Бирафтанд андӯҳи гин ҳар давон
برفتند اندوهگین هر دوان
Ба айвони рустами гӯи паҳлавон
به ایوان رستم گو پهلوان
Таҳамтан бидиданд дар пеш дар
تهمتن بدیدند در پیش در
Замин бӯса доданд пеши падар
زمین بوسه دادند پیش پدر
Ббўсидшон рӯй ва пурсед ҳол
ببوسیدشان روی و پرسید حال
Ки имрӯз доред гуё малол ?
که امروز دارید گویا ملال؟
Ғубор аз чаҳ бинишаста бар рӯятон ?
غبار از چه بنشسته بر رویتان؟
Парешон чаро гашта ин мӯятон ?
پریشان چرا گشته این مویتان؟
Гули сурхатони сахт пажмурда аст
گل سرختان سخت پژمرده است
Магар аз касе тони дил озурдааст ?
مگر از کسیتان دل آزرده است؟
Чунин посух оварад бонӯи шитоб
چنین پاسخ آورد بانو شتاب
К-эии сари ҳавои дилати комёб
کای سر هوای دلت کامیاب
Ба фари ту аз кас надорем бок
به فر تو از کس نداریم باک
Ҷигаргоҳ душман бисозем чок
جگرگاه دشمن بسازیم چاک
Валикини бади имрӯзи моро набард
ولیکن بد امروز ما را نبرد
Абои як диловари сарафрози мард
ابا یک دلاور سرافراز مرد
Ту гуфтӣ магари аждаҳои бад ба ҷанг
تو گفتی مگر اژدها بد به جنگ
Ки аз ҷанг дар вай зиён шуд наҳанг
که از جنگ در وی زیان شد نهنگ
Ба зӯраш набошад ҳужабри жён
به زورش نباشد هژبر ژیان
Ббўдш ба бар чун ту бабри баён
ببودش به بر چون تو ببربیان
Вагарна ба сад паҳлавон буд рост
وگرنه به صد پهلوان بود راست
Ки имрӯз бо мо ба пайкор хост
که امروز با ما به پیکار خاست
Кунун шарт кардем ки фардо ба гоҳ
کنون شرط کردیم که فردا به گاه
Бакӯшем бо душмани кӣнаи хоҳ
بکوشیم با دشمن کینهخواه
Бигуфто бародар ба ёрии хеш
بگفتا برادر به یاری خویش
Биорам чу ойед фардо ба пеш
بیارم چو آیید فردا به پیش
Агар ъам шавад ёри мо боби ҳам
اگر عم شود یار ما باب هم
Биорем бар ҷони бадхоҳи ғам
بیاریم بر جان بدخواه غم
Ббндимшони хору зору нижанд
ببندیمشان خوار و زار و نژند
Бёримшони бастаи андари каманд
بیاریمشان بسته اندر کمند
Таҳамтан бадв гуфт фардо ба гоҳ
تهمتن بدو گفت فردا به گاه
Биёям чу шери андари он ҷойгоҳ
بیایم چو شیر اندر آن جایگاه
Шуморо ба гетӣ чу ман ёри кас
شما را به گیتی چو من یار کس
зи душмани худоатони нигаҳдори бас
ز دشمن خداتان نگهدار بس
Дуо кард бонӯ бар он паҳлавон
دعا کرد بانو بر آن پهلوان
Бирафтанд бедору равшани равон
برفتند بیدار و روشنروان
Бишуд рустам онгаҳ бар золи зар
بشد رستم آنگه بر زال زر
Бигуфт ин ҳамаи достони сар ба сар
بگفت این همه داستان سر به سر
зи ҷангу зи киштӣу зӯри сарон
ز جنگ و ز کشتی و زور سران
Вази он шарти фардо ба якдигарон
وز آن شرط فردا به یکدیگران
Рухи зол чун гул шукуфтан гирифт
رخ زال چون گل شکفتن گرفت
Биёям бадв гуфт байнами шигифт
بیایم بدو گفت بینم شگفت
Бубинами далерии зи фарзанди хеш
ببینم دلیری ز فرزند خویش
