Фаромарзи широФкни паҳлавон

فرامرز شیرافکن پهلوان

Ҳамеи тохт ҳар сӯ чу шери жён

همی تاخت هر سو چو شیر ژیان

зи гурзаши сарони аўФтодаҳ чу гӯ

ز گُرزش سران اوفتاده چو گو

Зтиғш равон гашта хӯни оби ҷӯ

زتیغش روان گشته خون آب جو

Дирафши шаҳи ҳиндӯонро бидид

درفش شه هندوان را بدید

Кзони сӯ бар қлбгаҳ шуд падед

کزآن سو بر قلبگه شد پدید

Буруни тохт монанди кӯҳии зи ҷой

برون تاخت مانند کوهی ز جای

Ба сӯии сипаҳбади шаҳи ҳинди рой

به سوی سپهبد شه هند رای

Расед андари он зиндаи пели жён

رسید اندر آن زنده پیل ژیان

Ки буд аз буриши хусрави ҳиндӯон

که بود از برش خسرو هندوان

Чу наздик шуд гурзаи гоўсор

چو نزدیک شد گُرزه گاوسار

Фурӯи барад дар зини яли номдор

فرو برد در زین یل نامدار

Каманд аз бар зин равон баргушод

کمند از بر زین روان برگشاد

Чу омад ба наздики ҷодӯи нажод

چو آمد به نزدیک جادو نژاد

Биндохти он тобдодаҳи каманд

بینداخت آن تابداده کمند

Сари шоҳи ҳинд андар омад ба банд

سر شاه هند اندر آمد به بند

з боло задаш бар замини ҳамчуи гӯй

ز بالا زدش بر زمین همچو گوی

Пар аз хок карду пар аз гирд рӯй

پر از خاک کرد و پر از گرد روی

Фурӯи домд аз борагӣ нараҳ шер

فرو دآمد از بارگی نره شیر

Буғурред чун аждаҳои далер

بغرید چون اژدهای دلیر

Бибасташ ду бозу ба хами каманд

ببستش دو بازو به خم کمند

Чунинаст ойини чархи баланд

چنین است آیین چرخ بلند

Касеро агар солҳо пурвирд

کسی را اگر سال ها پرورد

Ба ҷузи неку покӣ дар ӯ нанигарад

به جز نیک و پاکی در او ننگرد

Чу эмин кунад мардро як замон

چو ایمن کند مرد را یک زمان

Аз он пас ба ҷонаш набахшад амон

از آن پس به جانش نبخشد امان

зи зтхти андари оради нишонд ба хок

ز زتخت اندر آرد نشاند به خاک

Азин кор на тарс дорад на бок

ازین کار نه ترس دارد نه باک

Чунон подшоҳии сарафрози бахт

چنان پادشاهی سرافراز بخت

Ба шабгир бо тоҷу бокому тахт

به شبگیر با تاج و باکام و تخت

Кунад чанд рӯзаши асири каманд

کند چند روزش اسیر کمند

Ба хории сару ёл дар зери банд

به خواری سر و یال در زیر بند

Фалакро надонам чаҳ дории гумон

فلک را ندانم چه داری گمان

Ки надиҳад касеро ба ҷони худ амон

که ندهد کسی را به جان خود امان

Ба меҳраши мадор эй бародари умед

به مهرش مدار ای برادر امید

Агар чаҳ диҳад бекаронати навид

اگر چه دهد بیکرانت نوید

Ки фарҷом аз вай набинӣ вафо

که فرجام از وی نبینی وفا

Агар чаҳ ба зоҳир буд бо сафо

اگر چه به ظاهر بود با صفا

Фаромарз чун даст хусрав бибаст

فرامرز چون دست خسرو ببست

Супурдаш ба гардон ва худ бар нишаст

سپردش به گردان و خود بر نشست

Яке ҳамла оварад бар чапу рост

یکی حمله آورد بر چپ و راست

Бар он ҳам чунин ҳиндён кард рост

بر آن هم چنین هندیان کرد راست

Чу бод аз бен ва бех баркандашон

چو باد از بن و بیخ برکندشان

Чаҳ кушта чаҳ хастаи броФкндшон

چه کشته چه خسته برافکندشان

зи найзаи замини кони ёқӯти гашт

ز نیزه زمین کان یاقوت گشت

Аҷалро аз он ҷонҳо қӯти гашт

اجل را از آن جان ها قوت گشت

Абои номдорони Ҳиндӯстон

ابا نامداران هندوستان

Ҳамон санадии вблкаҳи ҷодўстон

همان سندی وبلکه جادوستان

Намонданд як номварро ба ҷой

نماندند یک نامور را به جای

Чаҳ кушта чаҳ афканда дар зери пой

چه کشته چه افکنده در زیر پای

Яке баҳраи зишон гурезон шуданд

یکی بهره زیشان گریزان شدند

Збими фаромарз беҷон шуданд

