Сипаҳбади ду пари мояи марди далер

سپهبد دو پر مایه مرد دلیر

Фиристод назд ҳумоюни шер

فرستاد نزد همایون شیر

Бидон то бигӯянд каз ҷойгоҳ

بدان تا بگویند کز جایگاه

Базӯдии абои пелу кӯсу сипоҳ

بزودی ابا پیل و کوس و سپاه

Ба танг андар ояд зии ҳиндӯон

به تنگ اندر آید زی هندوان

Кигар бдкнши душмани бади гумон

که گر بدکنش دشمن بد گمان

з рӯй фиребу раҳи макру ранг

ز روی فریب و ره مکر و رنگ

Камӣн карда бошанд бар дашти ҷанг

کمین کرده باشند بر دشت جنگ

Вай огоҳ бошад зи кирдори мо

وی آگاه باشد ز کردار ما

Базӯдӣ шавад бо сипаҳи ёри мо

بزودی شود با سپه یار ما

Бирафтанд эшону эрониён

برفتند ایشان و ایرانیان

Ба ромиш нишастанд бо паҳлавон

به رامش نشستند با پهلوان

Сипаҳбад чунин гуфт ёронаш ро

سپهبد چنین گفت یارانش را

Далерони гирду саворонаш ро

دلیران گرد و سوارانش را

Ки эй шермардони фархундаи пай

که ای شیرمردان فرخنده پی

Ба андоза бояд ки нӯшед май

به اندازه باید که نوشید می

Чунон чун ки тони ҳуш бар тан буд

چنان چون که تان هوش بر تن بود

Набояд ки аз душмани эмин буд

نباید که از دشمن ایمن بود

Чунин гуфт равшани дили пурҳунар

چنین گفت روشن دل پرهنر

Бидон гуҳ ки андарз кардаш падар

بدان گه که اندرز کردش پدر

Ки эй шермарди хирадманди гӯ

که ای شیرمرد خردمند گو

Ба меҳмонии душман эмин машав

به مهمانی دشمن ایمن مشو

Ту онгаҳ здшмни ҳзркн ки ӯ

تو آنگه زدشمن حذرکن که او

Сӯй дӯстӣ оварад бо ту рӯй

سوی دوستی آورد با تو روی

Бигуфт ин ва бинишаст ва соғар гирифт

بگفت این و بنشست و ساغر گرفت

Зкрдор гетӣ бимонада шигифт

زکردار گیتی بمانده شگفت

Ки чун гашт бар сараш хоҳад сипеҳр

که چون گشت بر سرش خواهد سپهر

Чигуна намояди варои бахти чеҳр

چگونه نماید ورا بخت چهر

Брорости базмии сипаҳдори ҳинд

برآراست بزمی سپهدار هند

Сипоҳии зи қнўҷу Кашмӣри вснд

سپاهی ز قنوج و کشمیر وسند

Ҳамаи дибаҳ хусравоне фиканд

همه دیبه خسروانی فکند

з густурдании парниён ва паранд

ز گستردنی پرنیان و پرند

Ҳамаи дашти пар бонг раваду сурӯд

همه دشت پر بانگ رود و سرود

Ҷаҳон дошт аз хуррамии тору пуд

جهان داشت از خرمی تار و پود

Батон парии пайкари машки буи

بتان پری پیکر مشک بوی

Нигорон симин бар хуб рӯй

نگاران سیمین بر خوب روی

Ба пои истода ба кафи ҷом май

به پا ایستاده به کف جام می

Гулу сунбулу лола дар зери пай

گل و سنبل و لاله در زیر پی

Май хушгувору замин пурнигор

می خوشگوار و زمین پرنگار

Бинолед абрешим аз зери зор

بنالید ابریشم از زیر زار

Бифармуд пас хусрави ҳиндӯон

بفرمود پس خسرو هندوان

Ба гардону хуишону номи оварон

به گردان و خویشان و نام آوران

Ки чун шери дили бачаи пилтан

که چون شیر دل بچه پیلتن

Кунад рои зии лашкари хештан

کند رای زی لشکر خویشتن

