Бидонаст рустам ки ӯ саркаш аст

بدانست رستم که او سرکش است

Ки дар ҷанг ҳамчун ки оташ аст

که در جنگ همچون که آتش است

Вази он пас ба кини сӯй ӯ ҳила кард

وز آن پس به کین سوی او حیله کرد

Баровард бар чархи гардандаи гирд

برآورد بر چرخ گردنده گرد

Ду яли найза бар найза андохтанд

دو یل نیزه بر نیزه انداختند

Чу оташ ба пайкор ҳам тохтанд

چو آتش به پیکار هم تاختند

Зираи ҳалқаи ҳалқаи зи якдигарон

زره حلقه حلقه ز یکدیگران

Ба найзаи рабуданди он сарварон

به نیزه ربودند آن سروران

Ба найзаи рабуданд аз ҳам зира

به نیزه ربودند از هم زره

Зираро гушӯданд аз ҳам гиреҳ

زره را گشودند از هم گره

Фаромарз аз давр назора кард

فرامرز از دور نظاره کرد

Ҳаме дид он ҳар ду ял дар набард

همی دید آن هر دو یل در نبرد

Миёни сад ва шаст таънаи занон

میان صد و شصت طعنه زنان

Ббўднд наомад яке дар зиён

ببودند نیامد یکی در زیان

Саранҷом ҳар ду бар ошўФтнд

سرانجام هر دو بر آشوفتند

Бен найзаро бар замин кӯфтанд

بن نیزه را بر زمین کوفتند

Нахустин баровард бонӯи амӯд

نخستین برآورد بانو عمود

Падарро яке пеш дастӣ намӯд

پدر را یکی پیش دستی نمود

Ба пои истоди андари он садри зин

به پا ایستاد اندر آن صدر زین

Фурӯи кӯфт бар паҳлавони гурзи кин

فرو کوفت بر پهلوان گرز کین

Ки шуд Рахш то синаи андари замин

که شد رخش تا سینه اندر زمین

Бихобед лабро ба чашм ва ба кин

بخوابید لب را به چشم و به کین

Сипар хӯрд гашт ва бишуд дасти хам

سپر خورد گشت و بشد دست خم

Валикин фурӯ шуд ба дарёии ғам

ولیکن فرو شد به دریای غم

Дили Рахшро хӯн даромад ба ҷӯш

دل رخش را خون درآمد به جوش

Баровард чун шери шарзаи хурӯш

برآورد چون شیر شرزه خروش

Бидонаст рустам ки Рахши далер

بدانست رستم که رخش دلیر

Бинолед аз зарби он гурзи чир

بنالید از ضرب آن گرز چیر

Ба дил гуфт бонӯ ҳам оварад ро

به دل گفت بانو هم آورد را

Баровардаам аз таниши гирд ро

برآورده ام از تنش گرد را

Чу мураккаби сар худ бипечед боз

چو مرکب سر خود بپیچید باز

Бидид ӯ ҳам оварад бо асбу соз

بدید او هم آورد با اسب و ساز

Ба ҷавлон дар афканд ки кӯб ро

به جولان در افکند که کوب را

Ба майдони дроФкнди ошӯб ро

به میدان درافکند آشوب را

Ба дил гуфт рустам ки инаст гирд

به دل گفت رستم که اینست گرد

Ки ёрад ба пайкори ин дасти барад ?

