Чу дарёи дил бонӯ омад ба ҷӯш
چو دریا دل بانو آمد به جوش
Фаромарз чун шери барзади хурӯш
فرامرز چون شیر برزد خروش
Ба овоз гуфташ ки эй бднжод
به آواز گفتش که ای بدنژاد
Ки бошӣ чунин гуфта оре ба ёд
که باشی چنین گفته آری به یاد
Чунон баркашам ман забон аз даҳан
چنان برکشم من زبان از دهن
Ки дигар нагӯйӣ бад-ӣни сони сухан
که دیگر نگویی بدین سان سخن
Ба ханҷари ҷудои созам аз тани сарат
به خنجر جدا سازم از تن سرت
Бикӯбам ба гурзгарони пайкарат
بکوبم به گرزگران پیکرت
Бидӯзам ба тират чу сӯзани ҳарир
بدوزم به تیرت چو سوزن حریر
Ки то пар бар ореи ту аз пари тир
که تا پر بر آری تو از پر تیر
Ба нӯки синони чашмати орми бурун
به نوک سنان چشمت آرم برون
Бирезам ҳам акнӯн дар ин дашти хӯн
بریزم هم اکنون در این دشت خون
Чигуна марои барад хоҳӣ бигӯӣ
چگونه مرا برد خواهی بگوی
Ки аз хӯни ту гул кунам хок рӯй
که از خون تو گل کنم خاک روی
Тавонгари ту аз захми ханҷари шӯй
توانگر تو از زخم خنجر شوی
Бад-ӣни ханҷари ман ту бе сари шӯй
بدین خنجر من تو بی سر شوی
Ҳамоно ндонӣ ки ман кистам
همانا ندانی که من کیستم
Дар ин сарзамин аз пай чистам
در این سرزمین از پی چیستم
Агар ном ман башнавад гӯши ту
اگر نام من بشنود گوش تو
Ҳам акнӯн барояд зтни ҳуши ту
هم اکنون برآید زتن هوش تو
Манам бори он тозаи фаррухи дарахт
منم بار آن تازه فرخ درخت
Казу тоза гардад сари тоҷу тахт
کزو تازه گردد سر تاج و تخت
Сари сарфарозони гӯи пилтан
سر سرفرازان گو پیلتن
Шҳншаҳи нишони сарвари анҷуман
شهنشه نشان سرور انجمن
Далеру ҳужабри афкану сарфароз
دلیر و هژبر افکن و سرفراز
Савори сафи орои душмани гудоз
سوار صف آرای دشمن گداز
Фаромарзи гарданкаши номдор
فرامرز گردنکش نامدار
Падари рустами золи соми савор
پدر رستم زال سام سوار
Маро хоҳараст ин гӯи комёб
مرا خواهر است این گو کامیاب
Ки бонўгшсбш ҳаме хонд боб
که بانوگشسبش همی خواند باب
Ба шамшери шерони шикор аз вайанд
به شمشیر شیران شکار از ویند
Ба найзаи далерони шикор аз вайанд
به نیزه دلیران شکار از ویند
Ҳамоно аҷал бо ту оварда зӯр
همانا اجل با تو آورده زور
Ки аз пои худ омдстӣ ба гӯр
که از پای خود آمدستی به گور
Бигуфт ин ва бар кӯҳ пайкар нишаст
بگفت این و بر کوه پیکر نشست
Чу бар кӯҳаи пели нари шери маст
چو بر کوهه پیل نر شیر مست
Чунин гуфт рустам ки эй ҷоҳилон
چنین گفت رستم که ای جاهلان
Ба худ ғарра аз бахт бе ҳосилон
به خود غره از بخت بی حاصلان
Ҳамоно ки то ҳаст гардуни сипеҳр
همانا که تا هست گردون سپهر
Ба ман меҳр аз ин гӯна нанамуд чеҳр
به من مهر از این گونه ننمود چهر
Брмтон кунун пеши афросйоб
برمتان کنون پیش افراسیاب
Буришаи биафзоядами ҷоҳу об
برشه بیفزایدم جاه و آب
Маро сарфарозӣ диҳад дар ҷаҳон
مرا سرفرازی دهد در جهان
Ба пеш кион ва ба назд маон
به پیش کهان و به نزد مهان
Кунун гар бихоҳед ҷон дар бадан
کنون گر بخواهید جان در بدن
Худ ойед осон ба наздики ман
خود آیید آسان به نزدیک من
