Сипеда чу аз бохтар зад дирафш
سپیده چو از باختر زد درفش
Чу кофур шуд рӯй чархи бунафш
چو کافور شد روی چرخ بنفش
Замин тоза шуд кӯҳ чун сндрўс
زمین تازه شد کوه چون سندروس
з даргоҳ бархест овози кӯс
ز درگاه برخاست آواز کوس
Фаромарз бо рустами паҳлавон
فرامرز با رستم پهلوان
Бирафтанд наздики шоҳи ҷаҳон
برفتند نزدیک شاه جهان
Фаромарз дар бора шоҳ шуд
فرامرز در باره شاه شد
Сухани гуфтани шоҳ ҳамроҳ шуд
سخن گفتن شاه همراه شد
Ки бо ман никуӣ басӣ кард рой
که با من نکویی بسی کرد رای
Ҳунар дар дил хештан кард ҷой
هنر در دل خویشتن کرد جای
Бидон гуҳ ки ман аўФтодми буриш
بدان گه که من اوفتادم برش
Яке номадории ббди лашкараш
یکی نامداری ببد لشکرش
Басии некуиҳо аз ӯ дида ам
بسی نیکویی ها از او دیده ام
Ба дониши мар ӯро писандида ам
به دانش مر او را پسندیده ام
Кунун чашм дорам зи шоҳи ҷаҳон
کنون چشم دارم ز شاه جهان
Ки бахшад бирав малики Ҳиндӯстон
که بخشد برو ملک هندوستان
Бидон кӯи маро дӯстдорӣ намӯд
بدان کو مرا دوستداری نمود
Набояд бадви ранҷ ва хорӣ намӯд
نباید بدو رنج و خواری نمود
Чу бишунид шоҳаншаҳи додгар
چو بشنید شاهنشه دادگر
Варо гуфт бхшидмши сар ба сар
ورا گفت بخشیدمش سر به سر
Бабр ҳамчунонаш ба Ҳиндӯстон
ببر همچنانش به هندوستان
Ба сӯй бару буми ҷодўстон
به سوی بر و بوم جادوستان
Ба хубяш бар тахти шоҳии нишон
به خوبیش بر تخت شاهی نشان
Аз эдар фаровони бабри саракашон
از ایدر فراوان ببر سرکشان
Ки он бум ва бар то ба дарёии чин
که آن بوم و بر تا به دریای چین
Ба шоҳии туро додам эй поки дайн
به شاهی تو را دادم ای پاک دین
Ба хӯбӣ бисоз ва маёзор кас
به خوبی بساز و میازار کس
На аз кордорон биринҷед бас
نه از کارداران برنجید بس
Кишоварзро некиовар ба ҷой
کشاورز را نیکی آور به جای
Зтўи ном бояд ки монад ба ҷой
زتو نام باید که ماند به جای
Фаромарз рӯй замин дод бӯс
فرامرز روی زمین داد بوس
Бадв гуфт эй шоҳ бо пелу кӯс
بدو گفت ای شاه با پیل و کوس
Яке бандаам пеши тахтат ба пой
یکی بنده ام پیش تختت به پای
Чунон чун бифармое орм ба ҷой
چنان چون بفرمایی آرم به جای
Шаҳи ҳиндӯонро талаб кард шоҳ
شه هندوان را طلب کرد شاه
Бадв хлътӣ дод зебои гоҳ
بدو خلعتی داد زیبای گاه
Навозед бисёр ва андарз кард
نوازید بسیار و اندرز کرد
Сипаҳдори ҳиндии он марз кард
سپهدار هندی آن مرز کرد
Бадв гуфт ман шоҳро банда ам
بدو گفت من شاه را بنده ام
Ба фармону райш сарафканда ам
به فرمان و رایش سرافکنده ام
Напечам ман аз чокарони ту сар
نپیچم من از چاکران تو سر
Гарм дида хоҳанд эй номвар
گرم دیده خواهند ای نامور
Заминро бабўсед ва омад ба дар
زمین را ببوسید و آمد به در
Раҳи ҳиндро танги бастаи камар
ره هند را تنگ بسته کمر
Аз он пас ки омад буруни шоҳи ҳинд
از آن پس که آمد برون شاه هند
Сипаҳбади фаромарзи некии писанд
سپهبد فرامرز نیکی پسند
Варо бар дар хаймаи хештан
ورا بر در خیمه خویشتن
Абои номдорони яке анҷуман
ابا نامداران یکی انجمن
Ба май хӯрдан андар нишастанд шод
به می خوردن اندر نشستند شاد
Яке шаби ббўднд то бомдод
یکی شب ببودند تا بامداد
Чу хуршед бар чархи бигузоради пой
چو خورشید بر چرخ بگذارد پای
Хурӯш ҷарас хост бо бонг ноӣ
خروش جرس خاست با بانگ نای
Равон шуд фаромарз бо рои ҳинд
روان شد فرامرز با رای هند
Сӯии шаҳри худ аз раҳи марзи санад
سوی شهر خود از ره مرز سند
Чу танги андромди сӯии ҳиндӯон
چو تنگ اندرآمد سوی هندوان
Яке огаҳӣ омад аз паҳлавон
