Сипаҳро барангехти ширўии гирд
سپه را برانگیخت شیروی گرد
Бар эшон ҳам аз гирди раҳи ҳамлаи барад
بر ایشان هم از گرد ره حمله برد
Бузад бар сипоҳи мҳорки сипоҳ
بزد بر سپاه مهارک سپاه
Яке равад хӯн хост зоўрдгоаҳ
یکی رود خون خاست زآوردگاه
Сипаҳро ба як ҳамла аз ҷои бикунад
سپه را به یک حمله از جا بکند
Ба дарвоза шаҳрашон дарфиканд
به دروازه شهرشان درفکند
Фаровони зи ҳиндӯи сипаҳ кушта шуд
فراوان ز هندو سپه کشته شد
зи кушта дар шаҳр чун пушта шуд
ز کشته در شهر چون پشته شد
Мҳорк чу афканди худро ба шаҳр
مهارک چو افکند خود را به شهر
зи бешии намӯдан ғам омадаш баҳр
ز بیشی نمودن غم آمدش بهر
Бибастанд дарвозаи шаҳри танг
ببستند دروازه شهر تنگ
зи бора фаровон баборед санг
ز باره فراوان ببارید سنگ
Сипаҳдори шери яли номҷўӣ
سپهدار شیر یل نامجوی
Надид истодан ба дарвоза рӯй
ندید ایستادن به دروازه روی
Сипоҳ аз дар шаҳр берун кашид
سپاه از در شهر بیرون کشید
Биёмад сӯии дашт ва ҳомӯн кашид
بیامد سوی دشت و هامون کشید
Кас аз шаҳр берун наомад ба ҷанг
کس از شهر بیرون نیامد به جنگ
Ба мардӣ наҷустанд ва ҳам ному нанг
به مردی نجستند و هم نام و ننگ
Хирадманди ширўии озодаи мард
خردمند شیروی آزاده مرد
Ба сӯии фаромарзи ял нома кард
به سوی فرامرز یل نامه کرد
Нависандаро хонд наздики худ
نویسنده را خواند نزدیک خود
Бадв гуфт эй мӯбади пари хирад
بدو گفت ای موبد پر خرد
Чунон чун сазои ҷаҳони паҳлавон
چنان چون سزای جهان پهلوان
Яке нома банавис дар дами равон
یکی نامه بنویس در دم روان
Нахустин ки бар нома биниҳод даст
نخستین که بر نامه بنهاد دست
Сари нома бар ном яздон бибаст
سر نامه بر نام یزدان ببست
Азони пас фаровон ситоиш гирифт
ازآن پس فراوان ستایش گرفت
Фаромарзи ялро ниёйиш гирифт
فرامرز یل را نیایش گرفت
Ба ҷанги мҳорк ба рӯзи нахуст
به جنگ مهارک به روز نخست
Ба дарвозаи шаҳри кӯи роҳи ҷуст
به دروازه شهر کو راه جست
Кунун шаҳр Кашмӣр дорад ҳисор
کنون شهر کشمیر دارد حصار
Надорад ҳамеи мояи корзор
ندارد همی مایه کارزار
Ман айдун дар шаҳр дорам нишаст
من ایدون در شهر دارم نشست
Магари бад сгол оядам пеши даст
مگر بد سگال آیدم پیش دست
Агар рой бинад ҷаҳони паҳлавон
اگر رای بیند جهان پهلوان
Сӯии шаҳри Кашмӣри печади Аннан
سوی شهر کشمیر پیچد عنان
Ки ман дргмонм ки дар шаҳри чин
که من درگمانم که در شهر چین
Пар аз лашкару пар силаҳ гузин
پر از لشکر و پر سلاح گزین
Бад-ӣни моя лашкар наёяд ба ҷанг
بدین مایه لشکر نیاید به جنگ
Ҳамон бум ва бар аз аду ҳаст танг
همان بوم و بر از عدو هست تنگ
Кунун бар ҳиўнии бикрдори бод
کنون بر هیونی بکردار باد
Фиристод зии гирди фаррухи нажод
فرستاد زی گرد فرخ نژاد
Вази он сӯ ба рӯзи чаҳоруми пагоҳ
وز آن سو به روز چهارم پگاه
Чу хуршед аз гирд шуд лоҷувард
چو خورشید از گرد شد لاجورد
Буруни барад аз шаҳри мардони кор
برون برد از شهر مردان کار
Сӯии разми ширўи даҳ ва ду ҳазор
سوی رزم شیرو ده و دو هزار
Сипаҳдори ширўӣ бо ҳушу ҳонг
سپهدار شیروی با هوش و هنگ
Шитобаш биёмад ба ҷои диранг
شتابش بیامد به جای درنگ