Бичинам гул аз шохи пайванди хеш
بچینم گل از شاخ پیوند خویش
Бирафтанд аз он пас ба оромгоҳ
برفتند از آن پس به آرامگاه
Бибастанд бар дидаҳо хоби роҳ
ببستند بر دیدهها خواب راه
Чу шаби даст дар доман хок зад
چو شب دست در دامن خاک زد
Сифедаи гиребони шаб чок зад
سفیده گریبان شب چاک زد
зи ҷои ҷусти рустами або ҳар давон
ز جا جست رستم ابا هر دوان
Бирафтанд шодону равшани равон
برفتند شادان و روشنروان
Бирафтанд бо ҳам ду озодаи хуй
برفتند با هم دو آزاده خوی
Бидон сон ки шани бад ба дили орзӯӣ
بدان سان که شان بد به دل آرزوی
Фиканданд ҳар ду шикор аз шитоб
فکندند هر دو شکار از شتاب
Бкрднд бо ҳам бар оташи кабоб
بکردند با هم بر آتش کباب
Нишастанд бар сояи сарву бед
نشستند بر سایه سرو و بید
Бихӯраданд бо ҳам кабоб ва набед
بخوردند با هم کباب و نبید
Гуҳӣ бо кабобу гуҳӣ бо шароб
گهی با کباب و گهی با شراب
Чу гаштанд аз бодаи масти хоб
چو گشتند از باده مست خواب
Бигуфтанд бо ҳам гӯии роди мард
بگفتند با هم گوی راد مرد
Биёмад бар мо ба рустами набард
بیامد بر ما به رستم نبرد
Агар мо чу гургем ӯ мяши роҳ
اگر ما چو گرگیم او میش راه
Ҳамон ба ки ноед дигар пеши моҳ
همان به که ناید دگر پیش ماه
Чу рустами барангехт аз он тираи гирд
چو رستم برانگیخت از آن تیره گرد
Аз он гирди пайдои ду озодаи мард
از آن گرد پیدا دو آزاده مرد
Биҷустанд аз онҷои басони паланг
بجستند از آنجا بسان پلنگ
Нишастанд дар садри зини хаданг
نشستند در صدر زین خدنگ
Биҷустанд аз онҷои басони паланг
بجستند از آنجا بسان پلنگ
Нишастанд дар садри зини хаданг
نشستند در صدر زین خدنگ
Биҷӯшед рустам чу озргшсб
بجوشید رستم چو آذرگشسب
Биёмад ба пайкори бонӯи гшсб
بیامد به پیکار بانو گشسب
Зуввора ба ҷанги фаромарзи шер
زواره به جنگ فرامرز شیر
Даромад чу ғуррандаи бабри далер
درآمد چو غرنده ببر دلیر
Таҳамтани камарбанд бонӯ гирифт
تهمتن کمربند بانو گرفت
Бидон сон ки бонӯ азу шуд шигифт
بدان سان که بانو ازو شد شگفت
Ҳамон бонӯ аз кин гирифташ камар
همان بانو از کین گرفتش کمر
Ҳаме зӯр карданд бар икдгр
همی زور کردند بر یکدگر
Чу оташ барафрӯхт шуд зарди рӯ
چو آتش برافروخت شد زردرو
Чу сунбул барошуфта шуд мӯӣ ӯ
چو سنبل برآشفته شد موی او
Яке зӯр кард он маи зобулӣ
یکی زور کرد آن مه زابلی
Ба бозу гирифташ ба чанги ялӣ
به بازو گرفتش به چنگ یلی
Ки шуд пои рустами ҷудо аз ркиб
که شد پای رستم جدا از رکیب
Ба дил гуфт омад ба танагии нишеб
به دل گفت آمد به تنگی نشیب
Бипечед бар зин ба мард нишаст
بپیچید بر زین به مرد نشست
Бёзид бигирифт дасташ ба даст
بیازید بگرفت دستش به دست
Бишуд рустам аз духтари хеши шод
بشد رستم از دختر خویش شاد
Ба дил гуфт зини сон ки дорад ба ёд ?
