Змшрқ чу хуршеди бФрохти сар
زمشرق چو خورشید بفراخت سر
Бгстрди зроб бар кӯҳ ва дар
بگسترد زرآب بر کوه و در
зи аксаши ҷаҳони кони ёқӯти гашт
ز عکسش جهان کان یاقوت گشت
Шаби қиргўни рӯзро тӯти гашт
شب قیرگون روز را توت گشت
Биёмад сипаҳдори Ҳиндӯстон
بیامد سپهدار هندوستان
Ба сӯии фаромарзи кшўрстон
به سوی فرامرز کشورستان
Брорости рои барин лашкарӣ
برآراست رای برین لشکری
зи Ҳиндӯстон ҳар куҷои меҳтарӣ
ز هندوستان هر کجا مهتری
Абои ҳафтсад пелу мардони кор
ابا هفتصد پیل و مردان کار
Зиноами оварони панҷ раҳи садҳазор
زنام آوران پنج ره صدهزار
Ба тани пелҳо чун ки бесутун
به تن پیل ها چون که بیستون
Ки аз хашмашон оташ омад бурун
که از خشمشان آتش آمد برون
зи гурзу зи шамшери заҳри обдор
ز گرز و ز شمشیر زهر آبدار
з хуфтону вази ханҷари корзор
ز خفتان و وز خنجر کارزار
Ҷаҳон шуд зи пӯлод чун кӯҳи қоф
جهان شد ز پولاد چون کوه قاف
Табира ба дилаш андар афтод коф
تبیره به دلش اندر افتاد کاف
Чу омад ба наздики Эрони сипоҳ
چو آمد به نزدیک ایران سپاه
Бар орост лашкар чу кӯҳи сиёҳ
بر آراست لشکر چو کوه سیاه
Яке саф кашиданд аз баҳри ҷанг
یکی صف کشیدند از بهر جنگ
Яке ҳамчуи шер ва дигар чун паланг
یکی همچو شیر و دگر چون پلنگ
Сипаҳбад чу душмани бад-ӣн гӯна дид
سپهبد چو دشمن بدین گونه دید
Равон шуд бар кӯҳ ва саф баркашид
روان شد بر کوه و صف برکشید
Ҳумоюн ба қалби андарун ҷой кард
همایون به قلب اندرون جای کرد
Далеру сарафрози рӯзи набард
دلیر و سرافراز روز نبرد
Абри майсараи гирди ширўӣ буд
ابر میسره گرد شیروی بود
Диловари савори ҷаҳонҷӯй буд
دلاور سوار جهانجوی بود
Сӯии майманаи бади каёнуши гирд
سوی میمنه بد کیانوش گرد
Ки ранг аз рухи хур ба шамшери барад
که رنگ از رخ خور به شمشیر برد
Пасу пушташони гирди ҷангии тхўор
پس و پشتشان گرد جنگی تخوار
Ба пеши андаруни худ брорости кор
به پیش اندرون خود برآراست کار
Чу шуд рости қалбу ҷиноҳи сипоҳ
چو شد راست قلب و جناح سپاه
Шуд аз гирди рухсори гардуни сиёҳ
شد از گرد رخسار گردون سیاه
Ба мағзи сипеҳри андаруни зилзила
به مغز سپهر اندرون زلزله
Тани бад дилон кард ҷонро яла
تن بد دلان کرد جان را یله
БтўФиди кӯҳ ва Биҷӯшед дашт
بتوفید کوه و بجوشید دشت
Замонаи зи ҳайбати дигаргунаи гашт
زمانه ز هیبت دگرگونه گشت
Сипоҳи андромд ба пеши сипоҳ
سپاه اندرآمد به پیش سپاه
Даҳ ва гир бархест зоўрдгоаҳ
ده و گیر برخاست زآوردگاه
Сипаҳбад ба лашкар нигаҳ кард вагуфт
سپهبد به لشکر نگه کرد وگفت
Ки камӣ ва бешӣ нишоед наҳуфт
که کمی و بیشی نشاید نهفت
Шумори сипоҳи тани душманон
شمار سپاه تن دشمنان
Агар рои созами абои ҳамгинон
اگر رای سازم ابا همگنان
Ба монанди дарё ба тели жарфи ӯй
به مانند دریا به تل ژرف اوی
