Дар он рӯзи ширў чу шери жён
در آن روز شیرو چو شیر ژیان
Ба разми андарун буд бо ҳиндӯон
به رزم اندرون بود با هندوان
Сипоҳи мҳорк чу мӯру малах
سپاه مهارک چو مور و ملخ
Кашида дар он дашти Кашмӣри нах
کشیده در آن دشت کشمیر نخ
Басӣ кушта гашта зи эрониён
بسی کشته گشته ز ایرانیان
Ялонро аз он ҷанг омад зиён
یلان را از آن جنگ آمد زیان
Пароканда гашта саворони ҷанг
پراکنده گشته سواران جنگ
Раҳо карда якбораи номӯсу нанг
رها کرده یکباره ناموس و ننگ
Ба сирии расидаи ялон аз набард
به سیری رسیده یلان از نبرد
Гурезанда ва гашта саҳрои навард
گریزنده و گشته صحرا نورد
Яли пари маниши меҳтари номҷўӣ
یل پر منش مهتر نامجوی
Диловари фаромарзи прхошҷўӣ
دلاور فرامرز پرخاشجوی
Ба ногоҳ худро барояшон фиканд
به ناگاه خود را برایشان فکند
Ба як ҳамла аз ҷоишони брбкнд
به یک حمله از جایشان بربکند
Ба дасти андаруни теғ чун пели маст
به دست اندرون تیغ چون پیل مست
Ҳамеи кишти ҳиндӣ ва мекард паст
همی کشت هندی و می کرد پست
зи ханҷар ба гурзи гарони баради чанг
ز خنجر به گرز گران برد چنگ
Баборед чун кӯҳ бар марди санг
ببارید چون کوه بر مرد سنگ
Чу ӯ гурзи бигузорадӣ бар гуруҳ
چو او گرز بگذاردی بر گروه
з сахтӣ шудӣ гови моҳии сутӯҳ
ز سختی شدی گاو ماهی ستوه
Сипаҳро бидон сӯи зи ҳам бар дарид
سپه را بدان سو ز هم بر درید
Ки пӯру падар ҳамдигарро надид
که پور و پدر همدگر را ندید
Надонист ширўии гардани фароз
ندانست شیروی گردن فراز
Ки он шери дили меҳтари рзмсоз
که آن شیر دل مهتر رزمساز
Раседаст ва ин ҷангу пайкор аз ӯст
رسیدست و این جنگ و پیکار از اوست
Парокандаи душмани з оҳанг ӯст
پراکنده دشمن ز آهنگ اوست
Шигифт омадаш гуфт зини сони савор
شگفت آمدش گفت زین سان سوار
Ба гетӣ надидам дигар номи дор
به گیتی ندیدم دگر نام دار
Магармон ба ёрӣ сурӯш омадаст
مگرمان به یاری سروش آمدست
Ки дар кӣна пўлодпўш омадаст
که در کینه پولادپوش آمدست
Дар ин буд ногоҳ аз паҳлавон
در این بود ناگاه از پهلوان
Яке наъра омад чу шери жён
یکی نعره آمد چو شیر ژیان
Ба ширўӣ гуфт эй гӯи номҷўӣ
به شیروی گفت ای گو نامجوی
зи кшмирёнт чаҳ омад ба рӯй
ز کشمیریانت چه آمد به روی
Бакӯш ин замон эй яли номдор
بکوش این زمان ای یل نامدار
Бидон то барорам аз эшон дамор
بدان تا برآرم از ایشان دمار
Чу ширўии бонг сипаҳбад шунид
چو شیروی بانگ سپهبد شنید
зи асб андар омад ба сар ӯ давид
ز اسب اندر آمد به سر او دوید
Ба шодӣ бабўсед рӯй замин
به شادی ببوسید روی زمین
Басӣ кард бар паҳлавони офарин
بسی کرد بر پهلوان آفرین
Вази он пас ба эрониён шуд хабар
وز آن پس به ایرانیان شد خبر
Ки шери жёни гирди прхошхр
که شیر ژیان گرد پرخاشخر
Раседаст ва бар ҳам шикастаи сипоҳ
رسیدست و بر هم شکسته سپاه
Ба кайвони расонидаи гирди сипоҳ
به کیوان رسانیده گرد سپاه
Чу эрониёни номи солори хеш
چو ایرانیان نام سالار خویش
Шуниданд якбораи рафтанди пеш
شنیدند یکباره رفتند پیش
Кашиданд шамшеру гурзи гарон
کشیدند شمشیر و گرز گران
Замини гашти Ҷайҳуни зи хӯни сарон
زمین گشت جیحون ز خون سران
Чунон лашкар афтод дар икдгр
چنان لشکر افتاد در یکدگر
Ки кӯҳу замини гашти зеру зибр
که کوه و زمین گشت زیر و زبر
зи ҳиндӯ ба ханҷари басӣ кушта шуд
ز هندو به خنجر بسی کشته شد
Ҳамон зиндаро рӯз баргашта шуд
همان زنده را روز برگشته شد
зи кушта ба ҳар ҷо барофтода кӯҳ
ز کشته به هر جا برافتاده کوه
зи шамшерашони кӯҳу саҳрои сутӯҳ
ز شمشیرشان کوه و صحرا ستوه