Дигар бораи афканди киштии дроб
دگر باره افکند کشتی درآب
Равон кард монанди бод аз шитоб
روان کرد مانند باد از شتاب
Се рӯз ва се шаб монад киштии равон
سه روز و سه شب ماند کشتی روان
Фаромарзи гарданкаши паҳлавон
فرامرز گردنکش پهلوان
Чаҳоруми сӯии фил гӯашон расед
چهارم سوی فیل گوشان رسید
Сипаҳро ба сӯй ҷазира кашид
سپه را به سوی جزیره کشید
Ҷазираи бади он ҳам накӯтар ба ҷой
جزیره بد آن هم نکوتر به جای
Басии андрўи боғу кишту сарой
بسی اندرو باغ و کشت و سرای
Гуруҳеи куҷои фил гӯашон баданд
گروهی کجا فیل گوشان بدند
Ба мардонагии сахт кӯашон баданд
به مردانگی سخت کوشان بدند
Ялоне ба боло ба монанди соҷ
یلانی به بالا به مانند ساج
Ба тани обнӯс ва ба рухсори оҷ
به تن آبنوس و به رخسار عاج
зи сар то қадами гӯш ҳамчун сипар
ز سر تا قدم گوش همچون سپر
Баданҳо ҳамаи ҳамчуи пелони нар
بدن ها همه همچو پیلان نر
Ҳамаи дидаҳоашон ба кирдори нил
همه دیده هاشان به کردار نیل
Азишон гурезон шудаи жандаи пел
ازیشان گریزان شده ژنده پیل
Якояки абои олату сози зарам
یکایک ابا آلت و ساز زرم
Ба наздикашони разми хуштар зи базм
به نزدیکشان رزم خوش تر ز بزم
Сипаҳдорашони номадории бузург
سپهدارشان نامداری بزرگ
Бидонадяшу худкоми мардии сутург
بداندیش و خودکام مردی سترگ
Занонишон ба хӯбӣ ба кирдори моҳ
زنانشان به خوبی به کردار ماه
Фрўҳштаҳ аз сарви ҷаъди сиёҳ
فروهشته از سرو جعد سیاه
Ба рухи арғавон ва ба наргиси дижам
به رخ ارغوان و به نرگس دژم
Ба абрӯи камон ва ба бинии қалам
به ابرو کمان و به بینی قلم
Батон сеӣ қади хуршед рӯй
بتان سهی قد خورشید روی
Нигорон симини тани машки буи
نگاران سیمین تن مشک بوی
Ҷаҳони паҳлавони гирди гетии гушой
جهان پهلوان گرد گیتی گشای
Абои лашкару кӯсу ҳиндӣ дароӣ
ابا لشکر و کوس و هندی درای
Чу танги андромди сӯии он замин
چو تنگ اندرآمد سوی آن زمین
Бадв гуфт млоҳи к-эии поки дайн
بدو گفت ملاح کای پاک دین
Аз ин марзи моро бибояд гузашт
از این مرز ما را بباید گذشت
Набояд ғнўдни бад-ӣни кӯҳу дашт
نباید غنودن بدین کوه و دشت
Ки ин саҳмгини ҷойгоҳӣ буд
که این سهمگین جایگاهی بود
Магармон ба яздони паноҳӣ буд
مگرمان به یزدان پناهی بود
Казин марзи осӯда дил бигузарем
کزین مرز آسوده دل بگذریم
Сазадгар бад-ӣни бум ва бар нагузарем
سزد گر بدین بوم و بر نگذریم
Фаромарз гуфташ ки ин ғам з чист
فرامرز گفتش که این غم ز چیست
Бад-ӣни гӯнаи бими ту аз тарс кист
بدین گونه بیم تو از ترس کیست
Чунин гуфт бо ӯ ҷаҳони дидаи пер
چنین گفت با او جهان دیده پیر
Ки эй гирди пели афкану шери гир
که ای گرد پیل افکن و شیر گیر
Ҷзиристи ин чорсди майл беш
جزیریست این چارصد میل بیش
Чу паҳно дарозяш ояд ба пеш
چو پهنا درازیش آید به پیش
Сипоҳии бадви андарун бе шумор
سپاهی بدو اندرون بی شمار
Ҳамеи разми ҷӯёни нопоки вор
همی رزم جویان ناپاک وار
Ба чеҳр ва ба дидор монанди дев
به چهر و به دیدار مانند دیو
Ҳамаи сола бо кӯшиш ва бо ғарив
همه ساله با کوشش و با غریو
Ҷаҳондидаи конҷои бгстрдаҳи ком
جهاندیده کانجا بگسترده کام
Куҷои фил гӯшонишон гуфт ном
