зи пер ҷаҳондида пурсед ва гуфт
ز پیر جهاندیده پرسید و گفت
Ки эй пер бо донишу ҳуши ҷуфт
که ای پیر با دانش و هوش جفت
Аз ин зиндагонӣ чаҳ доред рой
از این زندگانی چه دارید رای
Бараҳнаи шабу рӯзи монда ба ҷой
برهنه شب و روز مانده به جای
На хӯрд ва на хоб ва на орому ком
نه خورد و نه خواب و نه آرام و کام
Ба бе комии андари бадани шодком
به بی کامی اندر بدن شادکام
Чаро ин ҳамаи ранҷ бар худ наед
چرا این همه رنج بر خود نهید
Бад-ӣни гӯна акнӯн чаҳ доред умед
بدین گونه اکنون چه دارید امید
Ҷаҳони пари зи хӯбӣу пурхоста
جهان پر ز خوبی و پرخواسته
Ҳама корҳо гашта ороста
همه کارها گشته آراسته
Чунин дод посухи брҳмни бадавӣ
چنین داد پاسخ برهمن بدوی
Ки эй мард бо донишу хуби гӯй
که ای مرد با دانش و خوب گوی
Чунон дон ки ҳар кӯи ҷаҳонро шинохт
چنان دان که هر کو جهان را شناخت
Дарави ҷои ором ва бӯдан насохт
درو جای آرام و بودن نساخت
Ҷаҳон ҳамчу хонӣаст бар раҳгузар
جهان همچو خانیست بر رهگذر
Хирадманд аз ин хона ҷӯяд ҳазар
خردمند از این خانه جوید حذر
Ҳар он кас ки дили бандади андари ҷаҳон
هر آن کس که دل بندد اندر جهان
Ҳшиўор хонд вай аз аблаҳон
هشیوار خواند وی از ابلهان
Фароз оварад ганҷ ва ҳам хоста
فراز آورد گنج و هم خواسته
Муродаш ҳама гардад ороста
مرادش همه گردد آراسته
зи ногуҳи шабихун ба сари буриши марг
ز ناگه شبیخون به سر برش مرگ
Биорад наад бар сараши тираи трг
بیارد نهد بر سرش تیره ترگ
зи тахташи сӯии тира хок оварад
ز تختش سوی تیره خاک آورد
Сару тоҷаши андар муғок оварад
سر و تاجش اندر مغاک آورد
Бимонад дилаши бастаи ин сарой
بماند دلش بسته این سرای
Хиромаш наёяд ба назд худоӣ
خرامش نیاید به نزد خدای
Рӯонаш бимонад бидон тирагӣ
روانش بماند بدان تیرگی
Ҳамаи солаи ҷонаши пар аз хирагӣ
همه ساله جانش پر از خیرگی
На тан монад онҷо на густурданӣ
نه تن ماند آنجا نه گستردنی
На осоиш ва хӯрд ва аз хӯрданӣ
نه آسایش و خورد و از خوردنی
Хирадманди ранҷи андарин кӣ барад
خردمند رنج اندرین کی برد
Ки бигузоради ӣнҷо ва худ бугзарад
که بگذارد اینجا و خود بگذرد
Брмрги дарвеш ё тоҷўр
برمرگ درویش یا تاجور
Яке буд хоҳад дар ин раҳгузар
یکی بود خواهد در این رهگذر
Чаҳ танро ҳаме дошт бояд ба ранҷ
چه تن را همی داشت باید به رنج
Ба дониш бибояд биндўхти ганҷ
به دانش بباید بیندوخت گنج
Ки чун бигузарӣ зини сипанҷии сарой
که چون بگذری زین سپنجی سرای
Шавад дастгират ба назд худоӣ
شود دستگیرت به نزد خدای
Сбкбори шӯ то туоне бурид
سبکبار شو تا توانی برید
Раҳи давру осон ба манзил расед
ره دور و آسان به منزل رسید
Брҳмн чу ин дар маънии бсФт
برهمن چو این در معنی بسفت
Рухи паҳлавони ҳамчуи гули бршкФт
رخ پهلوان همچو گل برشکفت