که یارد به پیکار این دست برد؟

Чу аз кӣнаи наздик бонӯ расед

چو از کینه نزدیک بانو رسید

Бузади дасти гурзи гарон бар кашид

بزد دست گرز گران بر کشید

Бигуфташ ки эй духтари номдор

بگفتش که ای دختر نامدار

Яке зарби дасти марои пои дор

یکی ضرب دست مرا پای دار

Чу бФрохт ӯ гурзи болои сар

چو بفراخت او گرز بالای سر

Ниҳони гашти бонӯ ба зери сипар

نهان گشت بانو به زیر سپر

Пушаймон шудаи рустам аз кин ӯ

پشیمان شده رستم از کین او

Нам оварад чашми ҷаҳони байн ӯ

نم آورد چشم جهان بین او

На мардӣаст фарзанди куштан ба ҷанг

نه مردیست فرزند کشتن به جنگ

Ки дар пеш доност ин кори нанг

که در پیش داناست این کار ننگ

Агарашон барорам ба хами каманд

اگرشان برآرم به خم کمند

Ки шояд азин банд гиранд панд

که شاید ازین بند گیرند پند

Ба зини андари афканди гурзи набард

به زین اندر افکند گرز نبرد

Камарбанди он гирд бигирифт мард

کمربند آن گرد بگرفت مرد

Ба сари панҷа май хости кӯро зи зин

به سر پنجه می خواست کو را ز زین

Рибоед ба мардӣ занад бар замин

رباید به مردی زند بر زمین

Ба пушти андари афканди бонӯи сипар

به پشت اندر افکند بانو سپر

Гирифт ӯ камарбанди он шери нар

گرفت او کمربند آن شیر نر

Ҳаме зӯр кард он бар ин ин бар он

همی زور کرد آن بر این این بر آن

Ҳаво буд ҷунбону ларзони замон

هوا بود جنبان و لرزان زمان

Само чун замин зрдгўн шуд зи гирд

سما چون زمین زردگون شد ز گرد

Замини зери пои ялони пари зи дард

زمین زیر پای یلان پر ز درد

Ҳамаи хоки майдони зи хӯн нам гирифт

همه خاک میدان ز خون نم گرفت

зи зӯри ду пари дили замин хам гирифт

ز زور دو پر دل زمین خم گرفت

Дил ҳар ду дар сина омад тапон

دل هر دو در سینه آمد تپان

Шудаи хушки он ҳар ду ялро даҳон

شده خشک آن هر دو یل را دهان

зи кӣнаи даҳонишон пар аз гирд шуд

ز کینه دهانشان پر از گرد شد

зи ғуссаи рӯонишони пар аз дард шуд

ز غصه روانشان پر از درد شد

Басӣ чирагӣ кард бонўгшсб

بسی چیرگی کرد بانوگشسب

Ки боби андари орад ба неруии асб

که باب اندر آرد به نیروی اسب

Набӯдаш тавону Рахш зард шуд

نبودش توان و رخش زرد شد

Азин ғуссаи ҷонаши пар аз дард шуд

ازین غصه جانش پر از درد شد

Саранҷом рустам буғурред сахт

سرانجام رستم بغرید سخت

Баровард аз зин ба неруии бахт

برآورد از زین به نیروی بخت

занда Рахши зард ва бирнг шуд

ز انده رخش زرد و بیرنگ شد

Чу ғунчаи дили моҳ дилтанг шуд

چو غنچه دل ماه دلتنگ شد

Рахши гӯна заъфаронӣ гирифт

رخش گونه زعفرانی گرفت

Таниши ларзау хира зоне гирифт

تنش لرزه و خیره زانی گرفت

Чу афканди маро ба хоки нижанд

چو افکند مه را به خاک نژند

Фурӯд омад он паҳлавони баланд

فرود آمد آن پهلوان بلند

з фитрок бикшод хами каманд

ز فتراک بگشاد خم کمند

Ки бандади ду бозуии сарви баланд

که بندد دو بازوی سرو بلند

Дар он дами Фромзи ял дар расед

در آن دم فرامز یل در رسید

Дурахшони яке теғи кин бар кашид

درخشان یکی تیغ کین بر کشید

Ба болои сари баради теғ аз фароз

به بالای سر برد تیغ از فراز

Ки то барзанад бар сари сарфароз

که تا برزند بر سر سرفراز

Таҳамтан набӯдаш маҷоли диранг