Надонам ки чун созам ва чист рӯй
ندانم که چون سازم و چیست روی
Магари бахти фархунда ёрӣ диҳад
مگر بخت فرخنده یاری دهد
Маро бар аду комкорӣ диҳад
مرا بر عدو کامکاری دهد
зи Ҳиндӯстони марди панҷсад ҳазор
ز هندوستان مرد پانصد هزار
Ҳамаи номдорони ханҷари гузор
همه نامداران خنجر گذار
зи пеши андаруни ҳафтсад жандаи пел
ز پیش اندرون هفتصد ژنده پیل
Замини гашт аз гирди эшон чу нил
زمین گشت از گرد ایشان چو نیل
Кунун мард бошед эй сарварон
کنون مرد باشید ای سروران
Бакӯшед бо номвари меҳтарон
بکوشید با نامور مهتران
Ҳамеи номи беҳтар ки монад ба ҷой
همی نام بهتر که ماند به جای
Ба мардӣ бакӯшем ва дорем пой
به مردی بکوشیم و داریم پای
Ҳамаи номдорони Эрони замин
همه نامداران ایران زمین
Фаромарзро хонданди офарин
فرامرز را خواندند آفرین
Ки то сари дарин кор надиҳему ҷон
که تا سر دراین کار ندهیم و جان
Нигарадем аз лашкари ҳиндӯон
نگردیم از لشکر هندوان
Чу бишунид пӯри гӯи пилтан
چو بشنید پور گو پیلتن
Ба дили шодмони гашт аз он анҷуман
به دل شادمان گشت از آن انجمن
Яке бонг зад бар шаҳаншоҳи ҳинд
یکی بانگ زد بر شهنشاه هند
Ки эй бднжоди фурӯмояи санад
که ای بدنژاد فرومایه سند
Ту бар рои шерони камӣн оварӣ
تو بر رای شیران کمین آوری
Бибин токунӯн чун кунам доварӣ
ببین تاکنون چون کنم داوری
Ману гурзу шамшер дар дашти кин
من و گرز و شمشیر در دشت کین
з хӯнат кунам сурх рӯй замин
ز خونت کنم سرخ روی زمین
Бар орми зи фармони яздони пок
بر آرم ز فرمان یزدان پاک
Равони сиёҳати якояк ба хок
روان سیاهت یکایک به خاک
Бар ошуфт азуи сарвари ҳиндӯон
بر آشفت ازو سرور هندوان
Бадв гуфт эй сагзии тираи ҷон
بدو گفت ای سگزی تیره جان
Турои ҳади куҷо то чунин гуфтугӯӣ
ترا حد کجا تا چنین گفتگوی
Ҳам акнӯн баронам зи хӯни ту ҷӯй
هم اکنون برانم ز خون تو جوی
зи ҷо андар омад чу кӯҳи сиёҳ
ز جا اندر آمد چو کوه سیاه
Яке ҳамла карданд шоҳу сипоҳ
یکی حمله کردند شاه و سپاه
Чу дарёии ҷӯшон ки ояд ба мавҷ
چو دریای جوشان که آید به موج
Срондозд аз оби моҳӣ ба авҷ
سراندازد از آب ماهی به اوج
Ба эрониён найза бигузораданд
به ایرانیان نیزه بگذاردند
Сипаҳро сӯй кӯҳ бифишораданд
سپه را سوی کوه بفشاردند
Абри домани кӯҳи бурдандашон
ابر دامن کوه بردندشان
Ба зери паии андари спрдндшон
به زیر پی اندر سپردندشان
зи пелон ва он лашкар бе шумор
ز پیلان و آن لشکر بی شمار
Шикаст андар омад ба Эрони савор
شکست اندر آمد به ایران سوار
Бикуштанд аз Эрони сипаҳи даҳ ҳазор
بکشتند از ایران سپه ده هزار
Саворони гарданкаши номдор
سواران گردنکش نامدار
Срномдорони азони тираи гашт
سرنامداران ازآن تیره گشت
Чу рухсораи бахташони хираи гашт
چو رخساره بختشان خیره گشت
Бидоданд якборагии ҷои хеш