Кмингаҳ гушойанд бар ваии камӣн

کمینگه گشایند بر وی کمین

Магар кушта гардад яли поки дайн

مگر کشته گردد یل پاک دین

Се гирди гиронмояу паҳлавон

سه گرد گرانمایه و پهلوان

Або ҳар касе сӣ ҳазор аз гӯон

ابا هر کسی سی هزار از گوان

Гузин кард рой аз дар корзор

گزین کرد رای از در کارزار

Саворони ҷангии ханҷари гузор

سواران جنگی خنجر گذار

зи паранда мурғон бифармуд чанд

ز پرنده مرغان بفرمود چند

Ки бо худ ба сӯй кмингаҳ баранд

که با خود به سوی کمینگه برند

Ба андарз бо номдорон бигуфт

به اندرز با نامداران بگفت

Ки лашкари се баҳра бибояд наҳуфт

که لشکر سه بهره بباید نهفت

Чу гоҳи камӣни бргшодн буд

چو گاه کمین برگشادن بود

На огоҳии кордодн буд

نه آگاهی کاردادن بود

Миёни се лашкар нишон бошад он

میان سه لشکر نشان باشد آن

Ки мурғон биппаранд бар осмон

که مرغان بپرند بر آسمان

Бибинаду лашкар кушода шаванд

ببیند و لشکر گشاده شوند

Сипоҳу сипаҳдор кушта шаванд

سپاه و سپهدار کشته شوند

Бад-ӣни сони сголидаҳу сохта

بدین سان سگالیده و ساخته

Бирафтанд аз кӣнаи сари охта

برفتند از کینه سر آخته

Вази он сӯи фаромарз то нимаи шаб

وز آن سو فرامرز تا نیمه شب

Ба базм ва ба ромиши кушодаи ду лаб

به بزم و به رامش گشاده دو لب

Чу ҳангом осоиш омад фароз

چو هنگام آسایش آمد فراز

Яли дониши афрӯз бо кому ноз

یل دانش افروز با کام و ناز

Сӯии хайма хештан шуд ба базм

سوی خیمه خویشتن شد به بزم

Дилаши пари зи андешаи гоҳи разм

دلش پر ز اندیشه گاه رزم

Нёсуд як тани зи эрониён

نیاسود یک تن ز ایرانیان

Ҳамаи шаби зи пайкори бастаи миён

همه شب ز پیکار بسته میان

Чу хуршед бар чархи знгоргўн

چو خورشید بر چرخ زنگارگون

зи харгоҳи тира шаб омад бурун

ز خرگاه تیره شب آمد برون

Нишаст аз бар чархи знгоргўн

نشست از بر چرخ زنگارگون

зи харгоҳи тира шаб омад бурун

ز خرگاه تیره شب آمد برون

Нишаст аз бар чархи фирӯзаи ранг

نشست از بر چرخ فیروزه رنگ

Ба пирӯзӣ омад сӯии бурҷи ранг

به پیروزی آمد سوی برج رنگ

Сипаҳбад биёмад бар шоҳи ҳинд

سپهبد بیامد بر شاه هند

Бадв гуфт эй сарвари арҷманд

بدو گفت ای سرور ارجمند

Паёми марои зуди посухи гузор

پیام مرا زود پاسخ گذار

Ҳамон боҷ бипазиру брсози кор

همان باج بپذیر و برساز کار

Нигаҳи дори паймон ва зон барнагард

نگه دار پیمان و زان برنگرد

Ки паймони шикан зуд ояд ба гирд

که پیمان شکن زود آید به گرد

Шунидӣ ки он пери деҳқон чаҳ гуфт

شنیدی که آن پیر دهقان چه گفت

Ки пайдо намӯда з роҳ наҳуфт

که پیدا نموده ز راه نهفت

Ки паймони шикани мардуми пари дурӯғ

که پیمان شکن مردم پر دروغ

Наёбад бар марди донои фурӯғ

نیابد بر مرد دانا فروغ

Чунин посухаш дод солори ҳинд

چنین پاسخش داد سالار هند

Ки эй номвари паҳлавони баланд

که ای نامور پهلوان بلند

