Чу хуршед бо теғу заррини сипар
چو خورشید با تیغ و زرین سپر
Нишаст аз бар тахт ва дияем зар
نشست از بر تخت و دیهیم زر
Саросар дарахшнда шуд зу замин
سراسر درخشنده شد زو زمین
Ду лашкар нишастанд бар пушти зин
دو لشکر نشستند بر پشت زین
Мҳорки сипаҳро ба ҳомӯн кашид
مهارک سپه را به هامون کشید
зи гирд сипаҳ шуд ҷаҳони нопадид
ز گرد سپه شد جهان ناپدید
Чу раъд баҳорон буғурред кӯс
چو رعد بهاران بغرید کوس
Замини тираи гашту сипеҳри обнӯс
زمین تیره گشت و سپهر آبنوس
Дамид оташии андари он корзор
دمید آتشی اندر آن کارزار
Шарораши синон буду ханҷари шарор
شرارش سنان بود و خنجر شرار
Ҳамеи гирд бар рафт монанди дӯд
همی گرد بر رفت مانند دود
зи осеби рухсораи маи кабӯд
ز آسیب رخساره مه کبود
Мҳорки чунон сохт монанди кӯҳ
مهارک چنان ساخت مانند کوه
Замин буд аз лашкар ӯ сутӯҳ
زمین بود از لشکر او ستوه
Бадаши ҳафт гирди диловари ҷавон
بدش هفت گرد دلاور جوان
Ҳамаи кори дида чу пели жён
همه کار دیده چو پیل ژیان
Ба тан ҳар яке ҳамчуи кӯҳии сиёҳ
به تن هر یکی همچو کوهی سیاه
Ба мардии фузун ҳар як аз сад сипоҳ
به مردی فزون هر یک از صد سپاه
Ба тундӣ чу бод ва ба пўиаҳ чу барқ
به تندی چو باد و به پویه چو برق
Саропои эшон ба пӯлоди ғарқ
سراپای ایشان به پولاد غرق
Биоварад пеши сипаҳи шани бдошт
بیاورد پیش سپه شان بداشت
Пас ҳар яке лашкарии бргмошт
پس هر یکی لشکری برگماشت
Ба пелон биёрост пас маймана
به پیلان بیاراست پس میمنه
Пасу пушти лашкараши ҷои буна
پس و پشت لشکرش جای بنه
Биёрост чун майманаи майсара
بیاراست چون میمنه میسره
Ба пелони ҷанги озмои яксара
به پیلان جنگ آزما یکسره
Боситод дар қблгаҳи хештан
باستاد در قبلگه خویشتن
Або ӯ яке номдори анҷуман
ابا او یکی نامدار انجمن
Сипаҳбад нигаҳ кард ва хира бимонад
سپهبد نگه کرد و خیره بماند
Ба дил бар ҳамеи ном яздон бихонад
به دل بر همی نام یزدان بخواند
Ҳаме гуфт кандар ҷаҳон кас надид
همی گفت کاندر جهان کس ندید
Бад-ӣни гӯнаи лашкар на ҳам кас шунид
بدین گونه لشکر نه هم کس شنید
Бадв рой гуфт эй ҷаҳони паҳлавон
بدو رای گفت ای جهان پهلوان
Бимон то ҳам акнӯн ба равшани равон
بمان تا هم اکنون به روشن روان
Фиристам ба ҳар гӯшае меҳтарӣ
فرستم به هر گوشه ای مهتری
Ба ҳар ҷо ки мардӣаст дар кишварӣ
به هر جا که مردیست در کشوری
Дигар номдорон ки бо ман баданд
دگر نامداران که با من بدند
Кунун пеши он бади куниш римн анд
کنون پیش آن بد کنش ریمن اند
Бихонам якояки даҳуми шани навид
بخوانم یکایک دهم شان نوید
Ба ганҷ ва ба кишвар ба хӯбии умед
به گنج و به کشور به خوبی امید
Бидон то биёянди наздики ман
