Ба оби андари афканд киштӣ бирафт
به آب اندر افکند کشتی برفت
Ба сӯии кҳилои бсичиди тафт
به سوی کهیلا بسیچید تفت
Кҳилои ҷзирӣ ба сони биҳишт
کهیلا جزیری به سان بهشت
Ту гуфтӣ ки ризвон дар ӯ лолаи кишт
تو گفتی که رضوان در او لاله کشت
Збси длгшоӣу зи баси хуррамӣ
زبس دلگشای و ز بس خرمی
Шудӣ зинда зу мурдаи одамӣ
شدی زنده زو مرده آدمی
Ҳамоно ки фарсанг будаш дивист
همانا که فرسنگ بودش دویست
Ки гуфтӣ бирав дар замин ҷой нест
که گفتی برو در زمین جای نیست
Збси лашкари сарву айвону боғ
زبس لشکر سرو و ایوان و باغ
Пар аз сунбулу лолаи ҳомӯну боғ
پر از سنبل و لاله هامون و باغ
Фаровони дарави гулистону сарой
فراوان درو گلستان و سرای
Ба покӣ ба сони биҳишти худоӣ
به پاکی به سان بهشت خدای
Басии мардум ва ҳар чаҳ ҳаст андрўӣ
بسی مردم و هر چه هست اندروی
Ҷаҳонӣ ба хӯбии пар аз рангу буи
جهانی به خوبی پر از رنگ و بوی
Дарави шаҳриёрии пар аз ном ва дод
درو شهریاری پر از نام و داد
Ҷавонии хирадманду фаррухи нажод
جوانی خردمند و فرخ نژاد
Чўогаҳ шуд аз лашкари сарфароз
چوآگه شد از لشکر سرفراز
Взони паҳлавони зодаи рзмсоз
وزآن پهلوان زاده رزمساز
Бузургони лашкари ҳама гирд кард
بزرگان لشکر همه گرد کرد
Пазира шуданро биёрост мард
پذیره شدن را بیاراست مرد
зи пелони ҷангии абои буқу кӯс
ز پیلان جنگی ابا بوق و کوس
Ки аз гирдашон шуд сипеҳри обнӯс
که از گردشان شد سپهر آبنوس
Табира заданд ва дамиданд ноӣ
تبیره زدند و دمیدند نای
Пазира шуданд ва кашиданд ҳои
پذیره شدند و کشیدند های
Биёмад дмон то ба дарёи канор
بیامد دمان تا به دریا کنار
зи дарёи баромади гӯи номдор
ز دریا برآمد گو نامدار
Чу бо шаҳриёр андар омад ба танг
چو با شهریار اندر آمد به تنگ
Фурӯд омад аз асби шаҳ бе диранг
فرود آمد از اسب شه بی درنگ
Ҳмидўни сипаҳбади гӯи пурҳунар
همیدون سپهبد گو پرهنر
Фурӯд омаду икдгрро ба бар
فرود آمد و یکدگر را به بر
Гирифтанд ва пурсед азуи шаҳриёр
گرفتند و پرسید ازو شهریار
зи ранҷи раҳи давр ва аз корзор
ز رنج ره دور و از کارزار
Вази онҷои ббрдш ба айвони хеш
وز آنجا ببردش به ایوان خویش
Ду моҳаш ҳаме дошт меҳмони хеш
دو ماهش همی داشت مهمان خویش
Шабу рӯзи нахҷӣру майдону гӯй
شب و روز نخجیر و میدان و گوی
Абои маи рухон ва май машки буи
ابا مه رخان و می مشک بوی
Батон парии пайкару хуби чеҳр
بتان پری پیکر و خوب چهر
Казишон дили маи бадии пари зи меҳр
کزیشان دل مه بدی پر ز مهر
Ҳамаи рӯзаи пари бодаи соғар ба даст
همه روزه پر باده ساغر به دست
Гуҳӣ буд ҳушёру гуҳи ним маст
گهی بود هشیار و گه نیم مست
Шаҳи неки дили хусрави он замин
شه نیک دل خسرو آن زمین
Кҳило ки бад чун биҳишти барин
کهیلا که بد چون بهشت برین
Збҳри парастиши камар бар миён
زبهر پرستش کمر بر میان
Шабу рӯз дар пеши эрониён
شب و روز در پیش ایرانیان
Збси хуби корӣ ва аз мардумӣ
زبس خوب کاری و از مردمی
зи никўсголӣ ва аз хуррамӣ
ز نیکوسگالی و از خرمی
Казу дид гарданкаши ширдил
کزو دید گردنکش شیردل
Замон то замони гашт аз ваии хаҷал
زمان تا زمان گشت از وی خجل
Фаромарз ӯро фаровон ситуд
فرامرز او را فراوان ستود
Ки ободи бодои марин тору пуд
که آباد بادا مرین تار و پود