Чу аз кор ӯ гашти пардохта

چو از کار او گشت پرداخته

Чунон чун ббоист шуд сохта

چنان چون ببایست شد ساخته

Ҳамон доя омад бар паҳлавон

همان دایه آمد بر پهلوان

Бадв гуфт эй паҳлавони ҷаҳон

بدو گفت ای پهلوان جهان

Хиромони биё то бар дили навоз

خرامان بیا تا بر دل نواز

Ба дили хуррамӣ эй гӯи сарфароз

به دل خرمی ای گو سرفراز

Равон шуд сипаҳи дори равшани равон

روان شد سپه دار روشن روان

Абои дояи наздики он длстон

ابا دایه نزدیک آن دلستان

Чу омад бар он боргоҳи бузург

چو آمد بر آن بارگاه بزرگ

Савори фаромарзи гирди сутург

سوار فرامرز گرد سترگ

Бутӣ дид ҳамчун биҳишти барин

بتی دید همچون بهشت برین

Ки хуршед кардӣ бар ӯ офарин

که خورشید کردی بر او آفرین

Нигорӣ ки маи пеши рухсори ӯй

نگاری که مه پیش رخسار اوی

Наҳодӣ зи тшўир бар хок рӯй

نهادی ز تشویر بر خاک روی

Ҳамаи ғамзаи чашму ҳамаи чашми хоб

همه غمزه چشم و همه چشم خواب

Каёни гавҳару пурдилу пари шитоб

کیان گوهر و پردل و پر شتاب

Ду ҷаъди мусалсали шикан бар шикан

دو جعد مسلسل شکن بر شکن

Ду ориз ба кирдори гул дар чаман

دو عارض به کردار گل در چمن

Чу омад буриши меҳтари тези чанг

چو آمد برش مهتر تیز چنگ

Парӣ рух гирифташ дар оғӯши танг

پری رخ گرفتش در آغوش تنگ

Бидон гӯна бо ҳам бромихтнд

بدان گونه با هم برآمیختند

Куҷои шер бо май бёмихтнд

کجا شیر با می بیامیختند

Ббўднд бар тахти гавҳар нигор

ببودند بر تخت گوهر نگار

Гуҳии бодау гоҳи бӯсу канор

گهی باده و گاه بوس و کنار

Агар чаҳ ҳамаи кор бо соз буд

اگر چه همه کار با ساز بود

Ки бо шоҳи дилдори анбоз буд

که با شاه دلدار انباز بود

Дилаш буд ранҷур аз он доварӣ

دلش بود رنجور از آن داوری

Каз ангушти бади даври ангуштарӣ

کز انگشت بد دور انگشتری

Ҳаме гуфт бо дили гӯи сарфароз

همی گفت با دل گو سرفراز

Ки кӣ бар сар ояд шаби дербоз

که کی بر سر آید شب دیرباز

Бидон то бубинами рухи шоҳ ро

بدان تا ببینم رخ شاه را

Бихоҳам аз ӯ моҳи дилхоҳ ро

بخواهم از او ماه دلخواه را

Ббўди он шаби андар бар дилрабо

ببود آن شب اندر بر دلربا

Чу хуршеди тобони баромади зи ҷо

چو خورشید تابان برآمد ز جا

Сӯй боргаҳ шуд яли рзмхўоаҳ

سوی بارگه شد یل رزمخواه

Ба ойин биёмад ба наздики шоҳ

به آیین بیامد به نزدیک شاه

Чунин гуфт бо шоҳи к-эии никхўӣ

چنین گفت با شاه کای نیکخوی

Ба нахҷӣр меоядам орзӯӣ

به نخجیر می آیدم آرزوی

Бифармуд хусрав ки то юзу боз

بفرمود خسرو که تا یوز و باز

Биоранди гардони гардани фароз

بیارند گردان گردن فراز

Псичид бар дашту нахҷӣргоҳ

پسیچید بر دشت و نخجیرگاه

Ба кӯҳу биёбони дамодами сипоҳ

به کوه و بیابان دمادم سپاه

Бирафтанд гардони Эрони замин

برفتند گردان ایران زمین

Ба пеши андаруни паҳлуи боФрин