بدان تا بیایند نزدیک من
Барафрӯзад ин рои торики ман
برافروزد این رای تاریک من
Сипаҳбад бадв гуфт кин худ мабод
سپهبد بدو گفت کاین خود مباد
Ки ман ёр хоҳам зи ҳиндӯи нажод
که من یار خواهم ز هندو نژاد
Ҳаме чашм дорам ба рӯзи набард
همی چشم دارم به روز نبرد
Магар дар замона намондаст мард
مگر در زمانه نماندست مرد
Ту ин лашкари андаки ман мубин
تو این لشکر اندک من مبین
Ҳунар бояд аз марди ҳангоми кин
هنر باید از مرد هنگام کین
Ту эй номвари шоҳ дилшод бош
تو ای نامور شاه دلشاد باش
зи тимори ин лашкар озод бош
ز تیمار این لشکر آزاد باش
Диловар биёрост лашкараш ро
دلاور بیاراست لشکرش را
Гузидаи саворон дар хӯриш ро
گزیده سواران در خورش را
Абри майманаи ашкаши ширдил
ابر میمنه اشکش شیردل
Ки аз хок кардӣ ба шамшери гул
که از خاک کردی به شمشیر گل
Сӯии майсара гирд насутур буд
سوی میسره گرد نستور بود
зи теғаши дили деви ранҷур буд
ز تیغش دل دیو رنجور بود
Чу бо майманаи майсараи бргмошт
چو با میمنه میسره برگماشت
Ба қалби андаруни ройро боздошт
به قلب اندرون رای را بازداشت
Ба пеши андаруни ҷои худ баргузед
به پیش اندرون جای خود برگزید
зи овардгаи гирди кин бар дамид
ز آوردگه گرد کین بر دمید
Сипоҳ аз ду равия кашиданд саф
سپاه از دو رویه کشیدند صف
Ҳамаи ханҷару гурзу найза ба каф
همه خنجر و گرز و نیزه به کف
Чунон бар заданду броўихтнд
چنان بر زدند و برآویختند
Ки аз хоку хӯн гул барангехтанд
که از خاک و خون گل برانگیختند
Бурун кард аз он сипаҳи ҳафт гирд
برون کرد از آن سپه هفت گرد
Ки бинмоед андари ҳунари дастбурд
که بنماید اندر هنر دستبرد
Ба пеш омадаш паҳлуи ширдил
به پیش آمدش پهلو شیردل
Ба дасти андараши ханҷари ҷони гусал
به دست اندرش خنجر جان گسل
Бёўихти он дев бо паҳлавон
بیاویخت آن دیو با پهلوان
Хурӯшии баромади з ҳар ду ҷавон
خروشی برآمد ز هر دو جوان
Хурӯшед ҳиндӯ ба кирдори абр
خروشید هندو به کردار ابر
Ба дасти андараши теғ ва бар таниши габр
به دست اندرش تیغ و بر تنش گبر
Ҳавола намӯд аз сари гирди теғ
حواله نمود از سر گرد تیغ
Сипаҳбад ба кирдори ғуррандаи меғ
سپهبد به کردار غرنده میغ
Сипар бар сроўрд чун шери нар
سپر بر سرآورد چون شیر نر
Фурӯи баради чангаш ба банди камар
فرو برد چنگش به بند کمر
Гирифт ва баровард ва зад бар замин
گرفت و برآورد و زد بر زمین
Бирав рои ҳиндии бикради офарин
برو رای هندی بکرد آفرین
Чу ӯ кушта шуд дайгарии ҳамчуи дев
چو او کشته شد دیگری همچو دیو
Ки буд аз наҳифаши ҷаҳони пари ғарив
که بود از نهیبش جهان پر غریو
Биёмад бар номвари паҳлавон
بیامد بر نامور پهلوان
Ба зини андари афканди гурзи гарон