Ки то ман бабандам шуморо ду даст
که تا من ببندم شما را دو دست
Барам пеши он шоҳи яздони параст
برم پیش آن شاه یزدان پرست
Чу бишунид бонӯ бихандед сахт
چو بشنید بانو بخندید سخت
Бадв гуфт к-эии тарк бар гашта бахт
بدو گفت کای ترک بر گشته بخت
Чунин то ба кӣ жож хоҳӣ кунӣ
چنین تا به کی ژاژ خواهی کنی
Бар раҳи ҳаме худнамое кунӣ
بر ره همی خودنمایی کنی
Турои бахт бар гашта зин омадан
ترا بخت بر گشته زین آمدن
Раҳ бозгаштан нахоҳӣ шудан
ره بازگشتن نخواهی شدن
Ман он рустами золро духтарам
من آن رستم زال را دخترم
Фурӯзанда дар бурҷ чун ахтарам
فروزنده در برج چون اخترم
Чу аз гавҳар ӯ буд гавҳарам
چو از گوهر او بود گوهرم
Ба ҳар сарварӣ дар ҷаҳони сарварам
به هر سروری در جهان سرورم
Гирифтам ки ҳастӣ чу деви сифед
گرفتم که هستی چو دیو سفید
Занам бар заминат чу як шохи бед
زنم بر زمینت چو یک شاخ بید
Машав ғарра бар зӯру бозуии хеш
مشو غره بر زور و بازوی خویش
Бар ин брзу бозуӣ ва ҳам хуии хеш
بر این برز و بازوی و هم خوی خویش
Агар кӯҳ бошӣ чу коҳат кунам
اگر کوه باشی چو کاهت کنم
Ба як гурз чун хок роҳат кунам
به یک گرز چون خاک راهت کنم
Агар кӯҳ бошӣ вагар аждаҳо
اگر کوه باشی و گر اژدها
Ки аз теғ тезам наёбӣ раҳо
که از تیغ تیزم نیابی رها
Магари он ки гуфтор ман бишинавӣ
مگر آن که گفتار من بشنوی
Аз ин кӯҳи пайкари пиёдаи шӯй
از این کوه پیکر پیاده شوی
Диҳии бӯсаи наъли саманди маро
دهی بوسه نعل سمند مرا
зи худ даври дории газанди маро
ز خود دور داری گزند مرا
Буғурред бози он савори далер
بغرید باز آن سوار دلیر
Барошуфт монанди чун нараҳ шер
برآشفت مانند چون نره شیر
Бадв гуфт к-эии ҳарзау ёваи гӯй
بدو گفت کای هرزه و یاوه گوی
Чаҳ гӯйии суханҳои сардам ба рӯй
چه گویی سخن های سردم به روی
Ндонӣ ки чун ман кунам рои ҷанг
ندانی که چون من کنم رای جنگ
зи бимами гурезад ба дарёи наҳанг
ز بیمم گریزد به دریا نهنگ
зи неруии бозуии хорошкоФ
ز نیروی بازوی خاراشکاف
Шикофи афканам дар дили кӯҳи қоф
شکاف افکنم در دل کوه قاف
Ба сарпанҷаи оҳании рӯзи ҷанг
به سرپنجه آهنی روز جنگ
Бадарами дили шеру чарми паланг
بدرم دل شیر و چرم پلنگ
Чу бо ман ҳмидўни шӯй дар набард
چو با من همیدون شوی در نبرد
Бибинӣ ту пайкори мардони мард
ببینی تو پیکار مردان مرد
Бигуфтам наёрам ба ҷонатони газанд
بگفتم نیارم به جانتان گزند
Нигарадед аз теғи ман дардманд
نگردید از تیغ من دردمند
Бадв гуфт бонӯ ки эй деви дун
بدو گفت بانو که ای دیو دون
Ба чанголу бозуии гардии забун
به چنگال و بازوی گردی زبون
Биё то бигардем ҷанги оварем
بیا تا بگردیم جنگ آوریم
Дар ин дашт то кӣ диранги оварем
در این دشت تا کی درنگ آوریم
Чунон найзаи барзади камарбанд ӯ
چنان نیزه برزد کمربند او
Ки ларзид аз он банди пайванд ӯ
که لرزید از آن بند پیوند او
Азу дар дил рустам омад наҳиф
ازو در دل رستم آمد نهیب
Збимш бишуд ҳар ду по аз ркиб
زبیمش بشد هر دو پا از رکیب