به پیش اندرون پهلو بافرین

Чу дар дашти тозандаи диданди гӯр

چو در دشت تازنده دیدند گور

Ба дилҳо баромад ба нахҷӣри шӯр

به دل ها برآمد به نخجیر شور

Ҳамаи бод поён барангехтанд

همه باد پایان برانگیختند

Абои гӯру оҳӯи броўихтнд

ابا گور و آهو برآویختند

Камон бар зиҳ оварад шери жён

کمان بر زه آورد شیر ژیان

Барангехти он бодпои дмон

برانگیخت آن بادپای دمان

Яке тири андар камон ронад тез

یکی تیر اندر کمان راند تیز

Чу гӯр далер омад андари ситез

چو گور دلیر آمد اندر ستیز

Бузад бар майонаш ба ду ним кард

بزد بر میانش به دو نیم کرد

Згўр ткоўр баровард гирд

زگور تکاور برآورد گرد

Дигар омадаш пеши гӯрии бузург

دگر آمدش پیش گوری بزرگ

Сипаҳдори ҷангӣ чу шери сутург

سپهدار جنگی چو شیر سترگ

Фурӯи баради чангол ва ёлаш гирифт

فرو برد چنگال و یالش گرفت

Бузад бар замини ҳамчуи кӯҳии шигифт

بزد بر زمین همچو کوهی شگفت

Ду гӯр дигар омадандаш ба пеш

دو گور دگر آمدندش به پیش

Хадангии сипаҳдори покизаи кеш

خدنگی سپهدار پاکیزه کیش

Бузад бар сарин пасини гӯри нар

بزد بر سرین پسین گور نر

Ки аз пушти он дайгарӣ шуд ба дар

که از پشت آن دیگری شد به در

Ҳамеи тохти андари биёбону кӯҳ

همی تاخت اندر بیابان و کوه

Самандаш шуд аз бас давидани сутӯҳ

سمندش شد از بس دویدن ستوه

Ба болини кӯҳӣ яке нараҳ шер

به بالین کوهی یکی نره شیر

Яке гӯр нар дид оварда зер

یکی گور نر دید آورده زیر

Хадангии ҳам андари замони номвар

خدنگی هم اندر زمان نامور

Бузад бар миёни ҳамон шери нар

بزد بر میان همان شیر نر

Бидон тири ҳам шер бар пушти гӯр

بدان تیر هم شیر بر پشت گور

Ба ҳамдигарон дӯхт омад ба шӯр

به همدیگران دوخت آمد به شور

Чиҳил гӯру оҳӯи паии икдгр

چهل گور و آهو پی یکدگر

Биндохти он паҳлуи номвар

بینداخت آن پهلو نامور

Дигар бора дид он гӯи пурҳунар

دگر باره دید آن گو پرهنر

Ки омад буриши ҳафт гӯр дигар

که آمد برش هفت گور دگر

Дарафтод дунболашон нараҳ шер

درافتاد دنبالشان نره شیر

Гуҳии тохти болои гуҳии тохти зер

گهی تاخت بالا گهی تاخت زیر

Ҳам аз ҳафт алмоси пайкони хаданг

هم از هفت الماس پیکان خدنگ

Биндохти ширжён бе диранг

بینداخت شیرژیان بی درنگ

Якояки биФкндшон бар қатор

یکایک بیفکندشان بر قطار

Назора бар ӯ бади з ҳар сӯи савор

نظاره بر او بد ز هر سو سوار

Бад-ӣни гӯна то гашти хуршеди зард

بدین گونه تا گشت خورشید زرد

Баровард аз он дашти нахҷӣри гирд

برآورد از آن دشت نخجیر گرد

зи бас тохтан чун ба сирӣ расед

ز بس تاختن چون به سیری رسید

Аннани сӯии шоҳ ҷазира кашид

عنان سوی شاه جزیره کشید

Сипаҳдору шоҳи ҷазира ба ҳам

سپهدار و شاه جزیره به هم

Бирафтанд осӯда бедарду ғам

برفتند آسوده بی درد و غم

Нишастанд зери дарахти баланд