بدادند یکبارگی جای خویش
Бикунаданд аз овардгаи пои хеш
بکندند از آوردگه پای خویش
Фаромарзи фархундаи поки рой
فرامرز فرخنده پاک رای
Ба овардга бар биФшрди пой
به آوردگه بر بیفشرد پای
Ҳамеи кишт аз номдорони ҳинд
همی کشت از نامداران هند
зи чангаши забун буд кӯҳи баланд
ز چنگش زبون بود کوه بلند
Яке жанда пелӣ бирав тахти зар
یکی ژنده پیلی برو تخت زر
Ниҳодаи мурассаъ ба дару гуҳар
نهاده مرصع به در و گهر
Нишаста бирав хусрави ҳиндӯон
نشسته برو خسرو هندوان
Чунин гуфт бо номвари ҷодӯон
چنین گفت با نامور جادوان
Бакӯшеду пайкор ва ҷанг оваред
بکوشید و پیکار و جنگ آورید
Магари душмани ман ба чанг оваред
مگر دشمن من به چنگ آورید
Фаромарзро пеши ман бастаи даст
فرامرز را پیش من بسته دست
Гирифта биёред бирасон маст
گرفته بیارید برسان مست
Чу бишунид лашкари зи рои ин сухан
چو بشنید لشکر ز رای این سخن
Гирифтанд гирди яли пилтан
گرفتند گرد یل پیلتن
Чу девори гирди андараши ҷовдон
چو دیوار گرد اندرش جاودان
Бибастанд ва кардандаш андари миён
ببستند و کردندش اندر میان
Фаровон бирав тир бигузораданд
فراوان برو تیر بگذاردند
Ба нӯки синонаши биФшорднд
به نوک سنانش بیفشاردند
Фаромарз чун разми он гӯна дид
فرامرز چون رزم آن گونه دید
Хурӯшед чун шер ва андар дамид
خروشید چون شیر و اندر دمید
Прндоўри срФшон аз ниёам
پرندآور سرفشان از نیام
Баровард ғурранда ва гуфт ном
برآورد غرنده و گفت نام
Бузади хештан бар сипоҳи гарон
بزد خویشتن بر سپاه گران
Бияфканад бисёр номи оварон
بیفکند بسیار نام آوران
Ба як ҳамла зон лашкар бе шумор
به یک حمله زان لشکر بی شمار
Бияфканад бар хоку хӯни як ҳазор
بیفکند بر خاک و خون یک هزار
Азони қлбгаҳи тан фаротар кашид
ازآن قلبگه تن فراتر کشید
зи гардони Эрони якеро надид
ز گردان ایران یکی را ندید
Яке бонг зад бар ҳумоюни гирд
یکی بانگ زد بر همایون گرد
Накӯҳиши бикрад ӯ бидон дастбурд
نکوهش بکرد او بدان دستبرد
Бадв гуфт к-эии номвари паҳлавон
بدو گفت کای نامور پهلوان
Яке лшкроўр бар ман дмон
یکی لشکرآور بر من دمان
Ҳумоюни сипаҳро ҳама гирд кард
همایون سپه را همه گرد کرد
Сӯии паҳлавони андромд чу гирд
سوی پهلوان اندرآمد چو گرد
Фаромарз чун дид гуфт эй сарон
فرامرز چون دید گفت ای سران
На ҳангом теғасту гурзи гарон
نه هنگام تیغ است و گرز گران
Насозед каси размро ҷуз ба тир
نسازید کس رزم را جز به تیر
Заминро з пайкон кунед обгир
زمین را ز پیکان کنید آبگیر
Чу оред сӯфори зиҳро ба шаст
چو آرید سوفار زه را به شست
Сӯй пел доред якбораи даст
سوی پیل دارید یکباره دست
Бидӯзед хартумҳоашон ба тир
بدوزید خرطوم هاشان به تیر
Ки аз тир созед пелони асир
که از تیر سازید پیلان اسیر
Камон барграфтанд гардони ҷанг
کمان برگرفتند گردان جنگ
