Гӯям нест морои андари ончии гўӣими қӯтӣу ҳавлӣ ва чун ҳавлу қӯти хдоиросту савоби гуфтори моро нисбат бўлӣ худосту хатоу зиллатро иллати нафаси заъифи мост ва биҷӯад вале замони гўӣим ки биҳишти бҳқиқт ақласт ва дар биҳишт расӯласт слии аллоҳи алайҳу ?алаи андари замони хеш ва васӣ ӯст андари мартабати хешу эмом рӯзгораст андари асри худу калид дар биҳишти гуфтори лои илоҳи алои аллоҳи Муҳамади расӯли аллоҳи пас ҳар ки ин шаҳодатро бохалос бигӯед дар биҳишт ёфта бошад ва ҳар ки шаҳодатро бо халоси пазируфти онкас ба пайғамбари алайҳи ассалом пайваста шуд ҳамчинонкӣ ҳар ки калид дар биёбад фароз дар шавад ва ҳар ки шаҳодат бо халос гуфт бар расӯли алайҳи ассаломи пайваст ӯ ба биҳишт андар шуд ҳамчинонкӣ ҳар ки бо калиди фароз дар шавад дар кушода шаваду далели орем бар онкии ақл биҳиштаст бидонча гўӣими мардумро ҳамаи роҳату осонӣу эминӣ аз ақл кул аст набинӣ ки мардум аз ақли кул насиб ёфтаанд чигуна ранҷу шиддату нои эминӣ бар сутурон афгандаанд ки аишонро ақл нест ва худ бирав солор гаштаанд ва ҳар касе ки ӯ донотараст аз дунё кам ранҷ тараст ва ҳеҷ андӯҳи дунёи фароз ӯ наёяд ва аз суду зиёни дунёи ҳеҷ бок надораду нодон аз андӯҳи зиёни молу маъсияту ранҷу ози дунёи ҳалокат ҳаме шавад пас чун барин миқдори ақли ҷузвӣ ки мардум аз эзади таъолӣ насиб ёфтаанд чандини ранҷ аз эшон бар хостаҳаст далел омад ӣнҳол бар онкии ақли кули биҳишт бҳқиқтаст ки ҳамаи неъматҳо ва роҳатҳо андари олам аз асар ӯ падед ҳаме ояд ва ҳар ки донотараст ӯ бъқл наздиктараст ӯ дар биҳиштаст чунонкии расӯли Мустафои слии аллоҳи алайҳу ?алау силам аз ҳамаи халқи бъқли наздиктар буд набинӣ ки хдоитъолӣ мрўро фармуд ки мрдмонрои илми биомузад ,у андари онкии пайғамбари алайҳи ассалом дар биҳиштаст бидонча гўӣим дар ҷой он бошад ки андари он ҷои ҷузи азуи натавонад шудан ва ҳақиқатаст ки ҳечкас ба биҳишт нарасад магари онкии расӯли Мустафои слии алайҳу ?аларо итоат дораду бадв фароз ояду фармон ӯро бипазираду зери гуфтору кирдор ӯ андар ояд ки тоъати хдоитъолӣ итоат расӯласт чунонкӣ хдоитъолӣ гуфт : ман итъ алрасул Фқди атоъи аллоҳ ҳамчунин ҳар расӯли андари даври хеш дар биҳишт бӯдааст . Бҳд қувва бидон рӯй ки аз роҳи итоат ӯ бакор бастани шариъат ӯ бълми мардум ба биҳишт расад ва ҳар ки шариъати расӯл бе илми тоўили пазиради онкас дар биҳиштро баста ёфта бошад ва ҳар ки кор бадонаш кунад дар биҳишт бар вай кушода шавад чунонкӣ хдоитъолӣ гуфт қавлаи таъолӣ :у сиқи аллазӣнаи атқўои рбҳми илои алҷнаҳи змро