Чу хуршед бар чархи гашти ошкор
چو خورشید بر چرخ گشت آشکار
Ҷаҳон кард равшан ба ранги баҳор
جهان کرد روشن به رنگ بهار
Фаромарзи яли соз рафтан гирифт
فرامرز یل ساز رفتن گرفت
Ба дили андари андеша кардан гирифт
به دل اندر اندیشه کردن گرفت
Ки бар могар эшон камӣн оваранд
که بر ما گر ایشان کمین آورند
Ба оби андаруни рух ба чин оваранд
به آب اندرون رخ به چین آورند
Набошад биҷузи комаи ҳиндӯон
نباشد بجز کامه هندوان
Ба номардӣ аз мо биппарад равон
به نامردی از ما بپرد روان
Хирадманд гуяд ба ҳангоми ҷанг
خردمند گوید به هنگام جنگ
Шитоби оўридн ба ҷои диранг
شتاب آوریدن به جای درنگ
Ҳамаандау ранҷ бор оварад
همه انده و رنج بار آورد
Пушаймонӣу ғам ба кор оварад
پشیمانی و غم به کار آورد
Ба андеша бификанад наздики рой
به اندیشه بفکند نزدیک رای
Бидон то бибинад дар он кори рой
بدان تا ببیند در آن کار رای
Бадв гуфт рой эй сарафрози гирд
بدو گفت رای ای سرافراز گرد
Ту ин ҷодӯонро мапиндор хӯрд
تو این جادوان را مپندار خورد
Ки эшон бидонадяш ва бад гавҳаранд
که ایشان بداندیش و بد گوهرند
Ба афсуну найранг кин оваранд
به افسون و نیرنگ کین آورند
Дар ин кори андеша бояд басӣ
در این کار اندیشه باید بسی
Раҳи об пурсидан аз ҳар касе
ره آب پرسیدن از هر کسی
Сголид бояд яке чора Эй
سگالید باید یکی چاره ای
Казон ноед аз пеши биғораҳ Эй
کزان ناید از پیش بیغاره ای
Магари кони сипоҳи гарони пуршитоб
مگر کان سپاه گران پرشتاب
Фаротар шавад аз лаб равад об
فراتر شود از لب رود آب
Ту онгаҳ гзркни бад-ӣни оби тез
تو آنگه گذرکن بدین آب تیز
Ки душмани зи пеш ту гирад гурез
که دشمن ز پیش تو گیرد گریز
Сипаҳбади чунин посухаш дод боз
سپهبد چنین پاسخش داد باز
Ки эй шоҳи донои гардани фароз
که ای شاه دانای گردن فراز
Чунин дон ки ҳаркас ки ӯ номи ҷуст
چنین دان که هرکس که او نام جست
Ба хӯни шасти рухсори худ аз нахуст
به خون شست رخسار خود از نخست
На аз об ва оташ бипарҳезад ӯ
نه از آب و آتش بپرهیزد او
зи теғи аҷал низ нгризд ӯ
ز تیغ اجل نیز نگریزد او
Бадвгар дар ояд замонаи фароз
بدو گر در آید زمانه فراز
Нагардад ба мардӣу парҳези боз
نگردد به مردی و پرهیز باز
Чунин гуфт равшани дили раҳнамо
چنین گفت روشن دل رهنما
Кигар ном ҷӯӣ матарс аз бало
که گر نام جویی مترس از بلا
Ман ин размро чора пеш оварам
من این رزم را چاره پیش آورم
Казин об беранҷ дил бигузарам
کزین آب بی رنج دل بگذرم
Бифармуд то зон дарахти баланд
بفرمود تا زان درخت بلند
Фаровони бибаранд ва гирд оваранд
فراوان ببرند و گرد آورند
Аз он пас бабанданд бар икдгр
از آن پس ببندند بر یکدگر
Фишонданд хошокашон бар зибр
فشاندند خاشاکشان بر زبر
Фаровони азин гӯна барсохтанд
فراوان ازین گونه برساختند
Чу киштӣ ба об андар андохтанд
چو کشتی به آب اندر انداختند
Нишастанд бар ҳар яке зон ҳазор
نشستند بر هر یکی زان هزار
Камони вари сипардору мардони кор
کمان ور سپردار و مردان کار
Ба аспони броФкндаҳ бар гстўон
به اسپان برافکنده برگستوان
Давон гашта монанди кӯҳи равон
دوان گشته مانند کوه روان
Фаромарзи гирди афкани номдор
فرامرز گرد افکن نامدار
Чу танг андар омад сӯии рӯдбор
چو تنگ اندر آمد سوی رودبار
