Чу торикии шаб падедор шуд

چو تاریکی شب پدیدار شد

Сипаҳро зи сари разм ва пайкор шуд

سپه را ز سر رزم و پیکار شد

Фурӯи ҳашт дар кӯҳ чун пари зоғ

فرو هشت در کوه چون پر زاغ

Барафрӯхт кайвони зи кавкаби чароғ

برافروخت کیوان ز کوکب چراغ

Фаромарзи осӯда бо лашкараш

فرامرز آسوده با لشکرش

Ба коми дили худ аз он кишвараш

به کام دل خود از آن کشورش

Взони сӯи гурезон шудаи ҳиндӯон

وزآن سو گریزان شده هندوان

Сӯии рои рафтанди ҷони нотавон

سوی رای رفتند جان ناتوان

Бигуфтанд бо номвари шаҳриёр

بگفتند با نامور شهریار

Ки моро бад омад азин рӯзгор

که ما را بد آمد ازین روزگار

Фаромарз омад бар мо дмон

فرامرز آمد بر ما دمان

Абои номдорону ҷанги оварон

ابا نامداران و جنگ آوران

Бкрдими размӣ на бар орзӯ

بکردیم رزمی نه بر آرزو

Змо кушта шуд лашкари ҷангҷӯ

زما کشته شد لشکر جنگجو

Ҳамоно ки мони бахт баргашта аст

همانا که مان بخت برگشته است

Казин гӯнаи лашкари ҳама кушта аст

کزین گونه لشکر همه کشته است

Чу бишунид рои фурӯмояи бахт

چو بشنید رای فرومایه بخت

Ба тундӣ барошуфт ва омад зи тахт

به تندی برآشفت و آمد ز تخت

Яке лашкарӣ кард он номдор

یکی لشکری کرد آن نامدار

зи номи оварони панҷ раҳи сад ҳазор

ز نام آوران پنج ره صد هزار

Абои пелу кӯс ва ҳамон сози ҷанг

ابا پیل و کوس و همان ساز جنگ

Ҳамон номдорон бо фару ҳонг

همان نامداران با فر و هنگ

Равон кард лашкари гаравҳо гуруҳ

روان کرد لشکر گروها گروه

Аз он кӯҳу ҳомӯни гирифтаи сутӯҳ

از آن کوه و هامون گرفته ستوه

Тилоияи фиристода аз пештар

طلایه فرستاده از پیشتر

Сипаҳи даҳ ҳазорӣ зи прхошхр

سپه ده هزاری ز پرخاشخر

Взони сӯи фаромарз монанди кӯҳ

وزآن سو فرامرز مانند کوه

зи бас тохтани лашкар ӯ сутӯҳ

ز بس تاختن لشکر او ستوه

Тилоия фиристод бар сӯии ҳинд

طلایه فرستاد بر سوی هند

Мабодо ки он бднжодони санад

مبادا که آن بدنژادان سند

Биоранд дар тираи шаб тохтан

بیارند در تیره شب تاختن

Фитад дар ҳужаброни з ҳар сӯи шикан

فتد در هژبران ز هر سو شکن

Ҳама ҳар чаҳ боист кард ва бигуфт

همه هر چه بایست کرد و بگفت

Сӯй хўобгаҳ шуд замонӣ бихуфт

سوی خوابگه شد زمانی بخفت