کجا فیل گوشانشان گفت نام
Ба болои зи кӯҳ сияҳ бартаранд
به بالا ز کوه سیه برترند
зи боди шимолии ткоўртрнд
ز باد شمالی تکاورترند
Ҳамаи найзаҳоашон буд оҳанӣн
همه نیزه هاشان بود آهنین
зи купол эшон билразад замин
ز کوپال ایشان بلرزد زمین
Ба тани боди поашон буд ҳамчуи кӯҳ
به تن باد پاشان بود همچو کوه
Ки аз лаълашон кӯҳ гардад сутӯҳ
که از لعلشان کوه گردد ستوه
Чунин мардумонеи зи мардуми барӣ
چنین مردمانی ز مردم بری
Рамандаи зи мардум чу деву парӣ
رمنده ز مردم چو دیو و پری
На мурғи ҳаворо бад-ӣни ҷои гузар
نه مرغ هوا را بدین جا گذر
На пел ва на дев ва на шерони нар
نه پیل و نه دیو و نه شیران نر
Ту бо ин сипаҳ назд эшон шӯй
تو با این سپه نزد ایشان شوی
Ҳамон дам з карда пушаймони шӯй
همان دم ز کرده پشیمان شوی
Ба ҳаряки азин лашкари номдор
به هریک ازین لشکر نامدار
Ҳамоно казишон буд даҳ ҳазор
همانا کزیشان بود ده هزار
Ту дар хӯни чандини сари сарфароз
تو در خون چندین سر سرفراز
Шӯйгар ба бешии надории ниёз
شوی گر به بیشی نداری نیاز
з ман бишинав ин пандро кори банд
ز من بشنو این پند را کار بند
Нишоед ки ёбӣ дар ӣнҷои газанд
نشاید که یابی در اینجا گزند
зи корӣ ки ранҷ дил ояд падед
ز کاری که رنج دل آید پدید
Хирадманд аз он кор даврӣ гузид
خردمند از آن کار دوری گزید
Сипаҳбад чу бишунид аз ваии сухан
سپهبد چو بشنید از وی سخن
Чунин дод посух ба марди куҳан
چنین داد پاسخ به مرد کهن
Ки эй пери покизаи поки дайн
که ای پیر پاکیزه پاک دین
Агар ёр бошад ҷаҳони офарин
اگر یار باشد جهان آفرین
Ба фари ҷаҳондори кайҳони худоӣ
به فر جهاندار کیهان خدای
Саронишони чунон андари орми зи пой
سرانشان چنان اندر آرم ز پای
Ки шери жёни гӯри паии хаста ро
که شیر ژیان گور پی خسته را
Ва ё боз бар Кебеки пари баста ро
و یا باز بر کبک پر بسته را
Бидон то ба гетии басии рӯзгор
بدان تا به گیتی بسی روزگار
Бимонад зи мо ин сухани ёдгор
بماند ز ما این سخن یادگار
Марои эзад аз баҳри ранҷи офарид
مرا ایزد از بهر رنج آفرید
На аз баҳри бешӣу ганҷи офарид
نه از بهر بیشی و گنج آفرید
Бидон то ки аз ранҷ ном оварам
بدان تا که از رنج نام آورم
Ҳам аз ранҷ ва аз дод ком оварам
هم از رنج و از داد کام آورم
Манам то буми зиндаи ҷӯёии ном
منم تا بوم زنده جویای نام
Ба мардии бароварда аз номи ком
به مردی برآورده از نام کام
Хирадманд гуяд ки анҷоми кор
خردمند گوید که انجام کار
Барояд агар кардан аз рӯзгор
برآید اگر کردن از روزگار
Бубинами нкўрў ки тани марги рост
ببینم نکورو که تن مرگ راست
Натарсад зи марги он ки ӯ номи хост
نترسد ز مرگ آن که او نام خواست
Вазин номдорони гардони ман
وزین نامداران گردان من
Сарафрози шерону мардони ман
سرافراز شیران و مردان من
Намирад касе то наёяд замон
نمیرد کسی تا نیاید زمان
Бидон кор хира магардон забон
بدان کار خیره مگردان زبان
Ту эй пери млоҳи покизаи ҳуш
تو ای پیر ملاح پاکیزه هوش
Ба гетии сӯии ман ҳамеи дори гӯш
به گیتی سوی من همی دار گوش
Ки бекому амри худованди бахт
که بی کام و امر خداوند بخت
Науфтанд яке барги сабзи аздрхт
نیفتند یکی برگ سبز ازدرخت