Аз он пас ҷзирӣ ба пеш омадаш
از آن پس جزیری به پیش آمدش
Ки фарсанг аз сад ба пеш омадаш
که فرسنگ از صد به پیش آمدش
Фроснги михўондндш ба ном
فراسنگ میخواندندش به نام
Дарави хусравӣ буд бо рои вком
درو خسروی بود با رای وکام
Абои пел ва бо кӯсу ганҷу сипоҳ
ابا پیل و با کوس و گنج و سپاه
Ҳамаш номи шоҳии ҳамаш тоҷу гоҳ
همش نام شاهی همش تاج و گاه
Чу огаҳ шуд аз лашкари паҳлавон
چو آگه شد از لشکر پهلوان
Ки омад бидон марзи равшани равон
که آمد بدان مرز روشن روان
Сипоҳии брорости он номдор
سپاهی برآراست آن نامدار
Ҳамаи гирду шоистаи корзор
همه گرد و شایسته کارزار
Биоварад наздики дарёи канор
بیاورد نزدیک دریا کنار
Бидон то براردи зи душмани дамор
بدان تا برآرد ز دشمن دمار
Гӯоне ба тани ҳамчуи кӯҳи сиёҳ
گوانی به تن همچو کوه سیاه
Ҳамаи ҷангҷӯӣу ҳамаи кӣнаи хоҳ
همه جنگجوی و همه کینه خواه
зи дандони моҳӣу пели устихон
ز دندان ماهی و پیل استخوان
Ба дасти андаруни теғу гурзи гарон
به دست اندرون تیغ و گرز گران
Гуруҳеи фалохани гирифта ба даст
گروهی فلاخن گرفته به دست
Ки аз захм эшон шудӣ кӯҳи паст
که از زخم ایشان شدی کوه پست
Ба боло чу кӯҳ ва ба тани ҳамчуи бод
به بالا چو کوه و به تن همچو باد
з дев аст гуфтӣ магарашони нажод
ز دیو است گفتی مگرشان نژاد
Ба тани саҳмгин зўрмндон баданд
به تن سهمگین زورمندان بدند
Ба ҷанги андаруни пел дандон баданд
به جنگ اندرون پیل دندان بدند
Ба так дар рабудандӣ аз пушти асб
به تک در ربودندی از پشت اسب
Пиёда ба кирдори озргшсб
پیاده به کردار آذرگشسب
Чу дар дасташони аўФтодӣ касе
چو در دستشان اوفتادی کسی
Аз он пас замонишони нмондии басӣ
از آن پس زمانشان نماندی بسی
Ба дандон бикунаданд онро чу чарм
به دندان بکندند آن را چو چرم
Бхўрдндии андари замони гарми гарм
بخوردندی اندر زمان گرم گرم
Фаромарзи рустам чу омад зи об
فرامرز رستم چو آمد ز آب
Бар он ҷангу кӣнаи гирифтаи шитоб
بر آن جنگ و کینه گرفته شتاب
зи киштии баромади саросари сипоҳ
ز کشتی برآمد سراسر سپاه
Бар омад ба хуршеди гирди сипоҳ
بر آمد به خورشید گرد سپاه
Броростнд аз паии ному нанг
برآراستند از پی نام و ننگ
Гирифтанд куполу ханҷар ба чанг
گرفتند کوپال و خنجر به چنگ
Буғурред кӯс ва бинолед ноӣ
بغرید کوس و بنالید نای
Сипаҳбади барангехти лашкари зи ҷой
سپهبد برانگیخت لشکر ز جای
Бар он нараҳ девон баборед теғ
بر آن نره دیوان ببارید تیغ
Чу борони наврӯз аз тираи меғ
چو باران نوروز از تیره میغ
Сипоҳ ҷазира баровард ҷӯш
سپاه جزیره برآورد جوش
Ба мағзи сипеҳр андар омад хурӯш
به مغز سپهر اندر آمد خروش
зи санги фалохан ба эрониён
ز سنگ فلاخن به ایرانیان
зи дандони моҳӣ ва аз устихон
ز دندان ماهی و از استخوان
Замин танг шуд осмони тираи гашт
زمین تنگ شد آسمان تیره گشت
Сари сарфарозон аз он хираи гашт
سر سرفرازان از آن خیره گشت
Фалохан баборед ҳамчун тагарг
فلاخن ببارید همچون تگرگ
Ба эрониёни сангу борони марг
به ایرانیان سنگ و باران مرگ
Чу санг аз ҳаво омадӣ бар сипар
چو سنگ از هوا آمدی بر سپر
Шудӣ ҳамчуи новаки зи аспри гузар
شدی همچو ناوک ز اسپر گذر
Сипардор аз осеби санги сиёҳ
سپردار از آسیب سنگ سیاه
Ба чарх омадӣ андари овардгоҳ
به چرخ آمدی اندر آوردگاه
Бхстнд аз эрониён бе шумор
بخستند از ایرانیان بی شمار
