Чу бигузашт як моҳи дигари чунин
چو بگذشت یک ماه دیگر چنین
Расиданди наздики ховари замин
رسیدند نزدیک خاور زمین
Ҷазира падед омад аз дўрҷоӣ
جزیره پدید آمد از دورجای
з млоҳ пурсед он поки рой
ز ملاح پرسید آن پاک رای
Чаҳ ҷойаст гуфташ бидон хуррамӣ
چه جایست گفتش بدان خرمی
Казу тоза гардад дили одамӣ
کزو تازه گردد دل آدمی
Чунин дод посухи хирадманди мард
چنین داد پاسخ خردمند مرد
Ки аз рӯй бешӣ бидон дар магарад
که از روی بیشی بدان در مگرد
Ту инро мақоми брҳмни шинос
تو این را مقام برهمن شناس
Ба дониши кушодаи дил бо сипос
به دانش گشاده دل با سپاس
Гуруҳеи ҳамаи поку яздони параст
گروهی همه پاک و یزدان پرست
Нишаста кунун чун касе зердаст
نشسته کنون چون کسی زیردست
Ҳамаи корашони дониш ва некуӣаст
همه کارشان دانش و نیکوییست
Ба доноӣу родӣу Фрҳист
به دانایی و رادی و فرهیست
Ҳамеша зиздон будашон сухан
همیشه زیزدان بودشان سخن
Ба ҳар ҷой бар анҷумани анҷуман
به هر جای بر انجمن انجمن
Хӯриш кам кунанд ончӣ ояд ба кор
خورش کم کنند آنچه آید به کار
зи бех гё бошаду миваи дор
ز بیخ گیا باشد و میوه دار
Ба моҳӣ бисозанд рӯзии хӯриш
به ماهی بسازند روزی خورش
Рӯонишон ба дониш кунад парвариш
روانشان به دانش کند پرورش
зи нои омадаи кор ва нагузашта ҳам
ز نا آمده کار و نگذشته هم
зи чизе ки хоҳад бадан беш ва кам
ز چیزی که خواهد بدن بیش و کم
з ҳар чаҳ бипурсӣ диҳанд огаҳӣ
ز هر چه بپرسی دهند آگهی
Забонашон ба посух набинӣ тиҳӣ
زبانشان به پاسخ نبینی تهی
Чу бишунид марди ҷавони ин сухан
چو بشنید مرد جوان این سخن
Писанд омадаш гуфт марди куҳан
پسند آمدش گفت مرد کهن
Бадв гуфт моро бибояд шудан
بدو گفت ما را بباید شدن
Ба наздики эшон замонии бадан
به نزدیک ایشان زمانی بدن
Бипурсем гуфтор ва ҳам бишинавем
بپرسیم گفتار و هم بشنویم
Дарони марзи як чанд ҳам бғнўим
درآن مرز یک چند هم بغنویم
Магар баҳра ёбем аз пандашон
مگر بهره یابیم از پندشان
Ниўшими гуфтори дилбандашон
نیوشیم گفتار دلبندشان
Чу млоҳ гуфту сипаҳбади шунӯд
چو ملاح گفت و سپهبد شنود
Равон кард киштӣ бидон марзи зуд
روان کرد کشتی بدان مرز زود
Чу танги андромд ба ҳомӯни сипоҳ
چو تنگ اندرآمد به هامون سپاه
Брҳмн хабар ёфт омад ба роҳ
برهمن خبر یافت آمد به راه
Ба соҳил чу омад яли паҳлавон
به ساحل چو آمد یل پهلوان
Або ҳарки буданд перу ҷавон
ابا هرکه بودند پیر و جوان
Брҳмни ҳама пишбоз омаданд
برهمن همه پیشباز آمدند
Пазира ба расм намоз омаданд
پذیره به رسم نماز آمدند
Ситоиш намуданду пӯзиши басӣ
ستایش نمودند و پوزش بسی
Бар он чеҳраи длФрўзши басӣ
بر آن چهره دلفروزش بسی
Бигуфтанд к-эии гирди хуршеди чеҳр
بگفتند کای گرد خورشید چهر
Ҷаҳонгиру гарданкашу пари зи меҳр
جهانگیر و گردنکش و پر ز مهر
зи яздонати боди офарину дуруд
ز یزدانت باد آفرین و درود
зи некуии меҳтарии тору пуд
ز نیکویی مهتری تار و پود
Ҳамин бум ва бар бар ту фархундаи бод
همین بوم و بر بر تو فرخنده باد
Ҳамаи душманони пеши ту бандаи бод
همه دشمنان پیش تو بنده باد
Хунаки ин ҷазира ба фари ту шер
خنک این جزیره به فر تو شیر
Брҳмн нагардад з рӯй ту сайр
برهمن نگردد ز روی تو سیر
Ки хушнӯд гардад зи мо марди гирд
که خشنود گردد ز ما مرد گرد
Ки чанг ялон дораду дастбурд
که چنگ یلان دارد و دستبرد
зи дарвешии хеши як сӯ шавем
ز درویشی خویش یک سو شویم
зи роҳи такаллуф беоҳӯ шавем
ز راه تکلف بی آهو شویم
Агар сӯии мо шаб гузорӣ равост
اگر سوی ما شب گذاری رواست
Ки донандаи роз ҳаркас худост
که داننده راز هرکس خداست
Пазируфт азишон сипаҳбади сипос
پذیرفت ازیشان سپهبد سپاس
Чунин гуфт бо марди яздони шинос
چنین گفت با مرد یزدان شناس
Ба яздони сипос эй хирадманди мард
به یزدان سپاس ای خردمند مرد
Каз он пас ки дидам басии ранҷу дард
کز آن پس که دیدم بسی رنج و درد
Марои бахти фаррух бад-ӣн дод даст
مرا بخت فرخ بدین داد دست
Ки дидам рухи марди яздони параст
که دیدم رخ مرد یزدان پرست
Сипоси шумо бар ман ин мояи бас
سپاس شما بر من این مایه بس
Набояд ки бошад зи мо ранҷаи кас
نباید که باشد ز ما رنجه کس
Аз он пас бифармуд пардаи сарой
از آن پس بفرمود پرده سرای
Кашиданд бар дашти фархундаи ҷой
کشیدند بر دشت فرخنده جای
Сипаҳбад бар ӯ ба зону нишаст
سپهبد بر او به زانو نشست
Кушодаи дил ва даст карда ба баст
گشاده دل و دست کرده به بست
Биёмад брҳмн нишаст ӯ буриш
بیامد برهمن نشست او برش
Гёи баста бар хешу чашму сараш
گیا بسته بر خویش و چشم و سرش