تهمتن نبودش مجال درنگ

Ба зер сипар шуд ниҳони марди ҷанг

به زیر سپر شد نهان مرد جنگ

Чунон бар сипар зад яли номвар

چنان بر سپر زد یل نامور

Ки чун парниён шуд ду нимаи сипар

که چون پرنیان شد دو نیمه سپر

Бдздиди рустами сар аз рӯй кор

بدزدید رستم سر از روی کار

Вагарнаи сар аз теғи гаштии Фкор

وگرنه سر از تیغ گشتی فکار

Зҷои ҷусти бонӯ чу ёр омадаш

زجا جست بانو چو یار آمدش

Бародар ба мардӣ ба кор омадаш

برادر به مردی به کار آمدش

Нишаст аз бар асби бонӯи гшсб

نشست از بر اسب بانو گشسب

Ба як сӯ кашид аз бар боби асб

به یک سو کشید از بر باب اسب

Таҳамтан ба ҷанги фаромарзи шер

تهمتن به جنگ فرامرز شیر

Даромад чу ғуррандаи шери далер

درآمد چو غرنده شیر دلیر

Гирифт ӯ камарбанди фарзанд ро

گرفت او کمربند فرزند را

Бёзрди фарзанди дилбанд ро

بیازرد فرزند دلبند را

Яке зӯр кард он яли зӯрманд

یکی زور کرد آن یل زورمند

Кашидаш фурӯд аз фарози саманд

کشیدش فرود از فراز سمند

Фаромарз бар ҷуст аз рӯй хок

فرامرز بر جست از روی خاک

Гирифт ӯ камарбанд бетарсу бок

گرفت او کمربند بی ترس و باک

Чу пелони ошуфтаи андари самоъ

چو پیلان آشفته اندر سماع

Ҳаме буд бо икдгршони низо

همی بود با یکدگرشان نزاع

Ҳаме буд аз кӣна ҳамчун паланг

همی بود از کینه همچون پلنگ

Яке аз ситезаи басони наҳанг

یکی از ستیزه بسان نهنگ

Ту гуфтӣ ду пеланд андари замин

تو گفتی دو پیل اند اندر زمین

Бипечед хартуми дарҳам ба кин

بپیچید خرطوم درهم به کین

Згрдш форуманд чархи фалак

زگردش فروماند چرخ فلک

Шудаи тира аз гирди чашми малик

شده تیره از گرد چشم ملک

Ба дил гуфт рустам ки бадкор шуд

به دل گفت رستم که بدکار شد

Ки моро ба фарзанд пайкор шуд

که ما را به فرزند پیکار شد

Мабодо шавам оҷиз аз ҷанг ӯ

مبادا شوم عاجز از جنگ او

Зӣонеи кашами охир аз чанг ӯ

زیانی کشم آخر از چنگ او

Ки бошад ҳам оварад ман пӯри ман

که باشد هم آورد من پور من

Хирадманди ҷангӣу дастури ман

خردمند جنگی و دستور من

Чу шераст бонӯи гшсбм ба разм

چو شیر است بانو گشسبم به رزم

Ки бошад дар пеши размам чу базм

که باشد در پیش رزمم چو بزم

Фаромарзи ҳам бо дил андеша кард

فرامرز هم با دل اندیشه کرد

Аз андешаи дилро яке теша кард

از اندیشه دل را یکی تیشه کرد

Ки моро ҳамоно бишуд андеша кард

که ما را همانا بشد اندیشه کرد

Аз андешаи дилро яке теша кард

از اندیشه دل را یکی تیشه کرد

Ки моро ҳамоно бишуд бахти кӯр

که ما را همانا بشد بخت کور

Шудаи об дар панҷаи сахти шӯр

شده آب در پنجه سخت شور

Дароварди барзаи фалаки чархи кин

درآورد برزه فلک چرخ کین

Ки тирам занад ногаҳон аз камӣн

که تیرم زند ناگهان از کمین

Ки гӯйанд пӯри Таҳамтани зи дард

که گویند پور تهمتن ز درد

Забуни гашт аз як далери набард

زبون گشت از یک دلیر نبرد

Серумгар бигардад ба хок ва ба хӯн

سرم گر بگردد به خاک و به خون

Аз он ба ки гирдами зи душмани забун

از آن به که گردم ز دشمن زبون

Кигар оби дарёи бипушади танам

که گر آب دریا بپوشد تنم

Ҳамон ба ки шодон шавад дшнм

همان به که شادان شود دشنم

Гуҳии пӯри пушт падар дод хам

گهی پور پشت پدر داد خم