نشستند زیر درخت بلند

Бифармуд то пешкорони раванд

بفرمود تا پیشکاران روند

Шикорӣ ки шери яли афканда буд

شکاری که شیر یل افکنده بود

Ба кӯҳ ва ба ҳомӯни пароканда буд

به کوه و به هامون پراکنده بود

Биоранди хусрав ҳама бингарад

بیارند خسرو همه بنگرد

Ҳунарҳои шери авжани пурхирад

هنرهای شیر اوژن پرخرد

Бирафтанду бурданд бо ҳам гуруҳ

برفتند و بردند با هم گروه

Фиканданд бар икдгри ҳамчуи кӯҳ

فکندند بر یکدگر همچو کوه

Бузургону шоҳи кҳилои ҳама

بزرگان و شاه کهیلا همه

Шуданд офарин хон шубону рама

شدند آفرین خوان شبان و رمه

Бихӯраданд чизеу бархестанд

بخوردند چیزی و برخاستند

Сӯии кохи шаҳ рафтан оростанд

سوی کاخ شه رفتن آراستند

Яке номдор аз бузургони шаҳр

یکی نامدار از بزرگان شهر

Каш аз мардӣу мардумӣ буд баҳр

کش از مردی و مردمی بود بهر

Хирадманду гӯяндау ёдгир

خردمند و گوینده و یادگیر

Ба чеҳраи ҷавон ва ба андешаи пер

به چهره جوان و به اندیشه پیر

Сарафроз ва бо донишу дастгоҳ

سرافراز و با دانش و دستگاه

Бар шаҳи гиромӣ ва ҳам никхўоаҳ

بر شه گرامی و هم نیکخواه

Ҳамеша бар шери дили паҳлавон

همیشه بر شیر دل پهلوان

Бадии он сарафрози равшани равон

بدی آن سرافراز روشن روان

Ба дили дӯстдори гӯи шермард

به دل دوستدار گو شیرمرد

Ба ҷони ғмгсорш ба ҳар кор кард

به جان غمگسارش به هر کار کرد

Сипаҳбади бадв роз бикшод ва гуфт

سپهبد بدو راز بگشاد و گفت

Ки эй неки дили мард бо номи ҷуфт

که ای نیک دل مرد با نام جفت

Яке кор дорам ба равшани равон

یکی کار دارم به روشن روان

Бигӯям чу бар ман туе меҳрбон

بگویم چو بر من تویی مهربان

Хирадманд гуяд ки асрори хеш

خردمند گوید که اسرار خویش

з ҳар чиз коед ?бирт кам ва беш

ز هر چیز کاید برت کم و بیش

Магӯ ҷуз ба пеши хирадманди мард

مگو جز به پیش خردمند مرد

Взўи ҷӯ ба ҳар ҳоли дармони дард

وزو جو به هر حال درمان درد

Бавижа ки худ дўсторт буд

بویژه که خود دوستارت بود

Ба ҳар неку бади ғмгсорт буд

به هر نیک و بد غمگسارت بود

Кунун бишинав эй номдори далер

کنون بشنو ای نامدار دلیر

Бидон дам ки гаштам бидон деви чир

بدان دم که گشتم بدان دیو چیر

Ду дида ба беша дарандохтам

دو دیده به بیشه درانداختم

Ҳамон духтар шоҳ бишнохтам

همان دختر شاه بشناختم

Бидидам чу хуршеди бросмон

بدیدم چو خورشید برآسمان

зи меҳраш ба ранҷи андарами ин замон

ز مهرش به رنج اندرم این زمان

Кунунгар дар ин кори ёрии диҳӣ

کنون گر در این کار یاری دهی

Марои зини ғамони растгории диҳӣ

مرا زین غمان رستگاری دهی

Бибинӣ яке чеҳраи шоҳ ро

ببینی یکی چهره شاه را

Бихоҳӣ зи баҳри ман он моҳ ро

بخواهی ز بهر من آن ماه را

Ббхшмти ҳаргуна бисёр ганҷ

ببخشمت هرگونه بسیار گنج

Нмонм ки орад касе бар ту ранҷ