ҳатто азои ҷоўҳоу фатҳати абвобҳо ҳмигўид ки ббрднди мари онҳоро каз худои хеши бтрсидндии сӯии биҳишти гуруҳи гуруҳ то чун онҷо омаданд дарҳои биҳишт бикшоданд бади ончии ҳмигўиди дарҳои биҳишт бикшоданд пайдо шуд андарин оят ки чун он қавми биёянди дарҳои биҳишт баста бошад онгоҳ бигушоӣанд маънии ин қавл онаст ки шариъатҳои пайғамбарони алайҳими ассаломи ҳамаи брмз ва мисли баста бошаду растгории халқи андари кушодан он бошад бар мисоли дарии баста ки чун кушода шавад мардуми қарор ҷой ёбанду бтъом ва шароб расанд чун дар биҳишт баста бошад дар дӯзах кушода бошад чунонкӣ гуфт қавлаи таъолӣ :у сиқи аллазӣнаи кФрўои илои ҷаҳаннами змро ҳатто азои ҷоўҳои фатҳати абвобҳо яъне бибаранди мари коФронрои сӯии дӯзахи гуруҳи гуруҳ то онҷои биёянди дарҳои дӯзах бигушоӣанду кушода шудан дар биҳишти андари тоўили китоб ва шариъатасту худованди тоўили васӣ ҳар расӯл бошаду бигушода шудан дар биҳишт дар ду дӯзах баста шавад пас дар биҳишт расӯл бошад вгшоиндаҳ дар биҳишти васӣ ӯ бошаду эмом замон бошад бар ҳамаи муъминон ва чун дуруст кардем ки расӯли алайҳи ассалом дар биҳишт бошаду васӣ ӯ гушояндаи он дар бошад акнӯн андари калид дар биҳишти сухани гўӣиму далели орем бар онкии климаҳи шҳодаҳи калид дар биҳиштаст бдончаҳи гўӣими калид он бошад то мрўро наёбанд касеро рағбат нашавад сӯии дарии бастаи фароз шудан ,у бад-ӣни сабаб буд ки ҳар ки климаҳи шаҳодати бпзирФти сӯии Муҳамади расӯл аллоҳ биёмад ва ҳар ки климаҳи шҳодаҳи бпзирФти расӯли алайҳи ассаломи мрўрои биҳишт ваъда кард бад-ӣни хабар ки гуфт : ман қоли лои илоҳи алои аллоҳи холсои мхлсои дахл алҷнаҳ гуфт ҳар ки мари климаҳи ихлосро аз дил пок бигуфт ба биҳишт андар шуд , пас ин далел омад ки ин климаҳи шаҳодати калид дар биҳиштаст то чун мрўро биёбанд андар биҳишт шаванд ва ҳар ки ӯро наёбад аз биҳишт навмедаст . Пас гўӣими лои илоҳи алои аллоҳи Муҳамади расӯли аллоҳи ҳафт суханаст ва аз на ҳарфи падед омадааст чун л , а , ҳ , м , ҳ , д , р , с , ва , ду гувоҳӣасту калидро битозӣ мифтоҳ гӯйанду ҳисоби ин панҷ ҳарф яъне « мифтоҳ » ҷумлаи панҷсад ва бист ва на бошад ва панҷсад ва бист ва на ҳафт ақд бошад баробари ҳафт сухан аз он ду шҳодаҳ , ва на ки бимонад баробараст бо на ҳарф ки таркиби ин ду шаҳодат азуаст , ва ин климаҳи ду гувоҳӣаст ҳамчинонкии калиди ду чиз бошад ҷудои ҷудо бикӣ оварда аз танаи калиду дандона ӯ ,у гуфтори мардуми муъмини мари ин климаҳи ихлосро ҷнбонидн гушояндааст мари калидро то бидон кушода шавад .