Гуҳӣ аз падари бади писари пари зғм

گهی از پدر بد پسر پر زغم

Бинолед рустам ба яздони пок

بنالید رستم به یزدان پاک

К-эии офаринандаи обу хок

کای آفریننده آب و خاک

Макун поймолам ба дасти писар

مکن پایمالم به دست پسر

Ки пеши ту ба бошад афканди сар

که پیش تو به باشد افکند سر

Бигуфт ин ва аз додгари хости зӯр

بگفت این و از دادگر خواست زور

Ба неруии додари кайҳону ҳўр

به نیروی دادار کیهان و هور

Гирифт он камарбанди пӯри ҷавон

گرفت آن کمربند پور جوان

Яке зӯр кард он яли паҳлавон

یکی زور کرد آن یل پهلوان

Ду зону кашидаш ба хоки нижанд

دو زانو کشیدش به خاک نژند

Бирав чира шуд паҳлавони баланд

برو چیره شد پهلوان بلند

Ҳамеи хости бозуӣ ӯ дод хам

همی خواست بازوی او داد خم

Ки бонӯ даромад чу шери дижам

که بانو درآمد چو شیر دژم

Ба чанги андаруни теғи оташи шарор

به چنگ اندرون تیغ آتش شرار

Казу аждаҳои хостӣ зинҳор

کزو اژدها خواستی زینهار

Таҳамтан набӯдаш маҷоли диранг

تهمتن نبودش مجال درنگ

Чу бо теғи бонӯ дар ояд ба танг

چو با تیغ بانو در آید به تنگ

Бадв гуфт к-эии духтари паҳлавон

بدو گفت کای دختر پهلوان

Шуморо амонаст имшаб ба ҷон

شما را امانست امشب به جان

Чу фардо барояд хур аз кӯҳсор

چو فردا برآید خور از کوهسار

Биорам ба ёрии худ кўҳёр

بیارم به یاری خود کوهیار

Ба гавҳари маро ӯ бародар буд

به گوهر مرا او برادر بود

Ки дар ҷанг бо ман баробар буд

که در جنگ با من برابر بود

Ман ӯро биорам фардо ба гоҳ

من او را بیارم فردا به گاه

Магаратон биёбем ин ҷойгоҳ

مگرتان بیابیم این جایگاه

Дар орми шуморо ба хами каманд

در آرم شما را به خم کمند

Ба турон барам пеши шаҳи мустаманд

به توران برم پیش شه مستمند

Бадв гуфт бонӯ ки лофӣ мазан

بدو گفت بانو که لافی مزن

Муродӣ ки ҳаргиз наёбӣ зи ман

مرادی که هرگز نیابی ز من

Ки фардо биёем ҳамроҳи ҳам

که فردا بیاییم همراه هم

Барорем ҷонат ба борони ғам

برآریم جانت به باران غم

Магари онкии ноеи бад-ӣни раҳи гузар

مگر آنکه نایی بدین ره گذر

Вагар оеи орми ду чашмат ба дар

وگر آیی آرم دو چشمت به در

Таҳамтани яке сахт савганд хӯрд

تهمتن یکی سخت سوگند خورد

Бароранда гунбади лоҷувард

برآرنده گنبد لاجورد

Ки фардои براردи хур аз кӯҳсор

که فردا برآرد خور از کوهسار

Биёями бад-ӣни ҷой бо кӯҳи ёр

بیایم بدین جای با کوه یار

Ба савганди бонӯ забон баргушод

به سوگند بانو زبان برگشاد

Ки ӣнҷо буд ваъдаи бомдод

که اینجا بود وعده بامداد

Бигуфт ин ва аз ҷои барангехти асб

بگفت این و از جا برانگیخت اسب

Далеру ҷаҳонгири бонўгшсб

دلیر و جهانگیر بانوگشسب

Фаромарзро гуфт рӯ то рӯем

فرامرز را گفت رو تا رویم

Ба осоиши худ ба манзил рӯем

به آسایش خود به منزل رویم

Барангехти рустами зҷои тунди Рахш

برانگیخت رستم زجا تند رخش

Ба айвон дар омад яли тоҷи бахш

به ایوان در آمد یل تاج بخش

зи тан давр кард он силаҳи набард

ز تن دور کرد آن سلاح نبرد

Ба дарга шуд он паҳлавони шери мард

به درگه شد آن پهلوان شیر مرد

Ба мағриб чу танг андар оварад ҳўр

به مغرب چو تنگ اندر آورد هور

зи шаб чун шабаҳи гашти ранги булӯр

ز شب چون شبه گشت رنگ بلور