نمانم که آرد کسی بر تو رنج

Бадв гуфт фарзонаи к-эии сарфароз

بدو گفت فرزانه کای سرفراز

Ҳамаи кин ба меҳр ту дорад ниёз

همه کین به مهر تو دارد نیاز

Чаҳ шоҳ ва чаҳ шаҳрӣ ва чаҳ лашкарӣ

چه شاه و چه شهری و چه لشکری

Замину замонро ту чун афсарӣ

زمین و زمان را تو چون افسری

Азин гӯнаи андеша бар дил меар

ازین گونه اندیشه بر دل میار

Базӯдӣ бисозам ба некяти кор

بزودی بسازم به نیکیت کار

Вази он пас биёмад ба наздики шоҳ

وز آن پس بیامد به نزدیک شاه

Заминро бабўсед дар пешгоҳ

زمین را ببوسید در پیشگاه

Нишондаш бар тахти худ шаҳриёр

نشاندش بر تخت خود شهریار

Бпрсидш аз меҳтари номдор

بپرسیدش از مهتر نامدار

Бадв гуфт шодаст аз бахти ту

بدو گفت شاد است از بخت تو

Вази он номвари нозаши тахти ту

وز آن نامور نازش تخت تو

Паёмии гузорам ба наздики шоҳ

پیامی گذارم به نزدیک شاه

Аз он шери дили меҳтари рзмхўоаҳ

از آن شیر دل مهتر رزمخواه

Маро гуфт рӯи пеш хусрав бигӯӣ

مرا گفت رو پیش خسرو بگوی

Ки эй шоҳи фарзонаи никхўӣ

که ای شاه فرزانه نیکخوی

Басии ранҷи барадии бад-ӣни рӯзгор

بسی رنج بردی بدین روزگار

зи никўдлӣ бо ман эй шаҳриёр

ز نیکودلی با من ای شهریار

Аз он некуии шармсорами зи ту

از آن نیکویی شرمسارم ز تو

Сипоси фаровони гузорам ба ту

سپاس فراوان گذارم به تو

Кунун эй шаҳаншоҳи гардани фароз

کنون ای شهنشاه گردن فراز

Ба пайванди ту омдстми ниёз

به پیوند تو آمدستم نیاز

Мари он хуби рухро ки аз чанги дев

مر آن خوب رخ را که از چنگ دیو

Баровардам аз фари кайҳони хдиў

برآوردم از فر کیهان خدیو

Марои даҳ ба ойини зии кишварат

مرا ده به آیین زی کشورت

Ба ман тоза кун гавҳару афсарат

به من تازه کن گوهر و افسرت

Чу фарзона ин гуфт ва хусрав шунид

چو فرزانه این گفت و خسرو شنید

зи шодии дили андар буриш орамид

ز شادی دل اندر برش آرمید

Ба фарзонаи посух чунин дод шоҳ

به فرزانه پاسخ چنین داد شاه

Ки эй пурхиради мард бо дастгоҳ

که ای پرخرد مرد با دستگاه

Бигӯ бо сарафроз душман фикан

بگو با سرافراز دشمن فکن

Ки эй нозаши лашкару анҷуман

که ای نازش لشکر و انجمن

Дилу ҷони духтари фидои ту бод

دل و جان دختر فدای تو باد

Ббошии шабу рӯз бо кому шод

بباشی شب و روز با کام و شاد

Ҳам акнӯн бигӯям ки то модараш

هم اکنون بگویم که تا مادرش

Бисозад ҳамаи корҳо дар хӯриш

بسازد همه کارها در خورش

Бар паҳлавон рафт фарзонаи мард

بر پهلوان رفت فرزانه مرد

Суханҳои хусрави бадв ёд кард

سخن های خسرو بدو یاد کرد

Дил паҳлавон шуд чу хуррами баҳор

دل پهلوان شد چو خرم بهار

Бифармуд то аз паии базму кор

بفرمود تا از پی بزم و کار

Ба ромиш нишастанд бо паҳлавон

به رامش نشستند با پهلوان

Саворони Эрон бар равшани равон

سواران ایران بر روشن روان