Мҳорк чу тираи шаб андар расед

مهارک چو تیره شب اندر رسید

зи гардони ҳиндӣ саворӣ надид

ز گردان هندی سواری ندید

Ҷаҳони пеши чашми андараши тираи гашт

جهان پیش چشم اندرش تیره گشت

зи кори замонаи сараши хираи гашт

ز کار زمانه سرش خیره گشت

Бидон тираи шаб дар гурезон бирафт

بدان تیره شب در گریزان برفت

Сӯии роҳи Кашмӣри пўииди тафт

سوی راه کشمیر پویید تفت

Саропардау хайма онҷо бимонад

سراپرده و خیمه آنجا بماند

Шаби тира бо вижгонш баранд

شب تیره با ویژگانش براند

Чу шаб рӯз шуд танги бастаи миён

چو شب روز شد تنگ بسته میان

Савории тилоияи зи эрониён

سواری طلایه ز ایرانیان

Биёмад бар паҳлавон боз гуфт

بیامد بر پهلوان باز گفت

Ҳувайдо бадв гуфт роз наҳуфт

هویدا بدو گفت راز نهفت

Ки душман гурезон шудаст аз ?бирт

که دشمن گریزان شدست از برت

Битарсед аз ҷони гзои ханҷарат

بترسید از جان گزا خنجرت

Сипаҳбади яке достон кард ёд

سپهبد یکی داستان کرد یاد

Ки аз пеши мо душмани бднжод

که از پیش ما دشمن بدنژاد

Чу кушта набошад гурезанда ба

چو کشته نباشد گریزنده به

Гурезандаи хасм аз стиздндаҳ ба

گریزنده خصم از ستیزدنده به

Бифармуд пас гирди ширўӣ ро

بفرمود پس گرد شیروی را

Диловари савори ҷаҳонҷӯй ро

دلاور سوار جهانجوی را

Бидон то бибандад бидон кини камар

بدان تا ببندد بدان کین کمر

Равад аз паии душмани хираи сар

رود از پی دشمن خیره سر

Намонад ки ором гирад ба роҳ

نماند که آرام گیرد به راه

Ба ханҷар кунад рӯз бар ваии сиёҳ

به خنجر کند روز بر وی سیاه

Мабодо сипоҳ оварад ногаҳон

مبادا سپاه آورد ناگهان

Бадв бозгардад саросари ҷаҳон

بدو بازگردد سراسر جهان

Бидодаш зи гарданкашони даҳ ҳазор

بدادش ز گردنکشان ده هزار

Саворони ҷанговару кӣнаи соз

سواران جنگ آور و کینه ساز

Ба май дасти бурданд бо шоҳи ҳинд

به می دست بردند با شاه هند

Ба шодӣ нишастанд бар гоҳи санад

به شادی نشستند بر گاه سند

Гирифтанд бар ҷои шамшери ҷом

گرفتند بر جای شمشیر جام

Ҳаме бода хӯрданд аз ҷоми ком

همی باده خوردند از جام کام

Ба мағзи сипеҳри андроФтоди ҷӯш

به مغز سپهر اندرافتاد جوش

зи овози ромишгару бонги нӯш

ز آواز رامشگر و بانگ نوش

Бад-ӣни гӯнаи як ҳафта шодон бихӯрад

بدین گونه یک هفته شادان بخورد

Гуҳӣ гӯр зад гоҳ нахҷӣр кард

گهی گور زد گاه نخجیر کرد

Ту низ эй бародар бубахш ва бихӯр

تو نیز ای برادر ببخش و بخور

Ки бахшиш ҷавонӣаст зии раҳгузар

که بخشش جوانیست زی رهگذر

Махӯр ғам ки чун бар сар ояд замон

مخور غم که چون بر سر آید زمان

Чаҳ ғамгини гуҳи марг ва чаҳ шодмон

چه غمگین گه مرگ و چه شادمان

Сари ҳафта зон ҷо сипаҳ барграфт

سر هفته زان جا سپه برگرفت

Сӯии шаҳри қнўҷ раҳ барграфт

سوی شهر قنوج ره برگرفت

Ҳама роҳ тозон ба нахҷӣри гӯр

همه راه تازان به نخجیر گور

зи тираши дили шери пари шару шӯр

ز تیرش دل شیر پر شر و شور

Взони сӯии ширў чу шери жён

وزآن سوی شیرو چو شیر ژیان

Ҳаме рафт бар сони тир аз камон

همی رفت بر سان تیر از کمان

Чу бо шаҳри Кашмӣр наздик шуд

چو با شهر کشمیر نزدیک شد

Ҷаҳон бар бидонадяш торик шуд

جهان بر بداندیش تاریک شد

Мҳорки зи лашкар бар афрохт сар

مهارک ز لشکر بر افراخت سر

Яке лашкарӣ дид пархошгар

یکی لشکری دید پرخاشگر

Ба пеши андаруни меҳтарии сарфароз

به پیش اندرون مهتری سرفراز

Далерон ба кин чанг карда дароз

دلیران به کین چنگ کرده دراز

Ҷаҳон тира шуд пеши чашмаш ба ранг

جهان تیره شد پیش چشمش به رنگ

Надид он замони ҳеҷ ҷои диранг

ندید آن زمان هیچ جای درنگ

Ҳамеи тохт то шаҳри Кашмӣри зуд

همی تاخت تا شهر کشمیر زود

Бирафт андари он шаҳри кӯи мейр буд

برفت اندر آن شهر کو میر بود

Сабк бар дар шаҳри саф бар кашид

سبک بر در شهر صف بر کشید

Ба сарнайзау гурз ва ханҷар кашид

به سرنیزه و گرز و خنجر کشید