Мҳорк чу дид он сипоҳи набард

مهارک چو دید آن سپاه نبرد

Гризо шуд оҳанг дарвоза кард

گریزا شد آهنگ دروازه کرد

Ҳамеи хости кон шаҳр созад ҳисор

همی خواست کان شهر سازد حصار

Магар руста гардад аз он гиру дор

مگر رسته گردد از آن گیر و دار

зи кораш касе бо фаромарз гуфт

ز کارش کسی با فرامرز گفت

Сипаҳдор аз ин қиссаи андари шигифт

سپهدار از این قصه اندر شگفت

Аннанро ба ҷанг фаромарз дод

عنان را به جنگ فرامرز داد

Битозед ва шуд аз паии бднжод

بتازید و شد از پی بدنژاد

Чунон шуд ки бигузашт азуи номдор

چنان شد که بگذشت ازو نامدار

Сар роҳ бигирифт шери шикор

سر راه بگرفت شیر شکار

Мҳорк чу танг андар омад ба рӯй

مهارک چو تنگ اندر آمد به روی

Броўихт бо ӯ яли ҷангҷӯӣ

برآویخت با او یل جنگجوی

Синонро ҳмонгаҳ бирав кард рост

سنان را همانگه برو کرد راست

Хурӯш аз савори диловари бхост

خروش از سوار دلاور بخاست

Бузади найза бар пушти асби набард

بزد نیزه بر پشت اسب نبرد

Ба зер андар оварад ӯро ба гирд

به زیر اندر آورد او را به گرد

Ҳмидўн ба найзаи броФрохтш

همیدون به نیزه برافراختش

Чу бар боби зани мурғи бардошташ

چو بر باب زن مرغ برداشتش

Чу савганд ёд омадаш дар замон

چو سوگند یاد آمدش در زمان

Задаш бар замини ҳамчуи кӯҳи гарон

زدش بر زمین همچو کوه گران

Синон аз рӯонаш баровард дӯд

سنان از روانش برآورد دود

Ту гуфтӣ мҳорк ба гетӣ набӯд

تو گفتی مهارک به گیتی نبود

Чунинаст кирдори ин тези гирд

چنین است کردار این تیز گرد

Яке тоҷ бахшад яке дори барад

یکی تاج بخشد یکی دار برد

Хирадманди андари ҷаҳон дил набаст

خردمند اندر جهان دل نبست

Ки охири зуд бе гумонаши зи даст

که آخر زود بی گمانش ز دست

Мҳорк чу шуд куштау нопадид

مهارک چو شد کشته و ناپدید

Хабар зу ба шаҳр бузургон расед

خبر زو به شهر بزرگان رسید

Яке анҷумани номдорони шаҳр

یکی انجمن نامداران شهر

Касеро куҷо аз хирад буд баҳр

کسی را کجا از خرد بود بهر

Ба зинҳори пеш сипаҳбад шуданд

به زنهار پیش سپهبد شدند

Ба рои ҳшиўор ва бихарад шуданд

به رای هشیوار و بخرد شدند

Ба зорӣ бигуфтанд бо паҳлавон

به زاری بگفتند با پهلوان

Ки эй ширдили меҳтари Комрон

که ای شیردل مهتر کامران

Ту доне ки мо сахт бечора ем

تو دانی که ما سخت بیچاره ایم

Ҳама бар тани худ ситамкора ем

همه بر تن خود ستمکاره ایم

Бибахшоу тарсони шӯ аз рӯзгор

ببخشا و ترسان شو از روزگار

Мабош эмин аз чархи носозгор

مباش ایمن از چرخ ناسازگار

Ки гоҳят шодӣ диҳад гоҳи ғам

که گاهیت شادی دهد گاه غم

Гуҳӣ дод пеш оварад гуҳи ситам

گهی داد پیش آورد گه ستم

Фаромарз бишуниду бнўохтшон

فرامرز بشنید و بنواختشان

Ба хӯбии ҳама кор барсохташон

به خوبی همه کار برساختشان

Яке ҳиндӯӣ буд номаши тҳўн

یکی هندوی بود نامش تهون

Ки аз рой ӯ шери гаштии забун

که از رای او شیر گشتی زبون

Варо кард бар шаҳри Кашмӣри шоҳ

ورا کرد بر شهر کشمیر شاه

Баровард номи бузургӣ ба моҳ

برآورد نام بزرگی به ماه

Ду ҳафта дар он марзи бади шодком

دو هفته در آن مرز بد شادکام

Шабу рӯз бо бода ва раваду ҷом

شب و روز با باده و رود و جام

Вази он ҷо ба қнўҷ шуд бо сипоҳ

وز آن جا به قنوج شد با سپاه

Ба шоҳӣ ба сар бар ниҳодаи кулоҳ

به شاهی به سر بر نهاده کلاه

Пазира шудаш бо бузургони хеш

پذیره شدش با بزرگان خویش

Абои кӯсу пелони зондозаҳ беш

ابا کوس و پیلان زاندازه بیش

Набераи занони ҳафт манзил ба роҳ

نبیره زنان هفت منزل به راه

Бирафтанд пеши яли рзмхўоаҳ

برفتند پیش یل رزمخواه

Чу рӯй фаромарзи ялро бидид

چو روی فرامرز یل را بدید

