Хирадманди доя чу оғоз кард

خردمند دایه چو آغاز کرد

Ба хӯбӣ сухан гуфт чун соз кард

به خوبی سخن گفت چون ساز کرد

Бадв гуфт к-эии гирди густардаи ном

بدو گفت کای گرد گسترده نام

Дурудати зи хуршеду моҳи тамом

درودت ز خورشید و ماه تمام

Маи ховарии шамъ рӯй замин

مه خاوری شمع روی زمین

Сеӣ сарви Кашмӣру хуршеди чин

سهی سرو کشمیر و خورشید چین

Парии пайкару маи руху машки бӯ

پری پیکر و مه رخ و مشک بو

Самани синау нӯши лаби лола рӯй

سمن سینه و نوش لب لاله روی

Гули андому гулрангу гулнори фом

گل اندام و گلرنگ و گلنار فام

Дили оройу дилҷӯйу дилбанди ном

دل آرای و دلجوی و دلبند نام

Хирадманд бо зеб ва бо нозу шарм

خردمند با زیب و با ناز و شرم

Сухани чарбу ширину овои нарм

سخن چرب و شیرین و آوای نرم

Ки аз ҷон ба меҳри ту бирён шуда

که از جان به مهر تو بریان شده

зи меҳрати шабу рӯзи гирён шуда

ز مهرت شب و روز گریان شده

Маро гуфт рӯ назд он марди гирд

مرا گفت رو نزد آن مرد گرد

Бигӯяш ки эй шер бо дастбурд

بگویش که ای شیر با دستبرد

Аз онгаҳ ки дидам туро дар набард

از آنگه که دیدم تو را در نبرد

зи ман давр шуд хобу ором ва хӯрд

ز من دور شد خواب و آرام و خورد

Хаёли ту дар чашми ман ҷой кард

خیال تو در چشم من جای کرد

Ба якбораи дил назд ту рой кард

به یکباره دل نزد تو رای کرد

Дилами баста рӯйу мӯӣ ту шуд

دلم بسته روی و موی تو شد

Хиради рафтаи ҳуши кӯй ту шуд

خرد رفته هوش کوی تو شد

Чу чашмам бидидаст куполи ту

چو چشمم بدیدست کوپال تو

Бад-ӣни соиду бозуу ёли ту

بدین ساعد و بازو و یال تو

Нишони синон ту дорад дилам

نشان سنان تو دارد دلم

зи савдои ишқи ту по дар гулам

ز سودای عشق تو پا در گلم

Ҳамон тир каз шастат омад нахуст

همان تیر کز شستت آمد نخست

Нишона ту гуфтӣ дил ман бахаст

نشانه تو گفتی دل من بخست

Хурӯшат ҳанузам ба гӯш андар аст

خروشت هنوزم به گوش اندر است

Марои гирди асби ту чун афсар аст

مرا گرد اسب تو چون افسر است

Равонами з меҳрат даромад зи пой

روانم ز مهرت درآمد ز پای

Маро назд худ як замон раҳ намой

مرا نزد خود یک زمان ره نمای

Чу гуфтор доя раседаш ба гӯш

چو گفتار دایه رسیدش به گوش

Дили паҳлавони андромд ба ҷӯш

دل پهلوان اندرآمد به جوش

Аз он хуби пайғому овози нарм

از آن خوب پیغام و آواز نرم

Вази он хуши суханҳои бо нозу шарм

وز آن خوش سخن های با ناز و شرم

Шикеб аз дили паҳлавони даври гашт

شکیب از دل پهلوان دور گشت

зи гуфтор дар ишқи ранҷури гашт

ز گفتار در عشق رنجور گشت

Ба доя чунин гуфт к-эии меҳрбон

به دایه چنین گفت کای مهربان

Яке чора Эй кун ба равшани равон

یکی چاره ای کن به روشن روان

Ки имшаби маро назд он маи барӣ

که امشب مرا نزد آن مه بری

Ба кирдор кӯтаҳ кунӣ доварӣ

به کردار کوته کنی داوری

Гар имшаби бубинами рух ӯ ниҳон

گر امشب ببینم رخ او نهان

Туро бе ниёзии даҳум дар ҷаҳон

ترا بی نیازی دهم در جهان

Бадв гуфт доя ки эй шермард

بدو گفت دایه که ای شیرمرد

Яке аҳд бо мо бибоядат кард

یکی عهد با ما ببایدت کرد

Бирав даст нанаҳй ба кории чунон

برو دست ننهی به کاری چنان

Ки напасандад он довари доварон

که نپسندد آن داور داوران

Бад-ӣн аҳд бигирифт дасташ ба даст

بدین عهد بگرفت دستش به دست

Яке хӯрд савганд ва паймон бибаст

یکی خورد سوگند و پیمان ببست

Сабк доя бархест аз пеш ӯ

سبک دایه برخاست از پیش او

Ба мужда биёмад бар моҳи рӯ

به مژده بیامد بر ماه رو

Ки хўшнўди гашти он яли рзмсоз

که خوشنود گشت آن یل رزمساز

Ба дом омад он шери гардани фароз

به دام آمد آن شیر گردن فراز

Кунун хоҳад омад ба наздики ту

کنون خواهد آمد به نزدیک تو

Ки равшан кунад ҷони торики ту

که روشن کند جان تاریک تو

Чу бишунид духтар ба дил шод шуд

چو بشنید دختر به دل شاد شد

зи банди ғаму ғусса озод шуд

ز بند غم و غصه آزاد شد

Ба доя чунин гуфт к-эии меҳрбон

به دایه چنین گفت کای مهربان

Бророст бояд чунон чун тавон

برآراست باید چنان چون توان

Бишуд доя аз пеши он нозанин

بشد دایه از پیش آن نازنین

Биоварад ҷомаи зи дебои чин

بیاورد جامه ز دیبای چین

Сару пои он духтари длстон

سر و پای آن دختر دلستان

Биёросташ чун маи осмон

بیاراستش چون مه آسمان

Ниҳоданд пурмояи Тахтии зи зар

نهادند پرمایه تختی ز زر

Фаровон бирав дар нишондаи гуҳар

فراوان برو در نشانده گهر

Ба ҳар ҷой густарда хазу ҳарир

به هر جای گسترده خز و حریر

Бротш фишонданд машку абир

برآتش فشاندند مشک و عبیر