зи пуштаи мҳорк замин баргушод
ز پشته مهارک زمین برگشاد
Биёмад сипоҳаш ба кирдори бод
بیامد سپاهش به کردار باد
Ба тир ва ба зубини заҳри обдор
به تیر و به زوبین زهر آبدار
Бикуштанд аз эрониён бе шумор
بکشتند از ایرانیان بی شمار
зи хӯни оби дарё чу шингарфи гашт
ز خون آب دریا چو شنگرف گشت
Бадаред бонги ялони кӯҳу дашт
بدرید بانگ یلان کوه و دشت
Сипаҳбад чунин гуфт бо саракашон
سپهبد چنین گفت با سرکشان
Ки яксар бароред бар зиҳи камон
که یکسر برآرید بر زه کمان
Бар эшон баборед ҳамчун тагарг
بر ایشان ببارید همچون تگرگ
зи абри камони тири борони марг
ز ابر کمان تیر باران مرگ
Сипаҳ чун ба таркиши дароварди чанг
سپه چون به ترکش درآورد چنگ
Раҳои гашт аз шасти тири хаданг
رها گشت از شست تیر خدنگ
зи пайкони пӯлоди ҷавшани гузор
ز پیکان پولاد جوشن گذار
Замин бар лаб об шуд лолаи зор
زمین بر لب آب شد لاله زار
Чу аз тири он размро сохтанд
چو از تیر آن رزم را ساختند
Лаби об аз эшон бипардохтанд
لب آب از ایشان بپرداختند
Ба ҳомӯни баромади сипаҳбади зи об
به هامون برآمد سپهبد ز آب
Сипоҳ аз пай ӯ ҳама бо шитоб
سپاه از پی او همه با شتاب
Чу шерон нишастанд бар борагӣ
چو شیران نشستند بر بارگی
Кашиданд ханҷар ба якборагӣ
کشیدند خنجر به یکبارگی
Сипоҳ аз ду равия рада барзаданд
سپاه از دو رویه رده برزدند
Ба ҳам найзау тир ва ханҷар заданд
به هم نیزه و تیر و خنجر زدند
Ба ҳиндӯи сипаҳи бад чу мӯру малах
به هندو سپه بد چو مور و ملخ
Кашида ба ҳомӯн чу бар кӯҳи ях
کشیده به هامون چو بر کوه یخ
Фаромарзи гарданкаши рзмхўоаҳ
فرامرز گردنکش رزمخواه
Ба найзаи баромад ба овардгоҳ
به نیزه برآمد به آوردگاه
Ба ҳар ҳамла зон найзаи ҷони ситон
به هر حمله زان نیزه جان ستان
Фикандӣ ду сад ширдилро равон
فکندی دو صد شیردل را روان
Фаровон бияфканад марду сутур
فراوان بیفکند مرد و ستور
Баровард аз лашкари ҳинди шӯр
برآورد از لشکر هند شور
зи ҳиндӯи яке шери дили пеши саф
ز هندو یکی شیر دل پیش صف
Ба сони ҳиўн бар лаб оварда каф
به سان هیون بر لب آورده کف
Диловари саворӣ ба кирдори кӯҳ
دلاور سواری به کردار کوه
Замин аз гароняш гашта сутӯҳ
زمین از گرانیش گشته ستوه
Хурӯшед чун паҳлавонро бидид
خروشید چون پهلوان را بدید
Яке ханҷар обгун баркашид
یکی خنجر آبگون برکشید
Биёмад бигардед бо паҳлавон
بیامد بگردید با پهلوان
Чу пели дмон ё ҳужабри жён
چو پیل دمان یا هژبر ژیان
Биндохти заҳри обгуни ханҷараш
بینداخت زهر آبگون خنجرش
Ки аз тани бабради ҳамаи пайкараш
که از تن ببرد همه پیکرش
Сипар бар сар оварад он номдор
سپر بر سر آورد آن نامدار
Бузади он чунон теғи зҳробдор
بزد آن چنان تیغ زهرآبدار
Сипари гашт аз зарби он теғи тез
سپر گشت از ضرب آن تیغ تیز
Ду нима ба рӯзи набарду ситез
دو نیمه به روز نبرد و ستیز
Сипаҳбади яке теғ зад бар сараш
سپهبد یکی تیغ زد بر سرش
Ба сахтии биФтоди худ аз сараш
به سختی بیفتاد خود از سرش
Броҳихти ҳиндӯи азин гӯнаи гурз
برآهیخت هندو ازین گونه گرز
Фрўҳшт чун гурзи болои брз
فروهشت چون گرز بالای برز
Пиёдаи дроўихт бо паҳлавон
پیاده درآویخت با پهلوان
Ситезандаи ҳиндии тираи равон
ستیزنده هندی تیره روان