گویم نیست مارا اندر آنچه گوئیم قوتی و حولی و چون حول و قوت خدایراست و ثواب گفتار ما را نسبت بولی خداست و خطا و ذلت را علت نفس ضعیف ماست و بجود ولی زمان گوئیم که بهشت بحقیقت عقل است و در بهشت رسولست صلی الله علیه و آله اندر زمان خویش و وصی اوست اندر مرتبت خویش و امام روزگار است اندر عصر خود و کلید در بهشت گفتار لا اله الا الله محمد رسول الله پس هر که این شهادت را باخلاص بگوید در بهشت یافته باشد و هر که شهادت را با خلاص پذیرفت آنکس به پیغمبر علیه السلام پیوسته شد همچنانکه هر که کلید در بیابد فراز در شود و هر که شهادت با خلاص گفت بر رسول علیه السلام پیوست او به بهشت اندر شد همچنانکه هر که با کلید فراز در شود در گشاده شود و دلیل آریم بر آنکه عقل بهشت است بدانچه گوئیم مردم را همه راحت و آسانی و ایمنی از عقل کل است نبینی که مردم از عقل کل نصیب یافته اند چگونه رنج و شدت و نا ایمنی بر ستوران افگنده اند که ایشانرا عقل نیست و خود برو سالار گشته اند و هر کسی که او داناتر است از دنیا کم رنج تر است و هیچ اندوه دنیا فراز او نیاید و از سود و زیان دنیا هیچ باک ندارد و نادان از اندوه زیان مال و معصیت و رنج و آز دنیا هلاکت همی شود پس چون برین مقدار عقل جزوی که مردم از ایزد تعالی نصیب یافته اند چندین رنج از ایشان بر خاسته است دلیل آمد اینحال بر آنکه عقل کل بهشت بحقیقت است که همه نعمتها و راحتها اندر عالم از اثر او پدید همی آید و هر که داناتر است او بعقل نزدیکتر است او در بهشت است چنانکه رسول مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم از همه خلق بعقل نزدیکتر بود نبینی که خدایتعالی مرورا فرمود که مردمانرا علم بیاموزد، و اندر آنکه پیغمبر علیه السلام در بهشت است بدانچه گوئیم در جای آن باشد که اندر آن جای جز ازو نتواند شدن و حقیقت است که هیچکس به بهشت نرسد مگر آنکه رسول مصطفی صلی علیه و آله را اطاعت دارد و بدو فراز آید و فرمان او را بپذیرد و زیر گفتار و کردار او اندر آید که طاعت خدایتعالی اطاعت رسولست چنانکه خدایتعالی گفت:من یطع الرسول فقد اطاع الله همچنین هر رسول اندر دور خویش در بهشت بوده است. بحد قوه بدان روی که از راه اطاعت او بکار بستن شریعت او بعلم مردم به بهشت رسد و هر که شریعت رسول بی علم تاویل پذیرد آنکس در بهشت را بسته یافته باشد و هر که کار بدانش کند در بهشت بر وی گشاده شود چنانکه خدایتعالی گفت قوله تعالی:و سیق الذین اتقوا ربهم الی الجنه زمرا حتی اذا جاوها و فتحت ابوابها همیگوید که ببردند مر آنها را کز خدای خویش بترسیدندی سوی بهشت گروه گروه تا چون آنجا آمدند درهای بهشت بگشادند بد آنچه همیگوید درهای بهشت بگشادند پیدا شد اندرین آیت که چون آن قوم بیایند درهای بهشت بسته باشد آنگاه بگشایند معنی این قول آنست که شریعتهای پیغمبران علیهم السلام همه برمز و مثل بسته باشد و رستگاری خلق اندر گشادن آن باشد بر مثال دری بسته که چون گشاده شود مردم قرار جای یابند و بطعام و شراب رسند چون در بهشت بسته باشد در دوزخ گشاده باشد چنانکه گفت قوله تعالی: و سیق الذین کفروا الی جهنم زمرا حتی اذا جاوها فتحت ابوابها یعنی ببرند مر کافرانرا سوی دوزخ گروه گروه تا آنجا بیایند درهای دوزخ بگشایند و گشاده شدن در بهشت اندر تاویل کتاب و شریعت است و خداوند