به دل گفت زین سان که دارد به یاد؟
Саранҷом рустам барафрӯхт ҷанг
سرانجام رستم برافروخت جنگ
Гирифташ камарбанди он моҳи танг
گرفتش کمربند آن ماه تنگ
Ба сӯрох мӯшӣ шуд аз дасти асб
به سوراخ موشی شد از دست اسب
Фурӯ рафт ва афтод бонӯи гшсб
فرو رفت و افتاد بانو گشسب
Маҷолаши надоди он гӯи зӯрманд
مجالش نداد آن گو زورمند
Фурӯбаст бозуии гирди баланд
فروبست بازوی گرد بلند
Фаромарз чун баста ҳамшира дид
فرامرز چون بسته همشیره دید
Ҷаҳони байни худро ҳаме тира дид
جهانبین خود را همی تیره دید
Фаро рафт пеши зуввора ба кин
فرا رفت پیش زواره به کین
Рабӯдаши зи зин ва задаш бар замин
ربودش ز زین و زدش بر زمین
Таҳамтан ба ёрӣ раседаш фароз
تهمتن به یاری رسیدش فراز
Гирифташ сар раҳ бирав ҷанги соз
گرفتش سر ره برو جنگساز
Фиканда бар гардан ӯ каманд
فکنده بر گردن او کمند
Кашиданд ҳар ду ба ёли саманд
کشیدند هر دو به یال سمند
Зуввораи фаромарзи бигусасти хом
زواره فرامرز بگسست خام
Наомад сари марди ҷангӣ ба дом
نیامد سر مرد جنگی به دام
Гирифтанд ҳар ду дўоли камар
گرفتند هر دو دوال کمر
Рабуданди сари панҷа бар икдгр
ربودند سر پنجه بر یکدگر
Ки аз рӯй саҳро бар омад ғубор
که از روی صحرا بر آمد غبار
Яке наъра зад ҳамчуи абри баҳор
یکی نعره زد همچو ابر بهار
Савории пас аз наъра омад падед
سواری پس از نعره آمد پدید
Ки таркиши срондр сурайё кашид
که ترکش سراندر ثریا کشید
Фарози яке асби тозии нажод
فراز یکی اسب تازی نژاد
Гаронтар зи кӯҳу сабктар зи бод
گران تر ز کوه و سبک تر ز باد
Ба бргстўони андаруни нопадид
به برگستوان اندرون ناپدید
зи тундӣ ту гуфтӣ бихоҳад парид
ز تندی تو گفتی بخواهد پرید
Ҳамоили яке теғи заррини ниёам
حمایل یکی تیغ زرین نیام
Ки тобиш ба хуршед додӣ паём
که تابش به خورشید دادی پیام
Қабояши зхФтони зираи перҳан
قبایش زخفتان زره پیرهن
Ту гуфтӣ ки дорад зи пӯлоди тан
تو گفتی که دارد ز پولاد تن
Амӯдии гарони санг дар пеши зин
عمودی گران سنگ در پیش زین
Ту гуфтӣ ки кӯҳаст он оҳанӣн
تو گفتی که کوهست آن آهنین
Пас онгаҳ бигуфто ба овози сахт
پس آنگه بگفتا به آواز سخت
Ки хуши он ки аз рӯй иқболи бахт
که خوش آن که از روی اقبال بخت
з сар бификанад ин кулоҳи ғурур
ز سر بفکند این کلاه غرور
Кунадгар ба ҳастӣ зсри найзаи давр
کند گر به هستی زسر نیزه دور
Зтн давр дорад газанди маро
زتن دور دارد گزند مرا
Диҳад бӯсаи наъли саманди маро
دهد بوسه نعل سمند مرا
Таҳамтан чу кӯҳи равонро бидид
تهمتن چو کوه روان را بدید
Бидонаст кони паҳлавон дар расед
بدانست کان پهلوان در رسید
Биёмад рикоби падар бӯса дод
بیامد رکاب پدر بوسه داد
Ба наздик ӯ сар ба пешаши ниҳод
به نزدیک او سر به پیشش نهاد
Зуввораи ҳмидўн ба дили шодмон