Пиёда шуд ва офарин густаред

پیاده شد و آفرین گسترید

Бузургони зосбон фурӯд омаданд

بزرگان زاسبان فرود آمدند

Забонҳо ҳамаи пар дуруд омаданд

زبان ها همه پر درود آمدند

Сипаҳбад фурӯд омад аз борагӣ

سپهبد فرود آمد از بارگی

Чу бо ҳам расиданди якборагӣ

چو با هم رسیدند یکبارگی

Гирифтанд мари икдгрро канор

گرفتند مر یکدگر را کنار

Нишастанд бо ромиш ва мегусор

نشستند با رامش و میگسار

Ба шодӣ бар эшон гузар кард рӯз

به شادی بر ایشان گذر کرد روز

Чу дар ки ниҳони гашт гетӣ фурӯз

چو در که نهان گشت گیتی فروز

Бихуфтанд хуррам беандӯҳу дард

بخفتند خرم بی اندوه و درد

Чу хуршед бар гунбади лоҷувард

چو خورشید بر گنبد لاجورد

з шодӣ биёрост гетӣ ба ранг

ز شادی بیاراست گیتی به رنگ

зи рангаши ҳама кӯҳ шуд лолаи ранг

ز رنگش همه کوه شد لاله رنگ

Нишастанд бар бораи роҳи ҷӯй

نشستند بر باره راه جوی

Сӯии шаҳр қнўҷ карданд рӯй

سوی شهر قنوج کردند روی

Ҳамаи шаҳри қнўҷ ва бероҳу роҳ

همه شهر قنوج و بی راه و راه

Бибастанд озин ба ойину гоҳ

ببستند آذین به آیین و گاه

Ба шодии сӯй боргоҳ омаданд

به شادی سوی بارگاه آمدند

Ба дили хуррам ва никхўоаҳ омаданд

به دل خرم و نیکخواه آمدند

Яке бзмгаҳи сохт рой гузин

یکی بزمگه ساخت رای گزین

Ки бар ваии ҳасади баради хулди барин

که بر وی حسد برد خلد برین

Саман барнигорон хуршед рӯй

سمن بر نگاران خورشید روی

Батон парии чеҳраи машки буи

بتان پری چهره مشک بوی

Ба ромиши ҳамаи авду соғар ба даст

به رامش همه عود و ساغر به دست

Ду наргиси ҳамаи дили рибои ним маст

دو نرگس همه دل ربا نیم مست

Ҳавои пурхурӯшу замини пари дуруд

هوا پرخروش و زمین پر درود

Ҳаме дод ноҳиди ҷонро дуруд

همی داد ناهید جان را درود

Гулу наргису сунбулу Настаран

گل و نرگس و سنبل و نسترن

Ба ҳар ҷой бар тӯдаи бади ёсуман

به هر جای بر توده بد یاسمن

Сипеҳри андари он бзмгаҳ хира монад

سپهر اندر آن بزمگه خیره ماند

Збси хуррамии ҷони ҳамеи брФшонд

زبس خرمی جان همی برفشاند

Гирифтанд ва хӯрданду гаштанди маст

گرفتند و خوردند و گشتند مست

Хуши ин зиндагонӣ гар ояд ба даст

خوش این زندگانی گر آید به دست

Бад-ӣни гӯнаи як моҳ бо коми дил

بدین گونه یک ماه با کام دل

Ббўднди шодон ба ороми дил

ببودند شادان به آرام دل

Сари маи ҷаҳон паҳлавон кард соз

سر مه جهان پهلوان کرد ساز

зи Ҳиндӯстон ончӣ ояд фароз

ز هندوستان آنچه آید فراز

зи пелу зи фирӯзау тахту тоҷ

ز پیل و ز فیروزه و تخت و تاج

зи дебоу атласи ҳам аз оҷу соҷ

ز دیبا و اطلس هم از عاج و ساج

зи лؤлؤ ва аз гавҳару буии машк

ز لؤلؤ و از گوهر و بوی مشک

зи ёқӯту анбари зи кофури хушк

ز یاقوت و عنبر ز کافور خشک

Канизони Кашмӣрӣу хлхӣ

کنیزان کشمیری و خلخی

Ғуломони ма рӯй бо фаррухӣ

غلامان مه روی با فرخی

зи чинӣу ҳиндӣ ва аз барбарӣ

ز چینی و هندی و از بربری

Броростаҳи хӯбӣу бартарӣ

برآراسته خوبی و برتری

зи дору ва аз заъфарон бе ҳисоб

ز دارو و از زعفران بی حساب

зи ҳиндии ҳамаи ҷомҳо машки ноб

ز هندی همه جام ها مشک ناب

Ҳам аз теғи ҳиндӣу гурзи гарон

هم از تیغ هندی و گرز گران

зи пари мояи аспон ва аз гавҳарон

ز پر مایه اسپان و از گوهران

Ҳамон худ ва бар гстўон бе шумор

همان خود و برگستوان بی شمار

зи пелони ҷангии даҳ ва ду ҳазор

ز پیلان جنگی ده و دو هزار

Чунин боҷи Ҳиндӯстони сар ба сар

چنین باج هندوستان سر به سر

Ду сола бар шоҳи фирӯзгар

دو ساله بر شاه فیروزگر

Фиристод бо садҳазори офарин

فرستاد با صدهزار آفرین

Яли ширдил паҳлавон гузин

یل شیردل پهلوان گزین