ки ӯ насиби хештан аз ду асл рӯҳонӣ ёфтааст ва ним динор аз зкўаҳ далеласт брбирўн кардани нотиқ аз ончӣ ӯ ёфта бошад аз ду асл ва он ҳам тоўиласт ва ҳам танзиласту қавлаи таъолӣ : Фллзкр мисли ҳаззи алонсиини ибини аллоҳи лаками ани тзлўоу аллоҳи бакули шайъи алӣам яъне аҳли ҳақи бтҳқиқ рост намуданд яъне дурусти насиби марди рости ҳамчинонкии мардро насиб ҳамчанд ду модааст пайдо кунад мари шумо (ро роҳ ) рости худоӣ то гумроҳ нашавед пас ҳар ки илм ҳақиқат надонад ӯ гумроҳасту сим далеласт бар сонӣ ва ҳар ки аз сими дивист дирам дорад панҷ дирам бирав воҷиб шавад пас аз сол ки бирав бугзарад ва дивист ки низ ду ақдаст далеласт бар ду асли рӯҳонӣу онкас ки дивист дирам ёфт ӯ асос буд ки андари мартабати хеш аз ду асл насиб ёфту бнФси кул пайваста шуд чунонкии нотиқи бъқли кул пайвастааст пас мари асосро воҷиб шавад бпоӣ кардан панҷ ҳудӯду фоида додани мари аишонро то бидон фоида покиза шаванду брксӣ ки бист мисқоли зар тамом надорад зкўаҳ нест яъне равонӣаст мари нотиқро бпоӣ кардани асос то насиби хеш аз ду асли рӯҳонии наёбаду андари мартабат нотиқ наёяду мартабат нотиқ онаст ки мари он тайидро таълиф тавонад кардани бхлқи бгФтор ва он китоб ва шариъат бошад ва ҳамчунин бар касе ки дивист дирам сим надорад зкўаҳ нест яъне ки мари асосро раво нест бпоӣ кардан панҷ ҳади ҷисмонӣ то насиби хеши андари мартабати тоўил аз ақлу нафаси бтмомии наёбад ва ҳар ки дивист дирам сим дорад бирав садақа ҳаромаст балки Марвро воҷибаст садақа додан мъниш онаст ки ҳар ки аз ду асли рӯҳонӣ таъйид ёфт ҳаром шуд бирав аз касе сухани шунидани андари дайн балки бирав воҷибаст мари халқро шнўонидн то дигарон бад ва пок шаванд ва он азуӣ зкўаҳ бошад ва нест бар касе ки бист мисқоли зар ё дивист дирам сим дорад зкўаҳ то сол бирав нагзарад мъниш онаст ки то шариъати нотиқу тоўили асос бкмол нарасад зоҳиру ботини хеши падеди нмикнду ассалом .

پس گوئیم که زر مثل است بر اول از آنچه او برتر است از سیم همچنانکه اول برتر است از ثانی و هر که بر بیست مثقال زر پادشاه شود (و) یکسال بر آن بگذرد بر و واجب شود نیم دینار از آن زکوه بیرون کردن و بیست دو عقد است و آن دلیل است بر دو اصل روحانی و آنکس که بیست مثقال زر دارد دلیل است برناطق که او نصیب خویشتن از دو اصل روحانی یافته است و نیم دینار از زکوه دلیل است بربیرون کردن ناطق از آنچه او یافته باشد از دو اصل و آن هم تاویل است و هم تنزیل است و قوله تعالی:فللذکر مثل حظ الانثیین یبین الله لکم ان تضلوا و الله بکل شی علیم یعنی اهل حق بتحقیق راست نمودند یعنی درست نصیب مرد راست همچنانکه مرد را نصیب همچند دو ماده است پیدا کند مر شما (را راه) راست خدای تا گمراه نشوید پس هر که علم حقیقت نداند او گمراه است و سیم دلیل است بر ثانی و هر که از سیم دویست درم دارد پنج درم برو واجب شود پس از سال که برو بگذرد و دویست که نیز دو عقد است دلیل است بر دو اصل روحانی و آنکس که دویست درم یافت او اساس بود که اندر مرتبت خویش از دو اصل نصیب یافت و بنفس کل پیوسته شد چنانکه ناطق بعقل کل پیوسته است پس مر اساس را واجب شود بپای کردن پنج حدود و فایده دادن مر ایشانرا تا بدان فایده پاکیزه شوند و برکسی که بیست مثقال زر تمام ندارد زکوه نیست یعنی روانیست مر ناطق را بپای کردن اساس تا نصیب خویش از دو اصل روحانی نیابد و اندر مرتبت ناطق نیاید و مرتبت ناطق آنست که مر آن تائید را تالیف تواند کردن بخلق بگفتار و آن کتاب و شریعت باشد و همچنین بر کسی که دویست درم سیم ندارد زکوه نیست یعنی که مر اساس را روا نیست بپای کردن پنج حد جسمانی تا نصیب خویش اندر مرتبت تاویل از عقل و نفس بتمامی نیابد و هر که دویست درم سیم دارد برو صدقه حرامست بلکه مرو را واجب است صدقه دادن معنیش آنست که هر که از دو اصل روحانی تایید یافت حرام شد برو از کسی سخن شنیدن اندر دین بلکه برو واجب است مر خلق را شنوانیدن تا دیگران بد و پاک شوند و آن ازوی زکوه باشد و نیست بر کسی که بیست مثقال زر یا دویست درم سیم دارد زکوه تا سال برو نگذرد معنیش آنست که تا شریعت ناطق و تاویل اساس بکمال نرسد ظاهر و باطن خویش پدید نمیکند و السلام.