زواره همیدون به دل شادمان
Бабўсед пои гӯи паҳлавон
ببوسید پای گو پهلوان
Фаромарзи ҳайрон дар он кор буд
فرامرز حیران در آن کار بود
Ду чашмаш бидон роҳи мрўор буд
دو چشمش بدان راه مروار بود
Савор диловар буғурред боз
سوار دلاور بغرید باز
Биёмад бар гирди пайкори соз
بیامد بر گرد پیکار ساز
Марои саҳми ному нишони сҳмнок
مرا سهم نام و نشان سهمناک
Зпилон надорам гуҳи ҷанги бок
زپیلان ندارم گه جنگ باک
Фаромарзи посух чунин дод бор
فرامرز پاسخ چنین داد بار
Ки эй гирди крднкши номдор
که ای گرد کردنکش نامدار
Фаромарзи пӯри Таҳамтани манам
فرامرز پور تهمتن منم
Чу кӯҳи гарони зер дар ҷавшанам
چو کوه گران زیر در جوشنم
Ниёи золи соми Наримон буд
نیا زال سام نریمان بود
Ки ӯ аз нажоди карямон буд
که او از نژاد کریمان بود
Ту худ гӯи шаҳони бандагӣ чун кунанд
تو خود گو شهان بندگی چون کنند
Сарони ҳам сарафкандагӣ чун кунанд
سران هم سرافکندگی چون کنند
Нахоҳам зӣоне кашӣдан зи кас
نخواهم زیانی کشیدن ز کس
Ба ҳар раҳ макун бодро дар қафас
به هر ره مکن باد را در قفس
Ба кӣна чу нрождҳо ва чу гург
به کینه چو نراژدها و چو گرگ
Насинҷид дар ҷанги марди бузург
نسنجد در جنگ مرد بزرگ
Бигуфт ин ва бо рустами тези ҷанг
بگفت این و با رستم تیز جنگ
Чу шери жён андар омад ба ҷанг
چو شیر ژیان اندر آمد به جنگ
Дигар бор гурзӣ барангехтанд
دگر بار گرزی برانگیختند
Ба пайкори кин бо ҳам омехтанд
به پیکار کین با هم آمیختند
зи неруии он ду гӯи зӯрманд
ز نیروی آن دو گو زورمند
Форуманд дар зер ҳар ду саманд
فروماند در زیر هر دو سمند
Пиёда шуданд он ду гирди набард
پیاده شدند آن دو گرد نبرد
Замонии расонданд бар моҳи гирд
زمانی رساندند بر ماه گرد
Пиёда ба ҳам ҳар ду кӯашон шуданд
پیاده به هم هر دو کوشان شدند
Чу дарёии ҷӯшон хурушон шуданд
چو دریای جوشان خروشان شدند
Бад-ӣни гӯна то соя густард ҳўр
بدین گونه تا سایه گسترد هور
Ба ҳам ҳар ду ҷангӣ намуданд зӯр
به هم هر دو جنگی نمودند زور
Бинолед рустам ба парвардгор
بنالید رستم به پروردگار
Взўи хости фирӯзӣ ва зинҳор
وزو خواست فیروزی و زینهار
Ки эй довари моҳу парвину ҳўр
که ای داور ماه و پروین و هور
Фрозндаҳи донишу фару зӯр
فرازنده دانش و فر و زور
Марои зӯри бозуи зи ёрии тест
مرا زور بازو ز یاری تست
Ҷаҳони равшан аз кирдигории тест
جهان روشن از کردگاری تست
Ҳам аз тести фирӯзӣу фару зӯр
هم از تست فیروزی و فر و زور
Макун шармгини мари марои пеши пӯр
مکن شرمگین مر مرا پیش پور
Бигуфт ин ва бар будаш аз рӯй хок
بگفت این و بر بودش از روی خاک
Бузад бар замин ҷавшанаш кард чок
بزد بر زمین جوشنش کرد چاک
Камари басти бозуӣ ӯро ба банд
کمر بست بازوی او را به بند
Фаромарз аз он банд шуд дардманд
فرامرز از آن بند شد دردمند