تاویل وصی هر رسول باشد و بگشاده شدن در بهشت در دو دوزخ بسته شود پس در بهشت رسول باشد وگشاینده در بهشت وصی او باشد و امام زمان باشد بر همه مومنان و چون درست کردیم که رسول علیه السلام در بهشت باشد و وصی او گشاینده آن در باشد اکنون اندر کلید در بهشت سخن گوئیم و دلیل آریم بر آنکه کلیمه شهاده کلید در بهشت است بدآنچه گوئیم کلید آن باشد تا مرورا نیابند کسی را رغبت نشود سوی دری بسته فراز شدن، و بدین سبب بود که هر که کلیمه شهادت بپذیرفت سوی محمد رسول الله بیامد و هر که کلیمه شهاده بپذیرفت رسول علیه السلام مرورا بهشت وعده کرد بدین خبر که گفت: من قال لا اله الا الله خالصا مخلصا دخل الجنه گفت هر که مر کلیمه اخلاص را از دل پاک بگفت به بهشت اندر شد، پس این دلیل آمد که این کلیمه شهادت کلید در بهشت است تا چون مرورا بیابند اندر بهشت شوند و هر که او را نیابد از بهشت نومید است. پس گوئیم لا اله الا الله محمد رسول الله هفت سخن است و از نه حرف پدید آمده است چون ل، ا، ه، م، ح، د، ر، س، و، دو گواهی است و کلید را بتازی مفتاح گویند و حساب این پنج حرف یعنی« مفتاح» جمله پانصد و بیست و نه باشد و پانصد و بیست و نه هفت عقد باشد برابر هفت سخن از آن دو شهاده، و نه که بماند برابر است با نه حرف که ترکیب این دو شهادت ازوست، و این کلیمه دو گواهی است همچنانکه کلید دو چیز باشد جدا جدا بیکی آورده از تنه کلید و دندانه او، و گفتار مردم مومن مر این کلیمه اخلاص را جنبانیدن گشاینده است مر کلید را تا بدان گشاده شود.

Пас гўӣими расӯли слии аллоҳи алайҳу ?алау силам дар биҳиштаст бастау калиди он дар климаҳ ихлосасту муъмини калид гирифтаасту эмоми замони ҷнбонндаҳи он калидаст андари дасти муъмин то дар кушода шавад , ва гувоҳӣ диҳад бар дурустии ин қавли ончии ҳмигўиди расӯли хешро қавлаи таъолӣ : қул иҷмъи биннои рбнои сами иФтҳи биннои болҳқу ҳўи алФтоҳи алълим ҳмигўид бигӯ миёни мо ҷамъ кунад парвардгори мо пас онгаҳ бигушоед миёни мо ва ӯ гушоянда доноаст бад-ӣни маънии он ҳмихўоҳд ки чун халқи дайн расӯл бипазиранд ҷумла шудан эшон бошад бо ӯ онгаҳ худованди тоўили банди шариъати бтоўил шариъат бигушоед то муъминро маълум шавад ки бад-ӣни шариъат ки биниҳод ва мислҳо ки бузади мурод чаҳ буд ва бидон ба басират кор кунад . Баён кардем бар андозаи рӯзгори хеши биҳиштроу калид дар биҳиштро вассалом .

پس گوئیم رسول صلی الله علیه و آله و سلم در بهشت است بسته و کلید آن در کلیمه اخلاص است و مومن کلید گرفته است و امام زمان جنباننده آن کلید است اندر دست مومن تا در گشاده شود، و گواهی دهد بر درستی این قول آنچه همیگوید رسول خویش را قوله تعالی: قل یجمع بیننا ربنا ثم یفتح بیننا بالحق و هو الفتاح العلیم همیگوید بگو میان ما جمع کند پروردگار ما پس آنگه بگشاید میان ما و او گشاینده دانا است بدین معنی آن همیخواهد که چون خلق دین رسول بپذیرند جمله شدن ایشان باشد با او آنگه خداوند تاویل بند شریعت بتاویل شریعت بگشاید تا مومن را معلوم شود که بدین شریعت که بنهاد و مثلها که بزد مراد چه بود و بدان به بصیرت کار کند . بیان کردیم بر اندازه روزگار خویش بهشت را و کلید در بهشت را والسلام.