Ба пайкони пӯлоду тири хаданг
به پیکان پولاد و تیر خدنگ
Чу шаст аз бар зиҳ фикандӣ гиреҳ
چو شست از بر زه فکندی گره
Камон чин бирав бар наҳодӣ зира
کمان چین برو بر نهادی زره
Чу танг омадӣ гӯши наздики гӯш
چو تنگ آمدی گوش نزدیک گوش
Зпикон шудӣ қуббаи пӯлоди пӯш
زپیکان شدی قبه پولاد پوش
Ба якбори тир аз камони сӣ ҳазор
به یکبار تیر از کمان سی هزار
Бирафтӣ ба сони тагарг аз баҳор
برفتی به سان تگرگ از بهار
зи хартуми пелони бкрдии гузар
ز خرطوم پیلان بکردی گذر
з сина наҳодӣ сари андари ҷигар
ز سینه نهادی سر اندر جگر
Се навбати бад-ӣн гӯна андохтанд
سه نوبت بدین گونه انداختند
Заминро зпилон бипардохтанд
زمین را زپیلان بپرداختند
Аз овардга пел бартофт рӯй
از آوردگه پیل برتافت روی
зи пайкон пӯлод шуд чораи ҷӯй
ز پیکان پولاد شد چاره جوی
Саросари сипаҳро ба ҳам барзаданд
سراسر سپه را به هم برزدند
Бикуштанду бастанд ва бар сар заданд
بکشتند و بستند و بر سر زدند
Чу овардга шуд зи пелони тиҳӣ
چو آوردگه شد ز پیلان تهی
Фаромарз фармуд то онгаҳе
فرامرز فرمود تا آنگهی
Сӯии гурзу шамшер даст оваранд
سوی گرز و شمشیر دست آورند
Ба ханҷар бар эшон шикаст оваранд
به خنجر بر ایشان شکست آورند
Гирифтанд куполу ханҷар ба даст
گرفتند کوپال و خنجر به دست
Баромад ҳаёҳӯӣ бирасон маст
برآمد هیاهوی برسان مست
Чкочоки шамшеру гурзу табар
چکاچاک شمشیر و گرز و تبر
Хурӯши саворони прхошхр
خروش سواران پرخاشخر
Замину замонро зиҳами брдрид
زمین و زمان را زهم بردرید
Фалаки доман аз бим дарҳам кашид
فلک دامن از بیم درهم کشید
Сипаҳбади камандии зи фитрок дар
سپهبد کمندی ز فتراک در
Дилаши прзкину пар аз ҷанги сар
دلش پرزکین و پر از جنگ سر
Ба теғу синон ва ба гурз ва ба мушт
به تیغ و سنان و به گرز و به مشت
зи ҳиндӯи фаровон далерон бикушт
ز هندو فراوان دلیران بکشت
Каёнуши широўжн аз майсара
کیانوش شیراوژن از میسره
Абои лашкари хештани яксара
ابا لشکر خویشتن یکسره
Баромад чу абрии пар аз гурзу теғ
برآمد چو ابری پر از گرز و تیغ
Баборед зубину ханҷари зи меғ
ببارید زوبین و خنجر ز میغ
Шикаста шуд аз майсараи маймана
شکسته شد از میسره میمنه
Яла кард ҳиндӯи силаҳу буна
یله کرد هندو سلاح و بنه
Чу аз маймана дид ширўии гирд
چو از میمنه دید شیروی گرد
Каёнушро бо чунон дастбурд
کیانوش را با چنان دستبرد
Буруни тохт бо лашкар аз дасти рост
برون تاخت با لشکر از دست راست
Синон бар дил ҳиндӯон кард рост
سنان بر دل هندوان کرد راست
Ба андаки замон зон сипоҳи бузург
به اندک زمان زان سپاه بزرگ
Намонданд як тани далеру сутург
نماندند یک تن دلیر و سترگ
Чаҳ кушта чаҳ афканда дар роҳи паст
چه کشته چه افکنده در راه پست
Ҳама сарнигӯн гашта монанди маст
همه سرنگون گشته مانند مست