Пас онгоҳ чун бахту давлат ба ҳам
پس آنگاه چون بخت و دولت به هم
Бирафтанд бо кӯсу чатру илм
برفتند با کوس و چتر و علم
Абои бозу шоҳин ва бо чарху юз
ابا باز و شاهین و با چرخ و یوز
Бирафтанд он ҳар ду яли кӣна туз
برفتند آن هر دو یل کینه توز
Шикори афканон то ба турони замин
شکار افکنان تا به توران زمین
Ки аз чархашон дил набӯдӣ ғамин
که از چرخشان دل نبودی غمین
Гузиданд сарчашмае дилпазир
گزیدند سرچشمه ای دلپذیر
Кашиданд аз он хусравонеи сарир
کشیدند از آن خسروانی سریر
Ҳамон сабзи хайма барафрохтанад
همان سبز خیمه برافراختند
Чу шерон ба нхҷиргаҳ тохтанд
چو شیران به نخجیرگه تاختند
Бикуштанд бисёр оҳӯу гӯр
بکشتند بسیار آهو و گور
Давиданд аз чашмаи наздику давр
دویدند از چشمه نزدیک و دور
з ҳар гӯна аспон барангехтанд
ز هر گونه اسپان برانگیختند
Ба оҳӯу гӯр андар овехтанд
به آهو و گور اندر آویختند
Ба шамшеру тиру камону каманд
به شمشیر و تیر و کمان و کمند
Бикуштанд бисёр ва карданд банд
بکشتند بسیار و کردند بند
Знхҷири гаштанду гаштанди боз
زنخجیر گشتند و گشتند باز
Ба наздики он хаймаи длнўоз
به نزدیک آن خیمه دلنواز
зи шабгири бонӯ ба саҳроу дашт
ز شبگیر بانو به صحرا و دشت
Фиканданд сайди андари он паҳни дашт
فکندند صید اندر آن پهن دشت
Пас онгаҳ нишастанд бо нозу нӯш
پس آنگه نشستند با ناز و نوش
Баровард ҷом аз сарои сурӯш
برآورد جام از سرای سروش
Бад-ӣн гӯна буданд то қурси меҳр
بدین گونه بودند تا قرص مهر
Фурӯ шуд дар ин коргоҳи сипеҳр
فرو شد در این کارگاه سپهر
Ба мағриб чу хуршед наздик шуд
به مغرب چو خورشید نزدیک شد
зи гирди сипаҳи рӯз торик шуд
ز گرد سپه روز تاریک شد
Чу бонӯ ба гирд андарон бингаред
چو بانو به گرد اندران بنگرید
Сипоҳӣ гарон дид комади падед
سپاهی گران دید کامد پدید
Сипоҳӣ кам ва беш то сӣ ҳазор
سپاهی کم و بیش تا سی هزار
Ҳамаи дашт аз эшон гирифтаи ғубор
همه دشت از ایشان گرفته غبار
Фаромарзи гуфто ки инҳо ки анд
فرامرز گفتا که این ها که اند
Ба наздики мо омада аз чаҳ анд
به نزدیک ما آمده از چه اند
Сипаҳдори ин лашкарони кситнд
سپهدار این لشکران کسیتند
Гузарашони бад-ӣни ҷониб аз чистанд
گذرشان بدین جانب از چیستند
Чунин дод посух ки турони сипоҳ
چنین داد پاسخ که توران سپاه
Гузинанд ҳам андарин шоҳ ро
گزینند هم اندرین شاه را
Ҳамоно дарин номдори анҷуман
همانا درین نامدار انجمن
Сипаҳдор гардӣаст шамшерзан
سپهدار گردیست شمشیرزن
Валикини ту дилро зғм давр кун
ولیکن تو دل را زغم دور کن
Ба марги сипаҳдорашон сур кун
به مرگ سپهدارشان سور کن
Аз ин хайл лашкар миндиш ҳеҷ
از این خیل لشکر میندیش هیچ
зи баси тоби нодида чандин мапӣч
ز بس تاب نادیده چندین مپیچ
Кигар кӣна варзанд мо он кунем
که گر کینه ورزند ما آن کنیم
Ки аз омаданашон пушаймон кунем
که از آمدنشان پشیمان کنیم
Кашиданд бар мураккабони танги танг
کشیدند بر مرکبان تنگ تنگ
Савора ситоданд бар азми ҷанг
سواره ستادند بر عزم جنگ
Вази он сон чу лашкар кашиданд танг
وز آن سان چو لشکر کشیدند تنگ
Бидиданд он хаймаи сабзи ранг
بدیدند آن خیمه سبز رنگ
Аннанро кашиданд турони сипоҳ
عنان را کشیدند توران سپاه
Бидон хайма карданд мардуми нигоҳ
بدان خیمه کردند مردم نگاه
Сипаҳдори бади шидаи шермард