یکی آگهی آمد از پهلوان
Ки бар ҳиндӯони дайгарӣ хусрав аст
که بر هندوان دیگری خسرو است
Шаҳаншоҳӣу номадорӣ гӯ аст
شهنشاهی و نامداری گو است
Сарафрози мардии мҳорк ба ном
سرافراز مردی مهارک به نام
Сипаҳдору гарданкашу хеши ком
سپهدار و گردنکش و خویش کام
Аз он гуҳ ки он паҳлавони сутург
از آن گه که آن پهلوان سترگ
Азидр бишуд назд шоҳи бузург
ازیدر بشد نزد شاه بزرگ
Бузургони Ҳиндӯстон ҳамчунон
بزرگان هندوستان همچنان
Гузиданд шоҳии далеру ҷавон
گزیدند شاهی دلیر و جوان
Нишонданд бар тахт ва бар тоҷи зар
نشاندند بر تخت و بر تاج زر
Ба фурмонаши бастанд яксар камар
به فرمانش بستند یکسر کمر
Ҳама аҳд карданд мардони ҳинд
همه عهد کردند مردان هند
Бузургону гардону шерони санад
بزرگان و گردان و شیران سند
Кигар теғи борад ба мо аз сипеҳр
که گر تیغ بارد به ما از سپهر
Насозем бо рой аз рӯй меҳр
نسازیم با رای از روی مهر
Ҳамоно ки Кайхусрав аз роҳи кин
همانا که کیخسرو از راه کین
Варо карда бошад ниҳон дар замин
ورا کرده باشد نهان در زمین
Вагар зинда бошад дар ин боргоҳ
وگر زنده باشد در این بارگاه
На дияем ёбад на тахт ва на гоҳ
نه دیهیم یابد نه تخت و نه گاه
Чу ин гуфта бишунид мардии жён
چو این گفته بشنید مردی ژیان
Шигифтӣ намӯдаш биёмад дмон
شگفتی نمودش بیامد دمان
Бар рои ҳинди ин сухан боз гуфт
بر رای هند این سخن باز گفت
Чу бишунид аз ӯ рой посух бигуфт
چو بشنید از او رای پاسخ بگفت
Ки он бади раги бади тани бади нажод
که آن بد رگ بد تن بد نژاد
Мҳорк ки бар тахт ман карда ёд
مهارک که بر تخت من کرده یاد
Яке бандае буд боби маро
یکی بنده ای بود باب مرا
Парастандаи хоку оби маро
پرستنده خاک و آب مرا
зи фармони ман шоҳи Кашмӣр буд
ز فرمان من شاه کشمیر بود
Бидон кишвару марз ӯ мейр буд
بدان کشور و مرز او میر بود
Ман аз ҷони гиромии турши доштам
من از جان گرامی ترش داشتم
Сар ӯ з ҳар кас барафроштам
سر او ز هر کس برافراشتم
Кунун ӯ зи бади хуӣу бади танӣ
کنون او ز بد خویی و بد تنی
Падедор кардааст аҳрӣманӣ
پدیدار کرده است اهریمنی
Раҳи эзадии ҳашт ва аз роҳ шуд
ره ایزدی هشت و از راه شد
Чу бад гавҳарӣ карда гумроҳ шуд
چو بد گوهری کرده گمراه شد
Накӯ гуфт донои омӯзгор
نکو گفت دانای آموزگار
Ки аз бдгҳри чашми некии мадор
که از بدگهر چشم نیکی مدار
Ба нӯш ар касе заҳрро пурвирд
به نوش ار کسی زهر را پرورد
Мау солҳо ранҷу сахтии барад
مه و سال ها رنج و سختی برد
Сиришташ диҳад аз май вози ангабин
سرشتش دهد از می واز انگبین
Ба коми андараши шеру моءи муайян
به کام اندرش شیر و ماء معین
Саранҷоми роз ошкоро кунад
سرانجام راز آشکارا کند
Ҳамон гӯнаи хеш пайдо кунад
همان گونه خویش پیدا کند
Фаромарз гуфт эй ҷаҳони дидаи шоҳ
فرامرز گفت ای جهان دیده شاه
Ту зон бади куниш дил магардон зи роҳ
تو زان بد کنش دل مگردان ز راه
Ба тавфиқи додари фирӯзгар
به توفیق دادار فیروزگر
зи тахташи нигуни андари орм ба сар
ز تختش نگون اندر آرم به سر
Яке нома бояд навиштани бадв
یکی نامه باید نوشتن بدو
Ба нома шавад гӯнаи ин гуфтугӯ
به نامه شود گونه این گفتگو
Агар ром гардад бад-ӣни боргоҳ
اگر رام گردد بدین بارگاه
Бияёд сипорад туро ҷойгоҳ
بیاید سپارد تو را جایگاه
Вагарна ба гурз ва ба шамшери тез
وگرنه به گرز و به شمشیر تیز
Барангезам аз ҷон ӯ растхез
برانگیزم از جان او رستخیز
Бадви рои гуфто ки фармони ту рост
بدو رای گفتا که فرمان تو راست
Дилами бастаи ройу фармони ту рост
دلم بسته رای و فرمان تو راست