Сипаҳбад чу бишунид гуфтор ӯ

سپهبد چو بشنید گفتار او

Ба дили хуррам аз кору дидор ӯ

به دل خرم از کار و دیدار او

Дигар гуфт к-эии пери дониш пажӯҳ

دگر گفت کای پیر دانش پژوه

Чаҳ чизаст некӯи миёни гуруҳ

چه چیز است نیکو میان گروه

Казу дил буд тозау шодмон

کزو دل بود تازه و شادمان

Писандида назд худо бошад он

پسندیده نزد خدا باشد آن

Чунин гуфт кони шаш фиришта буд

چنین گفت کان شش فرشته بود

Ки аз нур яздон сиришта буд

که از نور یزدان سرشته بود

Нахустин азу доду инсофи дон

نخستین ازو داد و انصاف دان

Ки бошад хирадманд аз ӯ шодмон

که باشد خردمند از او شادمان

Калид дар ком додасту бас

کلید در کام دادست و بس

Ба бедод ҳаргиз мазан як нафас

به بیداد هرگز مزن یک نفس

зи худ додани баҳраи неку бад

ز خود دادن بهره نیک و بد

Ба аз ҳарчӣ гӯйӣ ба назд хирад

به از هرچه گویی به نزد خرد

Агар дода бошӣ эй номҷўӣ

اگر داده باشی ای نامجوی

Шӯй бар ҳамаи орзӯи комҷўӣ

شوی بر همه آرزو کامجوی

Раҳи растгории зи деви палид

ره رستگاری ز دیو پلید

зи кирдор хӯбӣ биёмад падед

ز کردار خوبی بیامد پدید

Дувум эй ҳнрўр дигар шарми дон

دوم ای هنرور دگر شرم دان

Дар хӯбӣу роҳу озарми дон

در خوبی و راه و آزرم دان

Куҷои шарми бахшоиши аиздист

کجا شرم بخشایش ایزدیست

з бешарму озарм бояд гирист

ز بی شرم و آزرم باید گریست

Чу бо шарм бошӣу оҳистагӣ

چو با شرم باشی و آهستگی

Ба оҳистагӣ низ шойистагӣ

به آهستگی نیز شایستگی

Туро назд доно буд обрӯӣ

تو را نزد دانا بود آبروی

Буд пеши ту ҳаркасии роҳҷўӣ

بود پیش تو هرکسی راهجوی

Раҳи поки яздон буд пеши ту

ره پاک یزدان بود پیش تو

Фурӯзанда дорад дилу кеши ту

فروزنده دارد دل و کیش تو

Сими никхўиӣ ба аз ҳарчӣ ҳаст

سیم نیکخویی به از هرچه هست

Ки хўшхў буд бе гумони ҳақи параст

که خوشخو بود بی گمان حق پرست

Буд солу маи хурраму тоза рӯй

بود سال و مه خرم و تازه روی

Дигар мардумони хуш ба дидори ӯй

دگر مردمان خوش به دیدار اوی

Ба ҷони ҳаркасии дӯстдораш буд

به جان هرکسی دوستدارش بود

Ба ҳар неку бади ғмгсорш буд

به هر نیک و بد غمگسارش بود

з ҳар ком дасташ намонад тиҳӣ

ز هر کام دستش نماند تهی

Ба дӯзах наад рӯзгор баӣ

به دوزخ نهد روزگار بهی

Накӯи хоҳи мардум буд рӯзу шаб

نکو خواه مردم بود روز و شب

Ба гуфтори некӯи кушодаи ду лаб

به گفتار نیکو گشاده دو لب

Надонад ғаму ранҷу андӯҳу дард

نداند غم و رنج و اندوه و درد

На тимору андеша на роҳи сард

نه تیمار و اندیشه نه راه سرد

Чаҳоруми ту некӣу родии шинос

چهارم تو نیکی و رادی شناس

Ки родӣ ба яздон буд бо сипос

که رادی به یزدان بود با سپاس

зи родии фузӯнӣ ва ҳам мҳтрист

ز رادی فزونی و هم مهتریست

Ҳамаи хӯбӣу некӣу бҳтрист

همه خوبی و نیکی و بهتریست

Ҳамаи рӯзаи хуррами зи кирдори худ

همه روزه خرم ز کردار خود

Писандидаи кори мардуми пари хирад

پسندیده کار مردم پر خرد

Ҷавони хирадманди бартари маниш

جوان خردمند برتر منش

Ба гетии з кас нашунӯд сарзаниш

به گیتی ز کس نشنود سرزنش

Ба ҳар ду сарои хурраму неки ном

به هر دو سرا خرم و نیک نام

з яздон биёбад ҳамаи нозу ком

ز یزدان بیابد همه ناز و کام

Ба панҷуми ҳунар бурдборӣ накӯаст

به پنجم هنر بردباری نکوست

Чаҳ бо хешу бегонаи душман чаҳ дӯст

چه با خویش و بیگانه دشمن چه دوست

Куҷои бурдборӣ сар мардумӣаст

کجا بردباری سر مردمیست

Ба нобрдборон бибояд гирист

به نابردباران بباید گریست

Туро дар дили ҳаркасӣ ҷо кунад

تو را در دل هرکسی جا کند

Бар дӯстонати дил оро кунад

بر دوستانت دل آرا کند

Хирадманди пирӯз бо сангу ҳонг

خردمند پیروز با سنگ و هنگ

Ба неку бади худ шитобу диранг

به نیک و بد خود شتاب و درنگ

Ба ҳуш ва ба андешаи сангу рой

به هوش و به اندیشه سنگ و رای

Дароради замину замони зери пой

درآرد زمین و زمان زیر پای

Ҳар он орзӯ кандар орад ба дил

هر آن آرزو کاندر آرد به دل

зи умед ҳаргиз нагардад хаҷал

ز امید هرگز نگردد خجل

Шашуми беҳтар аз порсое бидон

ششم بهتر از پارسایی بدان

Казу никномӣ буд ҷовдон

کزو نیکنامی بود جاودان

Забону дилу дасту чашм аз хирад

زبان و دل و دست و چشم از خرد

Шносои бигардад ба кирдори бад

شناسا بگردد به کردار بد

Нагӯяд бад ва низ бад нашунӯд

نگوید بد و نیز بد نشنود

Ҳамеша ба гуфтори бади негроад

همیشه به گفتار بد نگرود

Бадви неки гетии буриш бо хатар

بدو نیک گیتی برش با خطر

На динор ҷӯяд на дару гуҳар

نه دینار جوید نه در و گهر

Ҳамаи рӯзаи тарсон ба гуфтори зишт

همه روزه ترسان به گفتار زشت

Ба умед каз ҳақ биёбад биҳишт

به امید کز حق بیابد بهشت

Ба умеди омурзиши кирдигор

به امید آمرزش کردگار

Ҳаросон гузорад ҳамаи рӯзгор

هراسان گذارد همه روزگار

Ҳаминаст эй номвари паҳлавон

همین است ای نامور پهلوان

Ки гуфтам ба назд ту равшани равон

که گفتم به نزد تو روشن روان

Чу гуфтор донанда омад ба бен

چو گفتار داننده آمد به بن

Ба поёни расониди з ҳар дар сухан

به پایان رسانید ز هر در سخن

Фаромарзи гуфто ки шодони зӣ

فرامرز گفتا که شادان زی

Ҳамеша абои некӣу Фрҳӣ

همیشه ابا نیکی و فرهی

Брҳмн аз он пас ба падрӯд кард

برهمن از آن پس به پدرود کرد

Фаромарзро гуфт ӯ суд кард

فرامرز را گفت او سود کرد