به زین اندر افکند گرز گران
Синон бар сипаҳдори ял рост кард
سنان بر سپهدار یل راست کرد
Барафшонад бар чархи гардандаи гирд
برافشاند بر چرخ گردنده گرد
Бузади найза бар синаи паҳлавон
بزد نیزه بر سینه پهلوان
Савори ҳунарманди равшани равон
سوار هنرمند روشن روان
Ба тани буриши ҷавшани ҳамаи брдрид
به تن برش جوشن همه بردرید
Фаромарзи яли теғ кин баркашид
فرامرز یل تیغ کین برکشید
Зҳндў ғамӣ гаштау дили дижам
زهندو غمی گشته و دل دژم
Бузади ханҷар ва найза кардаш қалам
بزد خنجر و نیزه کردش قلم
Дигар раҳ баровард ва зад бар сараш
دگر ره برآورد و زد بر سرش
Ба хӯн ғарқа шуд дӯшу ёлу буриш
به خون غرقه شد دوش و یال و برش
Яке шодӣ омад зи эрониён
یکی شادی آمد ز ایرانیان
Кзони дарди бФзўд бар ҳиндӯон
کزآن درد بفزود بر هندوان
Биёмад бар ӯ теғи кини коргар
بیامد بر او تیغ کین کارگر
зи ҷой андар омад яли пари ҳунар
ز جای اندر آمد یل پر هنر
Бузади теғ бар гардани номдор
بزد تیغ بر گردن نامدار
Ба ду нима шуд асбу ҷангии савор
به دو نیمه شد اسب و جنگی سوار
Дигар ҳиндӯии ҳамчуи кӯҳи сиёҳ
دگر هندوی همچو کوه سیاه
зи оҳани қабоу зи оҳани кулоҳ
ز آهن قبا و ز آهن کلاه
Биёмад гурозон бар паҳлавон
بیامد گرازان بر پهلوان
Замин гашта дар зери асбаши навон
زمین گشته در زیر اسبش نوان
Ба дасти андараши найзаи оҳанӣн
به دست اندرش نیزه آهنین
Дилаши пари зи хашму Рахши пари зи чин
دلش پر ز خشم و رخش پر ز چین
Ба найза бар он ширдил ҳамла кард
به نیزه بر آن شیردل حمله کرد
зи гардиши рух ҳўр шуд лоҷувард
ز گردش رخ هور شد لاجورد
Сипаҳбад биёмад буриш тозён
سپهبد بیامد برش تازیان
Бирав рост карда ба тундии синон
برو راست کرده به تندی سنان
Чу омад бузад бар камарбанди ӯй
چو آمد بزد بر کمربند اوی
зи зин дар рабӯдаш ба кирдори гӯй
ز زین در ربودش به کردار گوی
зи пушт ткоўр барафрошташ
ز پشت تکاور برافراشتش
Ба кирдори мурғии биндохтш
به کردار مرغی بینداختش
Ҳамаи пушту ёл ва буриш кард хӯрд
همه پشت و یال و برش کرد خورد
Равони палидаш ба дӯзахи супурд
روان پلیدش به دوزخ سپرد
Биёмад дигар ҳиндӯӣ чун ҳиўн
بیامد دگر هندوی چون هیون
Лабони пари зи кафи дидаҳо пари зи хӯн
لبان پر ز کف دیده ها پر ز خون
Ҳаме оташ ифшоанд гуфтӣ зи абр
همی آتش افشاند گفتی ز ابر
Хурӯшаш бадаред гӯши ҳужабр
خروشش بدرید گوش هژبر
Яке хишти зҳробдодаҳ ба чанг
یکی خشت زهرآبداده به چنگ
Дмону жёни ҳамчуи ҷангии паланг
دمان و ژیان همچو جنگی پلنگ
Бигардед бо паҳлавони далер
بگردید با پهلوان دلیر
Яке борае ҳамчуи кӯҳӣ ба зер
یکی باره ای همچو کوهی به زیر
Биндохти рухшандаи хишти гарон
بینداخت رخشنده خشت گران
