Чу бонӯ дар он ҷанг пайкор дид
چو بانو در آن جنگ پیکار دید
Ҷаҳон бар ҷаҳони байни худ тор дид
جهان بر جهان بین خود تار دید
Бинолед аз дил ба парвардгор
بنالید از دل به پروردگار
К-эии холиқу розиқи мӯру мор
کای خالق و رازق مور و مار
Ба покӣу зотӣ ба яктои яке
به پاکی و ذاتی به یکتا یکی
Ки гетӣ надидаст ҳамтои яке
که گیتی ندیدست همتا یکی
Ба қадар ва ба эъзози пайғамбарон
به قدر و به اعزاز پیغمبران
Ки ҳастанд дар роҳи дайни сарварон
که هستند در راه دین سروران
Ки душман насозӣ ба мо шодмон
که دشمن نسازی به ما شادمان
Наёрӣ шикасти андари ин дудмон
نیاری شکست اندر این دودمان
Бигуфт ину сари панҷаи зӯрманд
بگفت این و سر پنجه زورمند
Ба як зӯри бигусасти хами каманд
به یک زور بگسست خم کمند
Писари теғ дар даст чун пели маст
پسر تیغ در دست چون پیل مست
Ба тарк падар ронад шамшери даст
به ترک پدر راند شمشیر دست
Чу рустам чунон дид он дастбурд
چو رستم چنان دید آن دستبرد
Давони дасти соиди сӯии теғи барад
دوان دست ساعد سوی تیغ برد
Ба соиди дами теғи бонўгшсб
به ساعد دم تیغ بانوگشسب
Нигаҳ дошт бабр беонаш зи даст
نگه داشت ببر بیانش ز دست
Вагарна ба фарқаши бкрдии гузар
وگرنه به فرقش بکردی گذر
Ки бибаредӣ аз фарқ ӯ то камар
که ببریدی از فرق او تا کمر
Ниқоби зира чун зи ҳам бар дарид
نقاب زره چون ز هم بر درید
Сар ва рӯй рустам биёмад падед
سر و روی رستم بیامد پدید
зи шарми падари теғ аз дасти хеш
ز شرم پدر تیغ از دست خویش
Биндохти бонӯи сроФкнди пеш
بینداخت بانو سرافکند پیش
Фаромарз чун рӯй рустам бидид
فرامرز چون روی رستم بدید
Сиришкаши зи мижгон ба рухи брчкид
سرشکش ز مژگان به رخ برچکید
Ба рустам бигуфто чаҳ ном оварӣ
به رستم بگفتا چه نام آوری
Ки дорӣ ба фарзанди худ доварӣ
که داری به فرزند خود داوری
На мардӣаст фарзанд кардани забун
نه مردیست فرزند کردن زبون
Ба фарзанд шояд шудани раҳнамӯн
به فرزند شاید شدن رهنمون
Бигуфтам ба киштии зи болоу паст
بگفتم به کشتی ز بالا و پست
Наёрад касе дасти ман зери даст
نیارد کسی دست من زیر دست
Кунун паст кардем хӯни хоки роҳ
کنون پست کردیم خون خاک راه
Азин нестат пеши яздони гуноҳ
ازین نیستت پیش یزدان گناه
Бихандед рустам бигуфт эй писар
بخندید رستم بگفت ای پسر
Шудӣ сарфароз киону маон бар сар
شدی سرفراز کهان و مهان بر سر
Набошӣ дигар зери даст касе
نباشی دگر زیر دست کسی
Агар чаҳ зердаст бошад басӣ
اگر چه زیردست باشد بسی
Шуморо чаҳ андеша аз душман аст
شما را چه اندیشه از دشمن است
Худоатони нигаҳдори ҷон дар тан аст
خداتان نگهدار جان در تن است
Шуморо супурдам ба парвардгор
شما را سپردم به پروردگار
Ба майдони ҷанг ва ба дашти шикор
به میدان جنگ و به دشت شکار
Шуморо з душман набошад газанд
شما را ز دشمن نباشد گزند
Сар душман оред дар зери банд
سر دشمن آرید در زیر بند
Здшмни дилам буд зору нижанд
زدشمن دلم بود زار و نژند
Чу дидам шуморо набошад газанд
چو دیدم شما را نباشد گزند
Бигуфт ин ва бигирифташон дар канор
بگفت این و بگرفتشان در کنار
Ба шодӣ гирифтанд аз ғмгсор
به شادی گرفتند از غمگسار
Биёмад ба наздик ӯ золи зар
بیامد به نزدیک او زال زر
зи шодӣ ба кайвони расониди сар
ز شادی به کیوان رسانید سر
Бабўсед рӯй фаромарзи шер
ببوسید روی فرامرز شیر
Нишастанд шодон дар он обгир
نشستند شادان در آن آبگیر
Бихӯраданд чизе ва дам барзаданд
بخوردند چیزی و دم برزدند
Дамӣ бар лаби хушк нам барзаданд
دمی بر لب خشک نم برزدند
Вази онҷо ба шодӣ ба шаҳр омаданд
وز آنجا به شادی به شهر آمدند
Вази ин достони достон ҳо заданд
وز این داستان داستان ها زدند
Яке рӯзи бонӯии гирди далер
یکی روز بانوی گرد دلیر
Бигуфт бо фаромарзи солори шер
بگفت با فرامرز سالار شیر
Биё то ба саҳроӣ турон шавем
بیا تا به صحرای توران شویم
Ду рӯза бар он бум сайдӣ кунем
دو روزه بر آن بوم صیدی کنیم
Фаромарз гуфташ ки эй сарфароз
فرامرز گفتش که ای سرفراز
Ҳамон сози базм кабобӣ бисоз
همان ساز بزم کبابی بساز
Бпўиим бо тоҷу тахту нигин
بپوییم با تاج و تخت و نگین
Абои харгаҳии сабзу дебои чин
ابا خرگهی سبز و دیبای چین
Ки ин хайма бошад ба олами нишон
که این خیمه باشد به عالم نشان
Зиноами Таҳамтани сари саракашон
زنام تهمتن سر سرکشان