Туро ҳар чаҳ гӯйӣ ба ҷой оварам

تو را هر چه گویی به جای آورم

з паймон нигарадам чу рой оварам

ز پیمان نگردم چو رای آورم

Дигар гуфт пас меҳтари ҳиндӯон

دگر گفت پس مهتر هندوان

Ки эй пилтани гирди равшани равон

که ای پیلتن گرد روشن روان

Пазируфтам аз номвари боҷу сов

پذیرفتم از نامور باج و ساو

Ки бо кин Эрон надорем тов

که با کین ایران نداریم تاو

Валикини ду ҳафтаи бад-ӣни бум ва бар

ولیکن دو هفته بدین بوم و بر

Биёсо ваз эдар Марви пештар

بیاسا وز ایدر مرو پیشتر

Ки дар марз мо ҳаст нахҷӣргоҳ

که در مرز ما هست نخجیرگاه

Ба ҳомӯну кӯҳ ва ба бероҳу роҳ

به هامون و کوه و به بی راه و راه

Ҳамон мурғи парандаи андари ҳаво

همان مرغ پرنده اندر هوا

Шуморо бад-ӣн бум созад ҳаво

شما را بدین بوم سازد هوا

Ҳамаи ҷой юзасту парвози боз

همه جای یوز است و پرواز باز

Шуморо бад-ӣн марз бошад ниёз

شما را بدین مرز باشد نیاز

Бидон то ман аз кишварами зари вгнҷ

بدان تا من از کشورم زر وگنج

Фароз оварам шодмон ё ба ранҷ

فراز آورم شادمان یا به رنج

Фиристам бар шоҳи Эрони замин

فرستم بر شاه ایران زمین

Ба як сӯи нуҳуми хашму пайкору кин

به یک سو نهم خشم و پیکار و کین

Ки гетӣ фусӯсасту пари боду дам

که گیتی فسوس است و پر باد و دم

зи меҳраш чаҳ дорем ҷонро дижам

ز مهرش چه داریم جان را دژم

Чунин гуфт пурмояи марди хирад

چنین گفت پرمایه مرد خرد

Ки ҳркўи шиносади раҳи неку бад

که هرکو شناسد ره نیک و بد

Бидонад ки гетӣ фусӯсасту бод

بداند که گیتی فسوس است و باد

Ба дили новирд аз ғаму ранҷи ёд

به دل ناورد از غم و رنج یاد

Ҳамон ба ки андари сарои сипанҷ

همان به که اندر سرای سپنج

Шавад шодмони мард аз дарду ранҷ

شود شادمان مرد از درد و رنج

Бигуфт ин ва чанд уштур аз симу зар

بگفت این و چند اشتر از سیم و زر

Ду сад аз ғуломони заррини камар

دو صد از غلامان زرین کمر

Бадв гуфт эй шер бо дастбурд

بدو گفت ای شیر با دستبرد

Мари ин пои ранҷи сипаҳдори гирд

مر این پای رنج سپهدار گرد

Ту акнӯн абои некуии бози гирд

تو اکنون ابا نیکویی باز گرد

Наҷӯӣ ту бо лашкари ман набард

نجویی تو با لشکر من نبرد

Дигар ҳар ки буданд бо паҳлавон

دگر هر که بودند با پهلوان

Ҳама халъат орост перу ҷавон

همه خلعت آراست پیر و جوان

Ба андозаи мар ҳар якеро бидод

به اندازه مر هر یکی را بداد

зи асбу ғуломи фиристандаи шод

 ز اسب و غلام فرستنده شاد

Сипаҳбади бад-ӣн гӯна хурсанд кард

سپهبد بدین گونه خرسند کرد

зи найрангу афсуни раҳаш банд кард

ز نیرنگ و افسون رهش بند کرد

Гумонаши чунин бдкаҳи он шери мард

گمانش چنین بدکه آن شیر مرد

Ба рӯзи набард андар ояд ба гирд

به روز نبرد اندر آید به گرد

Даромад фаромарз бо фару зӯр

درآمد فرامرز با فر و زور

Сӯй бозгаштани зи пушти сутур

سوی بازگشتن ز پشت ستور