Баромад ба бозуии шери жён
برآمد به بازوی شیر ژیان
Сипаҳбад барошуфт чун пели маст
سپهبد برآشفت چون پیل مست
Чу бозуаш аз хишт ҳиндӯ бахаст
چو بازوش از خشت هندو بخست
Аз ин гӯнаи бардошти купол ро
از این گونه برداشت کوپال را
Ба гардуни барафроштаи ёл ро
به گردون برافراشته یال را
Баровард ва зад сахт бар мғФрш
برآورد و زد سخت بر مغفرش
Чу гӯи зери по андар омад сараш
چو گو زیر پا اندر آمد سرش
Биёмад зҳндў дигар сарварӣ
بیامد زهندو دگر سروری
Ба зери андараши бодпои ашқрӣ
به زیر اندرش بادپا اشقری
Ҳмидўни броўихт бо номвар
همیدون برآویخت با نامور
Сарафроз бо худу дръу сипар
سرافراز با خود و درع و سپر
з кӣна паранд оварӣ баркашид
ز کینه پرند آوری برکشید
Хурӯшед ва ҷӯшед ва андар дамид
خروشید و جوشید و اندر دمید
Бузад бар саманди сипаҳдори гирд
بزد بر سمند سپهدار گرد
Сари бодпо бар заминро супурд
سر بادپا بر زمین را سپرد
Чу асп гиронмоя омад ба гирд
چو اسپ گرانمایه آمد به گرد
зи пушти саманди он яли шери мард
ز پشت سمند آن یل شیر مرد
Биҷусту дами асб ҳиндӯ гирифт
بجست و دم اسب هندو گرفت
Бигардонад ва зад бар замин эй шигифт
بگرداند و زد بر زمین ای شگفت
Чунон зад ки шуд хӯрд дар корзор
چنان زد که شد خورد در کارزار
Ҳамон асби ҷангӣу номии савор
همان اسب جنگی و نامی سوار
Пиёда чу диданди эрониён
پیاده چو دیدند ایرانیان
Фаромарзро ҳамчуи шери жён
فرامرز را همچو شیر ژیان
Ббрднди як хинги пӯлоди сам
ببردند یک خنگ پولاد سم
Хурӯшед бо ноӣ рўиинаҳи хам
خروشید با نای رویینه خم
Нишаст аз бар асбу пӯлоди теғ
نشست از بر اسب و پولاد تیغ
Гирифт ва биёмад чу ғуррандаи меғ
گرفت و بیامد چو غرنده میغ
Барони лашкари ҳиндӯон ҳамла кард
برآن لشکر هندوان حمله کرد
Бузургаш набӯд ҳеҷ пайдо на хӯрд
بزرگش نبود هیچ پیدا نه خورد
зи теғаши замини гашти дарёии хӯн
ز تیغش زمین گشت دریای خون
Пас сарварони аўФтодаҳи нигун
پس سروران اوفتاده نگون
Ба ҳафтум дигар ҳиндӯии сарфароз
به هفتم دگر هندوی سرفراز
Ба дасти андараши ханҷари ҷони гудоз
به دست اندرش خنجر جان گداز
Биёмад буғурред чун дев зуаш
بیامد بغرید چون دیو زوش
Гиронмояи ханҷари ниҳода ба дӯш
گرانمایه خنجر نهاده به دوش
Бузади ханҷари обгун бар сараш
بزد خنجر آبگون بر سرش
Ба ду нима шуд китфу ёлу буриш
به دو نیمه شد کتف و یال و برش
Чу аз ҳафт сарвари биндохти сар
چو از هفت سرور بینداخت سر
Сипоҳаши абри ҳиндӯони гашти фар
سپاهش ابر هندوان گشت فر
Ба ҷанг андар омад саросари сипоҳ
به جنگ اندر آمد سراسر سپاه
Баромади ҳамаи хоки овардгоҳ
برآمد همه خاک آوردگاه
Вази он сӯи мҳорки бузади кӯс ва ноӣ