Биёмад ба назд сипаҳдори гирд
بیامد به نزد سپهدار گرد
Гирифт он камарбанди ҷангии гирд
گرفت آن کمربند جنگی گرد
Каш аз пушти зин дар рибоед магар
کش از پشت زین در رباید مگر
Сипаҳбад гирифташ бару ёлу сар
سپهبد گرفتش بر و یال و سر
Бипечад чун гардани гӯсфанд
بپیچد چون گردن گوسفند
Ва ё гӯр дар ҷанги шерони нижанд
و یا گور در جنگ شیران نژند
Бикунад аз таниши сар ба кирдори гӯй
بکند از تنش سر به کردار گوی
Ду лашкар бимонада шигифти андрўӣ
دو لشکر بمانده شگفت اندروی
Биндохти он сари сӯии ҳиндӯон
بینداخت آن سر سوی هندوان
з ҳавлаш битарсед ҷумлаи равон
ز هولش بترسید جمله روان
Мҳорк чу дид ончунон дастбурд
مهارک چو دید آنچنان دستبرد
Ба Эрони сипаҳ бар яке ҳамлаи барад
به ایران سپه بر یکی حمله برد
зи гирди сипаҳ тира шуд рӯй рӯз
ز گرد سپه تیره شد روی روز
Гурезон шуд аз чарх гетӣ фурӯз
گریزان شد از چرخ گیتی فروز
Ҳамонгоҳ тираи шаб андар расед
همانگاه تیره شب اندر رسید
Ҷаҳони чодари тор бар сар кашид
جهان چادر تار بر سر کشید
Зиҳам бозгаштанд ҳар ду сипоҳ
زهم بازگشتند هر دو سپاه
Набад гоҳу бегоҳи овардгоҳ
نبد گاه و بیگاه آوردگاه
Мҳорк чу тира шаб омад падед
مهارک چو تیره شب آمد پدید
Сипаҳро барони кӯҳ гирд оваред
سپه را برآن کوه گرد آورید
Бар он бад ки он шаб шабихун кунад
بر آن بد که آن شب شبیخون کند
зи душман дару дашти пар хӯн кунад
ز دشمن در و دشت پر خون کند
Саворӣ фиристод зон сӯ ба роҳ
سواری فرستاد زان سو به راه
Ба корогҳӣ назд Эрони сипоҳ
به کارآگهی نزد ایران سپاه
Тилоияи бидонад ки чндост ва чист
طلایه بداند که چنداست و چیست
зи лашкар ки хуфтаст ва бедор кист
ز لشکر که خفتست و بیدار کیست
Биёмад нигаҳ кард ҳар сӯи басӣ
بیامد نگه کرد هر سو بسی
Тилоия надид ӯ зи Эрон касе
طلایه ندید او ز ایران کسی
Фаромарз танҳо лаб раваду дашт
فرامرز تنها لب رود و دشت
Ҳаме аз бар поси лашкари бгшт
همی از بر پاس لشکر بگشت
Пажӯҳандаи ҳиндӯ аз он сарфароз
پژوهنده هندو از آن سرفراز
Набӯд огаҳи андари шаби дербоз
نبود آگه اندر شب دیرباز
Шабӣ буд баси тира чун обнӯс
شبی بود بس تیره چون آبنوس
На овои асб ва на овози кӯс
نه آوای اسب و نه آواز کوس
Сипаҳбад чу наздик ҳиндӯ расед
سپهبد چو نزدیک هندو رسید
Самандаш хурӯшед ва андар чамед
سمندش خروشید و اندر چمید
Ҳмидўни зболои ҳиндӯи хурӯш
همیدون زبالای هندو خروش
Биёмад фаромарз бикшод гӯш
بیامد فرامرز بگشاد گوش
Хадангӣ ба ҳанҷори овози асб
خدنگی به هنجار آواز اسب
Биндохт бирасон озргшсб
بینداخت برسان آذرگشسب
Бузад бар сари ҳиндӯи тираи ҷон
بزد بر سر هندو تیره جان
Ҳмонгаҳ бурун рафташ аз тани равон
همانگه برون رفتش از تن روان
Мҳорки замонии ҳаме буд дайр
مهارک زمانی همی بود دیر
зи кори фиристодаи баргашти сайр
ز کار فرستاده برگشت سیر
Чу ҳиндӯ наомад ба наздик ӯ
چو هندو نیامد به نزدیک او
Пар аз дард шуд ҷони торик ӯ
پر از درد شد جان تاریک او
Бидонаст кӯро аз Эрони сипоҳ
بدانست کو را از ایران سپاه
Бад омад ба сари кори гашташи табоҳ
بد آمد به سر کار گشتش تباه
Сараши гашти пари дарду дили пари зи кин
سرش گشت پر درد و دل پر ز کین
Ба абрӯи даровард аз хашми чин
به ابرو درآورد از خشم چین