سپهدار بد شیده شیرمرد
Чу перону ҳумону Фршидўрд
چو پیران و هومان و فرشیدورد
Чу лҳоку грсиўзи тизҷнг
چو لهاک و گرسیوز تیزجنگ
Чу клбоди висаи диловари наҳанг
چو کلباد ویسه دلاور نهنگ
Гаравӣу дмўру сипеҳрам дигар
گروی و دمور و سپهرم دگر
Ҳамон низ нстиҳни номвар
همان نیز نستیهن نامور
Дигар пилсми он гӯи шери нар
دگر پیلسم آن گو شیر نر
Дигар буд бисёр прхошхр
دگر بود بسیار پرخاشخر
Ҳамоно ки буданд ҳафтод мард
همانا که بودند هفتاد مرد
Далерону мардони рӯзи набард
دلیران و مردان روز نبرد
Дигаргуна бо ҳарякии бади дирафш
دگرگونه با هریکی بد درفش
Чу сурх ва чу сабз ва чу зарду бунафш
چو سرخ و چو سبز و چو زرد و بنفش
Аз он хаймаи шан дар дил омад наҳиф
از آن خیمه شان در دل آمد نهیب
Сари сарфарозон аз он дар нишеб
سر سرفرازان از آن در نشیب
Бигуфтанд ки имрӯз рӯз балост
بگفتند که امروز روز بلاست
Ғами афзуди азуи шодмонии бкост
غم افزود ازو شادمانی بکاست
Ҳамоно ки ин хайма рустамаст
همانا که این خیمه رستمست
Ки чун ӯ набарда ба гетӣ кам аст
که چون او نبرده به گیتی کم است
Ба азми шикори андари ин марғзор
به عزم شکار اندر این مرغزار
Камӣн карда чун шер дар раҳгузор
کمین کرده چون شیر در رهگذار
Дар ин гуфтугӯ буд турони сипоҳ
در این گفتگو بود توران سپاه
Ки он ҳар ду гирд аз пас гирди роҳ
که آن هر دو گرد از پس گرد راه
Ту гуфтӣ ба кини ҷанг соз омаданд
تو گفتی به کین جنگ ساز آمدند
Чу наздики эшон фароз омаданд
چو نزدیک ایشان فراز آمدند
Чу перон бидид он ду озргшсб
چو پیران بدید آن دو آذرگشسب
Биёмад ба наздики бонӯи гшсб
بیامد به نزدیک بانو گشسب
Бипурсед к-эии номвари саракашон
بپرسید کای نامور سرکشان
Бигӯед бо ман зиноаму нишон
بگویید با من زنام و نشان
Чаҳ номид аз хайли номи оварон
چه نامید از خیل نام آوران
Кадом аз далерону гндоўрон
کدام از دلیران و گندآوران
Фаромарз гуфт эй сронҷмн
فرامرز گفت ای سرانجمن
Манам пӯри рустами гӯи пилтан
منم پور رستم گو پیلتن
Дигар номадорӣ чу озари гшсб
دگر نامداری چو آذر گشسب
Марои хоҳару номи бонӯи гшсб
مرا خواهر و نام بانو گشسب
ШкороФкнон ҳар тараф дар гузор
شکارافکنان هر طرف در گذار
Ки ҷое гирифтем дар марғзор
که جایی گرفتیم در مرغزار
Шумо боз гуед ному нажод
شما باز گویید نام و نژاد
Ба ҷанг андар ойед ё сулҳ ва дод
به جنگ اندر آیید یا صلح و داد
Чу бишунид перони фаромарзи род
چو بشنید پیران فرامرز راد
Фурӯд омаду хокро бӯса дод
فرود آمد و خاک را بوسه داد
Ки эй паҳлавон зода сулҳаст пеш
که ای پهلوان زاده صلحست پیش
Азизед аз мардуми дида беш
عزیزید از مردم دیده بیش
Ба авлоди рустами манам чун раҳе
به اولاد رستم منم چون رهی
Туро бандаам ҳар чаҳ фармони диҳӣ
تو را بنده ام هر چه فرمان دهی
Набошад ба аз сулҳ дар роҳи дайн
نباشد به از صلح در راه دین
Ки гуяд ки нафрин ба аз офарин
که گوید که نفرین به از آفرین
Фаромарзи гуфто чаҳ номӣ ба ном
فرامرز گفتا چه نامی به نام
Ки ҳастӣ чу тӯтии ширини калом
که هستی چو طوطی شیرین کلام
Ба гуфтор некӯ бигуфтӣ сухан
به گفتار نیکو بگفتی سخن
Валикин наҳант надонам збн
ولیکن نهانت ندانم زبن
Ба посух чунин гуфт перони манам
به پاسخ چنین گفت پیران منم
Ки бар душманони шумо душманам
که بر دشمنان شما دشمنم