وز آن سو مهارک بزد کوس و نای
Биҷунбеду бардошти лашкари зи ҷой
بجنبید و برداشت لشکر ز جای
Ба пеш андар оварад пелони маст
به پیش اندر آورد پیلان مست
Куҷои зер пишон шудӣ кӯҳи паст
کجا زیر پیشان شدی کوه پست
Ба Эрони сипаҳи брФкнднди пел
به ایران سپه برفکندند پیل
зи гирд сипаҳ шуд ҳавои ҳамчуи нил
ز گرد سپه شد هوا همچو نیل
Диловари саворони эрониён
دلاور سواران ایرانیان
Камон бар зиҳу танги бастаи миён
کمان بر زه و تنگ بسته میان
Яке тираи борони бкрднди сахт
یکی تیره باران بکردند سخت
Ту гуфтӣ фурӯрихт шохи дарахт
تو گفتی فروریخت شاخ درخت
Замин шуд зи борони тири хаданг
زمین شد ز باران تیر خدنگ
Абри пел ва бар пилбони тору танг
ابر پیل و بر پیلبان تار و تنگ
Бидӯзед хартуми пелон ба тир
بدوزید خرطوم پیلان به تیر
Шуд аз тир рӯй замини обгир
شد از تیر روی زمین آبگیر
зи тири ялон рӯй бргоштнд
ز تیر یلان روی برگاشتند
Ҳамаи рзмгаҳи хори бгзоштнд
همه رزمگه خوار بگذاشتند
Супурданд лашкари ҳамаи зери пой
سپردند لشکر همه زیر پای
з ҳиндӯ намонданд лашкар ба ҷой
ز هندو نماندند لشکر به جای
Фиканданду гаштанду хстнди шан
فکندند و گشتند و خستند شان
Гирифтанду бурданду бастандашон
گرفتند و بردند و بستندشان
Аз эшон басӣ хоста ёфтанд
از ایشان بسی خواسته یافتند
Чу дар ҷустан ном бишитофтанд
چو در جستن نام بشتافتند
зи асбу зи дебо ва дару гуҳар
ز اسب و ز دیبا و در و گهر
зи пелу зи тахту зи тоҷу камар
ز پیل و ز تخت و ز تاج و کمر
Ба ғорат ҳар он чиз ҳар кас ки дошт
به غارت هر آن چیز هر کس که داشت
Фаромарз яксар ба эшон гузошт
فرامرز یکسر به ایشان گذاشت
Шаб омад ба хуррами дилии бозгашт
شب آمد به خرم دلی بازگشت
Абои бахти фархундаи дмсози гашт
ابا بخت فرخنده دمساز گشت
Чунинаст ойини ҷангу набард
چنین است آیین جنگ و نبرد
Сиррӣ бар сипеҳру сиррии зери гирд
سری بر سپهر و سری زیر گرد
Гуҳӣ шодкомӣ диҳад гоҳи ранҷ
گهی شادکامی دهد گاه رنج
Буд шодӣу ранҷ ҳар ду сипанҷ
بود شادی و رنج هر دو سپنج
Чу бар мард сар хоҳад омад замон
چو بر مرد سر خواهد آمد زمان
Нахоҳад ба гетии бадани ҷовдон
نخواهد به گیتی بدن جاودان
Ҳамон ба ки бо ном некӯ равад
همان به که با نام نیکو رود
Ба мардии зи гетӣ беоҳӯ равад
به مردی ز گیتی بی آهو رود
Вази он сӯ чу ҳиндӯи сипаҳ бар шикаст
وز آن سو چو هندو سپه بر شکست
Кас аз номдорон ҳиндӯ нараст
کس از نامداران هندو نرست
Бузургии абои сӣ ҳазор аз сарон
بزرگی ابا سی هزار از سران
Абои пел ва бо теғу гурзу камон
ابا پیل و با تیغ و گرز و کمان
Гурезон шуд аз мҳрки бади нажод
گریزان شد از مهرک بد نژاد
Биёмад бар рои некӯи ниҳод
بیامد بر رای نیکو نهاد