Чунон дон ки солор бо ҳушу тоб
چنان دان که سالار با هوش و تاب
Куҷои боздонди диранг аз шитоб
کجا بازداند درنگ از شتاب
Ба ҳушии шикебу ҷавонии хирад
به هوشی شکیب و جوانی خرد
Сари бахти душман ба чанг оварад
سر بخت دشمن به چنگ آورد
Бад-ӣни сони ҳаме буд ширўии гирд
بدین سان همی بود شیروی گرد
Сипаҳро ба тезии сӯии каси набард
سپه را به تیزی سوی کس نبرد
Валикини баробар сафӣ баркашид
ولیکن برابر صفی برکشید
Бидон то ки душман ба ҷо оваред
بدان تا که دشمن به جا آورید
Набӯдаш мари он размро орзӯӣ
نبودش مر آن رزم را آرزوی
Магари паҳлавон дар расад андрўӣ
مگر پهلوان در رسد اندروی
Вази он сӯи фаромарз бо рои ҳинд
وز آن سو فرامرز با رای هند
Биёмад ба қнўҷ аз роҳи санад
بیامد به قنوج از راه سند
Ба шаҳр андар оварад рои барин
به شهر اندر آورد رای برین
Чунон чун сазо буд бо офарин
چنان چون سزا بود با آفرین
Ба мардяш бинишонад бар тахти оҷ
به مردیش بنشاند بر تخت عاج
Ниҳодаш ба сар бар дили афрӯзи тоҷ
نهادش به سر بر دل افروز تاج
Мусаххар шудаш буми Ҳиндӯстон
مسخر شدش بوم هندوستان
Бирав рост шуд малики ҷодўстон
برو راست شد ملک جادوستان
Ба ромиш нишастанд бо Фрҳӣ
به رامش نشستند با فرهی
Броростаҳи базми шоҳаншаҳӣ
برآراسته بزم شاهنشهی
Шабу рӯз бо гӯру нахҷӣр ва май
شب و روز با گور و نخجیر و می
Ҳама шодмонӣ фиканданд пай
همه شادمانی فکندند پی
Фиристода Эй кард ширў ба шаб
فرستاده ای کرد شیرو به شب
Ба назд фаромарз шуд бо адаб
به نزد فرامرز شد با ادب
Чу он номаро бар фаромарз дод
چو آن نامه را بر فرامرز داد
Сипаҳбади равонӣ ба хонанда дод
سپهبد روانی به خواننده داد
зи ширў чу огоҳ шуд паҳлавон
ز شیرو چو آگاه شد پهلوان
зи ромиши сӯй ҷанг шуд дар замон
ز رامش سوی جنگ شد در زمان
Набояд ки бо ромиш ва равад ва май
نباید که با رامش و رود و می
Нишинад варо душман ояд зи пай
نشیند ورا دشمن آید ز پی
Бидон гуҳ нишин хурраму шодмон
بدان گه نشین خرم و شادمان
Ки набӯд зи гетӣ ба душмани нишон
که نبود ز گیتی به دشمن نشان
Ҳмонгаҳ бифармуд то кӯси ҷанг
همانگه بفرمود تا کوس جنگ
Бибастанд бар асб ва бар пели танг
ببستند بر اسب و بر پیل تنگ
Чу омад ба гӯши сипаҳи бонги кӯс
چو آمد به گوش سپه بانگ کوس
Шуд аз гирди рухсори меҳри обнӯс
شد از گرد رخسار مهر آبنوس
Чу шбрнги маи лаъл дар зин кашид
چو شبرنگ مه لعل در زین کشید
Дар абрӯи зи хашми андарун чин кашид
در ابرو ز خشم اندرون چین کشید
Ҳаме ронад рӯзу шубон бо шитоб
همی راند روز و شبان با شتاب
Чу андари ҳавои мурғу моҳӣ дар об
چو اندر هوا مرغ و ماهی در آب
зи манзили шабонгаҳ чу бардоштӣ
ز منزل شبانگه چو برداشتی
Ду манзили зи як рӯзи бгзоштӣ
دو منزل ز یک روز بگذاشتی
Чунон дар шаб тира кардӣ гузар
چنان در شب تیره کردی گذر
Ки аз номдаҳ рӯз рафтӣ ба дар
که از نامده روز رفتی به در
Ҳамеи тохти зини гӯнаи шери жён
همی تاخت زین گونه شیر ژیان
Нахурд ва нёсуд рӯзу шубон
نخورد و نیاسود روز و شبان
Чу танг андар омад ба ширўии гирд
چو تنگ اندر آمد به شیروی گرد
Ҳам аз гирди раҳ бар адуи ҳамлаи барад
هم از گرد ره بر عدو حمله برد