زبیم فرامرز بی جان شدند

Яке ғулғул омад зоиронён

یکی غلغل آمد زایرانیان

Фаромарз бишунид номи оварон

فرامرز بشنید نام آوران

Ҳамон гуҳи яке гирди тираи бхост

همان گه یکی گرد تیره بخاست

Ки гуфтӣ замини гашт бо кӯҳи рост

که گفتی زمین گشت با کوه راست

Дирафш Таҳамтан биёмад зи роҳ

درفش تهمتن بیامد ز راه

Абои номдорони зобули сипоҳ

ابا نامداران زابل سپاه

Ҳамон дар замони пилтан дар расед

همان در زمان پیلتن در رسید

Фаромарз чун рӯй рустам бидид

فرامرز چون روی رستم بدید

Фурӯд омад аз асп ва рӯй замин

فرود آمد از اسپ و روی زمین

Бабўсед ва бар боб кард офарин

ببوسید و بر باب کرد آفرین

Чу рустами фаромарзи ял зинда дид

چو رستم فرامرز یل زنده دید

Тогоеи фалак назд худ банда дид

توگویی فلک نزد خود بنده دید

Бабўсед чеҳри фаромарзи шер

ببوسید چهر فرامرز شیر

Бадв гуфт к-эии пӯри соми далер

بدو گفت کای پور سام دلیر

Сипос аз ҷҳонбони рӯзи шумор

سپاس از جهانبان روز شمار

Ки дидам туро зинда дар корзор

که دیدم تو را زنده در کارزار

Дилами шодгшт аз ту эй номвар

دلم شادگشت از تو ای نامور

Ки ҳам паҳливонӣ ва ҳам бо гуҳар

که هم پهلوانی و هم با گهر

Фаромарзи пои падар бӯса дод

فرامرز پای پدر بوسه داد

Дил аз диданаши гашти хандону шод

دل از دیدنش گشت خندان و شاد

Шаҳи ҳиндӯонро ҳам андари замон

شه هندوان را هم اندر زمان

Бараҳнаи сарви по ба банди гарон

برهنه سرو پا به بند گران

Чу омад ба наздики рустами фароз

چو آمد به نزدیک رستم فراز

Заминро бабўсед вкрдши намоз

زمین را ببوسید وکردش نماز

Бадв гуфт рустам ки эй номдор

بدو گفت رستم که ای نامدار

Ту нашунида Эй гуфта шаҳриёр

تو نشنیده ای گفته شهریار

Ки ҳаркас ки ҷӯёӣ номасту нанг

که هرکس که جویای نامست و ننگ

Нахустин ба хӯни шаст бояд ду чанг

نخستین به خون شست باید دو چنگ

Дареғ оядам брзу болои ту

دریغ آیدم برز و بالای تو

Таба кардани кишвару ҷои ту

تبه کردن کشور و جای تو

Ки боби ту он марди равшани равон

که باب تو آن مرد روشن روان

Марои ёр будӣ ба гоҳи тавон

مرا یار بودی به گاه توان

Валикин ба бандат барам назд шоҳ

ولیکن به بندت برم نزد شاه

Бидон то бадонеи ту арҷи кулоҳ

بدان تا بدانی تو ارج کلاه

Аз он пас сипаҳдори равшани равон

از آن پس سپهدار روشن روان

Нигаҳ кард саҳрои карон то карон

نگه کرد صحرا کران تا کران

Ҳамаи дашти Ҳиндӯстони сар ба сар

همه دشت هندوستان سر به سر

Пароканда ҳар ҷои зару гуҳар

پراکنده هر جای زر و گهر

Ҳамон тоҷу тахту кулоҳу камар

همان تاج و تخت و کلاه و کمر

Чаҳ гурз ва чаҳ ҷавшан чаҳ теғ ва чаҳ сар

چه گُرز و چه جوشن چه تیغ و چه سر

Бифармуд рустам ки гирд оваред

بفرمود رستم که گرد آورید

Якояк ба наздик ман биспуред

یکایک به نزدیک من بسپرید

Фароз овареданд чун кӯҳи кӯҳ

فراز آوریدند چون کوه کوه

Ки гаштии здиднши дидаи сутӯҳ

که گشتی زدیدنش دیده ستوه

Таҳамтан аз он баҳри шоҳи ҷаҳон

تهمتن از آن بهر شاه جهان

Нахустин бурун кард пеши маон

نخستین برون کرد پیش مهان

Бифармуд аз он пас ки созед банд

بفرمود از آن پس که سازید بند

зи зари гиронмояи бандии баланд

ز زر گرانمایه بندی بلند

Ниҳоданд болои солори ҳинд

نهادند بالای سالار هند

Сарафрози шоҳу сипаҳдори санад

سرافراز شاه و سپهدار سند

Абри пушти пели жёнши нишонд

ابر پشت پیل ژیانش نشاند

Ба Эрони ҳамонгоҳ лашкар баранд

به ایران همانگاه لشکر براند