Ба санги фалохан дар он корзор
به سنگ فلاخن در آن کارزار
Ба сахтӣ расед он сипоҳи бузург
به سختی رسید آن سپاه بزرگ
Аз он нараҳ девони гирди сутург
از آن نره دیوان گرد سترگ
Сипаҳбад чу он дид бардошти гурз
سپهبد چو آن دید برداشت گرز
Барангехти он тунди болои брз
برانگیخت آن تند بالای برز
Ба эшон ҳамеи кӯфти гурзи гарон
به ایشان همی کوفت گرز گران
Чу хоиску санадони оҳангарон
چو خایسک و سندان آهنگران
Фаровон аз он дев чеҳрон бикушт
فراوان از آن دیو چهران بکشت
Ба гурзи гарон ва ба захми дурушт
به گرز گران و به زخم درشت
Яке нараҳ девӣ биёмад буриш
یکی نره دیوی بیامد برش
Ту гуфтӣ ки бар чарх сояд сараш
تو گفتی که بر چرخ ساید سرش
Азин ҳавлнокии равони хора Эй
ازین هولناکی روان خواره ای
Джогоаҳи девӣу патёра Эй
دژآگاه دیوی و پتیاره ای
Яке устихонӣ ба дасти андарун
یکی استخوانی به دست اندرون
Ки будӣ дарозяши чли раши фузун
که بودی درازیش چل رش فزون
Броўихт бо паҳлавони ҷаҳон
برآویخت با پهلوان جهان
Биндохт бар паҳлавони устихон
بینداخت بر پهلوان استخوان
Сипар бар сар оварад гирди далер
سپر بر سر آورد گرد دلیر
Фурӯи баради чангол чун нараҳ шер
فرو برد چنگال چون نره شیر
Гирифташ камари банд ва аз зини бикунад
گرفتش کمر بند و از زین بکند
Баровардаш аз ҷо чу кӯҳи баланд
برآوردش از جا چو کوه بلند
Бузад бар заминаш чу як лухти кӯҳ
بزد بر زمینش چو یک لخت کوه
зи ду равия бар ваии назораи гуруҳ
ز دو رویه بر وی نظاره گروه
Бифармуд каз тан баридани сараш
بفرمود کز تن بریدن سرش
Фиканданд бар номвари лашкараш
فکندند بر نامور لشکرش
Дигар найза бигирифт монанди бод
دگر نیزه بگرفت مانند باد
Дар он бдмнш нараҳ девон фитод
در آن بدمنش نره دیوان فتاد
Нигаҳ кард то ҷой хусрав куҷост
نگه کرد تا جای خسرو کجاست
Ба пеш сипаҳ дидаш аз дасти рост
به پیش سپه دیدش از دست راست
Битозед то пеш хусрав расед
بتازید تا پیش خسرو رسید
Ҷаҳон шуд ба гирди андаруни нопадид
جهان شد به گرد اندرون ناپدید
Бузади найзае бар камаргоҳи ӯй
بزد نیزه ای بر کمرگاه اوی
зи зин бар гирифташ ба кирдори гӯй
ز زین بر گرفتش به کردار گوی
Биёмад дмон назд Эрони сипоҳ
بیامد دمان نزد ایران سپاه
Бияфканад он шоҳ ва кардаш табоҳ
بیفکند آن شاه و کردش تباه
Чу афканда шуд хусрав бе ҳам?ил
چو افکنده شد خسرو بی همال
Рама бе шубони гашт ва шуд поймол
رمه بی شبان گشت و شد پایمال
Ба тороҷ дод он бару бум ва раст
به تاراج داد آن بر و بوم و رست
Падар бар писар бар ҳамеи роҳи ҷуст
پدر بر پسر بر همی راه جست
Басии бадарау бардаи тахти оҷ
بسی بدره و برده تخت عاج
зи курсии заррину зарринаи тоҷ
ز کرسی زرین و زرینه تاج
Ба даст омад эрониёнро зи шаҳр
به دست آمد ایرانیان را ز شهر
Аз он разми ҳаркас басӣ ёфт баҳр
از آن رزم هرکس بسی یافت بهر
Зану кӯдакон зинҳорӣ шуданд
زن و کودکان زینهاری شدند
Ба назд сипаҳбад ба зорӣ шуданд
به نزد سپهبد به زاری شدند
Фаромарз яксар ббхшидшон
فرامرز یکسر ببخشیدشان
зи роҳ муҳаббат навозед шан
ز راه محبت نوازید شان
Ду моҳӣ дар онҷо ба шодӣ бимонад
دو ماهی در آنجا به شادی بماند
зи моҳи сими лашкарӣ бар нишонд
ز ماه سیم لشکری بر نشاند
Якеро бар он шаҳр солор кард
یکی را بر آن شهر سالار کرد
зи киштӣ ва дарё баровард гирд
ز کشتی و دریا برآورد گرد